Það var stór stund á Anfield í kvöld þegar Robbie Fowler mætti til leiks með félögum sínum í Cardiff. Sannkallaður skyldusigur hjá okkar mönnum og eðlileg krafa gerð um áframhaldandi þátttöku í deildarbikarnum.

Svona var byrjunarliðið:

Bekkurinn: Martin, Riise, Benayoun (´63 fyrir Leto), Kewell (´71 fyrir El Zhar), Mascherano (´87 fyrir Lucas).

Leikurinn byrjaði fjörlega í kvöld og bæði lið mjög frísk. Brotið var á Fowler snemma í leiknum rétt fyrir utan teig. Fowler tók góða aukaspyrnu en Itandje varði vel. Cardiff pressaði stíft, Fowler og Hasselbaink spiluðu vel saman og gömlu brýnin ollu smá usla í byrjun. Liverpool átti góða sókn þar sem El Zhar átti góða fyrirgjöf en Lucas náði ekki að klára í fínu færi. Aftur góð sókn hjá Liverpool, Crouch með fallegan snúning en skotið hans fór rétt framhjá.
Aurelio var nálægt því að skora með mjög óvæntu skoti af löngu færi, frábært skot á nærstöng en góð varsla og gaman að sjá að Aurelio hefur sjálfstraust í að hamra á markið því hann er virkilega góður skotmaður. Babel fékk færi en skalli hans rataði ekki í möskvana. Liverpool voru mun meira með boltann og stjórnuðu leiknum í fyrri hálfleik. Cardiff áttu nokkrar sóknir og Paul Parry átti frábæran skalla en Itandje varði í utanverða stöngina. Liverpool með frábæra sókn, en Leto endaði hana með slöku skoti framhjá. Fyrirliðinn tók málin í sínar hendur með góðum spretti, en það var brotið á honum. Aukaspyrnan fór að sjálfsögðu á kollinn á Crouch sem skallaði á Leto en Leto þrumaði yfir, það virtist vanta mikið upp á sjálfstraust Leto í leiknum en vonandi að það komi fljótlega með fleiri leikjum.

Cardiff hljóta að hafa farið sáttir inn í hálfleik, staðan 0-0, en Liverpool gátu varla verið sáttir því þeir höfðu klúðrað nokkrum góðum færum. Jack Hobbs átti fínan fyrri hálfleik og virkaði öruggur með Carragher við hlið sér, maður beið og beið eftir markinu því það lá sannarlega í markinu, en 0-0 í hálfleik.

Eitthvað hefur Rafa sagt við sína leikmenn í hálfleik því Liverpool byrjaði seinni hálfleik með látum. Gerrard lék boltanum út á kantinn til El Zhar sem gerði sér lítið og þrumaði boltanum í netið, frábært skot hjá honum og stórkostlegt mark fyrir framan The Kop, 1-0. Cardiff áttu varla séns í upphafi síðari hálfleiks og stuttu eftir mark El Zhar fékk Steven Gerrard algjört dauðafæri en inn fór boltinn ekki. Cardiff sótti í sig veðrið og vann sig aftur inn í leikinn, fengu dauðafæri en Itandje varði glæsiglega.

Á 65. mínútu dró til tíðinda þegar að fyrirliði Cardiff Darren Purse átti góðan skalla og jafnaði metin 1-1, ágætis mark hjá buddunni. En nokkrum andartökum síðar átti Benayoun frábæran sprett og sendi magnaða sendingu á Steven Gerrard og Steingerði brást ekki bogalistann í þetta skiptið og skoraði frábært mark, 2-1. Frábært svar við jöfnunarmarkinu og frábært hjá Yossi Benayoun að koma inná og breyta leiknum. Stuttu síðar fékk Babel gott færi en Hollendingurinn náði ekki að skora, virðist erfitt hjá honum að klára færin sín. Á 71. mínútu var markaskoraranum El Zhar skipt útaf og inná kom Ástralinn skemmtilegi Harry Kewell, hann kom inn í framlínuna við hlið Crouch og Babel datt niður á kantinn. Kewell kom mjög frískur inn í spilið og virkaði mjög ferskur og graður, átti skot á markið stuttu eftir að hann kom inná. Peter Crouch lét verja frá sér í góðu færi og stuttu síðar snéri Guð sjálfur Carragher af sér, en Itandje varði skot hans.
Cardiff pressuðu vel í lok leiks en vörnin hélt vel og góð barátta kom í veg fyrir jöfnunarmark. Liverpool áttu góða skyndisókn undir blálokin þegar Mascherano sendi boltann á Benayoun en hann klikkaði. 2-1 Lokatölur í fjörugum leik sem var vel sóttur á Anfield í kvöld. Eftir leikinn fór Robbie Fowler og þakkaði fyrir sig fyrir framan The Kop og allt ætlaði um koll að keyra þegar Guðinn var hylltur í sennilega sínum síðasta leik á Anfield.

Ég er virkilega sáttur við mína menn eftir leikinn í kvöld þrátt fyrir harðlifi í markaskorun í fyrri hálfleik. En leikmenn mættu í seinni hálfleik miklu kraftmeiri og gerðu leikinn skemmtilegann.

Itandje stóð sig mjög vel í markinu og átti nokkrar gríðarlega mikilvægar og góðar vörslur. Hann gat því miður lítið gert þegar gamla brýnið Darren Purse þandi möskvana, en heilt yfir átti Itandje góðan leik.

Arbeloa átti svosem engan stórleik í bakverðinum hægra megin og spurning hvort hann sé sterkari vinstra megin á vellinum. Hann er að upplagi hægri bakvörður en virðist spila betur í þeim vinstri, sem er frekar skrýtið.

Carragher átti venjulegan leik, klassískur og solid leikur hjá honum.

Hobbs kom frábærlega inn í vörnina og átti stórleik. Hann bjargaði okkur nokkrum sinnum og tók hárréttar ákvarðanir. Virkaði öruggur á boltanum og er framtíðarmiðvörður hjá okkur. Ég vona svo sannarlega að hann fái tækifæri í deildinni fljótlega.

Aurelio átti ágætisleik. Hann þrumaði einu sinni á markið langt fyrir utan teig og sýndi okkur enn og aftur að hann ef með magnaðann vinstri fót.

El Zhar kom sér hægt og rólega inn í leikinn og tókst að nýta hraða sinn vel á kantinum, hann náði líka nokkrum fyrirgjöfum og var frískur. Hann skoraði fyrra mark Liverpool með bylmingsskoti og það var hans fyrsta mark fyrir aðalliðið. Frábært hjá honum og spurning hvort hann fari á bekkinn í næstu leikjum.

