Wigan 0 – Liverpool 1

Jæja, okkar menn náðu að vinna **0-1 útisigur** gegn Wigan Athletic í Úrvalsdeildinni í dag og í kjölfarið lýkur jafnteflishrinu sem náði upp í heila tvo leiki í efstu deild enska boltans. Þessi sigur var langt því frá fallegur og í raun smávegis heppnisstimpill yfir þessu, en það þarf líka að vinna svona leiki og það gerðist í dag.

Rafa stillti upp þessu liði:

Reina


Arbeloa – Carragher – Hyypiä – Aurelio


Pennant – Gerrard – Mascherano – Riise


Kuyt – Torres

**Bekkur:** Itandje, Finnan, Sissoko, Benayoun, Voronin.

Rafa setti Benayoun inn fyrir Aurelio um miðjan síðari hálfleik og undir lokin tók hann Torres og Pennant út fyrir Voronin og Sissoko.

Fyrri hálfleikur í þessum leik var drepleiðinlegur. Mark Clattenburg, slappur dómari leiksins, virtist ætla að vera aðalstjarna dagsins og hafði bæði löglega vítaspyrnu af Liverpool, þegar Titus Bramble hljóp Sami Hyypiä niður í vítateig Wigan, og Wigan, þegar Jamie Carragher braut á Julius Aghahowa en línuvörðurinn dæmdi rangstöðu á einhvern allt annan Wigan-mann. Þess fyrir utan var Torres nálægt því í tvígang að skora en í fyrra skiptið varði Kirkland frá honum og svo hljóp frákastið nokkrum sentímetrum til hliðar við stöngina, en í seinna skiptið skaut Torres rétt framhjá með góðri hjólhestaspyrnu. Torres var í færunum í dag en ekki á skotskónum eins og í síðasta leik. Hann hefði getað skorað allavega tvö í dag en skoraði því miður ekki, þrátt fyrir að spila frá byrjun.

Seinni hálfleikur var næstum því jafn drepleiðinlegur og sá fyrri. Okkar menn sluppu með skrekkinn um miðjan hálfleikinn þegar Clattenburg dómari dæmdi aftur ranga rangstöðu, en í þetta skiptið var það Marcus Bent sem skoraði löglegt mark en flautuð var rangstaða á einhvern annan Wigan-mann. Ótrúleg dómgæsla en okkar menn önduðu léttar. Stundum er maður heppinn með dóma, eins og í þetta skipti, og stundum er maður óheppinn (sjá Chelsea-leikinn í ágúst).

Þegar kortér var eftir af leiknum kom svo eina markið. Pennant lék frá vinstri kanti og gaf boltann inn á varamanninn **Yossi Benayoun** sem lék Titus Bramble upp úr skónum og skoraði svo yfir Chris Kirkland í marki Wigan. Laglegt mark hjá þeim ísraelska sem fagnaði vel og innilega enda hetja Liverpool-liðsins í dag. Wigan-liðið reyndi í kjölfarið að pressa en lítið gekk, þó átti Aghahowa skalla framhjá úr dauðafæri í uppbótartíma en allt kom fyrir ekki og lokastaðan varð sigur Liverpool, 1-0.

**Maður leiksins:** Í raun var ekki mikil batamerki að sjá á Liverpool-liðinu; sama andleysið ríkti og gegn Birmingham og það var hreinlega ekki annað að sjá en að menn eins og Gerrard, Riise, Torres, Kuyt og Pennant væru annað hvort of þreyttir til að leggja sig 100% fram í þessum leik eða of áhugalausir. Ég ætla að giska á að það hafi verið sitt lítið af hvoru.

Það var hins vegar varamaður sem breytti leiknum í dag og gerði gæfumuninn og því ætla ég að velja **Yossi Benayoun** mann leiksins. Hann lék kannski bara í 25 mínútur eða svo, en hann gerði það sem til þarf (vonandi sjá menn í dag af hverju Rafa talaði um hann sem staðgengil Luis García – þeir gera óvæntu hlutina svo vel) til að tryggja liðinu þrjú stig, auk þess sem hann virtist koma með baráttu inn í miðjuna sem vantaði í flest alla aðra leikmenn liðsins.

