Fernando Torres

Áhugaverðasti leikmaður Liverpool þessa dagana að mínu mati er súkkulaði-freknu-strákurinn Fernando Torres sem kom til félagsins i sumar fyrir metfé. Hann hefur verið að koma vel inn í Liverpool-liðið eftir leiðinleg meiðsli og spilaði frábærlega í gær í 4-1 sigri á Porto þar sem hann skoraði sín fyrstu mörk í Meistaradeildinni. Mig langar að renna yfir feril kappans sem er ótrúlegur miðað við það, að drengurinn er einungis 23 ára gamall.

Fernando José Torres Sanz fæddist 20. mars árið 1984 í úthverfi Madrid-borgar. Krókurinn tók snemma að beygjast í átt fótboltans en þegar Torres var tíu ára gamall spilaði hann með liði sem kallaði sig Rayo 13. Hann skoraði 55 mörk á leiktímabilinu en þess má geta að þetta var 11-manna bolti. Atletico Madrid tók eftir hæfileikum hans og buðu honum til æfinga hjá félaginu og árið 1995 gekk hann til liðs við Atletico. Torres vann svo sinn fyrsta titil með félaginu 14 ára gamall þegar hann var sendur með U-15 ára liðinu til þátttöku í Nike Cup Europe, en þar spiluðu þeir gegn drengjaliðum stórvelda í evrópskri knattspyrnu. Torres og félagar unnu mótið og hann var valinn besti leikmaður Evrópu í sínum aldurshópi stuttu síðar.

Árið 1999, þegar Torres var 15 ára gamall, skrifaði hann undir sinn fyrsta samning hjá Atletico. Heilladísirnar voru ekki með honum þegar hann fótbrotnaði árið 2000 og var lengi frá keppni. En hann kom tvíefldur til leiks og lék sinn fyrsta leik aðeins 17 ára gamall í lok tímabilsins 2000-2001, viku síðar skoraði hann sitt fyrsta mark fyrir félagið. Í maí fór hann með u-16 ára landsliði Spánar og á Evrópumótið sem þeir unnu. Torres var markahæsti maður mótsins og var einnig kjörinn besti leikmaður mótsins.

Tímabilið 2001-2002 spilaði Atletivo í Segunda División. Torres dalaði það tímabil og náði ekki að fylgja eftir væntingum þar sem hann spilaði 36 leiki og skoraði einungis 6 mörk, en hann var nú bara 17 ára „tittur“ sem átti margt ólært. Síðar á tímabilinu fór hann með spænska U-19 landsliðinu á Evrópumótið. Spánn vann, og Torres skoraði 4 mörk í 4 leikjum sem gerði hann að markahæsta og besta leikmanni mótsins. Það var alveg klárt mál að þarna var á ferðinni ótrúlegt efni sem bar höfuð og herðar yfir stráka sem voru tveimur árum eldri en hann.

Næsta tímabil bar að garði og Atletico hafði unnið sér sæti í La Liga; nú gat Torres séð hvernig hann var í samanburði við hákarlana í Barca og Real. Þetta tímabil endaði Atletico í 12. sæti og Torres skoraði 13 mörk, 18 ára gamall. Hann spilaði líka nokkra leiki með U-21 landsliði Spánar. Hann virtist meiðast lítið og var dýrkaður af stuðningsmönnum liðsins.

Fyrir tímabilið 2003-2004 var Torres gerður að fyrirliða liðsins, en hann var þá aðeins 19 ára gamall. Atletico komu öllum á óvart og bættu sig frá árinu áður. Þeir töpuðu Evrópusæti á síðasta leikdegi La Liga og lentu í 7. sæti, en voru með jafn mörg stig og Sevilla sem var með betra markahlutfall. Torres skoraði 19 mörk þetta tímabil. Atletico komst hins vegar í Intertoto Cup með þessum árangri þar sem þeir töpuðu í úrslitaleiknum gegn Villareal eftir vítaspyrnukeppni.

Hann lék sína fyrstu „derhúfu“ gegn Portúgal árið 2003 og var valinn í hópinn fyrir EURO 2004. Hann kom inn á í tveimur leikjum á Evrópumótinu en byrjaði gegn Portúgal og sýndi löndum sínum að hann væri framtíðarmaður í landsliðinu sem verðugur arftaki Raúl Gonzales.

Tímabilið 2004-2005 skoraði hann 20 mörk í öllum keppnum og ýmis stórlið í Evrópu voru farin að sýna áhuga. Engin almenninleg tilboð báru að garði fyrr en Chelsea opnaði veskið í lok tímabilsins 2005-2006 (þá skoraði hann 13 mörk) en Torres hafnaði að ganga til liðs við þá og sannaði fyrir sínu fólki að hann elskaði klúbbinn og vildi halda áfram að spila í Madrid.

Tímabilið 2006-2007 skoraði Torres 19 mörk í 40 leikjum. Þá hafði hann skorað 91 mark í 243 leikjum fyrir uppeldisfélagið sitt en nú var kominn tími fyrir breytingar. Fjölmiðlar voru duglegir við að orða hann við stórlið Evrópu, en bendluðu hann aðallega við stórlið á Englandi.

Sem betur fer endaði hann hjá Liverpool og nú hefur Torres spilað 16 leiki og skorað 10 mörk í öllum keppnum fyrir Liverpool. Að mínu mati hefur hann allt sem þessi svokallaði draumaframherji þarf að hafa. Hann er fljótur, sterkur, hávaxinn, góður skallamaður, með frábæra tækni, á auðvelt með að komast framhjá mönnum, fínn klárari, gráðugur, góður spilari og síðast en ekki síst með leiðtogahæfileika. Hann hefur verið að heilla mig síðan hann kom því að koma inn í enska boltann, tala enga ensku og meiðast í nokkrar vikur snemma á tímabilinu, er mjög erfitt. Ég var mjög óviss með Torres þegar hann kom upphaflega. Ég vissi að þarna væri frábær leikmaður á ferðinni, en hann þurfti að sanna nokkra hluti fyrir mér fyrst og hann hefur hingað til uppfyllt allar þær kröfur sem ég gerði til hans. Hann er harður af sér, berst fyrir liðið af harðfylgni og leggur sig 100% fram í hverjum einasta leik.

Nú ætla ég að renna yfir fyrirsætuferil hans, neiiiiiiii…

Liverpool hefur keypt marga framherja á síðustu árum og hafa verið að leita að þessum markahrók sem getur klárað leikina fyrir okkur eins og t.d. Ian Rush og Michael Owen gerðu hér áður fyrr. Nú er leitin á enda þvi við höfum fengið mann sem uppfyllir kröfur okkar. Það sem Torres hefur fram yfir þessa framherja sem Liverpool hefur keypt undanfarin ár er það að hann hefur gæðin. Hann er miklu heilsteyptari leikmaður sem er sérstakur á alla vegu. Hann á fáa sína líka í heiminum í dag.

Mín spá er sú, í ljósi þess sem Torres hefur sagt í fjölmiðlum á Englandi – þ.e.a.s að hann sé ánægður í Liverpool og elski að vera partur af klúbbnum – að þá á Torres eftir að slá enn meira í gegn. Hann mun að öllum líkindum ná völdum á enskunni eftir sitt fyrsta tímabil og aðlagast betur enskri knattspyrnu og á næstu tímabilum á hann eftir að vera einn af okkar mikilvægustu leikmönnum. Ég hlakka til að sjá til hans í vetur og á næstu árum, þarna fer frábær leikmaður sem við getum verið ánægðir með að hafa í okkar liði. Leikmaður sem getur breytt vonlausum leikjum í sigurleiki og líka glatt augað með færni sinni.

Hérna er flott myndband með Torres. Sýnir m.a. hans fyrsta leik með Atletico og fjölmörg tilþrif hans frá Spáni, og þarna eru líka nokkur mörk hans í Liverpool treyjunni.

Ég veit ekki með ykkur, en ég segi bara skál!

Allir vinir?

Jæja, aðeins þrem dögum eftir að allir Liverpool aðdáendur voru á barmi taugaáfalls, Rafa stjórnaði leik í íþróttagalla og NOTW birtu frétt um að José fokking Mourinho væri að taka við Liverpool, þá virðiast hlutirnir líta talsvert betur út.

Við unnum auðvitað Porto í gær 4-1 og það þýðir að Liverpool dugar sigur á Marseille í lokaumferðinni. Við vitum auðvitað að þetta Liverpool á klárlega að taka þetta Marseille lið og ég tel það óhugsandi að Liverpool liðið leiki jafn illa gegn þeim og í fyrri umferðinni. Ef að Besiktas vinnur Porto í sínum leik, þá dugar Liverpool m.a.s. jafntefli (sjá [útskýringar](http://www.squarefootball.net/article/article.asp?aid=5088)), en auðvitað mun Rafa ekki hugsa um það og stefnir á sigur í Frakklandi. Marseille er núna í 14. sæti í frönsku deildinni, með jafnmörg stig og Toulouse, sem Liverpool tóku í kennslustund í ágúst.

Liverpool aðdáendur studdu auðvitað dyggilega við bakið á Rafa í gær einsog t.a.m. er fjallað um í [þessari grein á Guardian](http://blogs.guardian.co.uk/sport/2007/11/29/benitez_makes_his_point_but_ow.html). Þar voru einhverjir með borða, sem á stóð þessi skilaboð til Hicks og Gillett:

>”You are the custodians, but the club is ours. Rafa stays.”

Frábær skilaboð!

Svo eftir sigurinn í gær þá var Rafa í umtalsvert [betra skapi heldur en síðast](http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/europe/7118206.stm) og virðist trúa því að ástandið milli sín og eigendanna muni batna:

>”I don’t have any personal problems with the owners. I’m sure we will talk and they will understand and I will understand their ideas. I know my English is not really good so maybe that’s the problem”

>”My relationship with them was good before and now we need to talk about what the problem was,” he said.

Já, rétt strákar – TALA saman!

>”It would be easier for me to stay here and do nothing and wait for the end of the month for my wages, but I prefer to do my best for the club. It’s not my ego, it’s my responsibility. I need to take care of my team, my squad and club because I need to do it.”

Fram að Marseille leiknum eigum við tvo leiki í deildinni, sem við eigum að vinna, gegn Bolton á Anfield og Reading á útivelli. Eftir Marseille leikinn er það svo eitthvað lúðalið á Anfield og síðan lærisveinar Ísraelans skælbrosandi í deildarbikarnum á Stamford Bridge. Síðasti leikurinn fyrir jól er svo gegn Portsmouth á heimavelli. Þannig að desember mánuður verður fjörugur.

Liverpool 4 – Porto 1

Frábær endasprettur okkar manna í Liverpool tryggði feykilega flottan sigur á sterku liði Porto á Anfield í kvöld!

Liverpool byrjaði vel, hélt áfram þeim leik sínum frá laugardag að halda boltanum vel innan liðsins og síðan skella inn hraðabreytingum sem virtust ætla að ógna Porto. Voronin og Torres hreyfanlegir og Babel og Benayoun fengu mikið að sjá af boltanum.

Ekki gekk þó vel að skapa opin færi, þrátt fyrir mikla stöðuyfirburði úti á vellinum.

Á 19.mínútu hófst þó fjörið! Fín hornspyrna Gerrard endaði á kollinum á Torres vini hans sem stangaði hann af krafti niður í markið, óverjandi fyrir líflegan Porto-markmanninn. Að vísu voru dekkararnir ekki alveg í vinnunni, en Torres kláraði dæmið virkilega vel.

Nú hélt maður að allt væri komið í fínan gír. Porto virkuðu ekki sterkir og okkar menn héldu dampi aðeins áfram.

Torres hefði hugsanlega geta gert betur þegar hann datt óvænt einn í gegn og átti möguleika að nýta sér skógarskokk markmannsins þangað til að varnarmaður komst á milli og bjargaði í horn.

En á 33.mínútu jöfnuðu Porto. Slakur varnarleikur Finnan og Mascherano hægra megin leiddu til þess að Pólverji með langt nafn sem betur fer var stytt niður í Kaz náði að komast inn að endalínu þar sem hann sendi boltann inní. Arbeloa misreiknaði sendinguna (var kannski ýtt) en Lisandro náði flottum skalla þar á markið sem Reina réð ekki við. Mér fannst hann ekki alveg á tánum.

Þarna misstum við eilítið vindinn úr seglunum. Vorum kannski bara heppnir að fá ekki á okkur mark á 36.mínútu þegar að Hyypia átti skelfilega sendingu sem svo leiddi það af sér að Lisandro komst einn í gegn, en sem betur fer skaut hann framhjá úr dauðafæri.

Lítið gerðist fram að hálfleik, þó átti Gerrard fína aukaspyrnu rétt framhjá. En staðan 1-1 í hálfleik og maður reiknaði með Liverpool liðinu albrjáluðu í seinni hálfleik!

En það varð nú eiginlega ekki. Porto virtust sáttir með jafntefli og okkar menn náðu ekki upp tempóinu, Gerrard og Mascherano voru ekki að ná saman, bakverðirnir komu lítið upp og Babel og Benayoun náðu ekki að komast fram hjá bakvörðunum sínum.

Á 63.mínútu var svo gerð skipting. Kewell kom inn fyrir Voronin sem var orðinn algerlega út úr korti og látinn spila senter. Það stóð þó bara í 8 mínútur þangað til að Crouch kom inn fyrir þreyttan Benayoun og gamla Benitez brellan að rótera leikstöðum varamannanna var reynd einu sinni enn. Skiptingarnar skiluðu svo sannarlega árangri.

Það var svo á 78.mínútu að við duttum í gír. Þ.e.a.s. Kewell og Torres. Kewell vann sig flott framhjá varnarmanni út á kanti við miðlínuna, tók 30 metra hlaup og stakk boltanum inn á Torres. Hann sneri sig í gegn, var reyndar alveg heppinn með snúninginn en kláraði færið frábærlega í fjærhornið, 2-1 og 12 mínútur eftir. Kom upp úr litlu, en þarna voru á ferð miklir snillingar sem þurfa jú ekki mikið rými til að skora. Þá kviknaði í frekar hljóðlátum vellinum á ný!!!

Aftur var sungið um Rafa – Rafael – Rafa – Rafael – Rafa – Rafael – Rafael Benitez. Sem hófst af krafti en hafði aðeins dottið niður eftir að Porto virtist hafa svæft leikinni.

Liðið fann nú aftur sjálfstraustið. Á 83. mínútu fengum við aukaspyrnu þegar gæðadrengurinn Stepanovs hljóp Crouch hressilega um koll þegar sá ætlaði að skalla boltann rétt utan teigs Porto. Dómarinn, helsætur töffari, dæmdi aukaspyrnu og gaf Stepanovs gult spjald. Gerrard tók boltann, stillti honum upp og sendi inní. Þá rifu sig upp gamlir blaktaktar hjá Stepanovs, enda Serbar mikil blakþjóð! Víti dæmt en sólbrúnn kallinn þorði þó ekki að gefa Stepanovs gult eins og reglurnar segja, enda stíllinn og smassið flott!!!

Gerrard gerði engin mistök af vítalínunni, 3-1 og game over. Hélt maður, en þá vildi Crouch auðvitað vera með og setti mark nr. 4 eftir fína hornspyrnu Gerrard. Markmanninum féllust fætur þegar hann sá tröllið nálgast og eftirleikurinn auðveldur. Duttu svo ekki í gegn þessar fínu fréttir um það að Besiktas hefðu skorað gegn Marseille og allt komið í hnút!!!
Semsagt. 4-1 sigur og fyrir síðasta leik riðilsins geta öll liðin komist áfram, öll dottið út og öll endað í UEFA cup. En verkefni Liverpool er einfalt. Sigur í Frakklandi tryggir okkur áfram. Þar er alvöru verkefni á ferð, en miðað við leiki liðsins að undanförnu er ýmislegt hægt!

Fyrir þá sem vilja sjá stöðuna í riðlinum:
er hægt að kíkja hingað

Aðeins að velta upp liðinu. Lítið reyndi á Reina, en mér fannst hann ekki líta nógu vel út í markinu. Sendingarnar hans frábærar. Vörninni skipti ég í tvennt, Carragher og Finnan léku vel, Hyypia og Arbeloa fannst mér ekki líta vel út í kvöld. Mascherano náði “í lagi” einkunn hjá mér, bara vegna varnarvinnunnar, en mér finnst ennþá erfitt að hafa svo fatlaða miðjumenn sóknarlega eins og hann og Sissoko í liðinu. Gerrard lék ágætlega, en er ekki enn að sannfæra mig inni á miðsvæðinu í 4ra manna miðju. Benayoun byrjaði vel en datt niður, Babel var lengi í gang en gerði margt vel, sendingar hans og skot í skrefinu finnast mér mögnuð. Torres var eilítið eigingjarn en sýndi svo að það er vel þess virði. Voronin byrjaði vel en hvarf svo algerlega. Kewell og Crouch komu flott inná og ég spái þeim í byrjunarliðið á sunnudag gegn Bolton. Ég vona sannarlega að menn fari að klára nýjan samning við Kewell. Frábær leikmaður!

Maður leiksins í kvöld var að mínu viti Fernando Torres. Kannski erfitt að gera upp á milli liðsins sem mér fannst jafnt, en Torres vann vel, var ógnandi allan leikinn og gerði mikilvægustu mörkin. Flott hjá Spánverjanum.

Liðið var í góðum gír fyrstu 25 og síðustu 15, í jafnvægi þess á milli. Flott úrslit og maður hlakkar til að sjá liðið spila. Er orðið urrandi af sjálfstrausti og klár sigurvegari síðustu vikna hlýtur að vera þessi hér.

Það verður bjart yfir honum næstu daga, vonandi sjá fleiri ljósið!!!!!!

Byrjunarliðið komið!

Liðið:

Reina

Finnan – Carragher – Hyypiä – Arbeloa

Benayoun – Gerrard – Mascherano – Babel

Voronin – Torres

Bekkurinn: Itandje, Sissoko, Riise, Kewell, Crouch, Kuyt, Lucas.

Sókndjarft lið, Yossi vinur okkar í liðinu. SPENNAN VEX!!!!

Dagurinn í dag …

Dagurinn í dag skiptir að vissu leyti öllu máli.