Gerrard átti mjög góðann leik og hann virkar núna betri og betri með hverjum leiknum sem líður, skorar mikið og berst vel. Hann skoraði seinna mark okkar og þótti það afar glæsilegt. Gerrard dró vagninn í kvöld og átti nokkur góð skot að marki, hann heldur vonandi áfram að skora fyrir okkur og sýna að hann er með betri miðjumönnum í heiminum.

Lucas spilaði sæmilega, lenti í vandræðum í seinni hálfleik og braut oft klaufalega af sér. Hann uppskar spjald og var í kjölfarið skipt útaf.

Leto olli nokkrum vonbrigðum með spilamennsku sinni. Hann virkaði óöruggur í dauðafæri sem hann fékk og tapaði boltanum nokkrum sinnum klaufalega á kantinum, hann haltraði af velli í síðari hálfleik en vonandi er það ekkert alvarlegt.

Crouch spilaði fínan leik, kom sér í nokkur færi og nýtti hæð sína í að leggja upp færi með kollinum. Hann reyndar tapaði tveimur skallaeinvígjum gegn Darren Purse en hvað um það.

Babel átti góða spretti og nokkrar marktilraunir. Hann fékk góð færi en kláraði þau ekki, en nýtti hraðann og leiknina vel í að skapa hættu.

Benayoun kom frábær inn í leikinn og sýndi okkur að hann getur breytt leiknum, mjög góður leikmaður sem spilaði vel í kvöld.

Kewell er að stíga upp úr meiðslum en spilaði að venju vel í kvöld, átti skot á mark og virkaði hress í framlínunni.

Mascherano kom inná í nokkrar mínútur og komst eðlilega lítið inn í leikinn.

Maður leiksins: Steven Gerrard…

hér má nálgast tölfræði úr leiknum.

Ég mun reyna að nálgast video af mörkunum eins fljótt og ég mögulega get og set þau þá inn.

Þrumufleygur El Zhar

Sigurmarkið hjá Gerrard

YNWA.

Í dag mættust þau tvö lið í Úrvalsdeildinni sem höfðu ekki tapað leik fyrir umferðina á Anfield og í leikslok varð ljóst að svo yrði það um sinn, er Liverpool og Arsenal **gerðu 1-1 jafntefli** í toppslag umferðarinnar. Fyrir leikinn hafði mikið verið ritað um sigurhrinu Arsenal-liðsins, sem kom á Anfield með tólf sigra í röð í öllum keppnum í farteskinu, og lægð Liverpool-liðsins, sem hafði aðeins unnið þrjá sigra í síðustu níu leikjum í öllum keppnum.

Rafa Benítez stillti upp sókndjörfu liði í dag:

Arsene Wenger stillti upp nær óbreyttu liði frá því í síðasta leik:

Leikurinn fór fjörlega af stað og okkar menn byrjuðu betur. Rafa Benítez hafði greinilega unnið heimavinnuna sína og lét sitt lið mæta Arsenal-liðinu mjög ofarlega á vellinum, sem bæði klippti Fabregas og Flamini út úr spili Arsenal-manna og stuðlaði að óöryggi í vörn þeirra, auk þess sem Liverpool-liðið spilaði hnitmiðuðum, háum boltum úr eigin vörn í átt að Touré og Gallas, þar sem Torres var duglegur að pressa og miðjumenn Liverpool unnu hvern boltann á fætur öðrum eftir skallaeinvígi.

Þetta skóp fyrstu hálffæri leiksins og varð til þess að Liverpool fékk aukaspyrnu rétt fyrir utan teig Arsenal á áttundu mínútu. Johnny Riise renndi boltanum til hliðar og þar kom fyrirliðinn **Steven Gerrard** aðvífandi og negldi í gegnum glufu á varnarvegg Arsenal og í tómt netið, óverjandi fyrir Almunia í markinu og staðan orðin 1-0 fyrir Liverpool!

Eftir þetta kom Arsenal-liðið framar á völlinn og náði smám saman að byrja að spila sinn bolta. Fljótlega eftir mark Gerrard slapp Adebayor í gegnum vörn Liverpool en Reina kom vel á móti og varði skot hans, einn gegn einum. Þrátt fyrir góða spilamennsku og þunga sókn Arsenal í fyrri hálfleik átti það eftir að vera eina markskotið sem Pepe Reina þurfti að verja, þar sem það skorti helst hjá Arsenal-liðinu að ná að klára sóknir sínar með markskotum.

Þar réði mestu um að vörn Liverpool, sem hefur verið mjög óörugg í síðustu leikjum, var frábær í þessum leik í kvöld og þótt liðin hafi verið með svipað margar marktilraunir í þessum leik var munurinn sá að flest skot Liverpool rötuðu að marki þar sem Almunia þurfti nokkrum sinnum að taka á sínum stóra til að halda sínu liði aðeins einu marki undir þá enduðu flest skot Arsenal-manna í fótum þeirra Sami Hyypiä og Jamie Carragher sem virtust glaðir henda sér fyrir öll skot gestanna.

Sóknarlega dró Liverpool-liðið sig aðeins of aftarlega fyrir minn smekk í fyrri hálfleik en beitti þó sterkum skyndisóknum inn á milli, og þá sérstaklega upp vinstra megin þar sem Torres og Voronin voru iðulega með boltann í góðu svæði til að sækja. Voronin fann sig þó aldrei í þessum leik, þrátt fyrir þrotlausa vinnu, auk þess sem það var ljóst frá fyrstu mínútu að Torres gekk ekki heill til skógar eftir meiðsli sín undanfarið og því voru sóknir okkar frekar bitlausar eins og sóknir gestanna.

Það fór svo að Torres fór útaf í hálfleik, í stöðunni 1-0 fyrir Liverpool, og inná fyrir hann kom Peter nokkur Crouch sem vildi ólmur sanna sig í þessum toppleik, enda skoraði hann þrennu síðast þegar Arsenal komu á Anfield. Hann lék mjög vel í síðari hálfleik og hefði með smá heppni getað skorað a.m.k. eitt mark, var síógnandi upp við mark Arsenal og strax í upphafi síðari hálfleiks átti hann frábært langskot sem minnti á sigurmark Neil Mellor fyrir þremur árum síðan (vá, hvað tíminn er fljótur að líða) en Almunia náði að slæma hendi í boltann og bægja honum í horn.