Nú, hin toppliðin unnu flest í dag – United, Arsenal og Man City þar á meðal – þannig að staða fjögurra efstu er óbreytt að sinni. Það vekur þó athygli að Chelsea náðu aðeins 0-0 jafntefli á heimavelli gegn Fulham og því eru fyrrum meistarar Englands nú staddir um miðja deild í frekar vondum málum.

Næsti leikur er á miðvikudag gegn Marseille í Meistaradeildinni, og svo á sunnudag eftir rúma viku mætast Liverpool og Tottenham í næstu umferð deildarinnar. Báðir leikirnir fara fram á Anfield.

Liðið gegn Wigan komið – Torres inni!

Jæja, þá er orðið ljóst hvernig byrjunarliðið gegn Wigan Athletic er:

Reina


Arbeloa – Carragher – Hyypiä – Aurelio


Pennant – Gerrard – Mascherano – Riise


Kuyt – Torres

**Bekkur:** Itandje, Finnan, Sissoko, Benayoun, Voronin.

Þá langar mig að minna á að þar sem ég mun horfa á þennan leik “óbeint” eins og flestir þeir sem horfa á heima í stofu kemur leikskýrslan ekki inn fyrr en um kl. 18 í kvöld, eða þegar “óbeinni” sýningu á leiknum lýkur. Ég mun ekki fara inn á þessa síðu fyrr en leik er lokið, til að forðast að vita úrslitin, og ég ætla að fjarlægja flokkinn “Nýjustu Ummæli” á netseðlinum hér til hægri á meðan, þannig að ef einhver ráfar hér inn sem ekki vill vita úrslitin fyrirfram getur viðkomandi forðast það með því að **lesa ekki ummælin við þessa færslu**.

Þið hinir, sem viljið ræða úrslit leiksins um leið og þau berast, getið gert það í ummælum við þessa færslu. Áfram Liverpool!

Liverpool ná í “næsta Messi”

Samkvæmt Marca, sem eru nú vel tengdir Real Madrid, þá hefur Liverpool náð að [krækja í Gerardo Bruna](http://www.marca.com/edicion/marca/futbol/1a_division/real_madrid/es/desarrollo/1041239.html), 16 ára argentískan strák, sem er talinn eitt mesta efnið hjá Real Madrid.

Einsog hefð er fyrir, þá verður þessi strákur auðvitað að vera næsti eitthvað og kalla Marca menn hann því “næsta Messi”, þar sem hann spilar í sömu stöðu, er argentískur og mjög leikinn. Strákurinn er þó með spænskt vegabréf.

Fowler aftur á Anfield

Búið er að draga í deildarbikarnum og Liverpool [dróst gegn Cardiff](http://football.guardian.co.uk/News_Story/0,,2179991,00.html). Það þýðir bara eitt: Robbie Fowler mætir aftur á Anfield.

Wigan á morgun!

Okkar menn hristu af sér slenið eftir þrjú jafntefli í röð með góðum útisigri á Reading í Deildarbikarnum á þriðjudaginn var. Í kjölfarið eru menn spenntir fyrir næsta leik liðsins, en á morgun heimsækja okkar menn **Wigan Athletic** og freista þess að komast aftur á beinu brautina í toppbaráttu ensku Úrvalsdeildarinnar.

Þetta er þriðja leiktíð Wigan í Úrvalsdeildinni og byrjunin hjá þeim hefur verið svona sæmileg, en varla meira en það. Fyrir tveimur árum voru þeir spútniklið deildarinnar og enduðu í efri hlutanum en í fyrra gekk þeim illa að fylgja því eftir og rétt sluppu við fall með útisigri í lokaumferðinni. Liverpool hefur mætt Wigan fjórum sinnum á þessum tveimur árum og alltaf unnið; í fyrra unnum við 2-0 heima og 4-0 úti en árið þar áður unnum við 3-0 heima og 1-0 úti. Sem sagt; fjórir leikir, fjórir sigrar og markatalan er 10-0.