Það er langt síðan ég hef verið jafn spenntur fyrir leik. Sennilega var ég síðast svona spenntur fyrir Liverpool-leik þegar liðið lék við Aston Villa á upphafsdegi tímabilsins í ágúst. En það er samt lengra síðan ég hef verið spenntur á þennan hátt fyrir Liverpool-leik. Það mætti segja að það séu þrjú ár síðan við höfum síðast verið spennt fyrir leik á þann hátt sem við erum núna.

Fyrir þremur árum mætti Liverpool Olympiakos á Anfield í Meistaradeildinni í leik sem varð að vinnast. Liðið hefur oft leikið leiki sem „verða að vinnast“ síðan þá, en það má að vissu leyti segja að það hafi verið síðasti leikurinn sem liðið lék sem að „mátti ekki tapast“.

Það er munur þarna á. Að verða að vinna leik þýðir að til að liðið nái settum markmiðum eða uppfylli eigin metnað – sem og kröfur stuðningsmanna – verður það að vinna ákveðna leiki, svo sem útsláttarleiki á seinni stigum bikar- og Evrópukeppna, heimaleiki gegn toppliðum deildarinnar, alla leiki gegn Everton, og svo framvegis. Að mega ekki tapa leik þýðir hins vegar að liðið stendur frammi fyrir því að tap gæti haft skelfilegar afleiðingar. Skelfilegri en bara þær að detta úr keppni eða tapa fótfestu í toppbaráttu.

Fyrir þremur árum nánast hótaði Steven Gerrard því á blaðamannafundi fyrir lokaleik riðilsins í Meistaradeildinni, gegn Olympiakos á Anfield, að hann myndi yfirgefa Liverpool ef sigur ekki næðist. Hann sagði að þótt hann elskaði Liverpool fyndist honum nauðsynlegt á þeim tíma ferils síns að hann væri að spila reglulega á meðal þeirra bestu. Það er, í Meistaradeildinni. Á þeim tíma þótti óhugsandi að missa fyrirliðann okkar og því var andrúmsloftið rafmagnað þegar kom að leiknum sjálfum. Við munum öll hvernig sá leikur fór.

Nú, þremur árum síðar, má segja að miklu meira sé í húfi. Ef hægt er að segja að enginn einn maður sé stærri en klúbburinn held ég að við getum verið sammála um það að knattspyrnustjórinn er sá sem kemst næst því. Allavega í okkar tilfelli, þar sem Bill Shankly, Bob Paisley, Joe Fagan og “King” Kenny Dalglish hafa verið gerðir að heiðursfrændum tugþúsunda nýfæddra Púllara út um allan heim eftir afrek sín við stjórnvölinn hjá Liverpool FC.

Í dag þykir flestum ljóst hver staðan er. Rafael Benítez, umdeildur en virtur knattspyrnustjóri sem stjórnað hefur Liverpool FC í þrjú og hálft ár og á þeim tíma unnið tvo stóra titla, sett mýmörg met og afrekað að finna Evrópumeistaratitlinum varanlegt heimili á Anfield Museum, verður að öllum líkindum látinn fara frá Liverpool FC fyrr en síðar. Þessi staða er komin upp vegna ósættis milli hans og eigenda liðsins, Tom Hicks og George Gillett Jr. Einnig þykir almennt talið ljóst að ef leikurinn gegn Porto í kvöld vinnst ekki, og Liverpool kemst fyrir vikið örugglega ekki upp úr riðlakeppni Meistaradeildarinnar í ár, munu eigendurnir nota „tækifærið“ og reka Benítez. Þeir munu þá væntanlega nota lélega frammistöðu í Meistaradeildinni sem ástæðu fyrir brottrekstrinum, jafnvel þótt það sé á allra vitorði að rifrildi bak við tjöldin eru ástæðan að baki væntanlegri uppsögn, ekki frammistaða liðsins á knattspyrnuvellinum.

Sem sagt; liðið hefur leikið marga leiki á þessu ári sem hreinlega urðu að vinnast. En í kvöld má liðið ekki tapa. Það má í raun ekki einu sinni gera jafntefli!

Í ofanálag við þetta er búið að gefa það út að fyrir leik verða haldin fjölmenn mótmæli fyrir utan Anfield-leikvanginn í Liverpool, og í kjölfarið ætla stuðningsmenn Liverpool að fjölmenna á leikinn, troðfylla Anfield og kyrja þar hástöfum lög til heiðurs knattspyrnustjóranum nánast látlaust á meðan á leiknum stendur.

Dagurinn í dag verður merkilegur dagur í sögu Liverpool. Í dag er spennan innan klúbbsins að ná hámarki. Í dag getur framtíð sennilega vinsælasta knattspyrnustjóra síðustu sautján ára hjá Liverpool FC ráðist. Í dag verður k-l-i-k-k-u-ð stemning á Anfield, og það á Evrópukvöldi!

Dagurinn í dag verður rosalegur. Stundum bara finnur maður það á sér að eitthvað stórt er í aðsigi inná fótboltavellinum, ekki síst þegar Liverpool FC er annars vegar. Það hefur verið þannig í einhverja áratugi núna að þegar tækifæri og aðstæður til eru réttar gerist eitthvað töfrandi, eitthvað ótrúlegt, á grastorfum Anfield Road. Sé tekið tillit til aðstæðna held ég að við getum nánast bókað það að við erum að fara að sjá eitthvað alveg magnað frá liðinu okkar í kvöld.

Ég er spenntur. Þið? :)

Wenger um Rafa

Ég verð að viðurkenna að þrátt fyrir að ég telji Arsene Wenger vera frábæran þjálfara, þá er enginn þjálfari í ensku úrvalsdeildinni sem fer jafn mikið í mínar síðustu taugar. En hann á allavegana athyglisvert kvót í [Guardian](http://football.guardian.co.uk/championsleague200708/story/0,,2217679,00.html).

“Maybe there is an analysis to do about politics in the modern [managerial] game,” mused Wenger. “Benítez has done remarkably well and certainly what’s happening at Liverpool is not down to the sport or to results, it’s down to other, internal differences. Apparently, there are differences. I have always had the support of my board and I think [Batshit insane Alex] Ferguson had that [at Manchester United] as well, and we are the longest-serving managers in the league. There’s no secret in it.

“They [the Arsenal board] understand that there is no success without that but, of course, you need a bit of experience to understand that and I’m not sure that everybody just coming and buying [clubs] understands that. The only thing I can say is that I have had the freedom to work since I arrived at Arsenal. I can’t remember my board saying ‘No’ to me.”

(Feitletrun mín)

Enda nær Wenger árangri. Lið, þar sem stjórnin telur sig hafa meira vit á fótbolta en framkvæmdastjórinn, lenda hinsvegar í vandræðum.

Porto á morgun

Fátt hefur verið meira rætt síðustu daga en mögulegt brotthvarf Rafa frá Liverpool. Slúðurmaskínur fóru á fullt og einn miðill gaf það í skyn að Rafa væri þegar farinn. Áhangendur Liverpool hafa margir hverjir tekið andköf og ekki viljað trúa þessu, Hicks og Gillett kallaðir miður flottum nöfnum og stuðningurinn við Rafa orðinn rosalegur!! Meira að segja Arsene Wenger er að tala um þessa stöðu (Rafa vs. eigendurnir). Og þá komum við kannski að því sem var nú rætt í þessari sérstöku færslu um þetta slúður: Gæti verið að þetta sé herbragð hjá Rafa, Hicks og Gillett til að búa til massívan stuðning á bak við Rafa og liðið? Getur verið að andinn á Anfield verði svo rosalegur, að mótherjarnir brotna niður? Þetta eru skemmtilegar pælingar og ég er sannfærður um að andrúmsloftið verður magnað!!!! Við höfum jú okkar fulltrúa á meðal áhorfenda, ekki satt? En samkvæmt öllum þeim netmiðlum og miðlum sem ég hef verið að fara í gegnum, þá er mikill “ótti” vegna þessarar stöðu. Sagt er frá sáttatilraunum Rafa og spurt hvort þær komi of seint … mikil drama í gangi!!!

En fókusinn er á leikinn á morgun! Mótherjarnir okkar eru Porto. Við verðum að vinna þennan leik til að eiga möguleika á að komast upp úr riðlinum. Sko, tæknilega getum við gert jafntefli og treyst á að Besiktas vinni Marseille, eða geri jafntefli við þá, því þá þurfum við „bara“ að vinna Marseille á útivelli með meiri mun en þeir unnu okkur á Anfield. En eins og Steve Gerrard og fleiri hafa sagt: þetta er algerlega í höndunum á liðinu. Vinnist þessir tveir leikir sem eftir eru í riðlakeppninni, þá er liðið komið áfram. Lesið bara góðan pistil KAR um stöðu mála hjá Liverpool. Við erum allavega með besta markahlutfall riðilsins! Pollýannan brýst út nokkrum sinnum …

Porto er eina taplausa liðið í riðlinum eftir þessa fjóra leiki, þeir eru í góðum málum í portúgölsku deildinni og ættu að vera í þokkalegum málum gegn Besiktas í lokaleiknum á heimavelli. En fótboltinn hefur sýnt það að hann er oft óútreiknanlegur og Porto mun gera allt sem þeir geta til að hljóta þetta eina stig sem þeir þurfa til að tryggja sér sæti í 16-liða úrslitum. Ég á því von á brjálæðislega flottum leik, þar sem vonandi fótboltinn mun sigra en ekki stressið og baráttan. Annars er ég þannig stemmdur að ég vil auðvitað bara sigur – ekkert annað – og er nokk sama hvernig hann kemur.

Ég hef aldrei verið góður í að spá um byrjunarlið en hver verður taktíkin hjá Rafa? Þessi maður hefur margsannað snilli sína í Meistaradeildinni og kann sitt fag. Sjálfur segir hann um leikinn gegn Porto:

“We don’t need a lot of goals. We just need to win because if we do that we can go to Marseille and have a real opportunity.”

Hann veit líka að Porto er sterkt lið sem getur gert okkur lífið leitt á Anfield. Fyrst Marseille gat það …

Menn eins og Reina, Carragher, Gerrard og Torres (myndi ég giska á) ættu að fljúga inn í byrjunarliðið. Arbeloa er heitur og svo er spurning með Riise, Aurelio, Kewell og Babel. Hver verður með Torres í sókninni?? Hverjir verða á miðjunni? Ég ætla að tippa á þetta byrjunarlið:

Reina

Arbeloa – Carragher – Hyypia – Riise

Gerrard – Mascherano – Sissoko – Kewell

Torres – Voronin

Kemur Aurelio í stað Riise, færist Riise fram, kannski Babel í stað Kewell, sennilega Crouch í stað Voronin … ?? Menn eiga eftir að skeggræða þetta vel.

En ég vil sjá sóknarbolta eins og á móti Besiktas. Ég vil sjá sömu grimmd í boltann, sama hjartað og skýr samskipti manna á milli á vellinum. Við verðum að láta Porto finna fyrir því að þeir eru að keppa við “the team to beat” … þ.e. liðið sem ég hef fulla trú á að fari langt í þessari keppni, líkt og fyrri ár undir stjórn Rafa. Áhorfendur verða sem fyrr segir örugglega alveg brjálaðir, fullir af stuðning gagnvart Rafa og auðvitað liðinu í heild. Þegar “You never walk alone” verður sungið rétt áður en liðin koma inn á völlinn, þá mun maður fá gæsahúð og framundan verða ótrúlega spennandi og skemmtilegar 90 mínútur. Ég er strax orðinn titrandi af spenningi.

Auðvitað sigrar Liverpool og ég ætla að spá öruggum 3:1 sigri okkar manna, mögulega 4:1. Porto er virkilega sterkt lið, en með sama stuðningi áhorfenda og með sömu trú og spilamennsku, líkt og í Besiktas leiknum, þá halda okkur engin bönd … og Porto verður í hlutverk fórnarlambsins! Torres mun bæta fyrir markaleysið á móti Newcastle og skora þrennu: 2 í fyrri hálfleik og eitt um miðjan síðari hálfleik. Gerrard mun eiga frábæra aukaspyrnu undir lok leiks, og ég sé ekki alveg hvort boltinn fari undir sammarann, eða hrökkvi af honum út á völl. 3:1 og við sjáum skælbrosandi brandísúpandi Rafa, Hicks og Gillett eftir leikinn!

Slúður: Verður Rafa rekinn?

Ég vildi taka umræðuna um fréttina í NOTW útúr síðustu færslu, þar sem sá pistill er afburðagóður og fínt að fá umræður um hann.

Allavegana, Chris Bascombe sem skrifaði áður í Liverpool Echo skrifar í dag baksíðufrétt í News of the World þar sem hann segir að Rafa verði rekinn og Jose Mourinho muni taka við Liverpool. Vanalega myndu menn taka þessu sem hverju öðru rugli, en Bascombe hafði (allavegana einu sinni) tengsl inní Liverpool og er stuðningsmaður liðsins, þrátt fyrir að hann hafi oftar haft rangt en rétt fyrir sér að undanförnu.

Continue reading

Áætlunarflug og ókyrrð

Þetta er orðin ein ofnotaðasta klisjan hjá nokkrum okkar hér á Liverpool Blogginu, en það skal aldrei sagt að það sé leiðinlegt að fylgjast með og styðja Liverpool FC. Nú þegar þrír mánuðir rúmir eru liðnir af tímabilinu, eða um einn þriðjungur leiktíðarinnar, má segja að Liverpool-liðið standi á ákveðnum krossgötum sem vert er að skoða.

Umræðan á þessari síðu hefur verið marglit síðustu vikur. Eftir frábæra byrjun í deildinni í ágúst og september kom jafnteflahrina í október, auk tveggja tapleikja í Meistaradeildinni sem setti þátttöku liðsins í þeirri keppni í uppnám, en eftir að liðið setti met með 8-0 sigri á Besiktas fyrir um þremur vikum síðan hafa bæði spilamennskan og úrslitin komist aftur á réttan kjöl.

Það má lengi saka Liverpool-aðdáendur um ofsóknaræði, en eins og staðan er í dag má lesa tvær útgáfur af raunveruleikanum úr umfjöllun fjölmiðlunga og annarra „sérfræðinga“. Þeir finnast enn spekingarnir sem horfa á tölfræðina og sjá að Liverpool-liðið er ekki svo illa statt, að því gefnu að októberlægðin hafi ekki reynst verri en raun bar vitni. Liðið er enn taplaust í deildinni, komið í 8-liða úrslit Deildarbikarsins og hefur örlögin í riðlakeppni Meistaradeildarinnar enn í eigin höndum. Slíkir spekingar eru þó í miklum minnihluta, svo vægt sé til orða tekið.

Staðreyndin er sú að á meðan maður keppist við að halda fótunum á jörðinni og munninum fyrir neðan nefið, rembist við að gagnrýna á þessari síðu aðeins það sem er gagnrýnivert en verja liðið annars gegn þeirri ósanngjörnu gagnrýni sem oftast kaffærir umræðunni, gera sparkspekingar á Englandi og víðar sig seka um klára hysteríu. Það er ekki hægt að orða það öðruvísi; Manchester United eru með besta hópinn í stjórnartíð Ferguson, sá skoski er óskeikull sem þjálfari, á meðan Wenger vinnur betur með krökkum en Steven Spielberg og hefur aldrei gert mistök. Arsenal-liðið er að spila betri fótbolta en Brasilía gerði árið 1970, það stoppar ekkert lið Rooney og Tévez, og meira að segja Manchester City og Portsmouth virðast vera með betri lið en Liverpool þessa dagana. Fyrir hálfum mánuði var það sama sagt um Blackburn, en þeir virðast litlu máli skipta núna. Samt sverja „sérfræðingarnir“ fyrir núverandi skoðanir sínar, alveg jafnt og þeir sóru fyrir ári síðan að Sam Allardyce væri miklu betri knattspyrnustjóri en Rafa Benítez.

Í gær töpuðu Manchester United öðrum leik sínum í deildinni á leiktíðinni og fyrir vikið getur Liverpool-liðið náð þeim að stigum með sigri í leiknum sem okkar menn eiga til góða. Það er nú öll lægðin hjá okkar mönnum; taplausir út nóvembermánuð og búnir að tapa *jafn mörgum stigum* í Úrvalsdeildinni og ríkjandi meistarar. Síðast þegar Liverpool hóf desembermánuð sem taplaust lið í efstu deild Englands vann liðið titilinn.

Sir Alex Ferguson tók sénsa gegn Bolton í gær; þrátt fyrir meiðsli Rooney og Vidic ákvað hann að taka Cristiano Ronaldo alveg út úr hópnum og setja menn eins og Anderson og O’Shea, sem hafa leikið vel fyrir United, á bekkinn. Táningurinn Gerard Pique fékk að byrja inná á útivelli í deildinni og hóf leikinn á því að gefa andstæðingunum mark. Ferguson, sem tölfræðin sýnir að róterar alveg jafn mikið og Benítez, tók sénsa í gær – róteraði liðinu og hvíldi lykilmenn þrátt fyrir meiðsli – og uppskar tap fyrir vikið.

Getum við þá búist við því að umfjöllun fjölmiðla og annarra spekinga eftir helgina muni snúast um hvers vegna Ferguson er svo vitlaus að rótera? Ég bíð vart í ofvæni.

Hvað þá um Arsenal-liðið sem hefur verið í óstöðvandi formi í haust? Þegar 83 mínútur voru liðnar af leik þeirra á heimavelli gegn Wigan í gær var staðan 0-0. Tíu mínútum síðar flautaði dómarinn til leiksloka og Arsenal fögnuðu tæpum 2-0 sigri. Wigan-liðið, sem hefur leikið svo illa að undanförnu að þeir fóru stjóralausir inn í þennan leik á útivelli gegn „best spilandi liði allra tíma“, var nokkrum mínútum frá því að hanga á jöfnu gegn stórkostlegum sóknum lærisveina Arsene Wenger.