Annars gekk síðari hálfleikurinn svipað og sá fyrri nema hvað mér fannst bæði lið spila enn betur; Arsenal-menn fóru að sýna meira bit í sóknum sínum en þó án þess að ná að skjóta mikið á mark Liverpool á meðan okkar menn komu framar á völlinn, náðu betri tökum á miðjunni og voru nokkrum sinnum nálægt því að bæta við marki. Maður hafði á tilfinningunni þegar leið á leikinn að bæði lið gætu skorað án nokkurs fyrirvara og þetta var eiginlega bara spurning hvar næsta mark lenti.

Þegar tíu mínútur eða svo voru eftir af leiknum kom svo seinna markið, en því miður fyrir okkur féll það Arsenal-megin. Aleksandr Hleb, sem hafði dottið aðeins út úr spili Arsenal þegar leið á leikinn, fékk boltann á vinstri vængnum fyrir framan vörn Liverpool og vippaði sannkallaðri snilldarsendingu innfyrir, þar sem **Francesc Fabregas** kom aðvífandi og skaut framhjá Pepe Reina og í markið. 1-1 og tíunda mark þessa unga miðjumanns sem virðist vera að springa út á fyrstu mánuðum þessa tímabils.

Það var súrt að sjá á eftir jöfnunarmarkinu til Arsenal-liðsins svona stuttu fyrir leikslok en í sannleika sagt var bara sanngjarnt að sjá þá jafna og eftir leik gat maður lítið annað en tekið undir með mönnum að jafntefli var sanngjarnasta niðurstaðan. Við höfum rætt mikið um svokallaðan andfótbolta á þessari síðu (og víðar) síðustu daga og því var það mjög ánægjulegt að sjá tvö lið í dag sækja hart til sigurs í toppslag í ensku Úrvalsdeildinni. Bæði lið voru að spila mjög vel – Arsenal-liðið á pari við það sem þeir hafa verið að sýna í undanförnum leikjum, Liverpool-liðið talsvert betur en síðasta mánuðinn – og þetta hefði getað dottið hvorum megin sem er (sérstaklega í tveimur stangarskotum Arsenal (og í kjölfarið þegar Fabregas skaut yfir fyrir opnu marki eftir fyrra stangarskotið) og í tveimur rosaskotum Gerrard og Crouch í sitt hvorum hálfleiknum) en eftir svona opinn, skemmtilegan og hraðan sóknarleik beggja liða held ég að allir geti unað sáttir við jafnteflið.

Hvað Arsenal-liðið varðar, svo ég tjái mig stuttlega um þá, verð ég að segja að þeir stóðust væntingarnar í dag. Það hefur mikið verið rætt um lið Arsene Wenger undanfarið og talað um að þeir þyrftu að sýna að þeir gætu spilað eins gegn stóru liðunum og þeir hafa gert gegn minni spámönnum undanfarið og í dag komu þeir á Anfield og spiluðu frábærlega. Þetta lið verður vissulega erfitt viðureignar í vetur og það er ljóst að lið eins og Liverpool, Manchester United og Chelsea þurfa að vera í toppformi til að fjarlægja Nallarana af toppnum.

Hvað okkar menn varðar var þessi leikur mjög hughreystandi fyrir mig. Við munum sennilega bara spila einu sinni enn í vetur gegn jafn góðu sóknarliði og Arsenal er, og það verður í útileiknum gegn Wenger & Co., þannig að sú staðreynd hversu vel okkar menn léku var mjög hughreystandi fyrir okkur Púllarana að sjá okkar menn rífa sig af krafti upp úr lægð undanfarinna leikja.

Ljúkum þessu á leikmannamati:

**Pepe Reina:** Varði vel frá Adebayor í fyrri hálfleik og virkaði öruggur í fyrirgjöfum. Gat lítið gert við markinu.
**Steve Finnan:** Allt annað að sjá til hans í kvöld eftir hörmungina gegn Besiktas. Varðist vel og sótti mjög vel fram, en vantaði aðeins upp á fyrirgjafirnar hans.
**Johnny Riise:** Góður varnarlega og hélt aftur af Eboue allan leikinn utan eitt skipti í síðari hálfleik þegar Eboue komst óvaldaður framhjá honum og skaut í stöng. Var hins vegar skelfilega lélegur í sendingum fram á við og eyðilagði þó nokkrar sóknir liðsins í síðari hálfleik. Betur má ef duga skal.
**Sami Hyypiä:** Sá gamli var að spila gegn liði þar sem hver einasti leikmaður er helmingi fljótari en hann, en samt fann maður ekkert fyrir því í þessum leik. Þessi leikur var gott dæmi um það hvernig Sami getur bætt sér upp hraðaskortinn með góðum lestri á leiknum og oftar en ekki steig hann menn eða sendingar út í stað þess að láta teyma sig út í eltingarleik. Flottur leikur hjá þeim gamla.
**Jamie Carragher:** Hvað get ég sagt? Goðsögnin er mætt aftur. Hann var frábær í þessum leik, henti sér fyrir hvert skot og hélt alveg aftur af Adebayor. Þarna þekkjum við hann!
**Javier Mascherano:** Masche var frábær í þessum leik, braut hverja sóknina á fætur öðrum á bak aftur og var oftar en ekki byrjunarmaðurinn að hröðum sóknum Liverpool. Frábær leikur og hefði verið maður leiksins ef ekki hefði verið fyrir næsta mann.
**Steven Gerrard:** Frábært mark, frábær leikur. Gerrard hefur eins og aðrir verið frekar misjafn undanfarnar vikur en í dag var hann aðaldrifkrafturinn í sóknarleik Liverpool og algjör yfirburðamaður á miðsvæði beggja liða. Eins góðir og Mascherano og Alonso voru hjá okkur, og Fabregas hjá Arsenal, þá bar fyrirliðinn einfaldlega höfuð og herðar yfir aðra í dag og fær því að mínu mati titilinn **MAÐUR LEIKSINS**.
**Xabi Alonso:** Er það tilviljun að Gerrard hrekkur í gang um leið og Xabi kemur aftur inná miðjuna? Er það tilviljun að boltinn byrjar loksins aftur að flæða hjá liðinu? Mitt svar: nei! Xabi, við söknuðum þín! Ég vona bara að meiðslin sem neyddu hann til að fara útaf í seinni hálfleik séu ekki alvarleg.
**Andriy Voronin:** Vann eins og skepna út um allan völl en tókst aldrei að koma sér inn í spil liðsins. Hefur verið betri.
**Dirk Kuyt:** Eins og Voronin vann hann ótrúlega vel í þessum leik en hann spilaði talsvert betur og var miklu hættulegri en sá úkraínski. Það er kannski af því að Kuyt er vanari að spila sem svona útherji fyrir hollenska landsliðið. Hefði með smá heppni getað skorað mark undir lokin en allt kom fyrir ekki.
**Fernando Torres:** Var augljóslega ekki tilbúinn í þennan leik og fór útaf meiddur í hálfleik.
**Peter Crouch:** Mjög góður í síðari hálfleik, hélt bolta vel og var síógnandi. Hann hefði haft gott af því að skora en fyrst það tókst ekki verður hann að hugga sig við að hafa enn og aftur strítt þeim Gallas og Touré í vörn Arsenal.
**Yossi Benayoun:** Kom vel inn í þennan leik en náði ekki að skapa þessa “killer”-sendingu sem hann var augljóslega að leita að. Hefur verið betri, hefur líka verið verri.
**Alvaro Arbeloa:** Kom inn á miðjuna fyrir Alonso og var greinilega óvanur þeirri stöðu því hann komst aldrei inn í leikinn.

