Jæja félagar. Síðasti leikur ársins endaði markalaus og okkar menn eru nú 10 stigum frá toppliði Arsenal, en þó með leik til góða. Liverpool átti 20 markskot í leiknum, þar af fóru 11 á markið, en ekkert af þeim 11 skotum fór inn fyrir marklínuna. Þetta er algjörlega óþolandi. En byrjum á að renna yfir byrjunarlið Liverpool og svo ætla ég að láta gamminn geysa í umfjöllun minni um leikinn.

Bekkur: Itandje – Riise – Alonso – Babel (74. mín fyrir Kewell) – Voronin.

Ég hafði góða tilfinningu fyrir þessum leik og eiginlega hafði ég aldrei áhyggjur um að City menn myndu skora. Vörnin okkar var þétt og hetjan okkar Reina stóð sig vel að venju í markinu. Áhyggjurnar sem ég hafði voru þær að við myndum ekki ná að skora, sem varð svo raunin. City menn hófu leikinn betur og veru sterkari fyrstu 15 mínúturnar eða svo. Þeir náðu ekki að skapa sér neitt afgerandi marktækifæri en þegar leit út fyrir að þeir myndu fá sénsa þá kom Carragher og kæfði þá draumóra. Mikill barningur var í leiknum framan af og liðin áttu erfitt með að halda boltanum og byggja upp góðar sóknir. En fljótlega tóku Liverpool menn völdin og fóru að sækja meira. Kewell fékk gott færi sem markmaður City Joe Hart átti erfitt með að halda. Fabio Aurelio lét 2 þrumuskot ríða af, annað þeirra fór rétt framhjá en hitt var varið mjög vel. Liverpool áttu fleiri marktilraunir og voru líklegri til að skora en markalaust í hálfleik 0-0.

Liverpool komu mjög grimmir inn í síðari hálfleik og vissu sjálfsagt að 1 mark myndi duga því heimamenn voru lítið að ógna okkar marki. Þegar þeir gerðu það þá einhvern veginn klúðruðu þeir möguleikum sínum eða vörnin okkar hreinlega át þá. Aurelio fór í flott þríhyrningsspil og lagði boltann inn á teig en Torres misnotaði gott færi. Nokkrum sekúndum síðar slapp Torres í gegn, klobbaði markmanninnn en boltinn fór rétt framhjá stönginni. Torres var mikið í boltanum og það var brotið á honum rétt fyrir utan teig illilega. Gerrard tók aukaspyrnuna en boltinn fór rétt framhjá. Það var greinilegt að heimamenn voru komnir í skotgrafirnar og myndu sætta sig fyllilega við markalaust jafntefli. Þeir náðu þó ágætis sókn sem Gerrard batt enda á, hann snéri vörn í sókn, fann Benayoun sem hamraði á markið en enn eina ferðina varði Joe Hart frá okkur. Það var svo sem fátt markvert sem gerðist þangað til nokkrar mínútur voru eftir en þá kemur frábær bolti inn á teiginn þar sem 3 liverpool menn voru allir í dauðafæri. Dirk Kuyt skallaði á markið, Hart náði að slæma hönd í boltann og ég hélt að þetta væri komið hjá okkur því boltinn var á leið yfir línuna en nei. Richard Dunne fyrirliði heimamanna bjargaði á línu, sá átti stórleik. Örfáum andartökum síðar sendi Gerrard á Benayoun en Richard Dunne var enn og aftur fyrir til að bjarga sínu liði. Eftir þetta fjaraði leikurinn út og þegar dómarinn flautaði til leiksloka tók Torres á sprettinn og var fljótur af vellinum, klárlega ósáttur við sitt framlag.

Mér fannst við eiga meira skilið að vinna þennan leik, fengum fleiri og betri marktækifæri en náðum ekki að nýta þau. Menn virkuðu margir hverjir svolítið þreyttir enda hefur mikið gengið á að undanförnu. Ef ég horfi á þennan leik og ekki á töfluna þá er ég svo sem sáttur með eitt stig, en þegar ég horfi á töfluna og sé að Arsenal eru 10 stigum fyrir ofan okkur er ég hundfúll og langt frá því að vera sáttur. Enn og aftur hefst þessi eltingaleikur. Það væri í lagi ef þetta væru 3 stig til eða frá, en 10 stig er of mikið bil. Ég er ekki að segja að þetta sé búið, alls ekki, þetta verður aldrei búið fyrr en það er tölfræðilega ómögulegt að sigra deildina, en útlitið er ekki bjart hvað varðar að hreppa 1. sæti deildarinnar eftir 38 leiki. Við megum að sjálfsögðu ekki gleyma því að Man City eru að spila vel og eru stigi fyrir neðan okkur, en hvað með það? Við sáum það í dag að það er miklu meiri munur en 1 stig á þessum liðum. Við erum klárlega með sterkara byrjunarlið og miklu breiðari hóp. En það sem háir okkur er að við gerum of mörg jafntefli og náum oft ekki að klára leikina. Við höfum gert 7 jafntefli í 20 leikjum, aðeins eitt lið hefur gert fleiri jafntefli og það er Fulham með 9. Heimavöllur okkar Anfield hefur ekki reynst vel í deildinni í vetur því þar höfum við náð í 16 stig, á meðan við höfum fengið 21 á útivöllum, það er mjög óvanalegt. Mig langaði aðeins að benda mönnum á þessa tölfræði, fyrir mér er þetta óásættanlegt, ef markmiðið er að berjast um titilinn þá þarf að klára þessa leiki sem stefna í jafntefli eins og í dag.

Maður leiksins: Tjahh hvern ætti maður að velja? Ég er að renna yfir byrjunarliðið og það spilaði enginn afgerandi vel í dag. Yossi átti fína spretti og spilaði vel. Aurelio átti 2 mjög góð skot að marki og var hættulegur í spilinu, en hann var hins vegar oft að klúðra einföldum hlutum sem menn í Liverpool klassa eiga að gera betur. Torres spilaði alls ekki nógu vel og misnotaði nokkur færi og hann virkaði pínu þreyttur í dag. Mascherano spilaði venjulegan leik og stóð upp úr að mínu mati ásamt Jamie Carragher sem stoppaði margar sóknir City manna. Hann spilar yfirleitt eins og klettur í vörninni og ég er því að spá í að velja hann mann leiksins annan leikinn í röð.

Næsti leikur er heimaleikur á móti Wigan. Hann fer fram kl. 20:00 á miðvikudaginn 2. janúar og það er leikur sem verður að vinnast. Núna þurfum við langa og góða sigurhrynu og draga á Manchester United og Arsenal, við höfum mannskapinn og breiddina í það, það er á hreinu.

YNWA.

Maður bjóst ekki við neinu öðru en sigri gestanna þegar að Derby og Liverpool leiddu saman hesta sína á Pride Park í ensku úrvalsdeildinni í dag. En þrátt fyrir 3 stig í dag er ég hundfúll með spilamennsku minna manna.