Fyrir tveimur vikum unnu Liverpool nánast eins sigur á heimavelli gegn Fulham. Þegar um tíu mínútur lifðu af þeim leik var staðan enn markalaus – rétt eins og í gær hjá Arsenal – en tvö mörk frá Torres og Gerrard innsigluðu verðskuldaðan sigur heimaliðsins. Í kjölfar þessa leiks kepptust blöðin í Englandi um að gera lítið úr sigri Liverpool; við vorum heppnir, við erum bitlausir án Torres, Gerrard ber þetta lið uppi einsamall, og svo endalaust framvegis.

Getum við þá búist við sams konar umfjöllun um Arsenal-leik helgarinnar á næstu dögum? Ég held ekki niðri í mér andanum.

Fyrst við erum að þessu skulum við fjalla um þriðja stórliðið sem jafnan keppir við Liverpool á toppi deildarinnar. Chelsea unnu í gær 2-0 útisigur gegn Derby og virðast, eins og okkar menn, vera komnir aftur á beinu brautina eftir misjafnt gengi í september/október. Auðvitað má benda á brotthvarf José Mourinho sem ástæðuna fyrir lélegu formi Chelsea á tímabili, en staðreyndin er samt sú að liðið var að gera talsvert af jafnteflum áður en hann hætti, auk þess sem annar af tveimur tapleikjum þeirra í deildinni kom undir hans stjórn. Avram Grant tapaði fyrsta leik sínum með liðið, á útivelli gegn Manchester United, en er annars taplaus með Chelsea síðan hann tók við.

Hver er þá ástæðan fyrir slælegu gengi Chelsea? Fjölmiðlar hafa verið duglegir að svara því fyrir okkur: meiðsli! Terry, Carvalho, Drogba og fleiri hafa átt erfitt með að ná að spila alla leiki og vissulega hefur fjarvera slíkra lykilmanna komið niður á leikforminu. Það tekur það enginn af Chelsea að þeir hafa átt í erfiðleikum með meiðsli lykilmanna, og því í raun gott hjá þeim að vera jafn ofarlega og raun ber vitni þrátt fyrir áföll haustsins.

Þeir eru samt ekki eina liðið sem hefur barist við meiðsli. Listinn yfir þá leikmenn Liverpool sem hafa misst úr fleiri en þrjá deildarleiki með liðinu vegna meiðsla eða veikinda er langur: Kewell, Aurelio, Agger, Carragher, Alonso, Gerrard, Pennant, Benayoun, Gerrard (aftur), Torres, Torres (aftur) auk þess sem Sami Hyypiä nefbrotnaði í september og missti úr einn leik á sama tíma og Agger var meiddur, ef ég man rétt.

Það eru rúmir tveir mánuðir síðan Liverpool gat síðast stillt upp sínu sterkasta liði í nokkrum leik. Hefur umfjöllun fjölmiðla um gengi liðsins á þeim tíma tekið tillit til meiðslavandræðanna? Svo sannarlega ekki.

Það furðulega við þetta misræmi í umfjöllun um stóru liðin fjögur er samt sú staðreynd að það eru ekki bara svokallaðir *hlutlausir* fjölmiðlar sem eiga erfitt með að horfa raunsæjum augum á gengi Liverpool-liðsins í haust. Það furðulega er að þetta virðist gerast á meðal stuðningsmanna liðsins líka. Þeir eru fjölmargir aðdáendur Liverpool, að minnsta kosti hvað lesendur þessarar síðu varðar, sem láta ekki sjá sig í umræðum þessarar síðu svo dögum og vikum skiptir á meðan liðið er að leika vel, en um leið og næsta tapleik ber að garði fer fjöldi heimsókna og ummæla á þessari síðu upp úr öllu valdi. Við sem stjórnum síðunni höfum í stjórnkerfinu aðgang að því að fletta upp hverjum einasta manni sem skrifar ummæli á þessa síðu og við getum skoðað hvern spjallara fyrir sig og séð lista yfir öll ummæli viðkomandi langt aftur í tímann. Og það bregst ekki, þeir eru fleiri en tíu og fleiri en tuttugu spjallararnir sem láta *eingöngu sjá sig þegar Liverpool tapar leikjum* og þá nær undantekningarlaust til að kvarta.

Án þess að ég sé að taka einhvern einn þeirra út þá hefur t.a.m. einn ákveðinn spjallari verið duglegur að koma inn á þessa síðu *eftir tapleiki* og lýsa því yfir að klúbbnum sé hollast að reka Benítez strax-í-gær og ráða José Mourinho í hans stað, úr því að sá umdeildi maður sé á lausu. Þessi umræddi spjallari, sem ég leyfi að njóta nafnleysis í þetta sinn, kom síðast inn á síðuna á föstudag þar sem hann lýsti því yfir að liðið ætti ekki séns gegn Newcastle og sagði að það væri vegna þess að Benítez væri of mikið að rífa kjaft þessa dagana til að geta stýrt liðinu til sigurs. Eða eitthvað þannig.

Og hvernig fór svo? Jú, liðið kafsigldi Newcastle á útivelli, og þessi spjallari á enn eftir að láta sjá sig á þessari síðu. Ég geri ekki ráð fyrir að sjá hann næstu daga, en fari svo að liðið tapi leik á næstunni mun hann eflaust birtast aftur eins og hendi væri veifað.

Ég tek hér aðeins eitt dæmi, það nýlegasta, en því miður er ég alls ekki að tala um einn spjallara. Þetta er því miður bara eitt dæmi af mörgum um menn sem vilja bara tjá sig um liðið þegar þeir hafa eitthvað slæmt að segja. Það er ekki hægt að kalla þetta neitt annað en stórundarlega hegðun frá mönnum sem þykjast fá gleði út úr því að fylgjast með og styðja Liverpool FC.

Málið er það að þessi fyrsti þriðjungur leiktíðarinnar hefur verið einstaklega kaflaskiptur hjá Liverpool FC. Liðið hóf leiktíðina af krafti og var á toppi deildarinnar í september, en í októbermánuði fylgdu óþarflega mörg jafntefli í deildinni og tvö slæm töp í Meistaradeildinni. Fyrir þá lægð vann liðið Derby 6-0, eftir hana vann liðið Besiktas 8-0, svo Fulham 2-0 og loks Newcastle í gær 3-0. Markatala liðsins í síðustu þremur leikjum er 13-0, og má segja að liðið hafi á þessum þremur mánuðum leikið bæði besta og versta fótboltann undir stjórn Rafa Benítez. Ég man allavega ekki eftir betri frammistöðum en sigrunum gegn Derby og Besiktas, og ég man alveg örugglega ekki eftir meira getuleysi í liðinu undir stjórn Benítez en það sýndi gegn Marseille.

Staðan er samt ekki slæm. Eins og ég hef sagt milljón sinnum áður, þá gæti hún bæði verið betri og verri. Við gætum hafa haft heppnina með okkur gegn Marseille og Besiktas og sloppið með jafntefli, og þá væri liðið ekki í þeirri stöðu að verða að vinna síðustu tvo leikina í riðlinum til að eiga séns á að komast áfram. Við gætum líka hafa notið sannmælis gegn Chelsea á heimavelli í deildinni, og unnið allavega annan af jafnteflisleikjunum gegn Tottenham og Birmingham, og þá værum við fyrir ofan Manchester United í deildinni í dag og alveg í hálsmálinu á Arsenal. Liðið gæti líka hafa tapað gegn Tottenham og Arsenal á heimavelli í deildinni, sem og leiknum gegn Everton á útivelli, svo dæmi sé tekið, og þá væri liðið í svipaðri stöðu og síðustu ár; úr leik í baráttunni um titilinn. Leikurinn á útivelli gegn Porto hefði getað tapast, en þá væri staða liðsins í dag vonlaus þrátt fyrir metsigurinn gegn Besiktas.

Ég kýs að horfa á raunveruleikann og mér finnst hann jákvæður. Útkoma riðils A í Meistaradeildinni er enn í höndum okkar manna. Ef liðið getur unnið síðustu tvo leikina fer það áfram, ef ekki þá situr það eftir. Þetta er kannski ekki jafn góð staða og liðið hefur verið í undanfarin ár í riðlakeppninni, en ég sé ekki hvernig menn geta kvartað yfir því að ráða eigin örlögum.

Í deildinni er baráttan um titilinn í fullum gangi. Liðið er stigi á eftir Chelsea og þremur á eftir Manchester United með leik til góða á bæði lið. Það þýðir að eftir 13-14 umferðir hefur liðið *tapað færri stigum en Chelsea* og *jafnmörgum og Manchester United*. Aðeins Arsenal hafa forskot á okkur í deildinni, heil sex stig, en ef við skoðum aðeins tölfræðina yfir leiki liðanna í deildinni undanfarið fæst auðveldlega útskýring á því hvers vegna Arsenal eru mögulega með sex stiga forskot á okkur og Manchester United og átta stig á Chelsea:

  • Arsenal: markatala 29 – 10 eftir 8 leiki heima og 5 úti. 0 töp.
  • Manchester United: markatala 23 – 7 eftir 7 leiki heima og 7 úti. 2 töp.
  • Chelsea: markatala 21 – 9 eftir 6 leiki heima og 8 úti. 2 töp.
  • L’pool: markatala 22 – 6 eftir 6 leiki heima og 7 úti. 0 töp.

Sjáið þið mynstrið? Arsenal hefur þegar einn þriðjungur mótsins er liðinn leikið áberandi fleiri leiki á heimavelli en hin liðin. Af þessum átta heimaleikjum þeirra hefur aðeins einn verið gegn toppliði en hinir nær allir verið auðveldir leikir gegn slakari liðum. Ef þið skoðið leikjaprógram liðanna er augljóst hvaða lið hefur átt auðveldasta prógrammið. Arsenal hafa leikið frábærlega í haust og gerðu vel í að hanga á jafnteflum gegn bæði okkar mönnum á Anfield og Manchester United á heimavelli sínum, en þeir eiga eftir erfiðara prógram en hin þrjú toppliðin.

Manchester City kemur á óvart með því að eiga besta heimaleikjaárangurinn í vetur, en þeir hafa unnið alla átta heimaleiki sína. Á útivelli er Liverpool hins vegar með langbesta árangurinn, fimm sigrar og tvö jafntefli í sjö leikjum. Það eru heimaleikirnir sem hafa gert okkar mönnum eilitla skráveifu; Chelsea voru stálheppnir að sleppa með jafntefli en Arsenal-jafnteflið var sanngjarnt, hins vegar má alveg segja að liðið hafi tapað fjórum stigum á heimavelli gegn Tottenham og Birmingham í leikjum sem hefðu átt að vera sigurleikir miðað við getumuninn á þessum liðum og Liverpool.

Þetta er ekki slæmt samt. Sex stig á Arsenal þegar nóvember er rétt að ljúka er langt því frá að vera heimsendir, sér í lagi þegar liðið getur staðið jafnfætis Manchester United í töflunni og ofar en Chelsea. Þessi deildarkeppni er rétt að byrja og ég sé enga ástæðu til annars en að líta svo á að okkar menn séu enn í sama séns og hin stórliðin hvað enska meistaratitilinn vorið 2008 varðar.

Framundan eru spennandi leikir hjá Liverpool. Vissulega hafa deilumál eigenda klúbbsins og knattspyrnustjórans verið í brennidepli síðustu þrjá daga og hver veit nema Rafa Benítez muni verða annar stjóri toppliðs í Englandi sem hættir óvænt störfum vegna ósættis við eigendur. Ég vona ekki. Rafa veit hvað þarf til að vinna titla, hefur gert það með Liverpool og aðeins þeir sem hafa horft á síðustu leiki liðsins með lokuð augun myndu reyna að halda því fram að hann kunni ekki að láta liðið spila sóknarknattspyrnu.

Framtíðin er samt í óvissu á meðan þessi deilumál vara á milli Benítez og eigendanna tveggja. Þeir eru væntanlegir yfir til Liverpool-borgar til viðræðna við Benítez þann 16. desember næstkomandi, en þann dag leikur liðið við Manchester United á Anfield í deildinni. Það er nokkuð ljóst að þessi tímasetning er ekki úr lausu lofti gripin; síðasti leikur riðlakeppni Meistaradeildarinnar fer fram gegn Marseille á útivelli fjórum dögum áður, þannig að það er ljóst að niðurstaða riðilsins og það hvort Liverpool fer í 16-liða úrslitin eftir áramót eða ekki, mun hafa áhrif á það hversu mikinn stuðning Rafa Benítez fær á leikmannamarkaðnum í janúar.

Leikirnir sem liðið á eftir að spila áður en Benítez og eigendurnir setjast og ræða málin eru sem hér segir:

  • Porto (heima)
  • Bolton (heima)
  • Reading (úti)
  • Marseille (úti)
  • Manchester United (heima)

Þetta eru þeir fimm leikir sem liðið mun spila næstu þrjár vikurnar. Þarna eru tveir deildarleikir sem eiga að geta unnist og svo stórleikur gegn United á heimavelli, auk þess sem leikirnir tveir sem munu ráða úrslitum í Meistaradeildinni eru þarna á milli.

Sem sagt, fimm mikilvægir leikir sem munu örugglega bjóða upp á alla heimsins flóru af dramatík, spennu, tilfinningasveiflum og almennri skemmtun. Síðan munu forráðamenn liðsins setjast niður og (vonandi) hreinsa loftið, og *síðan hefst jólatörnin í ensku Úrvalsdeildinni fyrir alvöru*.

Fyrstu þrír mánuðir tímabilsins hafa verið þrælspennandi og áhugaverðir, og miðað við upptalninguna hér að ofan er ljóst að það eru ekki minna spennandi tímar framundan hjá Liverpool FC. Þannig að ég spyr ykkur, yfir hverju erum við að kvarta?

Tímabil í knattspyrnu er ekki eins og tölvuleikur þar sem liðið vinnur alla sextíu leiki sína, hirðir fernuna og Torres skorar sjötíu mörk í öllum keppnum. Það gerist aðeins í tölvuleikjum. Raunveruleikinn er sá að tímabil er meira eins og áætlunarflug á milli tveggja fjarlægra staða. Vélin kann að lenda í ókyrrð nokkrum sinnum, og jafnvel hrapa um nokkur hundruð metra í lofttæmi eins og einu sinni, en ef hún skilar sér og farþegum sínum heilum og höldnum á áfangastað að lokum, skiptir ókyrrðin þá svona miklu máli?

Newcastle – Liverpool (0-1) 0-3

Það er ekki oft sem Liverpool vinnur á St. James Park eins afgerandi sigur og í dag og má segja að „aðeins“ 3-0 gefi ekki rétt mynd af yfirburðum okkar í dag. Liverpool spilaði vel í dag og allt liðið var gott á meðan Newcastle-liðið hefur sjaldan eða aldrei verið jafn lélegt og í dag. Þeir töpuðu 1-4 gegn Portsmouth í síðasta heimaleik og átti ég því von á grimmu Newcastle-liði, en nei, „Big“ Sam Allardyce er í djúpum skít með þetta lið á meðan Liverpool-liðið er byrjað að sýna af hverju það er taplaust í deildinni í ár.

Gerrard virtist vera með algjörlega frjálst hlutverk og var næstum allsstaðar á vellinum. Sissoko var oft á hægri kantinum í varnarvinnunni og Lucas á miðjunni. Þetta virkaði vel því Gerrard átti í fyrri hálfleik fínan leik og Newcastle náði aldrei að sækja hratt upp hægri kantinn. Newcastle átti eitt færi í fyrri hálfleik, þegar Smith átti skot örfínt framhjá, og þá er það upptalið. Liðið virkaði óöruggt og í raun var það eina sem liðið gerði að senda langar sendingar fram á Viduka og Martins (það gekk ekki vel). EN við náðum ekki að skapa okkur nein afgerandi færi og var kannski lýsandi fyrir leikinn að fyrsta mark leiksins kom úr aukaspyrnu, og þvílíkt mark. Svo virðist sem Gerrard geti ekki potað boltanum í netið því hann skorar ávallt stórglæsileg mörk og var þetta mark eitt það fallegasta sem ég hef séð lengi. 1-0 eftir 28 mín. leik.

Skömmu eftir markið fékk Torres dauðafæri eftir skógarferð hjá Given, skaut að tómu marki en boltinn endaði í stönginni og út. Þetta færi átti Torres að nýta og leikurinn hefði þá í raun verið búinn. Fyrir mér var samt sem áður aðeins eitt lið á vellinum í fyrri hálfleik og þetta var bara spurning um að setja næsta mark á „Big“ Sam og félaga.
Staðan í hálfleik 1-0.

Engar breytingar voru gerðar í hálfleik en áhorfendur voru ennþá að koma sér fyrir þegar Kuyt var loksins markheppinn og fékk skot frá Hyypiä í sig eftir hornspyrnu og yfir marklínuna fór boltinn, 2-0. Ekki fallegt en gott framherjamark og afar mikilvægt fyrir Kuyt sem hefur ekki verið sá heppnasti fyrir framan markið að undanförnu. Það var ljóst að fyrir Newcastle var þetta mark mikið áfall og örugglega öll ræðan hans „Big“ Sam í hálfleik þegar orðin marklaus.

Spurningin var hvort við myndum sækja áfram, eða bakka og róa leikinn, og hvað Newcastle myndu gera, 0-2 undir á heimavelli. Svarið: Við sóttum og sóttum og sóttum á arfaslaka Newcastle-vörnina og var hún eins og sjálfvirkar dyr í Magasin. Torres hefði getað skorað fjögur eða fimm mörk í dag en hafði alls ekki heppnina með sér. Kewell sem hafði átt fínan dag og sýndi að hann er á réttri leið fór út af eftir tæplega 60 mín. og inná fyrir hann kom Babel. Hann hafði ekki verið lengi inná þegar hann skorað fallegt mark eftir glæsilegt samspil við Gerrard, 3-0 eftir 66 mín.

Þegar þarna var komið voru yfirburðir Liverpool algerir og stuðningsmenn Newcastle búnir að fá nóg. „Big“ Sam reyndi breytingar sem engu skiluðu og átti Newcastle ekki eitt einasta færi í seinni hálfleik. Spurning hversu langa tíma Sam Allardyce fær með þetta Newcastle-lið? Kæmi mér ekki á óvart ef að Alan Shearer hafi símann nálægt sér næstu vikurnar.