Þannig er það nú. Ég gæti skrifað miklu meira um þennan leik en lokaniðurstaðan er sanngjarnt jafntefli í opnum og skemmtilegum leik þar sem Arsenal sýndu að þeir ætla að vera á toppnum áfram og okkar menn minntu á sig eftir slæmt gengi undanfarið.

Jafntefli. Það gæti verið betra, það gæti verið verra.

Það er erfitt að ná sér niður og skrifa skýrslu eftir svona leik. Bæði liðin þurftu nauðsynlega á sigri að halda til að halda voninni um áframhald í keppninni betur á lífi. Eins og þessi leikur spilaðist, þá fannst mér að af þessum fjórum liðum í riðlinum, þá voru þau tvö slakari að keppa í kvöld. En, byrjum á því að renna yfir byrjunarliðið:

Ég hefði haldið að þetta lið gæti sýnt baráttu og barist vel. “The time for mistakes is over” – sagði Riise í viðtali fyrir leikinn. Gerrard vildi derby-stemmningu í þennan leik … ég er búinn að vera í Liverpool-bolnum mínum í allan dag … mér fannst mórallinn vera Liverpool-megin. Og … þegar danski dómarinn, Claus Bo, flautaði leikinn á þá fannst mér flott jú að sjá sókn ljúka með skoti strax, þó svo að kapteinninn hafi ekki skotið vel. En svo kom smá hristingur og það var smá hikst í vörninni. Jafnræði var með liðunum þó svo að Liverpool hafi hægt og bítandi virkað sterkara. Svo á 13. mínútu kemur ótrúlegasta mark sem ég hef séð lengi! Engin hætta virðist vera í sókn Besiktas, stungusending jú en Carra er með þetta allan tímann fannst mér, nær að hreinsa en skýtur í Finnan og boltinn berst til Serdar Özkan sem skýtur í Hyypia og inn í markið – óverjandi fyrir Reina 1:0. Ég er ekki alveg sammála því að skrifa þetta sem sjálfsmark á Hyypia.

En okkar menn virtust ekki láta það á sig fá og héltu ágætri sókn áfram, þó bitið hefði mátt vera meira. Hins vegar fannst mér nokkur dofi yfir leiknum og sendingargeta okkar manna var alveg að gera mig gráhærðan, og ég er sköllóttur! Nokkur skipti líka í leiknum virtust benda til þess að samskipti leikmanna á milli væru ekki að virka. Hver á að fá boltann? Hvar? Ha? Átti ég að hlaupa þarna inn? Vinstri löppin var ekki að virka í sendingum hjá Kuyt og almennt voru sendingar fyrir mark ekki að skila sér til samherja. 1:0 í hálfleik og stemmningin í tyrknesku áhorfendunum mikil.

Síðari hálfleikur byrjaði ágætlega. Mér fannst andinn virka betri, en einhvern veginn var andleysið þarna líka. Þetta var ótrúlegt að horfa upp á. Nokkur færi litu dagsins ljós, Gerrard átti gott skot fram hjá, en aldrei myndaðist rosaleg stemmning og hætta. Benayoun, sem kom inn á 59. mínútu fyrir Pennant, skaut í mark en það var dæmt af vegna rangstöðu Voronins. Benayoun og Gerrard þríhyrninguðust svo í gegnum vörnina en markvörðurinn varði frá Gerrard.

Eftir 72 mínútur kom tölfræði á skjáinn: 6 skot hjá Besiktast, 18 hjá Liverpool. Mér leið ekkert betur. 10 mínútum síðar labbar Bobo í gegnum vörnina hjá okkar mönnum, chippar yfir Hyypia, er vel á undan Leiva, sem hafði leyst ósýnilegan Mascherano af velli, og klobbar Reina: 2:0 og 16 liða úrslitin að hverfa. Peter Crouch kemur inn á og Sami Hyypia fer út af. Það skilar sér í marki á 85. mínútu: Gerrard skallar í mark eftir að Crouch vann skallaeinvígi – flott mark, 2-1. Vonin lifir? Allt í einu er kominn smá kraftur í Liverpool og pressa að myndast, EN ALLT OF SEINT!!!

Niðurstaðan er því tap og neðsta sætið er okkar í þessum riðli. Hvað þarf að gerast til að við komumst upp úr riðlinum? Svo ótrúlega, ótrúlega margt. En hugarfarsbreyting fyrst og fremst. Það hefði hentað okkur betur ef Marseille hefði unnið Porto, en það gerðist ekki, og nú eru fjögur stig á milli Liverpool og sætis í 16 liða úrslitum. Við þurfum að vinna þá þrjá leiki sem eru eftir og treysta á að önnur úrslit séu hagstæð.

En að liðinu og frammistöðunni: Það er … vitiði hvað, ég er bara dolfallinn, ég á varla orð. En leyfi mér að segja þetta: Sendingargetan var í fríi í kvöld, Mascherano sást varla í leiknum, Pennant var ekki að virka, vörnin virkaði veik, miðjan var ekki sterk og sóknin algjörlega bitlaus. Carra var jú með baráttu, en hún einhvern veginn hverfur þegar maður skoðar leikinn í heild sinni. Reina hafði í sjálfu sér lítið að gera, Liverpool átti þrisvar sinnum fleiri skot en Besiktast, en það er ekki það sem telur: það eru mörkin, og þau skoruðu Besiktas fleiri.