En við skulum byrja á byrjuninni og renna yfir byrjunarlið Liverpool í dag.

Bekkur: Itandje – Benayoun (fyrir Hyypia á 54. mín) – Lucas (fyrir Voronin á 90. mín) – Mascherano – Kuyt (fyrir Babel á 72. mín).

Leikurinn hófst fjörlega í dag og ljóst að dagskipun Rafa var að klára leikinn eins fljótt og auðið var. Xabi Alonso mynnti á sig með frábærum sendingum og það var gott flæði í leik liðsins á upphafsmínútunum. En strax á 12. mínútu dró til tíðinda. Leikmenn Liverpool voru að gaufa eitthvað fyrir framan teig Derby þegar að Fernando Torres tók málin í sínar hendur. Hann tók á sprettinn, klobbaði einn, rakti boltann til hliðar og hamraði hann snyrtilega í fjærhornið. Frábært mark hjá þessum magnaða framherja og þetta var mark númer 15 á leiktíðinni hjá honum. Eftir markið þá tóku gestirnir öll völd og það var eins og þeir væru búnir að sætta sig tap, andleysið í þeim var algjört. Þegar þarna var komið við sögu var bara eitt lið inn á vellinum, Xabi Alonso stjórnaði öllu spili hjá okkur og var að venju kóngurinn inn á miðjunni. Jamie Carragher af öllum mönnum fékk svo sannkallað dauðafæri eftir hornspyrnu frá Gerrard, en það var ekki við öðru að búast en að Carra kláraði ekki það færi. Skemmtilegt þetta og atvikið hjá Carra álíka vandræðalegt og að sjá menntaðan mann í jakkafötum upp á dekki að hífa í norðvestan 18. Eftir þetta færi róaðist leikurinn niður og við fórum inn í hálfleik eftir þægilegan fyrri hálfleik.

Síðari hálfleikur hófst vel og ekkert virtist koma í veg fyrir sigur. En þegar um 10 mínútur voru liðnar af honum kom hræðilegur kafli hjá okkar mönnum sem átti eftir að endast út leikinn. Kæruleysið var algjört í Liverpool liðinu. Menn voru lítið að hugsa um að bæta við og klára leikinn og það leit út fyrir að leikmenn ætluðu að hanga á þessu frábæra marki Torres. Sendingar voru að klikka og maður varð nett pirraður á að horfa á liðið sitt. Derby menn gengu á lagið og fóru að halda boltanum betur. Þeir fengu svo aukaspyrnu út á velli og út frá henni kom jöfnunarmarkið. Boltinn datt fyrir James McEveley sem hamraði boltann í fjærhornið. Eftir mark Derby hélt maður að við færum að sækja og það af krafti, en nei. Menn heldu áfram í andleysi og hægu spili sem skilaði litlu. Þegar að nálgast fór leikslok þá kom smá neisti og Xabi Alonso átti þrumuskot sem Price varði vel. Ef að Price hefði ekki varið þetta skot hefði stjórn Derby þurft að fá vanan netagerðarmann af dýrari gerðinni til að stoppa upp í rifið netið! Stuttu síðar átti Steven Gerrard bylmingsskot í þverslánna og ekkert gékk í að koma tuðrunni í möskvana. Það var ekki fyrr en á 90. mínútu þegar að kóngurinn tók málin í sínar hendur og því hafði ég beðið eftir allan síðari hálfleik. Hann tók á mikinn sprett upp kantinn og leikmenn spiluðu vel sín á milli sem endaði með að Torres fékk færi, Price varði, en Gerrard náði frákastinu og setti boltann örugglega í markhornið og fagnaði ógurlega. Hann hóf sóknina og lauk henni og kláraði leikinn fyrir okkur. Ef við hefðum ekki fengið 3 stig úr þessum leik þá værum við í hræðilegum málum, en það er stutt á milli gleði og fýlu í knattspyrnunni og við höfðum sem betur fer heppnina með okkur í þessum leik.

Maður leiksins: Ég er hundfúll með liðið í dag þrátt fyrir sigur og þegar ég horfi til baka þá finnst mér enginn standa beint upp úr. Mér fannst Carragher ágætur í vörninni og standa fyrir sínu að venju, hann var eini leikmaðurinn sem barðist allan tímann, það duttu allir leikmenn liðsins niður í seinni hálfleik og Carra var þar engin undantekning. Hann vann vel með Hyypia sem meiddist og fór af velli en Riise kom í miðvörðinn og Carra náði að leysa þá samvinnu vel með Norðmanninum. Það lá svo sem ekkert voðalega á þeim tveimur en ef að Riise gerði mistök var Carra mættur á nóinu og reddaði málunum. Því fannst mér fannst hann standa plygtina best í dag. Ég gæti svo sem valið Alonso mann leiksins, hann átti nokkrar frábærar sendingar og stóð upp úr á miðjunni, en Carragher sýndi og sannaði enn eina ferðina að hann er eins og Öræfajökull þarna í vörninni og skipulagning hans á okkar vallarhelmingi var til fyrirmyndar.

Ef maður tekur leikinn í dag saman og horfir á heildarmyndina þá getur maður ekki verið sáttur. Andleysi og kæruleysi réðu ríkjum í síðari hálfleik og það voru í rauninni 2 einstaklingsframtök hjá Torres og Gerrard sem kláruðu Derby. Auðvitað vorum við óheppnir með nokkur færi í þessum leik en við eigum að valta yfir þetta lið, sérstaklega með svona sterkt lið eins og við stylltum upp í dag.

Næsti leikur okkar manna er á sunnudaginn kl. 16:00 á útivelli gegn Manchester City og það er á hreinu að menn verða að gíra sig betur upp fyrir þann leik. Það er hins vegar frábært að fá 3 stig úr leiknum í dag og vonandi að við sínum fólki að við erum að berjast um 1. sæti í þessari deild. Við höfum engan áhuga á 2., 3. eða 4. sæti, við viljum 1. sæti og ekkert annað. Til þess þurfum við að ná góðu rönni í næstu leikjum og einfaldlega sigra Man City á sunnudaginn og kveðja árið 2007 með góðum leik. Takk fyrir mig.

YNWA.

Jæja, okkar menn unnu í dag sannfærandi **4-1 sigur á Portsmouth** á Anfield og komu sér því aftur á beinu brautina í Úrvalsdeildinin eftir tvo tapleiki í röð. Það átti sér víst stað einhver bilun hjá tæknimönnum á Anfield og því misstum við af tæpum hálftíma í byrjun leiksins, þannig að þessi leikskýrsla verður eitthvað rýr og ber þess merki.

Rafa Benítez stillti upp eftirfarandi liði í dag:

**BEKKUR:** Itandje, Aurelio (Kewell), Lucas (Torres), Babel (Benayoun) og Voronin.

Við rétt náðum að sjá Riise fá aðvörun fyrir tæklingu á John Utaka á annarri mínútu leiksins áður en útsendingin datt út. Í staðinn, á meðan við biðum eftir að tæknimálin á Anfield kæmust í lag, var okkur boðið upp á þrautleiðinlegan leik Fulham og Wigan í tæpan hálftíma svo að maður var nálægt því að gefa þetta upp á bátinn og fara og skreyta jólatréð í staðinn. Ef þið viljið pynta ykkur um jólin, horfið á Fulham eða Wigan spila knattspyrnu.

