Bjuggust menn við einhverju öðru? Ég bara spyr.

Fyrir tveimur mánuðum kom þetta Marseille-lið á Anfield og lék gegn okkar mönnum í Meistaradeildinni. Í þeim leik gekk bókstaflega allt upp fyrir Frakkana, á meðan Liverpool-liðið lék sinn lélegasta leik undir stjórn Rafa Benítez. Samt var bara eitt sem skildi liðin af eftir þann leik, óverjandi langskot Valbuena sem kom upp úr engu var það sem þurfti til að þeir gætu unnið Liverpool FC á sínum besta degi, og okkar lélegasta degi.

Þess vegna ætti það ekki að koma neinum á óvart að í kvöld, með bæði lið að leika af „eðlilegri getu“, hreinlega pökkuðu okkar menn franska liðinu saman og lokaniðurstaðan var **4-0 útisigur** í leik sem hafði fyrirfram verið kallaður brjálaður úrslitaleikur, en var í raun þegar á daginn kom ekkert annað en taktísk aukaæfing fyrir Rafa og lærisveina hans.

Benítez stillti þessu liði upp í kvöld:

**BEKKUR:** Itandje, Hobbs, Finnan, Aurelio, Lucas, Babel, Crouch.

Leikurinn var vart byrjaður þegar Kuyt átti glæsilega, háa sendingu innfyrir vörn Marseille þar sem Gerrard kom aðvífandi, náði þeim köldum og var einn á auðum sjó. Einhver varnarmaður þeirra náði að hlaupa Gerrard uppi og skutla sér á hann inní teig og dómari leiksins, Terje Hauge frá Noregi, gat ekkert annað en dæmt vítaspyrnu. Reyndar gat slakur dómari kvöldsins ekki sleppt því að senda Marseille-varnarmanninn útaf með beint rautt fyrir að vera síðasti maður, en hann gerði það nú samt.

Allavega, **Gerrard** tók vítaspyrnuna sjálfur en markvörður Marseille varði slaka spyrnu frá honum. Gerrard fékk boltann þó strax aftur og skoraði örugglega úr frákastinu og staðan orðin 1-0 fyrir Liverpool.

Rétt fimm mínútum síðar kom glæsilegasta mark kvöldsins. Torres tók glæsilega við háum bolta á vallarhelmingi Marseille og sendi hann á Kewell í fyrstu snertingu. Kewell lék honum inn að teig Frakkanna en í stað þess að leika á andstæðing sinn, eins og flestir bjuggust við, gaf hann hárfínan bolta inná Torres sem kom á fluginu inná teiginn. Sá spænski, sem er sennilega besti framherji í heiminum *í dag* miðað við núverandi form, spratt framhjá einum með boltann og lék svo glæsilega á annan, inn að markteig þar sem hann lagði boltann auðveldlega í fjærhornið framhjá varnarlausum markverði Frakkanna. Staðan orðin 2-0 eftir tíu mínútur og Frakkarnir hreinlega strax búnir að tapa fyrir klassísku „sucker punch“-i okkar manna.

Um gang leiksins þarf í raun ekkert að fjölyrða. Rafa stillti þessu hárrétt upp og vann enn einn taktíska stórsigurinn í Evrópukeppni í dag. Okkar menn stjórnuðu leiknum, drógu sig aðeins aftar eftir annað markið og létu sér nægja að halda Marseille í hæfilegri fjarlægð frá eigin teig. Marseille-menn blésu og blésu en steinhúsið stóð sem fastast á sínu, og það segir sitt að þeirra hættulegasta færi kom þegar Hyypiä skallaði háan bolta lengst utan af kanti í öxlina á Carragher og þaðan rétt framhjá marki Liverpool, um miðjan seinni hálfleik. Fleiri voru færi Marseille í kvöld varla.

Í upphafi seinni hálfleiks gerðu okkar menn út um leikinn. Markvörður Marseille hreinsaði stungubolta frá marki sínu en hreinsunin var slök og endaði beint hjá Harry Kewell úti á vinstri kanti. Sá ástralski sendi boltann strax aftur inná teiginn þar sem hann flaug framhjá Torres og sofandi varnarmönnum Marseille og endaði í fanginu á **Kuyt**, sem þakkaði fyrir sig og skoraði örugglega úr opnu færi inná miðjum teig. Staðan orðin 3-0 eftir 47 mínútur og restin af leiknum orðin nánast tilgangslaus.