Ég get ekki valið mann leiksins … jú, hápunkturinn var þegar amma hringdi í mig í hálfleik og við vorum að ræða aukaverkanir á lyfunum hennar, en … Carra sýndi smá baráttu og varðist vel – var óheppinn með hreinsunina, og Gerrard átti fjölmörg skot og færi, … ég skal tilnefna Carragher og Gerrard sem skástu mennina. Innkoma Benayoun, Leiva og Crouch virkaði ágætlega en ég hefði viljað sjá Crouch fyrr.

Nú er leikur á móti eldheitu liði Arsenal næstur í leikjaröðinni. Hvernig á Rafa eftir að rífa upp liðið til árangurs í þeim leik? Ég bara spyr.

Það var mikið í húfi á Goodison Park í dag þegar Everton mætti Liverpool. Ég var frekar smeykur þegar ég sá byrjunarliðið rétt fyrir leik og gerði mér grein fyrir því að við höfðum engan Torres, engan Agger og engan Alonso. En byrjum á byrjuninni.

Lið Liverpool var eftirfarandi:

Á bekknum voru Itandje – Pennant (inn fyrir Sissoko ´88) – Lucas ( inn fyrir Gerrard á ´71) – Crouch – Babel (inn fyrir Benayoun ´68).

Lið Everton var eftirfarandi:

Á bekknum voru Wessels – Baines – Carsley – Pienaar – McFadden.

Mörk Liverpool: Kuyt ´54, 90´+2
Mörk Everton: Hyypia sjálfsmark ´38.

Spjöld Liverpool: Kuyt (gult), Carragher (gult).
Spjöld Everton: McFadden (gult), Hibbert (rautt), Neville (rautt).

Leikurinn á Goodison Park byrjaði á mjög háu tempói og greinilegt að Liverpool ætlaði að hefja leikinn af krafti og koma marki á Everton sem fyrst. Þeir voru ansi nálægt því þegar að Benyoun gerði vel, hefði getað þrumað á markið en ákvað að leggja boltann á Voronin sem harmaði beint á Howard, Kuyt hefði svo sannarlega getað náð þessum bolta en amma gamla hefði hugsanlega verið nær því að ná þessum bolta þó hún hefði verið í vöðlum! Ég var mjög ósáttur við Kuyt þarna því menn eiga alltaf að vera á tánum, t.d. var Lescott miklu fjær Howard heldur en Kuyt, hann var komin á vettvang á sama tíma og Kuyt.

Eftir þetta datt leikurinn niður og Liverpool spilaði þokkalega, Voronin dró sig mikið út til hægri og skipti stundum um kant við Benayoun. Þegar líða tók á fyrri hálfleikinn tók kæruleysið við hjá Liverpool og Everton gengu á lagið. Þeir voru miklu betri og virkuðu miklu meira lið heldur en Liverpool, allir að berjast fyrir alla. Erfitt að var að byggja upp spil fyrir Liverpool því Everton voru klikkaðir inn á miðjunni og því fórum við að beyta háum boltum sem skiluðu nákvæmlega engu! Mikill hiti var farinn að koma í leikinn strax eftir 20 mínútur og greinilegt að ákveðnum aðilum var farið að hitna í hamsi. T.d. þá tapaði Alan Stubbs geðheilsunni við Clattenburg og Carragher virkaði mjög pirraður í þessum leik.

Liverpool komu sér aftur inn í leikinn og fengu aukaspyrnu á hættulegum stað en Riise nelgdi rétt framhjá. En svo kom tuskan framan í okkur. Hornspyrna kom á 38. mín frá Arteta (sem er frábær spyrnumaður), boltinn barst hægra meginn í teiginn þar sem hinn funheiti Stubbs sendi fyrir og **Sami Hyypia** gerði sér lítið fyrir og sendi boltann í stöng og inn, óverjandi fyrir Reina. Spurning hvort Hyypia hefði ekki átt að fagna þessu marki því það var stórglæsilegt og fallegasta mark leiksins að mínu mati.

Síðari hálfleikur byrjaði hræðilega. Liverpool leikmennirnir voru eins og vagínur aftast og menn virkuðu hálf kærulausir í tæklingum, ef þeir tækluðu þá á annað borð. En svo kom að vendipunkti leiksins. Voronin fékk boltann á miðjunni, sendi frábæra sendingu á Gerrard sem hljóp í átt að teignum. Þá kom Tony Hibbert og ýtti við Gerrard og bað hann um treyjuna sýndist mér, allavega togaði pínu í treyju Gerrards og Clattarinn ekki í vafa um að þetta væri víti og rautt, þar sem Hibbert var aftasti maður. **Dirk Kuyt** kom og settann örugglega og jafnaði metin. Í fagninu þeyttust krullurnar um og minntu óneitanlega á vindasaman dag í Hríseyjarhöfn, myndrænt augnablik það (þarna datt ég út í smá stund og fór að dreyma um heimahaga). Eftir markið var Kuyt eini leikmaðurinn sem virkaði ferskur og var að skapa eitthvað af viti. Svo átti hann eina sérstökustu tæklingu sem ég hef séð í fótbolta þegar hann var úti við hliðarlínuna og tók eina flugtæklingu, ef svo má að orði komast, og nauðlenti á Everton manni og uppskar gult spjald.

Við vorum einum fleiri frá 54. mín en það var sko ekki að sjá. Við kannski vorum meira með boltann eftir þetta rauða spjald, en við sköpuðum lítið sem ekki neitt, með Sissoko sem farþega á miðjunni. Svo á 71. mín brá mér rosalega. Rafa tók Gerrard útaf og setti Lucas inn. Ég átti ekki orð. Að taka fyrirliðann útaf á þessum tímapunkti fannst mér hneyskli, ég var að fara fagna því að Sissoko væri búinn í dag, en nei, þá gékk fyrirliðinn af velli. Ótrúlegt.

Liverpool fengu nokkur færi og þ.á.m fékk Sissoko deddara sem hann klikkaði og það var eins og hann væri að reyna að skora ekki. Hikandi og eins og hann væri villtur.

Í uppbótartíma þá ákvað Phil Neville að bregða sér í hlutverk markmanns, verst að hann hafði ekki tíma til að setja á sig hanskana. En hinn ungi og krúttlegi Lucas átti þrumuskot sem litli Neville varði á frábæran hátt og spurning hvort Steve McLaren, landsliðseinvaldur Englands, skoði það ekki að velja Neville í stað Robinson í markið gegn Króötum. En víti var dæmt og aftur rautt. **Kuyt** fór aftur á punktinn og synd að Neville hafi farið af velli því hann hefði pottþétt varið vítið líka. En Kuyt skoraði í sama horn og í fyrra vítinu og fagnaði ógurlega.