Allavega, það var pirrandi að missa af fyrsta hálftímanum en það var víst ekkert við því að gera og ekkert sem þeir á Sýn2 gátu gert heldur, þannig að maður bara beið rólegur, og þegar útsendingin frá Anfield datt aftur inn eftir tæplega hálftíma leik var staðan orðin 2-0 fyrir Liverpool. Í hálfleik sá maður mörkin endursýnd; fyrst skoraði **Yossi Benayoun** eftir góða sókn Torres inn í teiginn og svo fyrirgjöf frá Kewell frá vinstri, og svo skoraði **Sylvain Distin** algjört slysamark eftir að Sol Campbell reyndi að hreinsa boltann frá fótum Torres en skaut beint í hnéð á Distin og framhjá James í marki Portsmouth. Staðan í hálfleik 2-0 fyrir Liverpool.

Í seinni hálfleik minnkaði **Benjani** muninn fyrir Portsmouth með góðu marki eftir slakan varnarleik Liverpool, en þar var John Arne Riise í aðalhlutverki með vægast sagt skelfilega varnartilburði. Portsmouth-menn komust þó ekki lengra en það þar sem **Fernando Torres** innsiglaði sigur Liverpool með tveimur mörkum á síðustu tuttugu mínútunum; fyrst skoraði hann í tómt markið með frákasti eftir að Babel hafði sloppið innfyrir og James rétt náð boltanum á undan honum og svo skoraði **Torres** aftur með góðu vinstrifótarskoti, viðstöðulaust utan úr teignum eftir að Gerrard hafði skallað boltann niður á hann. Lokatölur í þessum leik 4-1 fyrir Liverpool.

Spilamennska liðsins var ekki upp á marga fiska. Þar sem ég er í jólaskapi ætla ég ekki að agnúast yfir því hversu illa liðið lék þann tíma sem maður sá þá á skjánum, heldur ætla ég að taka því sem merki um styrk að liðið skuli hafa getað verið jafn andlaust og það virkaði í dag en samt skorað fjögur mörk.

Þó dylst engum að liðið var lélegt í dag. Sumir virkuðu áhugalausir (Gerrard, Carra, Kewell) á meðan aðrir virtust varla vita hvaða íþrótt þeir voru að spila (Riise, Kuyt). Arbeloa, Hyypiä og Benayoun voru ágætir í dag en að mínu mati voru aðeins tveir menn að spila af eðlilegri getu í dag; Javier Mascherano og Fernando Torres. Ég var kominn langt með það að gefa Mascherano nafnbótina Maður Leiksins, en …

**MAÐUR LEIKSINS:** … það er bara engin leið að gera lítið úr því hversu mikilvægur ‘El nino’ er orðinn fyrir þetta lið. Hann var hálf ósýnlilegur mest allan leikinn í dag og fékk minna en enga þjónustu frá samherjum sínum, en hann skoraði samt tvö mörk og var auk þess lykilmaður í báðum mörkum liðsins í fyrri hálfleik. Til að gera langa sögu stutta, þá er Liverpool-liðið einfaldlega nokkrum klössum betra þegar Fernando Torres er á vellinum. Svo einfalt er það bara.

Torres, fyrir þá sem ekki vita, er núna búinn að skora 14 mörk í öllum keppnum, þar af 8 í Úrvalsdeildinni. Þetta hefur hann gert í aðeins 21 leik, enda missti hann úr heilan mánuð vegna meiðsla í haust. Og það eru ekki enn komin jól. :)

Næsti leikur liðsins er á útivelli gegn Derby County á annan í jólum, en það er leikur sem liðið bara á að vinna og engar afsakanir verða teknar gildar ef það ekki hefst.

En fyrst slökum við aðeins á og njótum hátíðarinnar sem gengur í garð. Við hér á Liverpool Blogginu óskum ykkur, lesendum okkar, gleðilegra jóla, og sjáum ykkur vonandi með umfjöllun um sigurleik á annan í jólum! ;)

Þá er þátttöku okkar manna í deildarbikarnum lokið leiktímabilið 2007 – 2008. Henni lauk á Stamford Bridge í kvöld. Rennum okkur í leikskýrsluna snöggvast.

Byrjunarliðið í kvöld var:

Eiginlega bara nokkuð eins og við var að búast. 4-3-3 þegar við sóttum, 4-5-1 þegar við vörðumst. Spegilmynd af Chelsea liðinu sem var feykivel mannað í kvöld. Ég tek það skýrt fram að ég ætla ekki að tala um varalið okkar manna í kvöld. Trúi ekki lengur á svoleiðis, mér fannst í kvöld bara vera hægt að tala um Hobbs sem leikmann sem ekki er klárlega hugsaður sem leikmaður sem á að vera tilbúinn í alla leiki aðalliðsins. Hvort þeir eru það er spurning, en mér leiðist tal um kjúklinga- og varalið.
Þetta lið var nógu vel mannað til að taka vel á Chelsea.

Sem varð raunin. Leikurinn byrjaði hægt, Chelsea kannski meira að reyna fyrstu 15 mínúturnar, án stórra færa og það sem upp kom sá Itandje karlinn vel um.

Upp úr fyrstu 15 jafnaðist leikurinn vel út og við fórum að gera okkur líklega til að sækja. Fengum enda fyrsta dauðafærið þegar Lucas komst einn gegn Cech, en kláraði færið illa og því miður sá Tékkinn með púðahúfuna við honum. Áfram hélt jafnræðið og í blálokin áttum við flotta sókn þangað til að aumingja Momo karlinn Sissoko steig á boltann í upplögðu færi. Voronin reyndar náði skoti upp úr því, en framhjá.

Hálfleikur, 0-0, allt í fínu. Hafði reyndar smá áhyggjur af Lucasi sem mér fannst frábær í hálfleiknum. Var eilítið á því að hann fengi nú annað gult.

Fyrstu 15 í seinni vorum við áfram sterkari, reyndar tók Itandje sig til og sýndi þvílíka blaðamannavörslu frá Essien. En við fengum svo þvílíkt dauðafæri þegar Crouch gerði vel að komast inn í sendingu Carvalho til markmannsins áðurnefnda. Varð svo djarfur að reyna að vippa, bara nokk vel gert, en Cech varði. Málið er bara það að þegar maður fær svona færi gegn Chelsea eins og Lucas og Crouch fengu er bara skylda að klára. Annars er manni refsað.

Og það varð. Frekar meinlaus sókn endaði á löppunum á Lampard sem skaut í Carragher á þann hátt að boltinn skrúfaðist upp í loftið og yfir algerlega hjálparlausan Itandje í markinu. 1-0 fyrir Chelsea.