Það er langt síðan ég hef séð Liverpool spila jafn yfirvegað og í dag. Það var mikið jafnvægi í leik liðsins, sóknarlega vorum við ávallt hættulegir og fengum við urmull af fínum færum eftir góðan samleik í seinni hálfleik. Miðjan var traust með Sissoko tæklandi allt sem hreyfðist og Lucas dreifandi boltanum eins og skítadreifari. Vörnin komst aldrei í vandræði með Carra í gamla góða forminu og Hyypiä sýndi að hann getur vel staðið undir því álagi sem hefur verið á honum undanfarið. Torres var sívinnandi frammi og eins og áður sagði hefði átt að skora fimm mörk í dag. Bottom line: þetta var rúst og tölfræðin lýgur ekki; við áttum 11 skot á markið á meðan Newcastle átti heil 2 og þeir fengu ekki einu sinni horn.

Maður leiksins: Allt liðið átti góðan leik en Gerrard skoraði fyrsta markið, lagði upp þriðja og var út um allan völl. Klassa leikur hjá fyrirliðanum.

Byrjunarliðið:

Reina

Finnan – Carragher – Hyypiä – Arbeloa

Sissoko – Lucas – Kewell
Gerrard
Kuyt – Torres

**BEKKUR:** Itandje, Riise, Mascherano, Babel, Crouch.

Mörkin:
1-0, Gerrard á 27 mín.
2-0, Kuyt á 46 mín.
3-0, Babel á 66 mín.

Innáskiptingar:
58 mín, Kewell út – Babel inn.
76 mín, Kuyt út – Riise inn.
80 mín, Gerrard út – Crouch inn.

Framundan er leikur gegn Porto í Meistaradeildinni og með svona frammistöðu er ég vongóður um að við vinnum þann leik örugglega og höldum í vonina um að komast uppúr riðlinum.

Liðið gegn Newcastle:

Jæja, byrjunarliðin eru komin og Steini var ekki langt frá því. Það kemur mest á óvart að Lucas og Kewell byrja inná í fyrsta sinn í deildinni. Einnig mun það gleðja Einar Örn óstjórnlega að sjá að Kuyt er með Torres frammi. :)

Byrjunarliðið er sem hér segir:

Reina

Finnan – Carragher – Hyypiä – Arbeloa

Gerrard – Sissoko – Lucas – Kewell

Kuyt – Torres

**BEKKUR:** Itandje, Riise, Mascherano, Babel, Crouch.

Þetta lið leggst vel í mig. Mér skilst að af þeim sem byrja inná hafi bara Hyypiä og Gerrard spilað í 90 mínútur fyrir landslið sín í miðri viku, auk þess sem Kuyt spilaði seinni hálfleik með sínu landsliði. Aðrir voru í fríi og gátu einbeitt sér að þessum leik.

Áfram Liverpool!

Newcastle á morgun

Mikið er nú gaman að geta sagt að það verði ekki fleiri landsleikjahlé á næstunni. Þetta er búið að vera með hreinum ólíkindum, 4 landsleikjahlé frá því að tímabilið hófst, ef ég reikna þetta rétt þá þýðir það um það bil 6 vikur þar sem landsliðsmenn hafa verið fjarverandi á æfingum sinna liða. En allavega, bjartir tímar framundan og mikið af fótbolta.

Rafa var pirraður í gær, mjög pirraður. Það er einfalt mál að hella sér ofaní pælingar í sambandi við hvað það var sem hrjáði kallinn. Persónulega fannst mér þetta mjög ófagmanlega gert hjá honum. Ef eitthvað mikið var að, þá hefði hann einfaldlega átt að sleppa því að mæta á þennann blaðamannafund í staðinn fyrir að kveikja upp svona mörg spurningamerki hjá stuðningsmönnum liðsins. Ég var ekki ánægður með þetta. Vonandi var þetta bara vondur dagur hjá honum en ekki eitthvað meira og dýpra, því ég vil alls ekki hugsa þá hugsun til enda að fara að skipta um stjóra á þessum tímapunkti, bara alls ekki. Yfirlýsing þeirra Gillett og Hicks var einnig afar skrítin og nú þarf að hreinsa loftið fljótt, því þessi óvissa sem er komin upp er bara engan vegin ásættanleg. Koma svo, komið þessum málum á hreint. Ég bíð spenntur eftir næsta fréttamannafundi hjá Rafa og það verður fróðlegt að heyra hvað hann segir þar.

En að leiknum á morgun. Enn einn hádegisleikurinn eftir landsleikjahlé, og nú liggur leiðin upp til Newcastle. Af öllum leiktímum í enska boltanum, þá eru það þessir hádegisleikir sem mér finnst leiðinlegastir. Ég hef það oft á tilfinningunni að leikmenn og liðin í þeim leikjum séu nývöknuð og það nákvæmlega sama gildir með stuðningsmennina. Þetta eru stemmningsminnstu leikirnir í boltanum, engin almennileg upphitun á pöbbnum (þ.e.a.s. fyrir stuðningsmennina, vonandi eru leikmenn lítið að hita upp þar) og menn óvenju hljóðir á vellinum.

Þá að mótherjunum. Í mínum huga er Newcastle (reyndar ásamt Tottenham) eitt mesta “næstumþvílið” í boltanum. Hafa í gegnum tíðina lítið gefið stóru klúbbunum eftir í eyðslu í leikmenn, en þetta lið hefur þó oftast gleymt því að það er ekki nóg að kaupa endalaust af sóknar- og miðjumönnum. Ég hef þó ávallt haft gaman að þessu liði, alveg þar til að leiðinlegasti stjórinn í deildinni (jú Motormouth er farinn) kom til þeirra. Big (mouth) Sam á þennan titil einn og óstuddur hjá mér núna.

Newcastle hefur verið skelfilegt varnarlega mjög lengi, og það virðist engin breyting ætla að verða þar á. Liðið hefur skorað jafn mörg mörk og okkar menn, eða 19 stykki, en þeir hafa fengið 18 á sig á meðan Liverpool hafa fengið á sig 6 kvikindi. Newcastle eru sem stendur í 11 sæti í deildinni, 6 stigum á eftir okkur. Þeirra markahæsti maður er Obafemi Martins sem hefur skorað 4 mörk á leiktíðinni og hefur komið við sögu í öllum 12 leikjum liðsins. Okkar markahæsti maður er Fernando Torres með 5 mörk, en í 10 leikjum. Það virðast margir vera afar hrifnir af Martins og vilja fá hann til okkar. Ég er á annarri skoðun og er ekkert yfir mig hrifinn af honum sem leikmanni. Mér finnst hann vera lítill team player og ekki þessi mikli markaskorari sem menn vilja af láta. En eins og með alla knattspyrnumenn í heiminum, þá eru skiptar skoðanir um þá.

Newcastle er eins og áður algjört jó jó lið í deildinni. Þeir hafa unnið 5 leiki, gert 3 jafntefli og tapað 4 leikjum. Þeir hafa verið afar erfiðir heim að sækja, en Portsmouth sýndu það í síðustu umferð að það er alveg hægt að taka þá í bakaríið á St. James Park. Af 5 heimaleikjum sínum hafa þeir unnið 3, gert eitt jafntefli og tapað einum. En á útivelli hafa þeir verið skelfilegir og hafa meira að segja afrekað það að hafa náð að tapa fyrir Derby og það geta hreinlega ekki öll lið státað sig af. Lykillinn að sigri á morgun er að keyra á slaka vörn þeirra og pressa þá duglega. Portsmouth gaf þeim engan grið og uppskáru vel og slátruðu leiknum strax í byrjun hans.

Það er talsvert um meiðsli hjá heimamönnum. Michael Owen (surprise, surprise) er meiddur, Steven Taylor er tæpur, Babayaro og Faye eru frá, Capaca er tæpur, Ramage er ekki væntanlegur næstu mánuðina, Carr er tæpur og Duff verður ekki með. Ágætis listi þarna og hafa þeir ekki verið heppnir þegar kemur að meiðslalistanum. Þeir verða í vandræðum með að stilla upp í vörnina og það þarf að nýta. Ekki ætla ég að spá fyrir um það hvernig liðið þeirra verður uppstillt, enda skiptir það engu máli. Það sem skiptir máli er að okkar menn komi ákveðnir til leiks og spili góðan bolta. Geri menn það, þá geta menn vel tekið öll þrjú stigin út úr leiknum.

Þá að okkar mönnum. Þeir Steven Gerrard og Peter Crouch (þó svo að hann persónulega geti borið höfuðið hátt – þá er ég ekki að vísa í hæðina á drengnum) koma eflaust ekki fullir sjálfstrausts eftir sláturtíð ensku pressunnar undanfarið. Það eina sem þeir geta gert til að gleyma þessu hörmungar enska landsliði er að rífa sig upp og tryggja það að liðið þeirra verði í toppbaráttunni í deildinni á tímabilinu. Ekki ætti landsliðsmetnaður að þvælast fyrir þeim, því þeir sjá fram á langt og gott sumarfrí næsta sumar. Það eru líklega bara 3 leikmenn Liverpool núna sem verða fjarverandi vegna meiðsla, þeir Benayoun, Pennant og Xabi. Pennant verður frá út árið, en það styttist mjög í endurkomu hinna tveggja. Agger ætti að vera orðinn klár á ný og nú er það bara spurning hvort Rafa hendi honum inn eða haldi áfram að setja traust sitt á Hyypia. Það fer í rauninni alveg eftir því hvernig Agger hefur verið að virka á æfingum. Sé hann ryðgaður eftir fjarveruna, þá er ekkert ólíklegt að sá gamli haldi sæti sínu.

Yfirleitt þegar maður er að spá í liðsuppstillinguna, þá hefur verið auðveldast að velja varnarlínuna. Oft á tíðum hefur hún verið algjörlega sjálfvalin, en svo er ekki núna. Eftir lofandi frammistöðu þeirra Arbeloa og Aurelio í bakvarðarstöðunum og endurkomu Agger, þá er þetta ekkert orðið neitt einfaldara en að stilla upp í aðrar stöður á vellinum. Það var ekki á það bætandi. Bæði Arbeloa og Aurelio koma með meiri vídd inn í sóknarleik liðsins, en þeir Finnan og Riise væru svona safe bet varnarlega. Þar sem við erum að fara að spila gegn Newcastle, þá finnst mér ekkert ólíklegt að Rafa setji inn meira varnarsinnaðri bakverði. Það gæti meira að segja farið svo að hann taki Finnan inn og hendi Arbeloa inn í vinstri bakvörðinn. Miðjan er svo einnig ákveðið vandamál, okkar tveir helstu hægri kantmenn eru frá vegna meiðsla og því líklega bara tveir kostir í stöðunni. Setja Ryan Babel á hægri kantinn, eða Steven Gerrard. Ég reikna ekki með Javier inn í byrjunarlið vegna mikilla ferðalaga eftir landsleiki Argentínu. Ég er eiginlega í svolítilli dilemmu með þessa uppstillingu. Ef Javier myndi vera klár, þá myndi ég giska á að Stevie færi á hægri kant og þeir Momo og Javier inni á miðjunni. Þannig að, ég ætla að tippa á að Babel verði hægra megin, Momo og Stevie á miðjunni og Aurelio á vinstri kantinn. Ég væri þó alveg til í að sjá Lucas inni á miðjunni og Stevie á kantinum. Frammi verða svo Torres og Kuyt. Torres búinn að jafna sig af meiðslum og kemur ferskur inn, og Kuyt hefur verið úti í kuldanum og kemur alveg brjálaður til leiks.

Ég spái því liðinu svona:

Reina

Finnan – Carragher – Hyypiä – Arbeloa

Babel – Sissoko – Gerrard – Aurelio

Kuyt – Torres

Bekkurinn: Itandje, Riise, Lucas, Kewell og Crouch

Við ÞURFUM að hala inn 3 stig úr þessum leik. Næstu leikir á eftir þessum eru gegn Reading og Bolton og við verðum að koma okkur á almennilegt skrið áður en Man.Utd koma í heimsókn eftir það. Þetta er okkar tækifæri á að setja okkur á fullt inn í toppbaráttuna og þetta tækifæri verðum við að nýta. Það eru eflaust margir þreyttir eftir landsleikina undanfarið, en menn þurfa bara að gleyma henni í eins og tvo tíma. Ég hef fulla trú á okkar mönnum, enda hafa verið stór batamerki á liðinu í undanförnum leikjum. Við höldum því áfram og vinnum 1-2 baráttusigur. Eigum við ekki að segja að Torres og Kuyt skori mörkin.

Heimkomur og pælingar um Newcastle-leikinn (uppfært)

Var að skoða á netinu og sá þá þetta

Miðað við það að Tevez spilaði sem senter í 34 mínútur held ég að erfitt verði að nota Mascherano, allavega frá byrjun.

Voronin, Gerrard, Hyypia, Riise, Babel og Crouch spiluðu 90 mínútur í sínum leikjum og Kuyt kom inná í hálfleik. Allir þessir leikir voru spilaðir í mikilli rigningu og kulda, svo ekki sé nú minnst á útkomu enska leiksins! Ég held að við fáum sérkennilega uppstillingu fyrir þennan leik sem væntanlega verður spilaður í miklu roki og rigningu eða snjó í í hádeginu í norð-austrinu. Gott að þessi ömurlegu landsleikjahlé eru í löngu fríi!

England ekki með á EM

Jæja, ég er nú ekki aðdáandi Englands (held ávallt með Hollandi á stórmótum) en það vilja eflaust margir spjalla um Englands og Íslandsleikina í kvöld. England tapaði allavegana fyrir Króatíu 3-2 á Wembley og verður því ekki með á EM næsta sumar. Steven Gerrard, Scott Carson og Peter Crouch fá því langt sumarfrí.

Scott Carson fékk á sig algjört aulamark í kvöld og enska pressan mun sennileg gera hann að blóraböggli fyrir tapið, sem og auðvitað Steve McClaren. Carson fékk á sig skot af löngu færi, sem skoppaði á hálum vellinum rétt fyrir framan hann og í netið. Það er alveg ljóst að kaupverð Aston Villa á Carson hefur eitthvað lækkað í kvöld. En fyrst og fremst verður það að teljast fáránlegt af Steve McClaren að skipta um markmann í mikilvægasta leik ársins á rennblautum Wembley vellinum.

Peter Crouch (sem mér fannst vera besti leikmaður Englands í leiknum) skoraði frábært jöfnunarmark Englands 2-2 og leit á tímabili út fyrir að hann yrði hetja liðsins, en Króatar skoruðu þriðja markið með langskoti. Guðjón Guðmundsson fór mikinn í að halda því fram að Carson hafi verið um að kenna fyrir markið, en það var í mínum huga **augljóst** að Micah Richards á sökina á markinu því hann víkur sér undan skotinu. Hann byrjar á að blokka útsýni fyrir Carson og þegar boltinn kemur að honum, þá snýr hann sér til hliðar og þá hefur Carson ekki nægan tíma til að bregðast við.

En hvað svo sem manni finnst um England, þá verður það leiðinlegt að hafa þá ekki með á EM. Ekkert lið frá Bretlandseyjum nær á EM, sem er nokkuð magnað.

Að lokum, þá verð ég að minnast á það hversu óbærilegt það getur verið að horfa á leik með lýsingu Guðjóns Guðmundssonar. Hann verður hreinlega að gera sér grein fyrir því að hann er *lýsandi* en ekki *gagnrýnandi*. Hann á að segja hvað er að gerast, en ekki segja okkur skoðun sína á hverri einustu sendingu.

Landsleikir í dag: EM 2008

Í kvöld fara fram landsleikir um víða Evrópu en þá verður leikin síðasta umferð undankeppni Evrópumótsins sem fram fer í Austurríki og Sviss næsta sumar. Um leið og við fögnum því að undankeppnin klárist og það styttist í stórmótið sjálft getum við aðdáendur enska boltans glaðst yfir þeirri staðreynd að þetta er síðasta landsleikjahléð í einhverja þrjá mánuði eða meira. Eftir kvöldið í kvöld er ekkert framundan nema stanslaus leikjatörn hjá okkar mönnum í Liverpool!

Það er samt ekki úr vegi að kíkja á nokkra áhugaverðustu leikina, sér í lagi hvað varðar okkur hér á íslenska Liverpool Blogginu, og spá í spilin:

**Danmörk – Ísland:** Við skulum bara byrja á þessum leik. Sem FH-ingur þekki ég aðeins til Óla Jó sem þjálfara og mín skoðun er sú að hann á annað hvort eftir að koma öllum á óvart og slá í gegn með landsliðið eða renna algjörlega á rassgatið með það. Óli er fær þjálfari en hann fer sínar eigin leiðir og tekur áhættur sem annað hvort borga sig eða ekki. Ég á þó ekki von á því að neitt af þessu komi í ljós í þessum leik þar sem eina dagskipunin verður að halda andlitinu gegn særðum Dönum. Það gæti verið okkur í hag að Parken verður víst bara hálffullur af stemningslausum, dönskum áhorfendum og því allt eins hætt við því að íslenskir áhorfendur verði háværari á vellinum. Það er hins vegar okkur í óhag að danska liðið hlýtur að vera sært eftir slakt gengi að undanförnu og hljóta að vilja sýna sínu fólki sitt rétta andlit. Þó er aldrei að vita nema þeir ætli sér að taka þetta létt og lendi í einhverju vanmati. Við vonum það besta. **Mín spá:** 3-1 fyrir Dani eftir að við komumst óvænt yfir.

**England – Króatía:** Þetta er stóri leikurinn á dagskrá og sá sem öll Evrópa mun fylgjast með. Á meðan Rússar vinna væntanlega Andorra örugglega nægir Englendingum jafntefli á Wembley til að komast áfram, en tveggja marka sigur á Króötum þýðir að svo ótrúlega gæti farið að Englendingar vinni riðilinn sinn, þrátt fyrir að hafa sennilega ekki leikið verr í undankeppni stórmóts í einhverja áratugi. Samkvæmt öllum fréttum verður „Púllarinn“ Scott Carson í marki Englendinga og okkar maður, Peter Crouch mun leiða sóknina í fjarveru Wayne Rooney og Michael Owen. Steven Gerrard verður á miðjunni en þó er óvíst í hvaða hlutverki. Ef ég þekki McClaren rétt verður besti miðjumaður Evrópu látinn hirða upp ruslið í varnarstöðu fyrir aftan hinn *óviðjafnanlega* Frank Lampard. Ég hef svo lítið álit á McClaren að ég vona eiginlega að Englendingar tapi á morgun, ég verð að viðurkenna það. Ég skal þó alveg una þeim sigur ef stóri maðurinn skorar þrennu. :) **Mín spá:** 1-0 baráttusigur Englendinga – Beckham kemur inn í seinni hálfleik og smellir aukaspyrnu.