Nokkrum andartökum fyrir lok leiksins stigu Lescott og Carragher vangadans inn í teig Liverpool sem endaði með hælkrók Carraghers, en dómarinn dæmdi ekkert. Ég er ekki viss með þetta atvik, var þetta víti eða ekki? Gylfi Orra gat því miður ekki hitt mig eftir leik en allavega þá dæmdi Clattenburg ekki neitt og Moyes stjóri Everton lét öllum illum látum á hliðarlínunni, enda svekkjandi fyrir hann og hans menn að tapa þessu á lokamínútunum.

Það eru nokkrir hlutir sem er þarft að ræða eftir þennan sæta leik. Í fyrsta lagi þá er það val Rafa á miðjunni. Í hálfleik fór ég að velta vöngum yfir ýmsu, ég spurði mig, er ég sáttur við þetta lið sem er að byrja þennan leik. Svarið var einfalt: NEI. Ég ætla að lýsa yfir mikilli óánægju með það að Rafa skuli oft velja fáránlega miðju fyrir leiki. Í fyrsta lagi finnst mér ekki hægt að hafa Sissoko og Mashcerano saman á miðjunni. Þeir eru afturliggjandi miðjumenn báðir tveir, nema Mascherano er mun betri leikmaður og Sissoko hefur nákvæmlega ekkert sjálfstraust. Þeir eru báðir leikmenn sem stoppa sóknir andstæðingsins, en hvorugur leggur mikið upp úr því að sækja fram á við. Þeir geta ekki brotið upp leikinn eins og Gerrard og Alonso, en það er það sem þarf til að skora mörk. Koma með eitthvað óvenjulegt, eitthvað sniðugt sem kemur andstæðingunum í opna skjöldu. En þessir tveir eru fyrirsjáanlegir sóknarlega að mínu mati og virka engan veginn saman sem miðjupar. Þeir eru fínir til síns brúks með þá manni sem getur sótt af viti, Alonso eða Gerrard. Akkúrat núna þurfti eitthvað svona óvenjulegt til að brjóta upp mynstur Liverpool, hætta jafnteflum og fara að vinna. Það þurfti sókndjarfa miðju og leikmenn sem geta komið andstæðingnum á óvart. Getur vel verið að ég sé að bulla en ég sé þetta svona, tveggja manna miðja er þannig uppbyggð að þar spili tveir ólíkir leikmenn, annar spilar aftarlega og hinn framarlega.

Svo að hafa Voronin þvælandi þarna út á köntunum?? Því í ósköpunum velur hann ekki Babel eða Pennant og setur annanhvorn þeirra á kantinn? Gerrard var í einhverskonar “free role” fyrir framan miðjumennina og ekkert við því að segja svosem, engin föst staða sem hann lék. En ég fer að verða frekar þreyttur á þessum furðulegu miðju-uppstillingum hjá Rafa.

Ég var ánægður með Lucas Leiva sem kom inn á og breytti leiknum fyrir okkur því hann fór að halda boltanum betur innan liðsins og kom svo og kláraði þetta. Þetta er leikmaður sem mun skipta sköpum í framtíðinni og frábært að sjá svona ungan og efnilegann leikmann í rauðu treyjunni. Ég vona að hann fái fleiri sénsa í næstu leikjum og Sissoko verði hvíldur. Svolítið fyndið var reyndar að sjá hvað Lucas var hissa á hörkunni í leiknum, en hann mun vonandi aðlagast fljótt með fleiri tækifærum á næstunni.

Vörn Liverpool lék ágætlega, engin brilliant leikur hjá þeim en Everton fengu heldur ekki mikið af marktækifærum. Carragher og Finnan stöðugir að vanda og Hyypia átti ágætan leik fyrir utan sjálfsmarkið, sem var hrein og klár ólukka. Riise var ágætur og svo sem ekkert yfir honum beinlínis að kvarta.

Miðjan var sæmileg, mér fannst Mascherano leika vel, öruggur og flottur á miðjunni. Sissoko var hræðilegur og ég hreinlega skil ekki af hverju þessi maður er í byrjunarliði Liverpool, en læt bara Rafa um það. Benayoun átti nokkra fína spretti og kom vel frá leiknum sem og Gerrard, hann er allur að braggast kallinn.

Sóknin var betri en ég átti von á. Voronin fór illa með eitt eða tvö færi en átti ágætis leik. Hins vegar var Dirk Kuyt frábær og sýndi mikla fagmennsku í báum mörkunum, hann skapaði nokkur færi og virkaði mjög líflegur og sá leikmaður sem var hættulegastur.

**Maður leiksins:** Ég ætla að velja **Dirk Kuyt** því hann var bersýnilega sá maður sem maður man mest eftir úr þessum leik. Hann kláraði Everton í dag og átti fullt af góðum sprettum og sendingum í leiknum. Hann berst alltaf eins og ljón og gefur allt í leikina og það kann ég að meta.

Tilþrif leiksins: 3 atriði sem verða í minnum höfð eftir viðureignina. Það eru, sjálfsmark Hyypia, glæsileg markvarsla Phil Neville og flugtækling Kuyt. Ég er viss um að margir flugstjórar hefðu skammast sín að taka á loft við hliðina á Kuyt þarna við hliðarlínuna!!

Dómarinn Mark Clattenburg sem var fjórði dómari á leik Íslands og Letta hér fyrir viku stóð sig mjög vel og átti fínan dag. Leikurinn flaut vel og þannig viljum við hafa þetta í grannaslögum sem þessum.

Sanngjarnt eða ekki sanngjarnt? Mér er alveg skítsama hvort þetta var sanngjarnt eða ekki. Við fengum 3 stig og það var það sem þarf! Jafntefli hefði orðið hræðileg úrslit því við verðum, hreinlega verðum að sigra þessi meðallið í deildinni, það er ekkert flóknara. Ef við töpum stigum á móti þessum liðum þá þurfum við að vinna þau til baka í stóru leikjunum, sem er erfitt. Ég hef trú á því að nú sé sjálfstraustið að koma aftur, eigum Torres inni sem og Agger og Alonso þannig að þetta liggur bara upp á við héðan af.

Næsti leikur í deildinni er gegn Arsenal á sunnudaginn eftir viku og það verður rosaslagur. Leikurinn verður á Anfield og þá verðum við að sýna Wenger og félögum hverjir ætla að vinna þessa deild!!

YNWA.

Ja hérna.