Það verður alltaf erfitt að vinna svoleiðis upp. Hvað þá þegar örfáum andartökum seinna Crouch vinur okkar missti sig eftir að Mikel var búinn að vera brjótandi pirrandi brotum allan leikinn. Missti það í augnablik, klaufatækling og auðvitað sá dómarinn um rest.

Skoðið hvað Rafa sagði um málið í kvöld

Eftir þetta varð málið afar erfitt. Rafa tók Alonso útaf og setti Nabil El Zhar inná, Babel upp á topp. Chelsea lokuðu bara og sóttu á fáum. Eina færið sem við fengum féll fyrir fætur El Zhar sem skaut framhjá eftir fína sendingu Voronin. Chelsea virtust nokkuð sáttir, en á 90.mínútu fékk Wayne Bridge alltof mikinn tíma við endalínuna, sendi hann fyrir og Úkraínumaðurinn ósýnilegi þrumaði í markið. 2-0 staðreynd og við út.

Svo var dregið í undanúrslitin. Chelsea spilar á móti Everton. Viðurkenni alveg að ég er feginn að losna við að spila tvo “derbyleiki” í janúar!

Drögum saman, byrjum á neikvæðu. Sissoko. Er á útleið úr þessu liði held ég hljóti að vera. Arbeloa og Aurelio fannst mér slakir og Voronin er ekki að virka alveg finnst mér.

Ef við förum svo í jákvæðnina, ég var mjög glaður með fyrstu 60 mínúturnar. Liðið átti í fullu tré við Chelsea á öllum sviðum og átti að komast yfir. Eftir mark Chelsea og það rauða í kjölfarið var málið úr sögunni. Mér fannst Itandje mjög flottur í markinu, Lucas átti enn einn fínan leikinn og Crouch og Babel voru líflegir. En það er engin spurning í mínum huga, fyrirliðinn Jamie Carragher var bestur í kvöld. Bara einfalt.

Þannig var nú það, enn eitt tapið fyrir Chelsea staðreynd, ekki of alvarlegt samt, nema fyrir þá yngri sem sennilega verða sendir í lán í janúar fyrst svona fór.

En nú er það bara að einbeita sér að jólaprógramminu í deildinni og leyfa öðrum að keppa um þennan bikar. Næst er það Portsmouth á Anfield, það er algerlega klár „must win“ leikur!

Liverpool tapaði í dag gegn Manchester United á Anfield. Vægast sagt arfaslakur árangur Liverpool gegn hinum 3 toppliðunum undir stjórn Rafa Benitez heldur því áfram.

Rafa ákvað að stilla upp óbreyttu liði frá leiknum gegn Marseille.

BEKKUR: Itandje, Babel, Crouch, Aurelio, Lucas.

Ég er að skrifa þessa leikskýrslu núna rúmum tveimur tímum eftir leik þar sem ég var með hóp af strákum í heimsókn yfir Man U leiknum og Chelsea-Arsenal leiknum, sem var að klárast. Því hef ég haft tvo tíma til að hugsa og ræða um leikinn.

Ég geri ráð fyrir að flestir hafi séð leikinn, eða viti það helsta sem gerðist í honum, þannig að ég ætla svo sem ekki að kafa djúpt í það.

Beisiklí þá var þetta Liverpool lið betra liðið á vellinum í 90 mínútur. Ronaldo sást ekki, Rooney ógnaði lítið sem ekki neitt og að mínu mati unnu Liverpool menn miðjubaráttuna. Liverpool stjórnaði spilinu nær allan tímann, áttu 19 skot gegn 5 skotum Manchester United.

Hvernig tókst okkur þá að tapa leiknum? Ég ætla að leyfa mér að nefna 3 ástæður.

1. Ein varnarmistök í leiknum kostuðum okkur mjög ódýrt mark. Yossi klikkaði á að hlaupa út í horninu og spilaði Tevez því réttstæðan í markinu. Auk þess virtist enginn fatta það að dekka Rooney og því gat hann skotið óáreittur.
2. Liverpool var í dag að spila gegn besta miðvarðarpari sem þetta lið hefur leikið gegn. Ferdinand og Vidic gerðu einfaldlega engin mistök og voru bestu menn Man U í leiknum. Liverpool menn gerðu ein mistök, Ferdinand og Vidic engin. Því fór sem fór.
3. Liverpool liðið var einfaldlega óheppið í dag.

Nú munu eflaust einhverjir fara í allsherjar þunglyndi og segja að þetta sýni að Rafa eigi ekki skilið að verða þjálfari og ámóta svartsýni.

Ég horfði hins vegar á þetta Liverpool lið vera mun sterkara liðið gegn ensku meisturunum. Ég horfði á John Arne Riise hafa besta hægri kantmann í heiminum í vasanum í dag. Ég horfði á Liverpool skapa öll hættulegu færin í leiknum.

Hvað er hægt að biðja um meira af Liverpool liðinu? Við vorum betri en United og það er ekki raunsýnt að ætlast til að liðið sýni meiri yfirburði en þetta gegn fullskipuðu liði Manchster United. Stundum vinna einfaldlega lélegri liðin leiki vegna heppni og það gerðist að mínu mati í dag. Liverpool liðið var einfaldlega óheppið að vinna þennan leik ekki.

Við getum horft á leikina gegn Chelsea og Man U á tvenna vegu. Annars getum við sagt að við náðum bara einu stigi af 6 mögulegum gegn þessum tveim liðum og að það sé alls ekki nógu gott og sýni að Rafa sé ekki að klára málið gegn stóru liðunum. Þannig hugsa eflaust mjög margir.

En svo getum við líka horft á það hvernig við lékum í þessum leikjum. Að við vorum betri aðilinn í báðum leikjum og að ef ekki hefði verið fyrir dómaraskandal og smá heppni, þá hefðum við sennilega tekið öll 6 stigin.

**Maður leiksins**: Vörnin spilaði að mínu mati mjög vel í dag. Riise átti Ronaldo og almennt séð voru Rooney / Tevez og Ronaldo ekki að skapa mikla hættu fyrir framan mark Liverpool. Ég man t.a.m. ekki eftir því að Reina hafi varið eitt skot í leiknum. Í sókninni áttu Torres og Kuyt einfaldlega ekki nógu mikið í þá Vidic og Ferdinand. Mestu vonbrigðin voru frammistaða kantmannana. Það hafa sennilega allir verið ánægðir með að sjá Kewell í byrjunarliðinu, en eftir að hafa séð leikinn getur maður auðvitað spurt sig af hverju Babel var ekki inná frá byrjun. En það kallast að vera vitur eftirá. Benayoun var líka ekki góður í dag og ég hefði miklu frekar viljað sjá Jermaine Pennant þarna inná. Hann getur allavegana gefið almennilega bolta fyrir úr ótrúlegustu stöðum.

Að mínu mati hefði það verið sterkara að spila með 3 inná miðjunni, Lucas og Mascherano með Gerrard fyrir framan þá og sleppa því að hafa Kuyt inná. En ég sagði líka í byrjun að ég hefði verið sáttur við byrjunarliðið og þetta er því bara eftirá besserviss hjá mér.