Fleiri eru þeir nú varla, stórleikirnir sem varða þessa síðu beint. Johnny Riise og Norðmenn munu væntanlega vinna sigur á Möltu en verða að treysta á önnur úrslit til að komast á EM, á meðan *varamarkvörður* Spánverja, Pepe okkar Reina, verður væntanlega í markinu gegn Norður-Írum en fari svo að Írarnir vinni þann leik og Svíar tapi fyrir Lettum á heimavelli (ólíklegt) gætu Norður-Írar skotið nágrannaþjóðum sínum af Bretlandseyjum ref fyrir rass og farið óvænt á EM næsta sumar. Þó verður að teljast líklegra að Englendingar verði einu fulltrúar eyjanna í Sviss og Austurríki.

Hvað segja menn? Hafið þið einhverja trú á Óla Jó? Á íslenska landsliðið séns án Eiðs Smára, eða er fjarvera Daniel Agger og Martin Laursen í vörn Dana nóg til að Gunnar Heiðar og Veigar Páll geti valdið usla? Munu Englendingar vinna Króata? Hvað skorar Crouchinho mörg? Mun McClaren halda starfi sínu eftir þennan leik, jafnvel þótt þeir vinni riðilinn?

Mikið um spurningar, en sú mikilvægasta af þeim er samt þessi: Hversu gott verður að vera loksins búnir með landsleikjahléin í bili? :)

Carson gegn Króatíu

Talandi um markverði, þá segja blaðamenn Guardian að Scott Carson [verði í markinu gegn Króatíu](http://football.guardian.co.uk/News_Story/0,,2214085,00.html) eftir að Paul Robinson gerði fjölda mistaka á æfingu (!)

Ef hann stendur sig vel, þá ætti það ekki að lækka söluverðið til Aston Villa.

Reina

Hérna í Echo er [ágætis grein um Pepe Reina](http://www.liverpoolecho.co.uk/liverpool-fc/liverpool-fc-news/2007/11/19/how-derby-blunder-was-making-of-pepe-reina-100252-20125435/), þar sem Rafa fjallar um það hvernig mistökin gegn Everton í fyrra hafa gert Reina að enn betri markverði.

Í sömu grein segir Jamie Carragher að Reina sé einn af þrem bestu markvörðum í heimi ásamt Cech og Buffon. Það eru eflaust fáir Liverpool aðdáendur ósammála þeirri greiningu, enda er Reina með ólíkindum góður markvörður. Ég áttaði mig ekki almennilega á því hversu vel mér líður með hann í markinu fyrr en ég sá Dudek í markinu í einhverjum bikarleik í fyrra.

Það furðulega við þetta mat margra okkar Liverpool aðdáenda er þó auðvitað að þrátt fyrir að vera svona frábær markvörður, þá er Reina enn varmaður í landsliðinu sínu. Rafa segir að þetta eigi að breytast:

>”So, if you take all that into account you have to say he is a very good keeper. For me he is the best keeper in Spain. There are many good keepers in Spain – Casillas, Valdes and so on – but Pepe has everything.”

Vandamálið með Casillas er auðvitað að hann hefur aldrei spilað illa fyrir spænska landsliðið og sem fyrirliði þess landsliðs, þá er ólíklegt að hann missi sæti sitt í liðinu. Auk þess er Casillas bara 26 ára (Reina er 25 ára) og því gæti vel farið svo ótrúlega að þessi magnaði markvörður yrði aldrei byrjunarmaður í sínu landsliði. Ef Reina heldur áfram á sömu braut held ég að erfitt verði að finna annan markvörð í slíkum klassa sem nái ekki að vera byrjunarmaður í sínu landsliði.

Football weekly

Ég hef lengi ætlað að benda á besta íþrótta-útvarpsþátt í heimi, en það er þátturinn Football Weekly, sem að Guardian gefur út. Þátturinn er gefinn út sem Podcast, sem þýðir að þú gerist áskrifandi að honum í gegnum forrit einsog iTunes og með því móti þá downloadar forritið nýjasta þáttinn sjálfkrafa niður á tölvuna þína (sjá leiðbeiningar [hér](http://www.guardian.co.uk/podcasts/story/0,,1793369,00.html)).

Allavegana í þessum þætti koma saman tvisvar í viku (á mánudögum og fimmtudögum) nokkrir fótboltablaðamenn af Guardian og tala um enska boltann. Vanalega eru þeir fastir gestir James Richardson (stjórnandi þáttarins), Sean Ingle, og Barry Glendenning. Þeir fá svo sérfræðinga til að tjá sig um spænska (Syd Lowe), ítalska og þýska boltann.

Þessi þáttur er frábær aðallega af tveim ástæðum. Fyrir það fyrsta er mjög gaman að fá umfjöllun um ítalska, þýska og spænska boltann tvisvar í viku, en ég persónulega fylgist ekki mjög náði með ítalska og þýska boltanum. Svo eru einfaldlega stjórnendur þáttarins gríðarlega skemmtilegir og umfjöllun þeirra um fótbolta er frábær (þótt þeir séu engir Liverpool aðdáendur. Sérstaklega er hinn skoski írski Barry Glendenning oft á tíðum óborganlega fyndinn. Sérstaklega var saga hans um það hvernig Ryan Giggs fékk umboðsmann sinn til að reyna við kærustu Barrys mjög góð.

Allavegana, mæli með þessum þætti fyrir alla sem hafa gaman af fótbolta – semsagt alla sem lesa þessa færslu.

Búningurinn

Auðvitað geta allir séð söguna með því að kanna hinar og þessar síður á netinu, en þrátt fyrir rannsóknareðlið í mér, þá hef ég aldrei pælt í sögu búningsins fallega og rauða hjá okkar mönnum. Þegar bruggarinn John Houlding, og eigandi Anfield-svæðisins, stofnaði Liverpool FC í mars 1892, þá spilaði liðið í búningum sem Everton-liðið (já!) skildi eftir, því þeir höfðu þá skipt yfir í rúbínrauða búninga. En sem betur fer stóð vitleysan ekki lengi yfir … tveimur árum seinna var rauði liturinn kominn, en þá með hvítum buxum sem héldu sér alveg til 1964. Þá varð til þessi fallegi alrauði búningur, með mismunandi línum auðvitað í gegnum tíðina.

1892-1894

1963-1964

2006-2008

Búningar frá þremur öldum … ég fann þetta hér: Historical Kits

Mér finnst búningurinn í dag flottastur … :)

Ungliðarnir okkar (uppfært)

**(EÖE): Svo virðist sem ekki hafi verið hægt að kommenta á greinina hans Steina, en ég set hana aftur inn. SSteinn skrifaði semsagt þessa grein í gær.**

Rafa talaði í dag um ungliðana sína á opinberu heimasíðu liðsins. Hann hvetur þá til stærri verka og vonast eftir meira frá þeim á tímabilinu. Hann tekur það þó skýrt fram að hann sé ekki að gagnrýna þá, að hann hafi ekki orðið fyrir vonbrigðum, en það sé klárlega mikið meira sem koma skal frá þeim. Gott og vel og er ég hjartanlega sammála honum þar. Hann nefnir þrjá þeirra á nafn; Lucas, Leto og Babel. Ég gæti alveg hent inn nafni eins og Hobbs og Insúa líka, þó svo að það sé vitað að þeir muni fá færri tækifæri en hinir. Allt eru þetta afar hæfileikaríkir strákar og eiga framtíðina fyrir sér.

Það er akkúrat það sem ég hef verið að spá í. Oft hefur maður spurt sig að því af hverju þessir strákar séu bara ekki settir í liðið og látnir standa sig. Hvað vill maður í rauninni? Viljum við árangur NÚNA eða viljum við byggja upp fyrir næstu árin? Við þessu er ekkert eitt rétt svar og því er ég á því að Rafa sé að gera nokkurn veginn rétt í dag. Hann er að leyfa þeim að spila leik og leik (sumir fá fleiri en aðrir) og þar með að byggja upp reynslu hjá þeim. Arsene Wenger fór aðra leið og hafði efni á því að fórna tímabilum í uppbyggingu, þar sem hann átti mikið inni hjá stjórn félagsins og ekki síður hjá stuðningsmönnum. Það er bara ekki þannig hjá Rafa, og það þrátt fyrir að hafa fært okkur margar gleðistundir og frábæra titla. Enski Meistarabikarinn er það sem allir vilja og það er grunnt á þolinmæði stuðningsmanna þegar kemur að því að vinna hann. Rafa er undir mikilli pressu þrátt fyrir að hafa tekið þriðja sætið 2 ár í röð á meðan Arsenal hefur strögglað á sinn mælikvarða (miðað við árin þar á undan). Menn vilja berjast um bikarinn allt til enda og vera virkilegir “challengers”.

En hvað vilja menn? Það leynist engum að þessir strákar eru bráðefnilegir og bara talsvert reyndir miðað við aldur. Vilja menn fórna hugsanlegri endurkomu Kewell fyrir Leto? Vilja menn að Lucas fái leiki á kostnað Alonso eða Gerrard? Hobbs fyrir Hyypia (í fjarveru Agger)? Insúa fyrir Riise? Á Babel að byrja inná á kostnað hægri kantmanns eða framherja? Ég veit reyndar að margir myndu játa síðustu spurningunni, en hver yrði þolinmæðin? Þetta krefst nefninlega mikillar þolinmæði. Auðvitað er þetta mikil einföldun á þessu, en engu að síður þá er þetta að mörgu leiti staðan. Væru menn tilbúnir að taka sénsinn og setja þessa stráka inn sem lykilmenn, þrátt fyrir að tímabilið yrði þá væntanlega vonbrigði? Auðvitað gæti það samt orðið vonbrigði, eða hreinlega að þetta myndi bara ganga strax upp, það er akkúrat það sem ég er að meina með sénsinum.

Eins og áður sagði, þá er ég á því að Rafa sé að gera þetta nokkurn veginn rétt. Hann er ekkert að setja of mikla pressu á þessa stráka, þeir fá færi á að sýna sig og sanna í leikjum, en hann er samt spar á þá. Svo bíða afar margir enn yngri og mjög efnilegir menn í unglingaliðum og leikmenn sem eru á láni hingað og þangað. Ég er allavega ekki í nokkrum vafa með það að framtíðin hjá okkur er afar björt, þetta snýst fyrst og fremst um það hversu lengi þarf að bíða og hvort við höfum þolinmæði í það.

Crouch og Sissoko á leið burt í janúar?

Það hrúgast hratt inn slúðrið í þessu síðasta landsleikjahléi ársins. Nú birtir The Daily Mail frétt þar sem því er haldið fram að Rafa sé búinn að missa þolinmæðina gagnvart Peter Crouch og sé reiðubúinn að selja hann fyrir lágmark 10m punda í janúar. Fréttin segir að Rafa telji Crouch hafa vaxið í sjálfsálitinu eftir að hann sló í gegn með enska landsliðinu í fyrra og það hafi komið niður á hugarfari hans sem leikmaður Liverpool, og því hafi Rafa sett forráðamönnum klúbbsins það verkefni að selja Crouch hæstbjóðanda í janúar.

Rafa er ekki sá eini sem er nóg boðið, því samkvæmt fréttinni gæti Momo Sissoko einnig verið á leiðinni í burtu frá Liverpool. Fréttin heldur því fram að Sissoko hafi misboðið þau fáu tækifæri sem hann hefur fengið hjá liðinu í upphafi leiktíðar og heimtað neyðarviðræður við Rafa, þar sem hann muni annað hvort fá þau svör sem hann vill (sem væru: „þú ferð strax inn í liðið og verður þar fastamaður til eilífðarnóns“) ellegar muni hann heimta tafarlausa sölu frá félaginu.

Ég hef tvennt um þetta að segja:

Í fyrsta lagi er rétt að minna á að þetta flokkast enn sem komið er bara undir *slúður*, enda bara frétt frá einu blaði sem gæti verið sönn, en gæti líka allt eins verið tómur uppspuni til að reyna að selja fleiri eintök í gúrkutíð þeirri sem jafnan fylgir landsleikjahléum. Þannig að taka ber þessum „fréttum“ með fyrirvara.

Í öðru lagi, þá verð ég að viðurkenna að salan á þessum tveimur leikmönnum væri mér minna áhyggjuefni nú heldur en fyrir ári síðan. Fyrir ári síðan vorum við með gamlan Fowler, misjafnan Bellamy og nýsleiktan Kuyt í framlínuhópi liðsins og því var Crouch – sem var heitasti enski framherjinn um þær mundir – nánast ómissandi fyrir tímabilið framundan. Nú, ári síðar hafa Torres og Voronin komið í stað Bellamy og Fowler, og báðir komið sterkir inn í liðið og skorað slatta nú þegar, auk þess sem Kuyt hefur verið hér árinu lengur og aðlagast vel, þótt hann hafi leikið illa í síðustu leikjum. Við erum einfaldlega miklu betur mannaðir frammi núna og salan á Crouch myndi einfaldlega opna á tækifæri til að taka þann pening sem fyrir hann fengist, sem og mögulega peninginn fyrir sölu á Sissoko *og* aukainnlegg frá Gillett & Hicks, og kaupa jafnvel enn betri framherja en þá sem fyrir eru (að Torres undanskildum, auðvitað, enda jafningjar hans teljandi á fingrum annarrar handar).

Hvað Sissoko varðar er það sama uppi á teningnum. Fyrir ári síðan deildi hann tveimur miðjuplássum með Gerrard og Alonso en síðan þá hafa bæði Mascherano og Lucas bæst við og báðir komið sterkir inn. Mascherano er klárlega framar en Sissoko í goggunarröðinni þessa dagana og ég er ekki á því eftir undanfarna daga að Rafa sé jafnvel farinn að velja Lucas fram yfir malíska skriðdrekann. Þannig að ef Sissoko færi í janúar sé ég ekki einu sinni brýna þörf á að kaupa neinn í staðinn, þar sem Lucas myndi einfaldlega fylla hans skarð í hópnum.

Ég yrði sem sagt sáttur við hvora útkomuna sem er; ef þeir verða kyrrir er ég sáttur því mér líkar vel við báða þessa leikmenn og það sem þeir færa liðinu, en ef þeir fara finnst mér það langt því frá það versta sem getur gerst. Ef þeir fara spái ég því að Harry Redknapp hjá Portsmouth bæti Sissoko í afríkuskotna útlendingahersveit sína og að Newcastle muni borga uppsett verð fyrir Crouch. Á meðan aðrir myndu bjóða 8-10 millur í hann sé ég eyðsluseggina fyrir norðan fyrir mér vera nógu vitlausa til að borga fimmtán …

… en þetta eru auðvitað allt getgátur. Við sjáum til í janúar. :)

Rafa á eftir Garay? (uppfært)

Marca heldur því fram að Liverpool sé á höttunum eftir Ezequiel Garay, 21 árs gömlum argentískum varnarmanni, sem spilar fyrir Racing Santander. Fjölmargir enskir fjölmiðlar taka svo upp þessa sömu frétt í dag, þar á meðal [Daily Mirror](http://www.mirror.co.uk/sport/football/2007/11/14/liverpool-in-hunt-for-garay-89520-20105349/).

Garay hefur að sögn spilað frábærlega í spænsku deildinni fyrir Santander og þrátt fyrir að hann sé bara 21 árs gamall þá hefur hann nú þegar spilað fyrir argentíska landsliðið. Hann hefur einnig verið orðaður við Real Madrid og Manchester United. Talið er að Rafa vilji kaupa hann í janúar og að verðið verði um 10 milljónir punda.

Þjálfari Santander hefur þegar líst því yfir að líkur séu á að Garay fari til stærra liðs á næsta ári. Garay er jafnhár og Daniel Agger og einu ári yngri en Daninn.

**Uppfært (EÖE)**: Hérna er grein í [Echo um Garay](http://icliverpool.icnetwork.co.uk/0500liverpoolfc/0100news/tm_headline=rafa-benitez-lines-up-move-for-argentine-defender-ezequiel-garay%26method=full%26objectid=20105267%26siteid=50061-name_page.html).

Nýtt lén!

Eins og glöggir lesendur síðunnar hafa eflaust tekið eftir höfum við verið að stíga hæg skref upp á næsta stig með síðuna undanfarnar vikur. Fyrst bættum við við okkur þremur nýjum bloggurum sem hafa komið með ferska strauma á síðuna og svo höfum við síðustu daga gengið í gegnum ákveðinn hreinsunareld í leit okkar að stöðugri hýsingu svo að síðan verði sem minnst – helst ekkert – niðri vegna utanaðkomandi aðstæðna.

Nú gleður mig að tilkynna að enn eitt skrefið hefur verið stigið og það er nokkuð stórt. Þið getið kvatt **eoe.is/liverpool** í bili. Við höfum fært síðuna yfir á nýtt og glæsilegt lén. Héðan í frá má nálgast þessa síðu á …

kopis.png

… **KOP.is!**

Sem sagt, eftir talsverð heilabrot og umræður okkar á milli sættumst við á nafn sem hefur nú litið dagsins ljós. Framvegis verður þessi síða þekkt sem Liverpool Bloggið, Kop-stúka Íslands!

Hvernig líst mönnum á nýja nafnið?

**Viðbót:** Já, og ég var víst búinn að lofa að minnast á það hver átti hugmyndina að nafninu. Einar Örn átti hugmyndina að nafninu. :)

Landsleikjahléið

Sælt veri fólkið.

Þar sem að ég fékk ekki að setja inn upphitun ákvað ég aðeins að rýna í landsleikjahléið sem er framundan. Byrjum á að skoða hvaða leikmenn munu verða á Anfield næstu daga.

