Fernando Torres

Áhugaverðasti leikmaður Liverpool þessa dagana að mínu mati er súkkulaði-freknu-strákurinn Fernando Torres sem kom til félagsins i sumar fyrir metfé. Hann hefur verið að koma vel inn í Liverpool-liðið eftir leiðinleg meiðsli og spilaði frábærlega í gær í 4-1 sigri á Porto þar sem hann skoraði sín fyrstu mörk í Meistaradeildinni. Mig langar að renna yfir feril kappans sem er ótrúlegur miðað við það, að drengurinn er einungis 23 ára gamall.

Fernando José Torres Sanz fæddist 20. mars árið 1984 í úthverfi Madrid-borgar. Krókurinn tók snemma að beygjast í átt fótboltans en þegar Torres var tíu ára gamall spilaði hann með liði sem kallaði sig Rayo 13. Hann skoraði 55 mörk á leiktímabilinu en þess má geta að þetta var 11-manna bolti. Atletico Madrid tók eftir hæfileikum hans og buðu honum til æfinga hjá félaginu og árið 1995 gekk hann til liðs við Atletico. Torres vann svo sinn fyrsta titil með félaginu 14 ára gamall þegar hann var sendur með U-15 ára liðinu til þátttöku í Nike Cup Europe, en þar spiluðu þeir gegn drengjaliðum stórvelda í evrópskri knattspyrnu. Torres og félagar unnu mótið og hann var valinn besti leikmaður Evrópu í sínum aldurshópi stuttu síðar.

Árið 1999, þegar Torres var 15 ára gamall, skrifaði hann undir sinn fyrsta samning hjá Atletico. Heilladísirnar voru ekki með honum þegar hann fótbrotnaði árið 2000 og var lengi frá keppni. En hann kom tvíefldur til leiks og lék sinn fyrsta leik aðeins 17 ára gamall í lok tímabilsins 2000-2001, viku síðar skoraði hann sitt fyrsta mark fyrir félagið. Í maí fór hann með u-16 ára landsliði Spánar og á Evrópumótið sem þeir unnu. Torres var markahæsti maður mótsins og var einnig kjörinn besti leikmaður mótsins.

Tímabilið 2001-2002 spilaði Atletivo í Segunda División. Torres dalaði það tímabil og náði ekki að fylgja eftir væntingum þar sem hann spilaði 36 leiki og skoraði einungis 6 mörk, en hann var nú bara 17 ára „tittur“ sem átti margt ólært. Síðar á tímabilinu fór hann með spænska U-19 landsliðinu á Evrópumótið. Spánn vann, og Torres skoraði 4 mörk í 4 leikjum sem gerði hann að markahæsta og besta leikmanni mótsins. Það var alveg klárt mál að þarna var á ferðinni ótrúlegt efni sem bar höfuð og herðar yfir stráka sem voru tveimur árum eldri en hann.

Næsta tímabil bar að garði og Atletico hafði unnið sér sæti í La Liga; nú gat Torres séð hvernig hann var í samanburði við hákarlana í Barca og Real. Þetta tímabil endaði Atletico í 12. sæti og Torres skoraði 13 mörk, 18 ára gamall. Hann spilaði líka nokkra leiki með U-21 landsliði Spánar. Hann virtist meiðast lítið og var dýrkaður af stuðningsmönnum liðsins.

Fyrir tímabilið 2003-2004 var Torres gerður að fyrirliða liðsins, en hann var þá aðeins 19 ára gamall. Atletico komu öllum á óvart og bættu sig frá árinu áður. Þeir töpuðu Evrópusæti á síðasta leikdegi La Liga og lentu í 7. sæti, en voru með jafn mörg stig og Sevilla sem var með betra markahlutfall. Torres skoraði 19 mörk þetta tímabil. Atletico komst hins vegar í Intertoto Cup með þessum árangri þar sem þeir töpuðu í úrslitaleiknum gegn Villareal eftir vítaspyrnukeppni.

Hann lék sína fyrstu „derhúfu“ gegn Portúgal árið 2003 og var valinn í hópinn fyrir EURO 2004. Hann kom inn á í tveimur leikjum á Evrópumótinu en byrjaði gegn Portúgal og sýndi löndum sínum að hann væri framtíðarmaður í landsliðinu sem verðugur arftaki Raúl Gonzales.

Tímabilið 2004-2005 skoraði hann 20 mörk í öllum keppnum og ýmis stórlið í Evrópu voru farin að sýna áhuga. Engin almenninleg tilboð báru að garði fyrr en Chelsea opnaði veskið í lok tímabilsins 2005-2006 (þá skoraði hann 13 mörk) en Torres hafnaði að ganga til liðs við þá og sannaði fyrir sínu fólki að hann elskaði klúbbinn og vildi halda áfram að spila í Madrid.

Tímabilið 2006-2007 skoraði Torres 19 mörk í 40 leikjum. Þá hafði hann skorað 91 mark í 243 leikjum fyrir uppeldisfélagið sitt en nú var kominn tími fyrir breytingar. Fjölmiðlar voru duglegir við að orða hann við stórlið Evrópu, en bendluðu hann aðallega við stórlið á Englandi.