Í dag gerði Liverpool jafntefli gegn Tottenham, 2-2 á heimavelli. Í dag lauk skelfilegri leikjahrinu liðsins á milli landsleikja. Í dag lauk einni ömurlegustu heimaleikjaviku sem ég man eftir. Í dag vorum við heppnir að ná stigi á heimavelli gegn þriðja neðsta liði deildarinnar, hvers þjálfari var klukkutíma frá því að missa starf sitt í dag. Ég veit ekki með ykkur, en Martin Jol mun að mínu mati skála fyrir Liverpool-liðinu í kvöld fyrir að tryggja honum gálgafrest í starfi.

Ég ætla að koma tæknilegu atriðunum frá, og svo ætla ég aðeins að gera þennan leik upp, og um leið vikuna sem er að líða:

**Liverpool:** Reina – Finnan, Carragher, Hyypiä, Arbeloa – Pennant, Gerrard, Mascherano, Riise – Torres, Voronin. **Bekkur:** Itandje, Benayoun (inn fyrir Voronin), Lucas, Babel (inn fyrir Arbeloa), Kuyt (inn fyrir Pennant).

**Tottenham:** Robinson – Chimbonda, Dawson, Kaboul, Lee – Tainio, Jenas, Zokora, Bale – Keane, Berbatov. **Bekkur:** Malbranque (inn fyrir Tainio) og einhverjir aðrir sem komu ekki inná.

**Mörk Liverpool:** Voronin (12′) og Torres (92′).
**Mörk Tottenham:** Keane 2 (45′ og 47′).

Mörk Tottenham voru skoruð svona: Sitt hvorum megin við hálfleikinn tók Paul Robinson langar spyrnur út úr eigin vítateig og hátt fram völlinn. Þar náði Dimitar Berbatov boltunum á undan Sami Hyypiä og náði að framlengja þá inn á teig Liverpool. Þar var Robbie Keane annars vegar á undan Jamie Carragher og Steve Finnan og hins vegar á undan Jamie Carragher og Pepe Reina og náði að setja boltann í fjærhornið/þaknetið. Að horfa á seinna markið var eins og að horfa á fyrra markið í spegli.

Vörn Liverpool lék svona: illa. Það er nóg að menn skuli hafa verið sofandi framan af leiknum, og það segir sitt um gang leiksins í fyrri hálfleik að jöfnunarmark Tottenham var ekki gegn gangi leiksins og kom mér ekki vitund á óvart, því hann og Berbatov höfðu fengið að leika lausum hala frá byrjun og oft valdið usla gegn slakri vörn okkar manna. Í síðari hálfleik, auk þess að gera sig að fífli með því að fá á sig náááákvæmlega eins mark við upphaf hálfleiksins, máttu menn þakka fyrir að Keane og Berbatov skoruðu ekki fleiri mörk. Ég horfði á þennan leik með bróður mínum og hann sagði um miðjan seinnihálfleikinn að hann hefði viljað eiga Gabriel Paletta til að setja inná í þessum leik, af því að hann gæti ekki mögulega gert verr en Carragher og Hyypiä. Það segir allt sem segja þarf.

Kantmenn Liverpool léku svona: illa. Þegar leið á fyrri hálfleikinn var orðið ljóst að ekkert sem Jermaine Pennant reyndi myndi ganga upp. Hann var að rembast við að komast í gegnum þá Lee og Bale á hægri kantinum en oftar en ekki endaði það með því að hann þurfti að elta þá til baka er þeir unnu af honum boltann og geystust upp kantinn og sköpuðu hættu. Ég var orðinn verulega pirraður út í Pennant fyrir allt klúðrið þegar skringilegri hugsun laust niður í huga minn: hvar í fjandanum var Johnny Riise búinn að vera?!? Því eins illa og Pennant var að spila í þessum leik var hann allavega að reyna; Riise horfði á þennan leik úr leðursófa á vinstri kantinum. Þeir áttu báðir skilið að vera teknir út af í þessum leik en Rafa hlífði Riise og tók Arbeloa út fyrir Babel í staðinn. Ég hefði haldið Arbeloa inná, enda hann sem bakvörður búinn að ógna meira upp vinstra megin en Riise sem kantmaður.

Miðjumenn Liverpool léku svona: illa. Ég á í stökustu vandræðum með að gera upp við mig hvor var lélegri, Javier Mascherano eða Steven Gerrard. Þessir tveir menn, sem að því er virðist flestir Liverpool-aðdáendur heimta að spili alla leiki saman á miðjunni, spiluðu í dag eins og þeir hefðu aldrei hist fyrir leikinn. Á tímabili virtust þeir varla vita af hvor öðrum inná vellinum, og þegar liðið lenti undir og þurfti að pressa upp völlinn til að jafna var eins og þeir væru ekki með það á hreinu hvor ætti að pressa upp og hvor ætti að bíða. Þannig að ég veit ekki hvor þeirra var skárri en hinn, þeir léku báðir ömurlega. Segið þið mér, hvor leikur verr; argentínski varnartengiliðurinn sem reynir og reynir en getur ómögulega sent boltann á samherja og er alveg steingeldur sóknarlega, eða hinn svokallaði besti miðjumaður heims sem horfir á leikinn fljúga hjá frá miðjuhringnum og virðist lítið geta gert nema hengt haus og yppt öxlum?

Framherjar Liverpool léku svona: illa og frábærlega, en þeir skoruðu þó báðir. Andryi Voronin var einfaldlega yfirburðamaður í þessu liði í dag og sá eini sem mig langaði ekki til að sparka í að leik loknum. Hann mætti grimmur og tilbúinn í slaginn frá byrjun og skoraði snemma með góðu frákasti eftir að Robinson í marki Spurs hafði misst auðvelda aukaspyrnu Gerrard frá sér. Sá úkraínski fagnaði markinu mikið og hélt svo áfram að skapa hættu. Nánast hver einasta sókn okkar manna fór upp í gegnum hann og oftar en ekki var það hann sjálfur sem kláraði með skoti líka, því það virtist á tímabili eins og hann væri sá eini sem var vakandi til að gera eitthvað í málunum. Torres, hins vegar, skoraði jöfnunarmarkið með góðum skalla og bjargaði fyrir vikið andliti liðsins upp að vissu marki, en þess fyrir utan var hann hreinlega lélegur í þessum leik og er það eiginlega þriðji leikurinn í röð þar sem hann spilar langt undir getu. Það er erfitt að gagnrýna mann sem er búinn að skora fjögur mörk í fjórum síðustu leikjum liðsins, sérstaklega þar sem nær allir í kringum hann eru að spila enn verr, en Torres getur miklu betur en hann sýndi í dag.