Daniel Agger og Xabi Alonso eru að jogga sig til baka í form. Sama má segja um Fernando Torres sem ætti að verða fullkomlega klár á St. James laugardaginn 24.nóvember í hádegisleiknum. Jermaine Pennant og Yossi Benayoun eru meiddir. Carragher hættur með landsliðinu og Arbeloa, Itandje, Lucas og Aurelio voru ekki valdir í landsliðshóp sinna landa. Semsagt um 10 manns úr aðalliðinu, í raun óvenju margir.

En þá kemur að því að skoða þá sem verða í burtu. Ég fer aðeins yfir það hvar löndin eru að spila, hvaða líkur eru á að menn spili og síðan fór ég á dohop.com og skoðaði heimleið drengjanna eftir landsleiki. Reikna má með morgunæfingu á fimmtudegi og föstudegi áður en keyrt verður upp til Newcastle. Byrjum þá yfirreiðina.

Steve Finnan
Er fastamaður í írska landsliðinu sem reikna má með að spili leik Íra við Wales þann 17.nóv. í Cardiff. Írarnir eiga ekki miðvikudagsleik og þar sem leikið er stutt frá Liverpool má reikna með Finnan aftur heim á sunnudag, svo hann geti verið með á öllum æfingum vikunnar.

Harry Kewell
Búist er við því að Kewell taki einhvern þátt í landsleik Ástrala við Nígeríu í London 17.nóv. Þó er ekki talið líklegt að hann byrji. Eins og Finnan ætti Kewell því að vera kominn á mánudagsæfingu á Melwood.

Momo Sissoko
Momo er í landsliðshóp Malí sem leikur við Senegal í Banako í Malí á laugardaginn. Ef maður ætlaði að fljúga með almennu flugi frá Banako til Liverpool sunnudaginn 18.nóv er reiknað með 11 og 1/2 klukkustund á ferðinni. Því má reikna með þreyttum Momo á mánudagsæfingu, tilbúinn af viti á þriðjudagsæfingunni.

Sami Hyypia
Sami er fastamaður í finnska landsliðinu, þeir leika gegn Azerbaijan í Helsinki á laugardag og síðan gegn Portúgal í Lissabon á miðvikudagskvöld. Vaninn hefur verið hjá skandinavísku landsliðunum að kalla leikmenn sína heim og síðan til liða sinna. Ef við reiknum með því er ljóst að Sami mun varla mæta á fimmtudagsmorgun, en koma á föstudagsæfingu eftir að hafa spilað 2 heila leiki í vikunni. Verður MJÖG erfitt fyrir þann gamla held ég. Þó er Sami á 2 gulum spjöldum, þannig að ef hann fær spjald gegn Azerbaijan er hann í banni í Portúgal. F

John Arne Riise
John Arne er fastamaður í norska liðinu. Mun leika gegn Tyrklandi (h) á laugardag og Möltu (ú). Engin bönn nálæg þar, strákurinn spjaldalaus. Líkt og Sami má reikna með að hann fari heim til Osló eftir leik, til að fagna ef þeir komast áfram sem verulega er líklegt. Viðbúið að hann mæti ekki á æfingu fyrr en á föstudag, en ætti að vera betur undir það búinn líkamlega en Sami.

Steven Gerrard og Peter Crouch
Í enska hópnum sem mætir Austurríki á föstudag og Króatíu á miðvikudag. Stevie pottþéttur í liðinu báða leikina, þó væntanlega ekki lengi í Austurríki. Eftir meiðsli Rooney’s held ég að við séum að fara að sjá Crouch og Owen saman frammi á móti Króötunum. Huggun er þó að leikurinn er á Wembley og drengirnir komnir á æfingu á fimmtudagsmorgunn, þó ekki sé nema bara til að teygja og hlusta á uppleggið.

Andriy Voronin
Voronin byrjaði síðasta leik Úkraínumanna og eftir góða frammistöðu að undanförnu ætti að vera ljóst að hann verði í liðinu bæði gegn Litháen (ú) og Frakklandi (h). Andriy hoppar svo upp í flugvél í Kiev á fimmtudegi og eftir um 11 klukkustunda ferðalag verður hann kominn til Liverpool seint á fimmtudegi, mætir til að teygja á æfinguna á föstudeginum.

Ryan Babel og Dirk Kuyt
Hollendingar leika heima gegn Lúxembúrg á laugardegi og í Minsk í Hvíta-Rússlandi á miðvikudeginum. Dirk Kuyt hefur ekki verið að fá margar mínútur með landsliðinu en Babel komið inná oftast í leikjum eftir um klukkustund. Ekki væri ólíklegt að hann fengi að byrja gegn Lúxembúrg og hugsanlegt að Kuyt komi við sögu. Það tekur svo drengina 10 klukkustundir að komast frá Minsk til Liverpool á fimmtudeginum svo þeir mæta fyrst á föstudagsæfinguna.

Pepe Reina
Pepe karlinn verið á spænska tréverkinu en þar sem ég held að Spánverjar hafi tryggt sér þátttöku eftir sigur á Svíum á laugardag fái hann að spila gegn N.Írum á miðvikudagskvöldið. Þrátt fyrir að aðeins taki um 3 klukkustundir að fljúga frá Madrid til Liverpool verður hæpið að hann nái á fimmtudagsæfinguna því leikur Spánverjanna er ekki búinn fyrr en um kl. 22 að enskum tíma. Því líklegt að hann mæti fyrst á föstudag, en ferðalagið ætti ekki að fara illa með hann.

Javier Mascherano
Argentínumaðurinn smái fer í alvöru ferðalag. Fyrst heim til Argentínu þar sem hann spilar við Bólivíu í Buenos Aires á föstudagskvöldið. Þá flýgur hann til Bogota í Kolombíu og mun þar spila í um 2000 metra hæð við heimamenn á þriðjudagskvöldið. Ekki veit ég hvort hann þarf að fara til Argentínu áður en hann fer til Englands en ferðalag frá S.Ameríku til Englands tekur um 20 tíma. Því má reikna með að Masch komi til Liverpool aðfaranótt fimmtudags, verður látinn sofa á fimmtudagsæfingunni og svo á æfingu á föstudag.

Ef við tökum þetta svo saman verða Kewell, Finnan og Sissoko komnir á mánudag. Reikna má með Gerrard og Crouch auk hugsanlega Reina og Mascherano á fimmtudag. Hyypia, Riise, Voronin, Kuyt og Babel veit Benitez ekki mikið um fyrr en á föstudag, sennilega ekki Reina og Masch heldur. Ég held að þetta muni hafa áhrif á hann og ætla að gerast svo djarfur að spá Kewell í byrjunarliðið í Newcastle og Crouch og Torres frammi. En sjáum til. Ljóst að oft hefur landsleikjahléið verið erfiðara en er sko ekki létt samt.

Massi og Yossi

Eftir leikinn gegn Fulham eru tvær athygliverðar fréttir af leikmönnum Liverpool, ein er frábær en hin er algjörlega hræðileg.

Sú fyrri er góð og fjallar um það að Javier Mascherano, tígurinn á miðjunni hjá okkur, vilji einungis spila fyrir Liverpool á Englandi. Hann gæti aldrei hugsað sér að spila fyrir annan klúbb í landinu vegna virðingunnar sem hann ber fyrir Liverpool liðinu. Hann segir jafnframt að hann vilji halda áfram að spila við hlið Steven Gerrard og sé tilbúinn að skrifa undir langtímasamning við félagið. Eins og flestir vita þá er Mascherano á láni hjá Liverpool, en ég held að mjög margir séu sammála mér þegar ég segi að það sé engin spurning fyrir Liverpool um að kaupa þennan leikmann. Hann er ungur að árum, eða 23. ára, búinn að spila 33 A-landsleiki fyrir Argentínu og er að brillera hjá Liverpool, ég get hins vegar engan vegin gert mér grein fyrir því hvað hann myndi kosta okkur en það ætti ekki að skipta máli finnst mér, svona leikmaður er hverrar krónu virði. Það er hreinlega frábært að sjá svona flutningabíl þeysast endalínanna á milli tilbúinn til að tækla og snúa vörn í sókn og fyrir mína parta er hann orðinn lykilleikmaður sem erfitt verður að slá úr byrjunarliðinu. Svo er þetta líka algjör sjókókóngur!
Hér má lesa viðtalið.

Hin fréttin er af Ísraelsmanninum Yossi Benayoun en fram kemur á opinberu síðunni að Yossi verði frá næstu 3 vikurnar.

” Club spokesman Ian Cotton said: “A scan has confirmed Benayoun sustained a tear against Fulham.”

Þessar fréttir af Yossi eru virkilega slæmar fyrir okkur því hann hefur verið að spila óaðfinnanlega í síðustu leikjum. Fyrir mér er hann okkar besti vængmaður í augnablikinu miðað við frammistöðu síðustu leikja en þessar fréttir þýða bara eitt. Ryan Babel og Harry Kewell hljóta að fara að koma aftur inn í byrjunarliðið og vonandi að Kewell haldist heill kallinn. Pennant er ennþá meiddur sem er mjög slæmt og þessi meiðslahryna verður að fara að enda!

En við verðum að horfa á björtu hliðarnar, Agger fer að koma inn, Kewell fer að komast í form og Babel fær að sýna sig og sanna. En fyrst þurfum við að bíða eftir að þetta árans landsleikjahlé klárist.

Síðan komin í loftið á ný

Jæja, loksins! Eftir tæplega fjögurra sólarhringa rugl er síðan loks komin aftur á réttan kjöl. Þetta gekk ekki þrautalaust og mér sýnist sem við gætum lent í örlitlum áframhaldandi vandræðum. Einar Örn uppfærir kannski þessa færslu með frekari upplýsingum, þar sem hann hefur meira vit á þessu en ég, en einhverra hluta vegna getur það tekið mislangan tíma hjá mismunandi tölvum að fá forsíðuna (www.kop.is) til að birtast hjá sér.

Þannig að þið ykkar sem komuð beint inn á þessa færslu en sjáið forsíðuna ekki getið farið í kringum þetta vandamál á meðan ykkar tölva aðlagast breyttum nafnaþjónum hjá okkur með því að slá alltaf inn **www.kop.is/index.php** þegar þið komið inn á forsíðuna. Með því að bæta ‘index.php’ aftan við slóðina farið þið beint inn á síðuna sem er á forsíðunni og þannig ættuð þið að sjá síðuna án vandræða.

Vonum að þetta verði ekki of mikið vandamál hjá fólki.

Liverpool 2 – Fulham 0

Það var sérstakur leikur á Anfield á laugardag því Rafael Benítez var að stýra liðinu í 200. skipti. Hann hélt upp á það með að stilla óvænt upp óbreyttu byrjunarliði frá því í Meistaradeildinni gegn Besiktas. Gamla keflið Danny Murphy var mættur á Anfield en hann lék vel með Liverpool í sjö ár á sínum tíma og sérhæfði sig í að setjann gegn Manchester United.

Byrjunarlið Liverpool var eftirfarandi:

Reina

Arbeloa – Carragher – Hyypia – Aurelio

Benayoun – Gerrard – Mascherano – Riise

Voronin – Crouch

Bekkurinn: Martin, Babel (inn fyrir Riise 62. mín), Torres (inn fyrir Voronin 70. mín), Lucas (inn fyrir Mascherano 81. mín).

Fulham byrjaði með markskoti eftir einungis 13 sekúndur, það var gamli refurinn Danny Murphy. Liverpool tók leikinn föstum tökum og stjórnuðu öllu sem fram fór á vellinum (öryggisgæslunni og öllu saman! Æjæj, slappur…). Á 6. mínútu kom Sami nokkur Hyypia öllum að óvörum og átti gott langskot en Niemi varði vel, gaman að sjá að Hyypia er farinn að átta sig á að hann á að setjann í mark andstæðinganna. Hyypia átti svo skalla að marki 2 mínútum síðar og gamli gaukur greinilega staðráðin í að skora. Á 12. mínútu átti Liverpool frábæra sókn sem endaði með þrumuskoti Gerrard, rétt yfir. Skömmu síðar fékk Danny Murphy gott færi eftir að Arbeloa tapaði skallaeinvígi við vítateigslínuna, en eins og oft áður bjargaði Jose Reina með góðri vörslu. Liverpool stjórnaði öllu eftir þetta og Voronin slapp m.a. inn fyrir vörn Fulham en var dæmdur rangstæður. Mikill vandræðagangur var á vörn Fulham og þeir voru heppnir að Liverpool nýttu ekki tækifærið og refsuðu þeim. Rétt undir lok fyrri hálfleiks var brotið á Aurelio eftir góðan sprett töluvert fyrir utan vítateig. Aurelio tók spyrnuna sjálfur og Crouch skallaði í þverslánna. En það var alveg ljóst að heimamenn þurftu að mæta í seinni hálfleikinn með fleiri og betri hugmyndir á síðasta þriðjungi vallarins. Yossi bjó til margt í fyrri hálfleik og gaman að sjá hvað hann er kominn með mikið sjálfstraust. Liverpool voru miklu meira með boltann en það vantaði alltaf örlítið upp á til að fullkomna sóknarloturnar. Líkt og á Anfield í fyrra var staðan 0-0 í hálfleik.

Seinni hálfleikur byrjaði vel og Voronin átti gott skot sem Niemi varði vel eftir magnaða sókn. Liverpool hélt boltanum vel en sóknirnar líkt og í fyrri hálfleik full hægar. Gerrard vann boltann á miðjunni á 53. mínútu en fyrrum félagi hans Danny Murphy braut á honum með lélegustu tæklingu sem undirritaður hefur séð. Aurelio tók aukaspyrnuna en Niemi varði glæsilega og svo klikkuðu Poolararnir á frákastinu. Miðað við leikstíl Fulham þá komu þeir á Anfield til að spila upp á 0-0 jafntefli, hræðileg spilamennska og skelfilegt að horfa upp á þennan bleyðugang. Það var reyndar einn leikmaður í þeirra liði sem sýndi eitthvað og það var Dempsey, en hann er virkilega sprækur og var svo tekin útaf. Voronin átti sem fyrr gott skot að marki en Niemi bjargaði. Fulham voru klaufar í hreinsunum sínum og það var hægt að hlægja af mörkum “tilþrifum” leikmanna í þessum leik. Ryan Babel kom inn á fyrir Riise og þá fagnaði undirritaður mikið. Babel kom með meiri hraða í sóknina og lagði boltann á Þrennayoun sem átti gott skot en enn sem fyrr varði Niemi. Skömmu síðar átti Voronin glæsilegt þverhlaup, Benayoun kom boltanum á hann en Voronin klikkaði enn og aftur í fínu færi. Liverpool áttu allt í leiknum og við þurftum að bíða eftir því að snillingurinn Fernando Torres kæmi inná til að redda okkur og á 81. mínútu kom Torres okkur yfir með frábæru marki. Torres sýndi þarna og sannaði að hans hefur verið sárt saknað. Á 84. mínútu átti Ryan Babel frábæra sendingu á Crouch og dómarinn dæmdi víti. Steven Gerrard fór á punktinn og kláraði vítið örugglega. Eftir þetta fjaraði leikurinn út og mjög sanngjarn sigur Liverpool gegn slöku liði Fulham 2-0 staðreynd.

Ég vissi allan tímann að mörkin ættu eftir að koma þó þau hafi komið seint. Fulham menn vildu ekkert nema að halda fengnum hlut og fara frá Anfield með stigið. Sóknarleikur þeirra var skelfilegur og það leit ekki út fyrir að sjálfstraustið væri mikið hjá þeim. Liverpool voru einfaldlega sjálfum sér verstir fyrir framan ramman alveg þangað til “El Nino” kom inná og sýndi hversu megnugur hann er.

Jose Reina átti góðan leik að venju í markinu.

Vörnin var að spila fínan leik. Carragher og Hyypia voru fínir og ekkert hægt að kvarta yfir þeim. Aurelio var færður á kantinn fyrir Riise í fyrri hálfleik og Arbeloa lék vel. Vörnin hafði ekki mikið og gera og það reyndi lítið á fjórmenningana í dag en ég hlakka mikið til þegar Agger kemur aftur inn í byrjunarliðið og fer að bera boltann upp fyrir okkur.

Miðjan spilaði vel. Reyndar fannst mér Riise okkar slakasti maður í dag og það er ekkert nýtt svo sem. Þrennayoun átti góðan leik og gaman að horfa á þennan skemmtilega leikmann, hann er búinn að koma á óvart og virðist vera að bæta sig með hverjum leiknum. Mascherano og Gerrard voru solid á miðjunni, en ég hefði þó viljað sjá Maskarann skila fleiri sendingum á samherja.

Framherjarnir spiluðu ágætlega, Crouch átti fínan leik og var ógnandi. Voronin var var fínn, en það var synd að sjá hann fara jafn illa með góð færi og raun bar vitni, hann og Kuyt eru mjög svipaðir leikmenn að mínu mati. Báðir sterkir, hraðir og vinna vel fyrir liðið en þeir fara báðir tveir illa með dauðafæri.

Skiptingarnar hjá Rafa í dag breyttu leiknum og komu með ferskan blæ inn í spilið hjá okkur. Fyrstan skal nefna Ryan Babel sem kom með með mikinn kraft og var gríðarlega ógnandi allan tímann sem hann var inná.
Fernando Torres þarf ekki að hafa mikið fyrir hlutunum. Hann kom inná og kláraði leikinn fyrir Liverpool. Þetta er það sem öll topplið þurfa, mann sem getur gert út um leikina þegar enginn á von á því. Torres er með frábærar hreyfingar, góðar móttökur og er öskufljótur og virðist ekki eiga í miklum vandræðum með að plata menn og skora mörk.
Lucas kom ekki mikið við sögu því Liverpool einbeitti sér bara að því að halda boltanum innan liðsins síðustu mínúturnar og Lucas stóð sig vel í því að vanda.

Maður leiksins: Það er ekki svo auðvelt að velja mann leiksins í dag því mér fannst enginn skara beint framúr. Torres kláraði náttúrlega leikinn fyrir okkur og gerði það sem þurfti, ef ekki hefði verið fyrir hans þátttöku í leiknum hefðum leikurinn alveg eins getað endað 0-0.
En ég ætla að velja Steven Gerrard sem mann leiksins. Hann skoraði mikilvægt mark úr vítaspyrnu, mjög örugglega, barðist vel og átti magnaðar sendingar á félaga sína. Hann er að koma upp eftir mikla lægð og það er vel.