Eftir þetta létu okkar menn tímann bara líða í rólegheitunum, þetta minnti að vissu leyti á útisigurinn gegn PSV í 8-liða úrslitum keppninnar á síðasta tímabili, nema hvað í þetta sinn fengum við rúsínu í pylsuendanum. Rafa hvíldi menn þegar leið á leikinn og tók þá Torres, Kewell og loks Kuyt útaf fyrir Babel, Aurelio og Lucas og þegar komið var eina mínútu fram yfir venjulegan leiktíma átti Aurelio stórgóða stungusendingu frá vinstri vængnum innfyrir þar sem **Babel** náði fyrstur til boltans, lék honum sniðuglega framhjá markverði Marseille og renndi honum svo í autt markið. Lokatölur **4-0 fyrir Liverpool** og annað sætið í A-riðli Meistaradeildarinnar staðreynd!

**MAÐUR LEIKSINS:** Það eru margir til kallaðir sem maður leiksins í þetta sinn. Í fyrsta lagi þá kenndi Rafa Benítez Eric Gerets, belgískum þjálfara Marseille, taktíska lexíu í kvöld en auk þess að vera með taktíkina á hreinu nutu okkar menn þess að vera með yfirburðamenn í hverri einustu stöðu á vellinum. Í fullri alvöru, þá var gæðamunur liðanna í kvöld svo mikill að maður hálf trúir því varla hvernig heimaleikurinn gegn þessu liði gat tapast, en það er alveg klárt í mínum huga að þau úrslit kostuðu okkur sigur í þessum riðli.

Á köntunum voru Benayoun, Arbeloa og Riise mjög góðir en Harry Kewell var alveg frábær og lagði upp tvö mörk. Á miðjunni var Mascherano algjörlega einvaldur og gerði Gerrard lífið mjög auðvelt með því að vinna allt sem datt niður í kringum hann. Gerrard sjálfur er bara klassi og sá sem sagði í einhverri blaðagrein sem ég las nýlega að hann og Torres væru eins og Dalglish og Rush 21. aldarinnar hafði talsvert til síns máls. Vörnin steig ekki feilspor í kvöld, né Reina, á meðan Torres hélt í kvöld áfram að sanna að það er vart til betri framherji í heiminum í dag, miðað við spilamennsku.

Ég ætla hins vegar að velja **Dirk Kuyt** sem mann leiksins í kvöld. Sá hollenski hefur átt ansi misjafna daga í Liverpool-liðinu það sem af er tímabilinu en í kvöld minnti hann okkur á það hvernig hann getur spilað og hvernig við ætlumst til að hinn svokallaði „afturliggjandi framherji“ (second striker á ensku) á að spila. Vinnslan í þeim hollenska var alveg mögnuð og það var fyrst og fremst pressan frá honum út um allan völl og mjög góðar sendingar í allar áttir sem gerðu það að verkum að Kewell, Benayoun, Gerrard og sérstaklega Torres fengu boltann iðulega í góðu plássi. Kuyt átti stoðsendinguna á Gerrard í fyrsta markinu og skoraði svo þriðja markið sjálfur, sérlega góður leikur hjá honum og hann stóð að mínu mati uppúr í annars stórgóðu liði Liverpool í kvöld.

**HVAÐ ER NÆST?** Það er ekki laust við að maður sé hálf vantrúaður á þá staðreynd að það er virkilega hægt að hugsa um Meistaradeildina í vor með tilhlökkun. Alveg síðan við horfðum á liðið tapa gegn Marseille og Besiktas, og koma sér í stórkostlega vond mál í þessum riðli, hefur maður blótað því í hljóði að þurfa líklega að forðast að horfa á Meistaradeildina eftir áramót en eftir að liðinu tókst með stæl að vinna síðustu þrjá leikina örugglega og tryggja sér annað sætið í riðlinum getum við spáð aðeins í framhaldinu.

Staðan er þessi: Liverpool endaði í öðru sæti á eftir Porto og fer því í seinni pottinn fyrir dráttinn í 16-liða úrslit á föstudag. Eins og reglurnar gefa til kynna getur Liverpool ekki mætt liðinu úr sínum riðli (Porto) né liðum frá eigin landi í 16-liða úrslitunum. Eins og staðan er í dag eru þessi átta lið á leið í fyrri pottinn fyrir dráttinn:

Porto, Chelsea, Real Madrid, AC Milan, Barcelona, Manchester United, Internazionale og Sevilla.

Fjögur fyrstu liðin tryggðu sér sigur í sínum riðlum í kvöld og í síðustu viku en í þeim fjórum riðlum sem klárast á morgun er bara Sevilla-liðið enn í einhverri baráttu um sigur í sínum riðli, hafa tveggja stiga forskot á Arsenal fyrir lokaumferðina.

Við getum því mætt eftirfarandi liðum: Real Madrid, AC Milan, Barcelona, Internazionale og Sevilla, að því gefnu að þeir klári sinn riðil.

Það er alveg ljóst, hvernig sem drátturinn í 16-liða úrslit fer, að við eigum rosalega rimmu fyrir höndum. En það er bara gaman, við viljum vera á meðal þeirra bestu og það hafðist í kvöld. Ég segi, við óttumst ekkert lið – BRING THEM ON! :)