En ég ætla að velja **Javier Mascherano** sem mann leiksins, því hann var einfaldlega frábær í leiknum.

Núna erum við komnir 10 stigum á eftir Arsenal, 9 á eftir Man U og 4 á eftir Chelsea með leik til góða á öll þessi lið. Það er einfaldlega mjög slæmt, sérstaklega þegar litið er til þess að við erum búin að spila við öll þessi lið á Anfield og eigum eftir að fara á Emirates, Old Shithouse og Stamford Bridge.

Er þetta þá búið?

Nei, ég er ekki á því. En leikjaprógrammið lítur svona út í deildinni

Portsmouth H
Derby Ú
Man City Ú
Wigan H
Boro Ú
Astong Villa H
West Ham Ú
Sunderland H

Áður en við förum svo á Stamford Bridge í deildinni. Til þess að við eigum að eiga sjens í deildartitilinn, þá verðum við einfaldlega að ná 22 stigum af þeim 24 sem eru í boði úr þessum leikjum. Erfiðasti leikurinn er Man City á útivelli, en við eigum einfaldlega að klára hina leikina.

Þetta er langt frá því að vera búið og það er fullt jákvætt við leikinn í dag. En mikið afskaplega er þetta samt svekkjandi.

Einsog Steingrímur Sævarr (sem er besti gestur sem ég hef séð í settinu hjá Sýn) sagði, þá er ég einfaldlega **hundfúll**.

*At the end of a storm there’s a golden sky*

Bjuggust menn við einhverju öðru? Ég bara spyr.

Fyrir tveimur mánuðum kom þetta Marseille-lið á Anfield og lék gegn okkar mönnum í Meistaradeildinni. Í þeim leik gekk bókstaflega allt upp fyrir Frakkana, á meðan Liverpool-liðið lék sinn lélegasta leik undir stjórn Rafa Benítez. Samt var bara eitt sem skildi liðin af eftir þann leik, óverjandi langskot Valbuena sem kom upp úr engu var það sem þurfti til að þeir gætu unnið Liverpool FC á sínum besta degi, og okkar lélegasta degi.

Þess vegna ætti það ekki að koma neinum á óvart að í kvöld, með bæði lið að leika af „eðlilegri getu“, hreinlega pökkuðu okkar menn franska liðinu saman og lokaniðurstaðan var **4-0 útisigur** í leik sem hafði fyrirfram verið kallaður brjálaður úrslitaleikur, en var í raun þegar á daginn kom ekkert annað en taktísk aukaæfing fyrir Rafa og lærisveina hans.

Benítez stillti þessu liði upp í kvöld:

**BEKKUR:** Itandje, Hobbs, Finnan, Aurelio, Lucas, Babel, Crouch.

Leikurinn var vart byrjaður þegar Kuyt átti glæsilega, háa sendingu innfyrir vörn Marseille þar sem Gerrard kom aðvífandi, náði þeim köldum og var einn á auðum sjó. Einhver varnarmaður þeirra náði að hlaupa Gerrard uppi og skutla sér á hann inní teig og dómari leiksins, Terje Hauge frá Noregi, gat ekkert annað en dæmt vítaspyrnu. Reyndar gat slakur dómari kvöldsins ekki sleppt því að senda Marseille-varnarmanninn útaf með beint rautt fyrir að vera síðasti maður, en hann gerði það nú samt.

Allavega, **Gerrard** tók vítaspyrnuna sjálfur en markvörður Marseille varði slaka spyrnu frá honum. Gerrard fékk boltann þó strax aftur og skoraði örugglega úr frákastinu og staðan orðin 1-0 fyrir Liverpool.

Rétt fimm mínútum síðar kom glæsilegasta mark kvöldsins. Torres tók glæsilega við háum bolta á vallarhelmingi Marseille og sendi hann á Kewell í fyrstu snertingu. Kewell lék honum inn að teig Frakkanna en í stað þess að leika á andstæðing sinn, eins og flestir bjuggust við, gaf hann hárfínan bolta inná Torres sem kom á fluginu inná teiginn. Sá spænski, sem er sennilega besti framherji í heiminum *í dag* miðað við núverandi form, spratt framhjá einum með boltann og lék svo glæsilega á annan, inn að markteig þar sem hann lagði boltann auðveldlega í fjærhornið framhjá varnarlausum markverði Frakkanna. Staðan orðin 2-0 eftir tíu mínútur og Frakkarnir hreinlega strax búnir að tapa fyrir klassísku „sucker punch“-i okkar manna.

Um gang leiksins þarf í raun ekkert að fjölyrða. Rafa stillti þessu hárrétt upp og vann enn einn taktíska stórsigurinn í Evrópukeppni í dag. Okkar menn stjórnuðu leiknum, drógu sig aðeins aftar eftir annað markið og létu sér nægja að halda Marseille í hæfilegri fjarlægð frá eigin teig. Marseille-menn blésu og blésu en steinhúsið stóð sem fastast á sínu, og það segir sitt að þeirra hættulegasta færi kom þegar Hyypiä skallaði háan bolta lengst utan af kanti í öxlina á Carragher og þaðan rétt framhjá marki Liverpool, um miðjan seinni hálfleik. Fleiri voru færi Marseille í kvöld varla.

Í upphafi seinni hálfleiks gerðu okkar menn út um leikinn. Markvörður Marseille hreinsaði stungubolta frá marki sínu en hreinsunin var slök og endaði beint hjá Harry Kewell úti á vinstri kanti. Sá ástralski sendi boltann strax aftur inná teiginn þar sem hann flaug framhjá Torres og sofandi varnarmönnum Marseille og endaði í fanginu á **Kuyt**, sem þakkaði fyrir sig og skoraði örugglega úr opnu færi inná miðjum teig. Staðan orðin 3-0 eftir 47 mínútur og restin af leiknum orðin nánast tilgangslaus.

Eftir þetta létu okkar menn tímann bara líða í rólegheitunum, þetta minnti að vissu leyti á útisigurinn gegn PSV í 8-liða úrslitum keppninnar á síðasta tímabili, nema hvað í þetta sinn fengum við rúsínu í pylsuendanum. Rafa hvíldi menn þegar leið á leikinn og tók þá Torres, Kewell og loks Kuyt útaf fyrir Babel, Aurelio og Lucas og þegar komið var eina mínútu fram yfir venjulegan leiktíma átti Aurelio stórgóða stungusendingu frá vinstri vængnum innfyrir þar sem **Babel** náði fyrstur til boltans, lék honum sniðuglega framhjá markverði Marseille og renndi honum svo í autt markið. Lokatölur **4-0 fyrir Liverpool** og annað sætið í A-riðli Meistaradeildarinnar staðreynd!