En mjög mikilvæg 3 stig í dag í skyldusigri á Anfield og nú er bara vonandi að Torres byrji inná í næsta leik og að liðið fari á siglingu!

YNWA.

Krakkaklúbburinn

Ég hef verið að furða mig svolítið á því í talsverðan tíma þegar verið er að tala um “ungu strákana” hans Wenger. Þ.e. að liðið sé svo kornungt að það sé með hreinum ólíkindum hversu góðir þeir séu. Hér ætla ég mér alls ekki að draga það neitt í efa að þetta er frábært lið og Wenger er að mínum dómi besti “stjórinn” í boltanum í dag. Ég ætla aftur á móti að fjalla aðeins um þessa skilgreiningu sem er á aldri liðsins.

Það er oft talað um topp 4 liðin, sem virðast hreinlega vera í sér deild á Englandi. Öll þessi 4 lið eru með unga og spræka stráka innan sinna raða og svo reynslubolta inn á milli. Arsenal eru með fleiri unga stráka sem spila reglulega, heldur en hin liðin, en munurinn er hreinlega ekki jafn mikill og látið er í veðri vaka í fjölmiðlum. Ég tók mig því til um síðustu helgi og fór yfir hópana hjá þessum liðum 4. Ég fór yfir þá leikmenn sem hafa leikið með félögunum í Evrópukeppninni og deildinni á tímabilinu. Liverpool og Chelsea höfðu notað 22 leikmenn, en Arsenal og Man.Utd höfðu notað 23 stykki. Ég bætti við varamarkvörðunum hjá Chelsea og Liverpool þótt þeir hafi ekki ennþá spilað í þessum keppnum, bara til að klára hópinn.

Til að gera langa sögu stutta, þá eru Arsenal með yngsta hópinn (kom mér ekkert á óvart) en hópurinn hjá Man.Utd t.d. er 1,2 árum eldri og Liverpool 1,4 árum eldri. Meðalaldurinn hjá Arsenal er sem sagt 24,1 ár, 25,3 hjá Man.Utd, 25,5 hjá Liverpool og 26,6 hjá Chelsea. Klárlega munur, en það sem ég er þó að segja að það að 1,2 ár skuli gera gæfumuninn með að annað liðið sé kallað “krakkaliðið” en hitt ekki, það finnst mér skrítnast. En ég hélt nú aðeins áfram í þessum pælingum mínum. Ég setti upp sterkasta byrjunarlið þessara liða ef allir væru heilir (auðvitað er þetta alltaf huglægt mat og menn geta verið ósammála um hvaða menn eigi heima þar) og þá kom þessi niðurstaða:

Arsenal 25,0
(Almunia, Sagna, Toure, Gallas, Clichy, Flamini, Fabregas, Hleb, Rosicky, Van Persie og Adebayor)
Liverpool 25,5
(Reina, Arbeloa, Carragher, Agger, Aurelio, Gerrard, Alonso, Maschareno, Kewell, Crouch og Torres)
Chelsea 26,8
(Cech, Belletti, Carvalho, Terry, A.Cole, J.Cole, Essien, Lampard, Wright-Phillips, Malouda og Drogba)
Man.utd 27,6
(Van der Saar, Brown, Ferdinand, Vidic, Evra, Ronaldo, Hargreaves, Scholes, Giggs, Rooney og Tevez)

Eins og áður sagði, þá getur mat hvers og eins verið misjafnt með hvaða leikmenn teljast vera bestu 11. Arsenal eru með unga menn sem lykilmenn, en það hafa hin liðin líka. Það verða öll lið að vera með reynslubolta inn á milli og það er staðreyndin hjá öllum þessum liðum. Man.Utd eru ennþá með nokkra lykilmenn sem eru komnir á efri ár í boltanum, en það er líka klárt að þeir eru með mjög unga og þrælgóða spilara sem eru að spila meira og meira. Sama gildir um Liverpool liðið.

Meiðsli spila oft stóra rullu inn í það hverjir leika hverju sinni. Ég tók líka til gamans saman lista yfir þá 11 leikmenn sem hafa spilað flesta leiki með þessum liðum á tímabilinu. Þar komu niðurstöður talsvert á óvart verð ég að segja, sér í lagi er varða Chelsea liðið:

Arsenal 25,1
Chelsea 25,3
Liverpool 26,8
Man.Utd 27,5

Meðalaldurinn í liði Liverpool er búinn að vera talsvert hærri vegna fjarveru Daniel Agger. Það munar heilum 12 árum á honum og Hyypia sem hefur verið að fylla skarðið. En þessi upptalning mín er fyrst og fremst sett fram til upplýsinga fyrst maður fór að kafa aðeins ofan í þetta dæmi. Menn geta svo dæmt hver fyrir sig í þessu, en það breytir því ekkert að aldur er afstæður. Það er hvað liðin gera inni á vellinum sem skiptir höfuð máli. Gat bara ekki setið á mér lengur með að grafa aðeins ofan í þetta, því mér hefur fundist þessi “krakkaklúbbs” umræða undanfarið um Arsenal vera þreytt, sér í lagi þar sem lykilmenn í öðrum liðum eru ansi ungir og efast ég ekkert um að öll þessi 4 lið eiga eftir að vera í bullandi baráttu við hvert annað næstu árin og ef ekki áratugina.

Auglýsing!

Hæ, Þetta er auglýsing. Kvartanir vinsamlegast afþakkaðar.

En í tilefni dagsins, þá vil ég endilega benda fólki á [að lesa þetta](http://serrano.is/smaralind/) og endilega segja sem flestum frá. Takk takk :)

Síðumál

Ég biðst velvirðingar á því að síðan var niðri í gærkvöldi, sem var afleitt því loksins höfðu menn ástæðu til að koma inná síðuna í góðu skapi.

Allavegana, við ætlum að skipta um hýsingaraðila, enda með ólíkindum hversu oft hún liggur niðri. Ef einhver er með tillögur að góðum hýsingaraðila, þá megið þið endilega senda póst á mig (einarorn – hjá – gmail.com) eða Kristján Atla (kristjanatli hjá gmail.com).

Liverpool 8 – Besiktas 0 !!!!!

“Fáum úrslitaleiksstemmningu í þetta” vs. “Enginn heimsendir þó við komumst ekki upp úr riðlinum” … þetta eru kannski viðhorf sem áhangendur Liverpool hafa verið að tala um, alla vega eru þetta orð sem Gerrard, Carra og Rafa höfðu látið frá sér, fyrir þennan leik. Og ég er ánægður með það að fyrra viðhorfið var svo sannarlega við lýði!

Byrjunarliðið var svona:

Reina

Arbeloa – Carragher – Hyypia – Aurelio

Benayoun – Gerrard – Mascherano – Riise

Voronin – Crouch

Það var engin hörkubyrjun hjá okkar mönnum, frekar virkuðu Besiktas tilbúnir, með tvær góðar sóknir á fyrstu rúmu tveimur mínútunum. En með rólegheitunum kom þetta. Og kom heldur betur! Crouch lét strax að sér kveða og fleiri færi fylgdu í kjölfarið. Mér leið vel og liðið var að spila betur en oft áður. Pressan varð meiri og meiri. Og auðvitað kom svo mark!!! Á 19. mínútu kom mark eftir góða baráttu, Voronin á sendingu sem varnarmaður sendir inn fyrir, Crouch með vinstrifótarskot sem er varið en fylgir vel á eftir og leggur hann inn með vinstri, 1:0!

Þremur mínútum síðar á Riise!! skalla að marki sem Ibrahim fyrirliði Besiktas varði á línu. Crouch átti skemmtilega skottilraun nokkru síðar … það var á þessu augnabliki sem ég var svo þakklátur fyrir símtal Einars til Rafa! Það var hreinlega frábær ógnun í Crouch allan tímann!!!

Og svo kom flott innkast frá Riise á Voronin, sem kemst inn fyrir og sér allan tímann Benayoun, sendir á hann og Benayoun leggur hann vel fyrir sig og skorar öruggt og flott mark á 32. mínútu, 2:0!! Eftir þetta færðist smá kyrrð yfir spilið og leikinn, en yfirvegunin var algjör í leik Liverpool. Mér fannst boltinn ganga vel, þrátt fyrir auðvitað að feil-sendingar hafi sést og stundum fannst mér móttakan á boltann hæpin. Þulirnir töluðu um að greddu hefði vantað dálítið í leikmenn Liverpool, en sem graður maður að eðlisfari, þá var ég ánægður með það sem ég sá. Auðvitað hefði maður ekkert á móti því að sjá 5:0 í hálfleik, en 2:0 og flott spilamennska var nóg til að gera mig ánægðan. Maður vonaði bara að sama yrði upp á teningnum í seinni hálfleik.

Síðari hálfleikurinn byrjaði vel, fastar sóknir og flottur baráttuandi strax í byrjun. Þriðja markið kemur svo á 53. mínútu eftir flotta sókn, þar sem Voronin á Riise, með skotið og Benayoun vakandi og leggur hann í netið, 3:0!!! Mínútu síðar hefði Crouch átt að bæta sínu öðru marki við, en sóknarboltinn var að virka, maður fyrirgefur það. Aukaspyrna stuttu síðar sem meistari Gerrard tekur, markmaðurinn ver en greddan var sko nóg í Benayoun, og hann leggur hann í netið, 4:0!!!! Benayoun að brillera!!

Á 63. mínútu kemur svo Babel inn á fyrir Aurelio. Yfirburðir Liverpool voru miklir. Gerrard prjónar sig svo í gegnum vörnina og skýtur en það er varið, Babel fylgir á eftir og nær skoti sem er varið. Og á þessum tímapunkti birtist skemmtileg tölfræði: 20 skot hjá Liverpool og 2 hjá Besiktas … Við höfum svosem átt skotyfirburði áður í leikjum og tapað þeim, en þarna fylgdust þessi atriði að. Á 69. mínútu kemur svo frábær sókn þar sem Gerrard sendir á Voronin sem hælar á hann glæsilega inn fyrir vörnina og Gerrard þrumar svo í markið, með viðkomu í varnarmanni Besiktas, 5:0!!!!! Harry Kewell kemur svo inn á fyrir Voronin við mikinn fögnuð áhorfenda á 72. mínútu og Voronin fékk verðskuldað klapp líka. Lucas Leiva kom inn fyrir Steven Gerrard! Ferlega leið manni vel eitthvað … ! Leiva sýndi strax kraft og stuttu síðar átti Kewell skot (ekkert sérstakt, en skot engu að síður). Á 79. mínútu kemur svo stórkostlegt mark. Frábær sending yfir frá Leiva á Benayoun, sem sendir vel fyrir og Babel nikkar honum í markið skemmtilega, 6:0!!!!!! Og á 81. mínútu þjarmar Babel að vörninni, varnarmaður Besiktas þrumar boltanum í hann, sem í frákasti stýrist glæsilega í markið yfir markmanninn, 7:0!!!!!!! Maður hafði varla við að nótera niður mörkin og færin, Babel stuttu seinna með sláarskot … lífið bara ultra-skemmtilegt! Og á 89. mínútu átti Benayoun glæsilega sendingu inn á teiginn þar sem Crouch skallar hann örugglega í netið, 8:0!!!!!!!!

Þrátt fyrir augljósar tafir á leiknum, þá blés þýski dómarinn leikinn af eftir venjulegan leiktíma. Stærsti sigur liðs í Meistaradeildinni staðreynd og Liverpool að sýna mátt sinn og megin. Hvar er sóknarboltinn? hafa margir spurt. Hann var hér í kvöld allsráðandi, og ég trúi ekki öðru en að þetta þétti mannskapinn til frábærra verka í deildinni. Að vísu fengum við ekki hentugustu úrslitin úr leik Porto og Marseille þar sem Porto vann og er núna í toppsætinu með 8 stig, Porto svo með 7 stig, Liverpool með fjögur og … æi, Bes-eitthvað… á botninum með þrjú stig. Ef við vinnum Porto heima og náum hagstæðum úrslitum gegn Marseille úti, þá erum við komnir áfram. Höldum frábærri knattspyrnu áfram.

Maður leiksins? — Mér fannst liðið allt frábært bara. Reina átti náðugan dag, vörnin var í léttri vinnu, en persónulega myndi ég velja Benayoun fram yfir frábæran Mascherano, sem er bara flottastur, vegna þess að Benayoun skoraði þrennu, átti þátt í öðrum mörkum og var frábær. Það var Crouch líka, og Voronin var virkilega flottur. Innkoma varamannanna var svo hin besta … já, liðið allt stóð sig frábærlega, en til að skorast ekki undan, þá vel ég Benayoun sem mann leiksins.

Það er gaman núna … ég trúi því að þetta sé byrjunin á frábæru gengi okkar á knattspyrnuvellinum í vetur og áfram. Látum kné fylgja kviði og sýnum að þessi sigur var engin tilviljun. Liverpool sló met í kvöld, stærsti sigur í Meistaradeildinni staðreynd, og við gleðjumst yfir því!! Til hamingju Púllarar!

Byrjunarliðið

Vúhú! Crouchy inná og Dirk á bekknum. Aurelio og Arbeloa í bakverðinum! Símtalið mitt til Rafa hefur SVÍNVIRKAÐ!

Reina

Arbeloa – Carragher – Hyypia – Aurelio

Benayoun – Gerrard – Mascherano – Riise

Voronin – EuroCrouch

Á bekknum: Martin, Feeeernando!, Dirk Kuyt, Lucas, Kewell og Finnan

Ef við vinnum ekki með þetta lið, sem er einsog eftir mínu höfði (fyrir utan ákveðin Norðmann á kantinum), þá hætti ég að besservissa um fótbolta!

KOMA SVOOOOOOO!!!!

Besiktas á morgun. (uppfært)

Á morgun mætum við Besiktas á Anfield en fyrir tæpum tveim vikum töpuðum við illa í Tyrklandi 1-2 þar sem Besiktas komst í 0-2 áður en Gerrard minnkaði muninn í lokin.

Frá því að þessi leikur var spilaður hafa bæði lið spilað 3 leiki í deild og bikar. Liverpool vann Cardiff en gerði jafntefli við Arsenal og Blackburn á meðan Besiktas tapaði gegn Rizespor og Fenerbache og gerði jantefli við Istanbul BB. Þetta segir mér að hvorki Liverpool né Besiktas eru með sjálfstraustið í botni um þessar mundir og ætti það að vera kostur fyrir Liverpool þegar Besiktas þarf að mæta á ANFIELD og upplifa stemminguna þar.

Staðan í riðlinum er vond hjá Liverpool, 1 stig eftir 3 leiki og -2 mörk.

Staðan í riðlinum:
Marseille 7 stig (4-1)
Porto 5 stig (3-2)
Besiktas 3 stig (2-4)
Liverpool 1 stig (2-4)

Hinn leikurinn í riðlinum fer fram í Porto þar sem heimamenn taka á móti Cissé og félögum í Marseille. Þar geri ég ráð fyrir öruggum sigri heimamanna þar sem þeir eru á miklu skriði í SuperLiga, taplausir eftir 9 umferðir og 6 stigum á undan næsta liði.

Við verðum einfaldlega að vinna þennan leik, jafntefli er sama og tap. Ég var stressaður fyrir síðustu tvo leikina í deildinni og átti von á því að við myndum ekki sigra þá sem gerðist, við gerðum tvö sanngjörn jafntefli. Ég er hins vegar mjög afslappaður fyrir þennan leik og er ég er einhvern veginn handviss um sigur. Get ekki útskýrt þessa tilfinningu frekar nema að við erum með betra lið og munum sýna það á heimavelli.

Í fyrri leiknum stillti Rafa liðinu svona upp:

Reina

Finnan – Carragher – Hyypia – Riise

Pennant – Gerrard – Mascherano – Babel

Voronin – Kuyt

Ljóst er að Rafa verður að gera breytingu þar sem Pennant er meiddur en ég á von á því að hann geri fleiri breytingar en bara eina. Það er einnfremur ljóst að Torres, Alonso og Agger verða ekki með vegna meiðsla en aðrir eiga að vera klárir. Kewell er að koma rólega tilbaka en ég á ekki von á því að hann hefji leikinn. Þótt það sé auðveldara að fá 5 rétta í Lottó en að geta til um rétt byrjunarlið þá mun ég samt reyna:

Reina

Finnan – Carragher – Hyypia – Arbeloa
Sissoko – Mascherano

Benayoun – Gerrard – Babel

Crouch

Bekkurinn: Itjandje, Kewell, Riise, Hobbs, Voronin, Kuyt, Lucas, Aurelio. Veljið einhverja 7.

Ég hef ekki fundið á netinu ennþá hvernig hópurinn er nákvæmlega þannig að vel má vera að bekkurinn sé alrangur.
BBC Sport segir að Torres verði hafðir í huga fram á síðustu stundum þótt ég telji það hæpið. Ég uppfærði einnig hópinn í samræmi við þann hóp sem BBC gefur.

Steven Gerrard tjáir sig í dag á official síðunni og segir m.a. þetta um leikinn á morgun:

“What we have now is an absolute mountain to climb. But there is a real belief in the group that we can make it happen. We have been in this situation before, many times – maybe too many times – and we have pulled through…They were one-off games, but there is no reason why we cannot hit top form for three consecutive European Cup games.”

Niðurstaða: Við verðum að vinna þennan leik því ef ekki þá er meistaradeildin úti í ár og þrátt fyrir að liðið sé taplaust í deildinni þá erum við í dag í 7.sæti, 6 stigum á eftir toppliði Arsenal. Alls ekki alslæmt en samt ekki heldur neitt frábært. Liðið hefur alls ekki verið að spila vel undanfarið en heldur ekki illa. Það er eitthvað ójafnvægi í liðinu sem verður að lagast og sigur í þessum leik gæti sent liðið á réttar brautir en að sama skapi getur jafntefli/ósigur ýtt liðinu langt niður í sjálfstrausti.

