Árið 2007 er að líða. Í knattspyrnunni er oft sagt að vika geti verið langur tími, eins og hefur margoft sýnt sig hjá Liverpool í ár, en tólf mánuðir geta einnig liðið hratt. Stundum gerist það að manni þykir þeir líða allt of hratt. Allar fyrirætlanirnar, öll loforðin, öll markmiðin; stundum er eins og tíminn hlaupi frá manni og maður rankar við sér á enn einum gamlaársdeginum þar sem maður klórar sér í kollinum og spyr, „hvert flaug tíminn eiginlega?“

Það má segja að Liverpool-liðið sé í þeirri stöðu í dag. Liðið okkar er eins og einstaklingur sem hóf árið með loforðum um að hætta að reykja, losna við aukakílóin, taka til í geymslunni og klára nú loks að byggja bílskúrinn í innkeyrslunni, en endar árið feitari en hann hóf það, skjótandi upp flugeldum á bílskúrsgrunninum með vindil í kjaftinum … en með nýjan jeppa í innkeyrslunni sem gefur tilefni til að finnast árið hafa verið mjög farsælt.

Fernando Torres er jeppinn okkar. Ef við lítum til baka á það sem stóð upp úr á árinu, jákvætt séð, er hægt að nefna tvennt; framganga liðsins í Meistaradeildinni sl. vor, þar sem það komst enn og aftur í úrslit en tapaði í þetta sinn, og svo kaupin á Fernando Torres í sumar. Það er langt síðan við höfum fagnað komu jafn góðs leikmanns til Liverpool og framtíðin virðist bjartari með hann innan raða.

Það er samt ekki hægt að ljúga að sjálfum sér. Þrátt fyrir jeppann í innkeyrslunni er einstaklingurinn okkar ekki búinn að ná neinum af þeim markmiðum sem hann setti sér í ársbyrjun. Þegar við skoðum það sem hefur farið halloka í ár er ég hræddur um að útlitið sé varla fagurt:

Klúbburinn skipti um hendur og inn komu tveir Bandríkjamenn, Tom Hicks og George Gillett Jr. Þeir keyptu Liverpool FC fyrst og fremst undir tveimur formerkjum; að auka magn og megin félagsins á leikmannamarkaðnum, þar sem Rafa og Gérard Houllier þar áður höfðu tæpast getað keppt við bolmagn klúbba eins og Manchester United, Chelsea og Arsenal. Þá áttu þeir að koma með fjármagn inn til að byggja nýja völlinn sem er komin svo brýn þörf á fyrir Liverpool framtíðarinnar.

Hvað gerðist þá? Hér stöndum við, einhverjum tíu mánuðum eftir að þeir tóku við, á algjörum óvissupunkti í sögu klúbbsins. Búið er að setja áætlanir um nýja völlinn sem var kynntur með pompi og prakt í sumar á hilluna vegna fjárhagsvandræða, fresta lántöku fram í febrúar, og við vitum ekkert hvaða völl á að byggja né hvenær hann verður byggður. Rick Parry og eigendurnir keppast um að segja okkur að slaka á, að þetta sé allt á áætlun, en menn geta bara öskrað ‘úlfur! úlfur!’ ákveðið oft áður en fólk hættir að hlusta.

Á leikmannamarkaðnum er staðan ekki mikið betri. Þeir veittu Rafa fjármagn til að versla Torres, Benayoun og Babel sl. sumar, en hirtu svo megnið af þeim pening til baka með sölum á leikmönnum eins og Bellamy, Cissé, Gonzalez og Luis García. Þannig að eyðslan, nettó, var ekki svo gríðarleg. Þrátt fyrir þetta er Rafa, og um leið við áhangendurnir, að fá þau skilaboð fyrir janúar að hann verði jafnvel að selja til að geta keypt? Maður spyr, ef hann þarf að selja til að geta keypt, og ef áætlanir um nýjan völl eru í sóttkví vegna fjárhagsörðugleika, hvernig í ósköpunum getur þá kaup þessarra manna á klúbbnum verið séð sem skref í rétta átt?