Sem betur fer endaði hann hjá Liverpool og nú hefur Torres spilað 16 leiki og skorað 10 mörk í öllum keppnum fyrir Liverpool. Að mínu mati hefur hann allt sem þessi svokallaði draumaframherji þarf að hafa. Hann er fljótur, sterkur, hávaxinn, góður skallamaður, með frábæra tækni, á auðvelt með að komast framhjá mönnum, fínn klárari, gráðugur, góður spilari og síðast en ekki síst með leiðtogahæfileika. Hann hefur verið að heilla mig síðan hann kom því að koma inn í enska boltann, tala enga ensku og meiðast í nokkrar vikur snemma á tímabilinu, er mjög erfitt. Ég var mjög óviss með Torres þegar hann kom upphaflega. Ég vissi að þarna væri frábær leikmaður á ferðinni, en hann þurfti að sanna nokkra hluti fyrir mér fyrst og hann hefur hingað til uppfyllt allar þær kröfur sem ég gerði til hans. Hann er harður af sér, berst fyrir liðið af harðfylgni og leggur sig 100% fram í hverjum einasta leik.

Nú ætla ég að renna yfir fyrirsætuferil hans, neiiiiiiii…

Liverpool hefur keypt marga framherja á síðustu árum og hafa verið að leita að þessum markahrók sem getur klárað leikina fyrir okkur eins og t.d. Ian Rush og Michael Owen gerðu hér áður fyrr. Nú er leitin á enda þvi við höfum fengið mann sem uppfyllir kröfur okkar. Það sem Torres hefur fram yfir þessa framherja sem Liverpool hefur keypt undanfarin ár er það að hann hefur gæðin. Hann er miklu heilsteyptari leikmaður sem er sérstakur á alla vegu. Hann á fáa sína líka í heiminum í dag.

Mín spá er sú, í ljósi þess sem Torres hefur sagt í fjölmiðlum á Englandi – þ.e.a.s að hann sé ánægður í Liverpool og elski að vera partur af klúbbnum – að þá á Torres eftir að slá enn meira í gegn. Hann mun að öllum líkindum ná völdum á enskunni eftir sitt fyrsta tímabil og aðlagast betur enskri knattspyrnu og á næstu tímabilum á hann eftir að vera einn af okkar mikilvægustu leikmönnum. Ég hlakka til að sjá til hans í vetur og á næstu árum, þarna fer frábær leikmaður sem við getum verið ánægðir með að hafa í okkar liði. Leikmaður sem getur breytt vonlausum leikjum í sigurleiki og líka glatt augað með færni sinni.

Hérna er flott myndband með Torres. Sýnir m.a. hans fyrsta leik með Atletico og fjölmörg tilþrif hans frá Spáni, og þarna eru líka nokkur mörk hans í Liverpool treyjunni.

Ég veit ekki með ykkur, en ég segi bara skál!

Allir vinir?

Jæja, aðeins þrem dögum eftir að allir Liverpool aðdáendur voru á barmi taugaáfalls, Rafa stjórnaði leik í íþróttagalla og NOTW birtu frétt um að José fokking Mourinho væri að taka við Liverpool, þá virðiast hlutirnir líta talsvert betur út.

Við unnum auðvitað Porto í gær 4-1 og það þýðir að Liverpool dugar sigur á Marseille í lokaumferðinni. Við vitum auðvitað að þetta Liverpool á klárlega að taka þetta Marseille lið og ég tel það óhugsandi að Liverpool liðið leiki jafn illa gegn þeim og í fyrri umferðinni. Ef að Besiktas vinnur Porto í sínum leik, þá dugar Liverpool m.a.s. jafntefli (sjá [útskýringar](http://www.squarefootball.net/article/article.asp?aid=5088)), en auðvitað mun Rafa ekki hugsa um það og stefnir á sigur í Frakklandi. Marseille er núna í 14. sæti í frönsku deildinni, með jafnmörg stig og Toulouse, sem Liverpool tóku í kennslustund í ágúst.

Liverpool aðdáendur studdu auðvitað dyggilega við bakið á Rafa í gær einsog t.a.m. er fjallað um í [þessari grein á Guardian](http://blogs.guardian.co.uk/sport/2007/11/29/benitez_makes_his_point_but_ow.html). Þar voru einhverjir með borða, sem á stóð þessi skilaboð til Hicks og Gillett:

>”You are the custodians, but the club is ours. Rafa stays.”

Frábær skilaboð!

Svo eftir sigurinn í gær þá var Rafa í umtalsvert [betra skapi heldur en síðast](http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/europe/7118206.stm) og virðist trúa því að ástandið milli sín og eigendanna muni batna:

>”I don’t have any personal problems with the owners. I’m sure we will talk and they will understand and I will understand their ideas. I know my English is not really good so maybe that’s the problem”

>”My relationship with them was good before and now we need to talk about what the problem was,” he said.

Já, rétt strákar – TALA saman!

>”It would be easier for me to stay here and do nothing and wait for the end of the month for my wages, but I prefer to do my best for the club. It’s not my ego, it’s my responsibility. I need to take care of my team, my squad and club because I need to do it.”

Fram að Marseille leiknum eigum við tvo leiki í deildinni, sem við eigum að vinna, gegn Bolton á Anfield og Reading á útivelli. Eftir Marseille leikinn er það svo eitthvað lúðalið á Anfield og síðan lærisveinar Ísraelans skælbrosandi í deildarbikarnum á Stamford Bridge. Síðasti leikurinn fyrir jól er svo gegn Portsmouth á heimavelli. Þannig að desember mánuður verður fjörugur.