Ég hef trú og liðið vinnur þennan leik sannfærandi 2-0 þar sem Gerrard skorar ásamt Crouch.

Góðar Meistaradeildar stundir.

Blackburn 0 – Liverpool 0

Liverpool gerðu í dag jafntefli gegn Blackburn á Ewood park.

Nota bene, ég skal hafa þann formála fyrir þessa skýrslu að ég var í **verulega vondu skapi** þegar að leikurinn hófst.

Lið Liverpool var svona:

Reina

Finnan – Carragher – Hyypiä – Riise

Benayoun – Sissoko – Gerrard – Maschareno – Babel

Kuyt

Ok, jákvæðu punktarnir fyrst

* Jafntefli á Ewood Park eru í hinu stærra samhengi ekki slæm úrslit. Mér líður akkúrat núna einsog Liverpool liðið hafi verið að tapa, en þetta er einn af 5 erfiðustu völlunum í ensku deildinni.
* Harry Kewell kom inná og virtist vera nokkuð sprækur.
* Momo Sissoko lék sinn besta leik á tímabilinu. Hann vann gríðarlega vel og dreifði spilinu með hreinum ágætum. Maður leiksins.

Og þá að þessu neikvæða.

* Hvernig á maður að lýsa frammistöðu einsog hjá Dirk Kuyt í leiknum? Ég hef aldrei falið það á þessari síðu að mér finnst Peter Crouch vera miklu, miklu betri framherji en Kuyt. Þessi frammistaða í dag hjá Kuyt var nánast einsog skrípamynd af því hvernig Dirk Kuyt getur verið lélegastur. Hann hljóp útum allan völl, en var algerlega bitlaus. Hann náði jú að skapa sér færi, en það hvernig hann kláraði færin var **til skammar!** Ég á bágt með að muna eftir jafn hræðilegum afgreiðslum og Kuyt kom með í dag. Af hverju hann fékk að spila 92 mínútur í þessum leik er ofar mínum skilningi.
* Sá Rafa Benitez ekki leikinn gegn Arsenal? Sá hann ekki hver var **áberandi besti** framherjinn okkar í þeim leik? Af hverju í andskotanum er Crouch settur á bekkinn? Hvað gerði Kuyt gegn Arsenal til að verðskulda það að vera í liðinu í dag? Ég er á því að einsog staðan er í dag, þá sé Dirk Kuyt fjórði besti framherjinn okkar. Ég get ekki hugsað til þess ógrátandi að Rafa hafi ákveðið að eyða peningunum í Dirk Kuyt í stað þess að kaupa Dani Alves. Þvílík sóun á 10 milljónum punda.
* Það getur enginn okkar varnarmanna spilað boltanum almennilega. Þetta var skárra í vörninni en gegn Arsenal, en samt afskaplega slappt.
* Ég hef oft haldið því fram að Steve Finnan sé afburðar hægri bakvörður. Einsog hann er að spila í dag, þá gæti ég sennilega nefnt 10 bakverði í ensku deildinni, sem ég myndi frekar vilja sjá í Liverpool liðinu heldur en Steve Finnan. Það er einsog hann sé í öðrum gír en leikurinn, áhuga- og baráttulaus. Sendingarnar hans eru í 90% tilfella aftur í átt að eigin marki. Ég get ekki fyrir mitt litla líf skilið af hverju Arbeloa er á bekknum.
* Af hverju fær Lucas ekki að spila í svona leik? Hélt Rafa að Liverpool liðið myndi spila blússandi sóknarbolta með Masche og Momo á miðjunni? Að mínu mati spiluðu þeir báðir vel í leiknum. Lucas eða Xabi Alonso hefðu hins vegar getað dreift spilinu almennilega. Víst að Fergie treystir Anderson á útivelli gegn Arsenal, af hverju treystir Rafa ekki Lucas gegn Blackburn?
* Babel var afleitur í leiknum, hann virðist enga hugmynd hvað hann á að gera inná.

Margir sem lesa þessa síðu (sérstaklega nýir lesendur) halda að við Kristján Atli styðjum Rafa Benitez í einhvers konar blindni. Það er hins vegar langt frá sannleikanum. Ég skrifaði til að mynda fyrir rétt rúmum tveimur árum [þennan pistil](http://www.kop.is/gamalt/2005/10/22/16.15.34/) um Benitez. Þar sagði ég:

>Þetta Liverpool lið, sem mætir til leiks í ensku úrvalsdeildinni getur ekki talist neitt nema hörmung. Í Evrópu erum við frábært lið. Í ensku úrvalsdeildinni getum við hreinlega ekki talist meira en miðlungslið. Svo einfalt er það.

Þá vorum við í afleitri stöðu, búnir að spila 8 leiki, vinna 2, tapa 2 og gera 4 jafntefli og við vorum í 12.sæti. Rafa tókst hins vegar heldur betur að snúa hlutunum við, því eftir þennan leik þá vann Liverpool liðið 10 leiki í röð í deildinni og í lok tímabils vorum við ansi nálægt því að ná öðru sætinu.

Í dag er staðan mun betri, en samt alls ekki ásættanleg. Rafa getur auðvitað enn gert svipaða hluti, en ef árangurinn og spilamennskan batna ekki þá verður hann ekki dæmdur fallega í lok leiktíðar. Andleysið í Liverpool liðinu er einfaldlega algjört og liðið virðist aldrei byrja að spila sóknarbolta fyrr en síðustu mínútur leikja. Við vitum vel að þessir leikmenn eru engir aumingjar, en það er alveg ljóst að það er eitthvað mikið að í þessu liði.

Þrátt fyrir að hann virki örugglega rólegur á fréttamannafundum, þá einfaldlega neita ég að trúa öðru en að Rafael Benitez sé alveg jafn hundfúll yfir þessari spilamennsku og við erum. Þetta gengur ekki svona lengur.

Liðið gegn Blackburn

Liðið gegn Blackburn er komið:

Reina

Finnan – Carragher – Hyypiä – Riise

Benayoun – Sissoko – Gerrard – Maschareno – Babel

Kuyt

Á bekknum: Martin, Crouch, Kewell, Arbeloa, Lucas.

Það mátti svo sem búast við að Rafa myndi stilla upp 4-5-1 á útivelli gegn Blackburn. Ég er ánægður með að sjá Yossi og Babel á köntunum, en ef ég hefði fengið að ráða þá hefði ég gert þrjár breytingar, skipt Sissoko út fyrir Lucas, Kuyt fyrir Crouch og Arbeloa fyrir Finnan.

En ég ræð víst engu. Við tökum þetta!.

Ef við vinnum þennan leik þá verðum við bara 4 stigum á eftir Man U og Arsenal (með leik til góða á Man U)

Chelsea í Deildarbikarnum!

Aftur, og aftur, og aftur, og aftur … og svo endalaust framvegis. Við mætum Chelsea enn einu sinni. Þetta er hætt að vera fyndið.

Drátturinn:

  • Chelsea – Liverpool
  • West Ham – Everton
  • Man City – Tottenham
  • Blackburn – Arsenal

Hvað segiði, erum við að fara að vinna þessa keppni?

Blackburn á morgun

Erfiður útileikur hjá okkar mönnum á morgun. Blackburn hafa verið á góðu skriði og hafa unnið 4 leiki í röð í deildinni. Okkur hefur yfirleitt gengið vel með Blackburn, allavega sjaldan tapað fyrir þeim. Við gerðum þar reyndar fyrir tæpu ári síðan, þegar leikurinn á Ewood Park tapaðist 1-0, en það var engu að síður einn ójafnasti leikur síðasta tímabils hjá okkur. Við áttum þann leik frá a-ö en töpuðum samt. Það þarf svo að leita aftur til ársins 1996 til að finna næsta tapleik þar á undan. Þannig að ekki er það þessi völlur þeirra sem ætti að hrella okkar menn.

Leikurinn á morgun er afskaplega þýðingarmikill (eins og reyndar allir leikir í deildinni). Blackburn hafa leikið 10 leiki í deildinni á tímabilinu (eins og við) og eru einu stigi fyrir ofan. Það er athyglisvert að fara aðeins ofan í tölfræði liðanna í deildinni. Blackburn eru með 21 stig og eru með markahlutfallið 15-9. Þeir hafa sem sagt skorað 1,5 mörk að meðaltali í leik og fengið á sig 0,9. Liverpool er með 20 stig og með markahlutfallið 17-6. Sem sagt 1,7 mörk skoruð að meðaltali og 0,6 fengin á sig. Ef við töpum okkur nú aðeins í tölfræðinni áfram þá hefur Blackburn átt 2.981 stutta sendingu í leikjunum og 538 langar. 74% allra sendinga heppnaðist hjá þeim. Liverpool aftur á móti hafa átt 3.129 stuttar og 659 langar, 76% heppnuðust. Blackburn hafa átt 196 fyrirgjafir fyrir mark andstæðinganna og 21 % þeirra heppnuðust. Tölfræði Liverpool í því eru 233 fyrirgjafir og 25% heppnaðar. Blackburn hafa átt 108 skot að marki andstæðinganna og þar af 44% sem hittu á markið. Liverpool hafa átt 146 marktilraunir og 40% þeirra hittu á markið. Og áfram höldum við (þeir sem eru orðnir leiðir á þessu geta hoppað bara í næstu greinaskil til að lesa áfram) og tökum næst fyrir tæklingar. Blackburn 248 og 72% unnar á móti Liverpool 272 og 73% unnar. Að lokum kemur svo að aukaspyrnum og spjöldum. Það hafa verið 147 aukaspyrnur dæmdar á Blackburn en 130 á Liverpool. Spjöldin eru svo 22 gul og 2 rauð á Blackburn og 15 gul en ekkert rautt hjá Liverpool.

Ef menn rýna bara í þessar tölur þá má sjá að Liverpool virðist halda boltanum meira innan liðsins, vera sókndjarfara en verjast betur. Blackburn aftur á móti virðast brjóta meira af sér og eru grófari. Samkvæmt tölfræðinni ætti því sigur að vinnast, en þetta er nú ekki svona einfalt. Þetta verður eflaust hörkuleikur og baráttan í fyrirrúmi. Menn verða að stíga upp og sýna hvað í þeim býr. Liverpool má hreinlega ekki við að tapa stigum og sér í lagi þar sem Arsenal og Man.Utd leika innbyrðis, þannig að það verður einhver sem tapar stigum þar.

Hjá Blackburn er ekki mikið um meiðsli. Robbie Savage er frá vegna meiðsla, en David Bentley er tæpur og mun ekki verða tekin ákvörðun um hans þátttöku fyrr en rétt fyrir leik. Mokoena meiddist í síðasta leik en er talinn vera í lagi og klár í slaginn. Þannig að þeir eiga nánast alla sína leikmenn klára í slaginn. Mikið hefur verið rætt um framherjapar þeirra. Markaskorun liðsins dreifist lítið og hafa þeir McCarthy og Cruz séð um þann þátt. Þeir hafa sín á milli skorað 9 af þessum 15 mörkum liðsins, sá fyrrnefndi hefur skorað 5 og Cruz 4. Framherjar Liverpool hafa líka skorað 9 mörk sín á milli í deildinni, eini munurinn er sá að þar er meira um rotation og skiptast mörkin því á þrjá framherja. Torres með 4, Voronin 3 og Kuyt 2. Ég hef persónulega alveg haldið munnvatninu yfir Benni McCarthy, hann hefur jú staðið sig vel, en þetta er ekki framherji sem væri á óskalistanum mínum. Hann gerir ákveðna hluti vel, engin spurning um það, en það er eitthvað við hann sem bara heillar mig ekki. Sama máli gildir um Cruz. Hann var alltaf ákaflega efnilegur, en mér hefur aldrei fundist hann taka skrefið yfir í það að vera virkilega góður leikmaður. Hvorugur þeirra er eitthvað öskrandi fljótur, þannig að ég hef fulla trú á að vörnin okkar nái að þagga þá niður.

En þá að okkar liði. Það vita allir að meiðslavandræði hafa verið að plaga liðið á þessu tímabili. Lykilmenn hafa verið að missa úr marga leiki og oft margir á sama tíma. Það var gríðarlegt áfall að missa Xabi aftur í meiðslapakkann og eins Torres. Ég er þó á því að við söknum Agger mest af öllum. Liðið er engu að síður nægilega sterkt og vel mannað til að fara til Blackburn og ná þar í 3 stig. Vörnin hefur verið algjörlega sjálfvalin í undanförnum leikjum, en núna eru þeir Arbeloa og Aurelio heilir á ný, þannig að samkeppnin er komin aftur. Ég efast samt um að Rafa breyti vörninni og því spái ég henni óbreyttri frá Arsenal leiknum, enda stóð hún sig alveg ágætlega varnarlega séð. Það er sóknarlega sem maður setur stórt spurningamerki við hana. Riise hefur verið alveg lost fram á við á þessu tímabili og ég hreinlega vil fara að sjá Aurelio taka þá stöðu. Finnan hefur sýnt þreytumerki og ég held að þegar líður á tímabilið, þá eigi Arbeloa eftir að byrja æ fleiri leiki í hægri bakverðinum. Þrátt fyrir góðan leik hjá Hobbs á móti Cardiff, þá er ég alveg pottþéttur á að þessi leikur sé ekki hans næsta tækifæri. Carra og Sami sjá um vöktunina. Sem sagt, bara Agger sem er pottþétt frá vegna meiðsla.

Þá er það blessuð miðjan. Xabi fjarri góðu gamni, sem og Pennant. Ég vil hreinlega sjá okkar menn keyra hratt á Blackburn og við hreinlega þurfum mann á miðjuna sem getur dreift spilinu vel. Ég er hræddur um að við eigum eftir að sjá Sissoko byrja við hlið Javier á miðjunni, þó svo að ég myndi svo sannarlega kjósa að Lucas myndi byrja inná. Momo hefur verið veikur undanfarið og því spurningamerki. Mér hefur reyndar fundist að menn hafi gert strákinn að ákveðnum blóraböggli, því aðrir miðjumenn hafa ekki verið að gera góða hluti þegar hann var að spila fyrir stuttu síðan. Javier er að koma tilbaka og svo er formið hjá Stevie óðum að koma. Ég vil því sjá Lucas og Javier á miðjunni og svo Stevie G á hægri kantinn (held þó að Momo byrji). Vinstri kantstaðan er aftur á móti erfiðari. Kewell er held ég ekki klár í að byrja leikinn og því stendur valið á milli þeirra Benayoun, Babel og Aurelio. Ég ætla að spá því að Yossi hefji leikinn. Það er reyndar ekkert útilokað að Rafa stilli aftur upp 3 framherjum eins og gegn Arsenal, en þá vil ég líka fá Babel inn fyrir Voronin. Á toppnum verður svo Crouch. Ég ætla því að setja fyrst upp draumauppstillinguna mína fyrir leikinn og svo minni spá um byrjunarliðið.

Óskaliðið:

Reina

Finnan – Carragher – Hyypiä – Aurelio

Lucas – Maschareno
Gerrard
Kuyt – – – Crouch – – – Babel

Mín spá:

Reina

Finnan – Carragher – Hyypiä – Riise

Gerrard – Sissoko – Maschareno – Benayoun

Kuyt – Crouch

Bekkurinn: Itjande, Arbeloa, Lucas/Kewell, Voronin og Babel

Nú er það ekkert elsku amma neitt. Ég vil bara sigur og ekkert annað og það skiptir engu máli hver uppstillingin verður. Ég er viss um að okkar menn koma baráttuglaðir til leiks og láti virkilega finna fyrir sér. Blackburn hafa náð að sjokkera lið eins og Arsenal með mjög hörðum leik, en ég vonast til að okkar menn láti hart mæta hörðu. Ég vona að Rafa eigi ennþá úrklippur úr blaðagreinum eftir leikinn í fyrra og hengi upp í búningsklefanum og leggi svo áherslu á að það er ekki nóg að yfirspila þá, við verðum að nýta færin okkar. Ég held að Liverpool skori snemma og klári svo leikinn í byrjun seinni hálfleiks. Crouch á eftir að setja langþráð mark í deildinni og svo mun Gerrard halda uppteknum hætti og setja eitt mark. Ég spái því að við höldum loksins aftur hreinu og vinnum góðan 0-2 sigur og komum okkur af krafti inn í baráttuna um titilinn þar sem Arsenal og Man.Utd munu gera jafntefli.

Blackburn: allir meiddir

Mótherjar okkar um næstu helgi, Blackburn Rovers, eru eitt heitasta lið landsins um þessar mundir. Mér skilst að þeir séu búnir að vinna fimm deildarleiki í röð og eru fyrir vikið komnir einu stigi upp fyrir okkar menn, með jafnmarga leiki, og í gær slógu þeir Portsmouth örugglega út úr Deildarbikarnum með 1-2 sigri á útivelli. Munar þar mestu um framherjaparið þeirra, en Benni McCarthy og Roque Santa Cruz – sem kom til liðsins frá Bayern München í sumar – hafa skorað 9 mörk samtals í deildinni og einhver 11 stykki í öllum keppnum.

Þó er einn bjartur punktur í þessu fyrir okkar menn. Ég veit að við eigum í meiðslum sjálfir en Robbie Savage, miðjumaðurinn harðskeytti, er víst frá í einhvern langan tíma og í gærkvöldi fótbrotnaði Aaron Mokoena, auk þess sem David Bentley hlaut fótameiðsl. Talið er nær öruggt að þeir missi báðir af leiknum gegn okkur.

Ég verð að viðurkenna að ég er skíthræddur við þennan leik. Ég held að við töpum okkar fyrsta deildarleik á Ewood Park. Það er allavega nokkuð líklegur staður fyrir slíkt, og þetta leggst bara þannig í mig. Við töpuðum þar í fyrra og þetta mikla baráttulið er á rosalegri siglingu þessa dagana, þannig að ég hef áhyggjur. Viðurkenni það alveg. Því léttir mér aðeins við að heyra að (a) Savage verður ekki á staðnum til að senda fleiri af okkar leikmönnum á sjúkralistann og (b) Bentley mun ekki geta gert Johnny Riise að fífli í þetta skiptið. Ef við gætum nú bara sent tvo menn að næturlagi heim til Santa Cruz og McCarthy … :)