**MAÐUR LEIKSINS:** Það eru margir til kallaðir sem maður leiksins í þetta sinn. Í fyrsta lagi þá kenndi Rafa Benítez Eric Gerets, belgískum þjálfara Marseille, taktíska lexíu í kvöld en auk þess að vera með taktíkina á hreinu nutu okkar menn þess að vera með yfirburðamenn í hverri einustu stöðu á vellinum. Í fullri alvöru, þá var gæðamunur liðanna í kvöld svo mikill að maður hálf trúir því varla hvernig heimaleikurinn gegn þessu liði gat tapast, en það er alveg klárt í mínum huga að þau úrslit kostuðu okkur sigur í þessum riðli.

Á köntunum voru Benayoun, Arbeloa og Riise mjög góðir en Harry Kewell var alveg frábær og lagði upp tvö mörk. Á miðjunni var Mascherano algjörlega einvaldur og gerði Gerrard lífið mjög auðvelt með því að vinna allt sem datt niður í kringum hann. Gerrard sjálfur er bara klassi og sá sem sagði í einhverri blaðagrein sem ég las nýlega að hann og Torres væru eins og Dalglish og Rush 21. aldarinnar hafði talsvert til síns máls. Vörnin steig ekki feilspor í kvöld, né Reina, á meðan Torres hélt í kvöld áfram að sanna að það er vart til betri framherji í heiminum í dag, miðað við spilamennsku.

Ég ætla hins vegar að velja **Dirk Kuyt** sem mann leiksins í kvöld. Sá hollenski hefur átt ansi misjafna daga í Liverpool-liðinu það sem af er tímabilinu en í kvöld minnti hann okkur á það hvernig hann getur spilað og hvernig við ætlumst til að hinn svokallaði „afturliggjandi framherji“ (second striker á ensku) á að spila. Vinnslan í þeim hollenska var alveg mögnuð og það var fyrst og fremst pressan frá honum út um allan völl og mjög góðar sendingar í allar áttir sem gerðu það að verkum að Kewell, Benayoun, Gerrard og sérstaklega Torres fengu boltann iðulega í góðu plássi. Kuyt átti stoðsendinguna á Gerrard í fyrsta markinu og skoraði svo þriðja markið sjálfur, sérlega góður leikur hjá honum og hann stóð að mínu mati uppúr í annars stórgóðu liði Liverpool í kvöld.

**HVAÐ ER NÆST?** Það er ekki laust við að maður sé hálf vantrúaður á þá staðreynd að það er virkilega hægt að hugsa um Meistaradeildina í vor með tilhlökkun. Alveg síðan við horfðum á liðið tapa gegn Marseille og Besiktas, og koma sér í stórkostlega vond mál í þessum riðli, hefur maður blótað því í hljóði að þurfa líklega að forðast að horfa á Meistaradeildina eftir áramót en eftir að liðinu tókst með stæl að vinna síðustu þrjá leikina örugglega og tryggja sér annað sætið í riðlinum getum við spáð aðeins í framhaldinu.

Staðan er þessi: Liverpool endaði í öðru sæti á eftir Porto og fer því í seinni pottinn fyrir dráttinn í 16-liða úrslit á föstudag. Eins og reglurnar gefa til kynna getur Liverpool ekki mætt liðinu úr sínum riðli (Porto) né liðum frá eigin landi í 16-liða úrslitunum. Eins og staðan er í dag eru þessi átta lið á leið í fyrri pottinn fyrir dráttinn:

Porto, Chelsea, Real Madrid, AC Milan, Barcelona, Manchester United, Internazionale og Sevilla.

Fjögur fyrstu liðin tryggðu sér sigur í sínum riðlum í kvöld og í síðustu viku en í þeim fjórum riðlum sem klárast á morgun er bara Sevilla-liðið enn í einhverri baráttu um sigur í sínum riðli, hafa tveggja stiga forskot á Arsenal fyrir lokaumferðina.

Við getum því mætt eftirfarandi liðum: Real Madrid, AC Milan, Barcelona, Internazionale og Sevilla, að því gefnu að þeir klári sinn riðil.

Það er alveg ljóst, hvernig sem drátturinn í 16-liða úrslit fer, að við eigum rosalega rimmu fyrir höndum. En það er bara gaman, við viljum vera á meðal þeirra bestu og það hafðist í kvöld. Ég segi, við óttumst ekkert lið – BRING THEM ON! :)

Fyrsta tapið í deildinni staðreynd eftir dapra frammistöðu á Madjeski leikvanginum. Þar sem Reading hefur ekki fundið sig á þessu tímabili og við verið í góðu formi átti ég alls ekki von á þessari frammistöðu.En svona er boltinn, það er aldrei hægt að bóka neitt fyrir fram. Jack Hobbs fékk tækifæri frá upphafi eftir góða innkomu gegn Bolton um síðustu helgi, félagarnir frammi fengu áfram að vera saman í byrjunarliðinu, Torres og Crouch. Sissoko og Mascherano komu inná miðjuna og Voronin kom einnig inní liðið. Ljóst er að Rafa var með hugann við komandi leiki þegar hann valdi þetta lið. En skoðum leikinn:

Svona var byrjunarliðið í dag:

Bekkurinn: Itandje, Hyypia, Kewell, Kuyt og Babel.

Við hófum leikinn vel og uppskárum óvænt dauðafæri strax á 7 mín. þegar Torres fékk boltann óvænt á markteig en var aðþrengdur og skaut beint á Hahnemann. Eftir færið var leikurinn í jafnvægi en ljóst var strax að drengirnir hans Steve Coppell ætluðu ekki að gefa neitt eftir. Á 17 mín. brýtur Carragher klaufalega á Brynjari fyrir utan teiginn. Slakur dómari leiksins, Marriner, dæmir vítaspyrnu þrátt fyrir að hafa ráðfært sig við aðstoðardómarann. Úr vítaspyrnunni skoraði Hunt örugglega, 0-1. Ég var á þessum tímapunkt ekkert stressaður yfir þessu og hélt kannski að þetta mark myndi vekja okkar menn og við myndum taka leikinn föstum tökum. Það leið ekki meira en ca. 10 mín. þangað til Gerrard jafnaði leikinn með góðu marki, 1-1. Það sem eftir lifði fyrri hálfleiks var lítið um færi og ég var ennþá fullviss um að við myndum skora næsta markið og vinna þennan leik. Við vorum ekki að skapa nein færi né gefa færi á okkur, ef við hefðum sett eitt mark og komist yfir þá er ég fullviss um að við hefðum unnið þennan leik en… S.s. 1-1 í hálfleik.