Varamenn Liverpool létu lítið fyrir sér finna. Þeir komu allir með baráttu inní þetta og ef ég man rétt var það sending frá Kuyt frekar en Finnan sem Torres skoraði úr, en annars höfðu þeir lítil áhrif á leikinn.

Rafa lék svona í dag: sæmilega. Ég sagði eftir að liðið lenti undir að það væri varla hægt að sakast við Rafa í þessu tilfelli. Hann er ekki undanþeginn gagnrýni, en hann valdi sterkt byrjunarlið í dag sem komst í 1-0 og hafði nær öll völd á vellinum í um hálftíma. Menn skutu í stöng og klúðruðu dauðafærum og virtist sem liðinu væri fyrirmunað að skora annað markið og gera út um þennan leik fyrir hlé. Svo hætti liðið bara að spila knattspyrnu og leyfði Tottenham-liðinu að vaða yfir sig alveg fram á lokamínútur leiksins. Það er auðvitað alltaf hægt að setja spurningarmerki við það hvort þjálfarinn sé að ná að mótívera liðið nógu vel þegar það leikur illa, en að mínu mati verða leikmennirnir að taka ábyrgð á því hvers vegna þeir höfðu yfirburði í hálftíma en hættu svo að spila knattspyrnu. Það er lítið sem þjálfarinn getur gert í því, og því ætlaði ég mér ekki að gagnrýna Rafa fyrir þessa SKELFILEGU frammistöðu …

… en þá tók hann Andryi Voronin útaf fyrir Yossi Benayoun. Ég ætla sem minnst að segja, en þegar þú ert að horfa upp á ellefu leikmenn inná vellinum og tíu af þeim eru að spila eins og þeir séu með buxurnar á hælunum og þurfi að fá kopp í snatri, meikar þá eitthvað sens að taka ellefta manninn, sem er að brillera, útaf? Ég hélt ekki.

Raunveruleikinn er sá að jöfnunarmark Torres í dag nær ekki að mála yfir sprungurnar sem voru augljósar allt fram á 92. mínútu leiksins. Liðið skortir sjálfstraust, leikmenn eru bæði að leika illa og illa stemmdir, pirringurinn er áþreifanlegur bæði innan vallarins og á meðal áhorfenda, og þessa stundina virðast hvorki framkvæmdarstjórinn né leikmennirnir hafa hugmynd um hvernig á að snúa þessu við. Rafa heldur áfram að velja sterk byrjunarlið og gæðin sem eru til staðar, á pappírnum, eiga að duga til að leggja lið eins og Portsmouth, Birmingham, Marseille og Tottenham að velli, en þetta bara einfaldlega er ekki að virka.

Það er hægt að tala um trú; sumir hafa trú á því að Rafa sé rétti maðurinn til að vinna deildina fyrir Liverpool en aðrir tala um að þeir hafi misst trúna eða jafnvel aldrei haft trú á að hann geti komið liðinu í fremstu röð. Ég ætla ekki að tala við ykkur um trú í dag, heldur raunveruleikann. Raunveruleikinn er sá að þótt maður trúi að liðið sé nógu gott til að vinna titla og þótt velgengnin hafi verið mikil í öðrum keppnum en deildinni á síðustu árum, þá virðist þetta lið eins og staðan er í dag vera langt frá því að geta ýtt heilum nítján liðum niður fyrir sig í þrjátíu og átta leikjum. Það er bara staðreynd.

Mér finnst liðið vera nógu gott til að vinna deildina, og mér finnst Rafa vera stjóri sem er nógu hæfur til að fara á toppinn með þetta lið, en það bara er ekki að gerast. Ég er ekki að segja að það eigi að reka eða selja nokkurn mann, ekki að svo stöddu og það er mín skoðun að slíkt er algjörlega ótímabært á þessum tímapunkti. En ég var líka búinn að segja á þessari síðu í sumar að Rafa yrði látinn taka ábyrgð á frammistöðu liðsins á þessu tímabili, hvort sem hún yrði góð eða slæm. Hann hefur þetta tímabil og svo verður hann metinn og þótt ég hafi haft trú á honum og jafnvel varið hann gegn ósanngjarnri gagnrýni á tímum síðustu þrjú árin, þá er traust til stjórans ekki eitthvað sem hann á víst heldur eitthvað sem hann verður að halda áfram að verðskulda. Hann hefur verðskuldað traust okkar síðustu árin en í dag er eðlilegt að menn efist. Hann verður að lifa með því og berjast í næstu leikjum fyrir því að breyta þeirri skoðun manna.

Í dag er Liverpool sex stigum á eftir Arsenal í deildinni, eftir jafn marga leiki, og fjórum stigum á eftir United, með leik til góða. Í dag er Liverpool fjórum stigum á eftir liðinu í öðru sæti riðilsins í Meistaradeildinni. Í dag er vörnin hjá okkur skítléleg, miðjan gjörsamlega stefnu- og kraftlaus og sóknartilburðirnir stirðir í besta falli. Í dag virðist Rafa ekki geta snúið sér við án þess að það sé gagnrýnt. Í dag er liðið statt í vítahring sem aðeins verður rofinn með einhverju róttæku. Það er undir Rafa Benítez komið að brjótast út úr þessum vítahring, en hann verður að bíða í hálfan mánuð áður en hann fær tækifæri til þess.

Til hamingju með það, Liverpool-stuðningsmenn, og munið að það besta sem þið getið gert er að hvíla ykkur algjörlega á öllum pirringi í garð liðsins og stjórans næstu tvær vikur. Það ætla ég að gera. Á miðvikudaginn horfði ég á liðið tapa gegn Marseille í einni lélegustu frammistöðu síðustu ára, og ég var alveg rólegur. Ég hugsaði með mér að þetta væri kannski sparkið í rassgatið sem liðið þyrfti til að rífa sig upp úr lognmollu síðustu leikja. Í dag horfði ég á liðið gera jafntefli gegn Tottenham, og leika á köflum alveg jafn illa og á miðvikudag, og ég var svo hoppandi brjálaður að ég gat vart klárað að horfa á leikinn til enda.

Af hverju var ég svona rólegur á miðvikudag en brjálaður í dag? Af því að á miðvikudaginn átti botninum að hafa verið náð og eftir þann leik var ástæða til bjartsýni, enda er upp eina áttin sem hægt er að fara af botninum. Í dag hins vegar virtist ekkert hafa breyst, ekkert batnað, ekkert gerst. Reiði mín stafaði af mjög einfaldri spurningu: ef tapið gegn Marseille nægði ekki til að menn tækju sig saman í andlitinu, hvað þarf þá til?