Innan vallar er staðan ekki mikið betri í dag. Liðið skreið upp úr riðlakeppni Meistaradeildarinnar og gæti svo sem endurtekið leikinn frá í fyrra og farið alla leið í úrslit, en það verður að teljast ólíklegt að það gerist tvö ár í röð. Chelsea slógu okkur út í 8-liða úrslitum Deildarbikarsins í miðjum desember og keppni í FA bikarkeppninni hefst eftir tæpa viku. Í Úrvalsdeildinni, sem öllu máli átti að skipta þetta árið, hefur framgamga liðsins valdið algjörum vonbrigðum. Tölfræðilega erum við með þremur stigum meira í ár heldur en eftir jafn marga leiki í fyrra, en á móti kemur að í fyrra vorum við á þessum tímapunkti búnir að fara í alla erfiðustu útileikina og tapa þeim, en nú eigum við þá nær alla eftir.

Með öðrum orðum, þá er liðið undir stjórn Rafael Benítez í nánast sömu stöðu og í fyrra, í öllum keppnum. Auðvitað gefast menn aldrei upp á meðan það er tölfræðilegur möguleiki í deildinni, en raunsæið segir manni að þótt munurin sé tíu stig og geti farið niður í sjö með leiknum sem er til góða, þá hefur Liverpool undir stjórn Rafael Benítez ekki verið nógu stöðugt í sigrum sínum til að minnka þannig mun. Því ætti það að fara að breytast núna?

Auðvitað vill maður ekki enda árið á neikvæðninni einni saman, en hún er ansi nærri manni þessi áramótin. Ég ætla að gerast svo kræfur að spá því hvað árið sem er að byrja ber í skauti sér fyrir Liverpool FC:

• Tíu stiga forskot toppliðanna á okkur í Úrvalsdeildinni eykst. Við endum í fjórða sæti, svona 8-15 stigum frá toppnum. Raunsætt mat.
• Internazionale eru sterkt lið og munu slá okkur út í Meistaradeildinni. Ef við sigrum þá förum við út í 8-liða eða undanúrslitum. Sé okkur ekki fara annað árið í röð í úrslit.
• Við vinnum FA bikarinn á Wembley í vor og verða það fínar sárabætur fyrir annars vonbrigðatímabil.
• Rafael Benítez verður látinn fara í sumar. Eigendurnir munu kenna gengi liðsins um (réttilega) en rétta ástæðan verður ósætti á milli þeirra og stjórans.

Þetta er ískalt, raunsætt mat mitt á gamlaársdegi ársins 2007. En ef það er eitt sem við getum gefið okkur sem dagsatt í þessum heimi, þá er það sú staðreynd að ég er ömurlegur spámaður. :)

Annar er sá sannleikur að það er aldrei leiðinlegt að halda með Liverpool FC. Þessi rússíbanaferð sem við höfum á þessari síðu verið þeirrar ánægju aðnjótandi að fjalla um og fylgja með ykkur síðan vorið 2004, þegar klúbburinn skipti síðast um framkvæmdarstjóra, hefur verið frábær, ömurleg, spennandi, óvænt, fyrirsjáanleg … en aldrei leiðinleg. Ef það er eitt sem ég get lofað ykkur, án nokkurs vafa, er það að hvað sem verður hjá Liverpool innan og utan knattspyrnuvallarins á árinu 2008, þá verður það ekki leiðinlegt, og sennilega ekki fyrirsjáanlegt heldur.

Við hér á Liverpool Blogginu óskum ykkur, lesendum okkar nær og fjær, gleðilegs árs og þökkum fyrir árið sem er að líða. Við sjáumst hér á nýju ári, með von í brjósti og bjartsýnina að leiðarljósi! **GLEÐILEGT ÁR!**