Engar breytingar voru gerðar í hálfleik og bæði liðin buðu uppá endurtekið efni frá fyrri hálfleik. Barátta og lítið um marktækifæri. Það voru reyndar 2-3 skipti sem dómarinn hefði vel getað flautað vítaspyrnu á Reading þegar Torres var felldur inní teignum en hann var líklegri til að gefa honum gult spjald fyrir leikaraskap en gefa okkur eitthvað í þessum leik. Síðan kemur uppúr engu mark á okkur úr föstu leikatriði þar sem vörnin er illa á verði. Doyle rétt nær að snerta tuðruna með hárbroddunum og boltinn syngur í netinu, 1-2 og 58 mín liðnar af leiknum. Þetta var vont mark og einhvern veginn var algjört andleysi eftir markið, það vantaði eittvað. Reading tvíefldist við markið og fann að okkar menn lágu vel við höggi. Við fengum samt okkar færi og m.a. átti Gerrard hörkuskot í slána og Torres átti að fá víti mínútu áður en Reading fær skyndisókn þar sem Harper gerir vel og leikur á Reina og skorar í tómt markið, 1-3 og 67 mín. búnar. Þegar þarna var komið hafði ég gefið upp alla von um að við myndum vinna þennan leik. Það var deyfð yfir liðinu á meðan Reading lagði 150% orku og baráttu í þennan leik. Við áttum nokkur hálffæri og fína möguleika en allt kom fyrir ekki.

Torres, Gerrard og Carragher fóru allir út af í dag og segir það okkur að Rafa er að hugsa um leikina gegn Marseille og Manchester United í næstu viku. Eftir að Torres fór út af datt sóknarkraftur okkar mikið niður þrátt fyrir að Torres hafi alls ekki átt góðan dag en hann djöflaðist og er fljótur.

Heilt yfir var þetta á endanum alveg sanngjarn sigur og ljóst að hugarfarið hjá okkar mönnum var ekki í lagi í þessum leik. Það var enginn í raun góður í dag en sumir voru verri en aðrir. Gerrard var sprækur og reyndi, Mascherano vinnur gríðarlega vel en er ekki sókndjarfur (enda varnarsinnaður miðjumaður), Crouch fann sig ekki í dag, Carragher og Hobbs voru fínir ásamt Arbeloa. Sissoko var alls ekki versti leikmaðurinn í dag og er algjörlega fjarstæðukennt að fara að kenna honum um þetta tap. Kewell og Babel áttu fínar innkomur og komu með meiri vídd í sóknarleikinn en það var samt alltaf eitthvað sem vantaði, þennan kraft og ákveðni sem hefur einkennt Liverpool undanfarið. Versti leikmaður Liverpool í dag endaði leikinn með fyrirliðabandið og í raun má segja að það segi allt sem segja þarf. John Arne Riise getur skorað dúndur mörk og hlaupið en hann getur líka EKKI gefið fyrirgjafir og er undravert hversu illa hann getur stundum spilað. Ég vissi ekki hvert ég ætlaði þegar Carragher var skipt út af og hann rétti Riise fyrirliðabandið, úff! En já en þá er ekki hægt að kenna neinum einum um þetta tap. Liðið spilað sem heild illa í dag á meðan Reading mætti tilbúið í þennan bardaga og hafði Coppell unnið heimavinnu sína vel þar sem lærisveinar hans náði að halda Gerrard, Torres, Crouch o.s.frv. vel niðri.

Ég er vel pirraður yfir þessu tapi og þá aðallega vegna þess að við erum miklu betra lið og við eigum ekki að láta það gerast að spila svona illa. Það eru framundan gríðarlega mikilvægir leikir en fjandinn hafi það menn hljóta að geta mætt andlega klárir í svona hörkuleik. Þetta tap gæti orðið okkur dýrkeypt í vor og ef við mætum svona til leiks á þriðjudaginn kemur þá förum við ekki áfram í meistaradeildinni.

Maður leiksins: Það er erfitt að taka einhvern einn út eftir svona frammistöðu en ég ætla að hafa það Harry Kewell að þessu sinni þar sem hann spilaði vel í þann hálftíma sem hann fékk.

Gangur leiksins:
17 mín: 1-0, Hunt (víti)
28 mín: 1-1, Gerrard.
60 mín: 2-1, Doyle.
61 mín: Torres út – Kewell inn.
67 mín: 3-1, Harper.
71 mín: Gerrard út – Babel inn.
82 mín: Carragher út – Hyypia inn.

Ákvað að senda hérna inn smá pistil um sigur varaliðsins okkar á varaliði þeirra bláu í kvöld. Var sestur fyrir framan imbann klukkan 19:30 til að horfa nú á fyrsta leikinn á LFC TV í beinni, en þá voru skilaboð uppi um að vegna tæknilegra vandræða þá væri ekki hægt að sýna leikinn. Ég var fúll og svekktur og fór að gera bara eitthvað allt annað. Seinna rambaði ég svo inn til að tékka hvað væri á stöðinni og viti menn, leikurinn var þá kominn á. Staðan var 1-0 fyrir okkar menn, sjálfsmark Everton. Ég náði að sjá dauðafæri í lok hálfleiksins þar sem Nemeth átti frábæran skalla (flikk) innfyrir vörnina á Brouwer sem var nánast kominn einn í gegn, en afgreiddi boltann illa.

Ég ætla ekki að rekja seinni hálfleikinn í einhverju leikskýrsluformi, enda afburða slakur leikskýrslu penni. Ég get þó sagt ykkur það að ég var alveg hrikalega heillaður af mörgum leikmönnum þarna og hreinlega af liðinu í heild sinni. Ég hef lesið mikið um þessa ungu og efnilegu stráka sem hafa verið að ganga til liðs við okkur, en come on. Skoðum liðið:

Varamenn: Stubhaus, Darby (inná fyrir Kelly á 61. mín), Duran (inná fyrir Spearing á 76. mín), Pacheco (inná fyrir Brouwer á 65. mín) og Putterill

Ég tók lítið eftir þeim Kelly og San Jose. Spearing baráttuhundur þarna á miðjunni, en Plessis fannst mér hreint út sagt frábær í hlutverki varnartengiliðs. Þvílíkt yfirvegaður, gerir hlutina einfalt, harður í tæklingum og mikil yfirferð. El Zhar er algjört tæknitröll og tók menn á hægri vinstri og sýndi þvílíka takta. Óheppinn að fá ekki víti og var næst besti maðurinn á vellinum (ásamt Plessis). Leto var skeinuhættur en stóð ekki neitt upp úr, en greinilegt að hann hefur þetta allt í sér. Ég var ekkert sérlega hrifinn af Brouwer, en þeir Huth og Insua virkuðu hrikalega vel. Huth var með tvær stoðsendingar og Insua eina. En þá kemur að rúsínunni í pylsuendanum, Krisztian Nemeth. Váá hvað ég hreifst af þessum framherja og ekki bara vegna þess að hann setti tvö kvikindi í leiknum, heldur var hann bara hrikalega öruggur á bolta og erfiður við að eiga. Virkilega efnilegur strákur, sem var að spila sinn 2 leik með liðinu.

Darby virkaði vel á mig eftir að hann kom inná, Duran einnig (var að koma tilbaka eftir 9 mánaða fjarveru) og þar er á ferðinni líkamlega sterkur strákur sem var afar öruggur á boltann. Pacheco er svo skemmtilegur tittur sem er hrikalega kvikur og með mikinn hraða.

Eins og áður sagði þá sá ég bara lok fyrri hálfleiks og svo allan síðari hálfleik. Við áttum víst mjög góðan fyrri hálfleik eftir því sem ég hef lesið, en ég var impressed, mjög impressed. Ungt lið og afar spennandi, ég spái því að við eigum eftir að sjá all nokkra þeirra fá séns í aðalliðinu á næstu árum. 3-0 sigur.

Það er brosandi maður sem situr hér og skrifar leikskýrslu. Yfirburðirnir hjá Liverpool voru hreinlega bara svo miklir. First thing‘s first, byrjunarliðið í dag var þannig skipað hjá okkar mönnum:

Allt frá byrjun var augljóst að yfirburðir Liverpool yrðu miklir í leiknum. Liðið stjórnaði leiknum, og gaman að sjá Harry Kewell svona ferskan. Frábær til dæmis klobbinn hjá honum í byrjun inn á Yossi sem sendi fyrir og Crouch náði skoti en því var bjargað á línu. Skömmu síðar kemur ágætis færi hjá Bolton, og stuðleikur gat verið í uppsiglingu. En yfirburðirnir maður! Við létum það ekki gerast. Diouf var svo heppinn að fjúka ekki út af eftir fáránlega tæklingu og brot á Arbeloa á 11. mínútu. Peter Crouch átti gott skot skömmu síðar og svo var komið að „þeim gamla“ að skora: Á 17. mínútu fær Liverpool aukaspyrnu vel fyrir utan vítateiginn og meistari Gerrard tekur hana frábærlega, rangstöðugildra Bolton bregst og Sami Hyypiä stýrir boltanum inn með hausnum í hornið fjær, frábært mark – 1:0.

Á 28. mínútu kemur fín hornspyrna frá Gerrard þar sem mér fannst að Crouch hefði átt að ná að stýra betur boltanum. Torres kemst fyrir sendingu varnarmanna Bolton og splundrar vörninni á 34. mínútu en skýtur framhjá og Crouch var í ákjósanlegu færi líka. Næstumþvísjálfsmark Arbeloa kom svo rétt á undan flottustu brennslu keppnistímabilsins hingaðtil! Á 38. mínútu er hæg sókn Bolton í vinnslu og sending inn fyrir virkar ekki hættuleg, en Carra og Reina í úthlaupi rekast saman og skilja Anelka eftir fyrir innan, sem skýtur svo framhjá fyrir opnu marki! Yndislegt! Enn yndislegra var að sjá svo snilldarmark hjá okkar mönnum á 45. mínútu, rétt fyrir leikhlé: Steven Gerrard átti frábæra langa sendingu inn fyrir vörn Bolton og galdramaðurinn Torres skorar – virkilega flott mark! 2:0!

Þannig var staðan í hálfleik og sóknarþunginn hvarf ekkert í þeim síðari, gott færi t.d. hjá Crouch í byrjun og áfram var gaman að lifa. Þvílíkir yfirburðir hjá Liverpool. Glæsileg sókn svo á 50. mínútu þar sem Steven Gerrard fékk flott tækifæri á að skora (eftir að hafa átt tvær stoðsendingar) en finnski markmaðurinn varði vel. Upp úr því horni átti Riise gott langskot en framhjá. Jack Hobbs kom inn á fyrir Carragher á 51. mínútu. Á 55. mínútu var svo dæmt víti eftir að Peter varð jarðaður niður af varnarmönnum Bolton og Steven Gerrard skoraði af öryggi – 3:0. Þvílíkur leikur hjá honum!

Skömmu síðar ágætis skot hjá Kewell … 14:2 voru tölur sem birtust þá og það voru skottilraunir liðanna. Var ég búinn að minnast á yfirburði? Jú heyrðu, Anelka átti fyrsta skot Bolton á markið eftir klukkutíma leik, sem Reina tók létt. Stuttu síðar brýtur svo Campo á Benayoun rétt fyrir utan teig og fær gula spjaldið fyrir, Riise þrumar í varnarvegginn og þung sókn Liverpool heldur stöðugt áfram. Diouf átti að vísu laufléttan skalla á markið sem Reina tók en Torres átti svo stórkostlega rispu sem endaði með flottri vippu yfir markið. Og enn aftur er flott færi þegar þrír Liverpool eiga tækifæri á að skjóta á markið, en skot Kewell var varið.

Babel kemur inn fyrir Kewell á 67. mínútu og á 77. mínútu kemur Kuyt inn á fyrir Torres. Persónulega hefði ég viljað taka Crouch út af vegna þess að Torres hafði verið betri – en Torres uppskar mikið lófaklapp enda verið ógnandi allan leikinn. Yfirburðirnir voru slíkir að Bolton menn virkuðu bara ruglaðir og á 85. mínútu á Gerrard frábæra rispu fram, rennir boltanum á Kuyt sem tekur fljótlega gott skot fyrir utan, markvörðurinn ver en heldur ekki boltanum og Babel fylgir vel á eftir og skorar – 4:0! Og 2 mínútum síðar er svo snilldarsókn hjá okkar mönnum sem endar með skoti Babel sem er varið á línu.

Leikurinn endaði 4:0 og hefði sigurinn hæglega geta orðið stærri. Liverpool átti fimmfalt fleiri skot en Bolton og spilamennska liðsins einkenndist af öryggi og leikgleði og baráttu. Takið líka eftir því að veðrið var ekkert sérstaklega skemmtilegt og finnst mér flott spilamennska liðsins þar af leiðandi enn aðdáunarverðari fyrir vikið. Fyrir utan árekstur Carra og Reina, þá virkaði vörnin vel, enda reyndi nær ekkert á Reina og vörnina. Liðsuppstilling Rafa fyrir þennan leik vakti hrifningu mína og þrátt fyrir aðdáun á Mascherano, þá fannst mér æðislegt að sjá Lucas Leiva koma í hans stað og standa sig frábærlega. Sóknin var hættuleg hjá okkur alltaf!

Maður leiksins … Allt liðið var að leika vel. Mér fannst móttakan stundum hjá Crouch ekki nógu góð, en Harry Kewell virkaði eitraður á kantinum, hinum megin var Yossi góður líka og Arbeloa traustur fyrir aftan. Meira að segja Riise olli mér engum sérstökum áhyggjum í dag. Leiva var frábær. Allir varamennirnir áttu líka frábærar innkomur: Hobbs stóð sig vel sem varamaður Carra, Babel tók við ógnunarhlutverki Kewell með glæsibrag og skoraði mark, og Kuyt lét vel af sér kveða eftir að snillingurinn Torres fór út af. En fyrir mér er þetta hreinlega engin spurning í mínum huga, maður leiksins stjórnaði spilinu eins og kóngur í ríki sínu, átti tvær stoðsendingar, skoraði af öryggi úr víti og átti svo upphafið að fjórða markinu: Maður leiksins er Steven Gerrard.

Næsti leikur liðsins er 8. desember á útivelli gegn Reading. Miðað við gang mála hjá liðunum, þá er varla hægt að búast við öðru en áframhaldandi sigurgöngu liðsins okkar, sem gerir ekki annað þessa dagana en að skora helling af mörkum!