Wigan-menn eiga eftir að skora gegn okkur í Úrvalsdeildinni og ætla sér örugglega að gera það á morgun, auk þess sem þeir telja sig eflaust eiga harma að hefna eftir að hafa tapað síðasta heimaleik gegn okkur 4-0. Eins og menn muna var það leikurinn þar sem Craig Bellamy lék hvað best í treyju Liverpool og það er skrýtið að hugsa til þess að það sé innan við ár síðan maður horfði á þann leik og vonaði að Bellamy ætti eftir að spjara sig í rauðu treyjunni. Í dag er öldin önnur og við vonumst frekar eftir að sjá Fernando Torres spjara sig. Það getur margt breyst á ári!

Hjá Wigan-liðinu er það helst til tíðinda að telja að enski landsliðsframherjinn Emile Heskey er meiddur og skilur eftir sig talsvert skarð í liði þeirra. Í hans stað kemur væntanlega hinn þaulreyndi Marcus Bent, sem hefur áður verið hjá liðum eins og Blackburn, Everton og Charlton, en hann skoraði um síðustu helgi og er til alls líklegur. Annars hefur Wigan-liðið verið nokkuð stöðugt í síðustu leikjum og ætti það eflaust að gleðja marga að sjá fyrrum Newcastle-manninn Titus Bramble í vörn heimamanna á morgun. ;)

Hjá okkar mönnum er allt við sama heygarðshornið. Rafa hefur úr nær fullum hópi að velja – aðeins Agger, Alonso og að sjálfsögðu Kewell eru frá – þannig að það verður spennandi að sjá hvernig hann stillir upp á morgun. Ég hef íhugað þetta aðeins og ég held að hann muni stilla upp eftirfarandi liði:

Reina


Finnan – Carragher – Hyypiä – Arbeloa


Benayoun – Gerrard – Mascherano – Riise


Torres – Kuyt

Mín rök fyrir þessu liði eru eftirfarandi; ég held að Rafa vilji rugla sem minnst í vörninni, Hyypiä fékk frí á þriðjudaginn en annars stillir hann upp óbreyttri vörn frá því í síðustu leikjum. Á miðjunni koma bæði Mascherano og Gerrard inn eftir hvíld í vikunni á meðan flott mark Benayoun og góð stoðsending Riise gegn Reading þýða að þeir fá séns á köntunum. Frammi kemur Kuyt inn eftir hvíld, þar sem við vitum hve mikils Rafa metur vinnusemi hans og spilamennsku, og svo held ég að Torres verði þar með honum þrátt fyrir að hafa spilað heilan, erfiðan leik á þriðjudag.

Ég byggi mat mitt ekki bara á því að Torres hafi skorað þrennu heldur líka því hvernig Rafa stillti upp gegn þessu liði í fyrra. Þá setti hann Craig Bellamy inn í byrjunarliðið í fyrsta sinn í dálítinn tíma og hraði þess velska nýttist stórvel gegn lekri og óstyrkri vörn Wigan-manna. Á morgun mætum við þessu sama Wigan-liði, að viðbættum hinum óstyrka Titus Bramble, þannig að ég sé lítið því til fyrirstöðu að Rafa leggi upp með sömu skyndisóknirnar og til þess þarf hann sinn fljótasta mann. Um síðustu helgi sagðist hann hafa valið Voronin framyfir Torres því Torres vantaði pláss til að hlaupa í gegn liði sem lá aftarlega, en á morgun ætti því að vera akkúrat öfugt farið og því mun Torres byrja.

**Mín spá:** Þessi leikur leggst vel í mig. Wigan-menn hafa reyndar tapað fimm leikjum í röð í öllum keppnum að mér skilst, og leika án Emile Heskey, þannig að það þarf ekkert sérstaklega bjartsýnan einstakling til að spá sigri á morgun. Við töpum allavega ekki og höldum vonandi aftur hreinu, en það er mikilvægt á þessum tímapunkti að liðið tapi ekki fleiri stigum í deildinni í september. Við verðum að vinna á morgun og ég held að við gerum það; **2-0 öruggur sigur** verður staðreynd og Torres skorar allavega eitt.

Áfram Liverpool!

Hinn fullkomni Alex

Championship side Coventry sprung a major surprise by sending a re-shuffled Manchester United crashing out of the Carling Cup at Old Trafford.

United boss Sir Alex Ferguson changed his entire team from Sunday’s win against Chelsea and paid the price.

-Leikskýrsla BBC úr 2-0 sigri Coventry í kvöld.

Þið höfðuð rétt fyrir ykkur. Rafa róterar of mikið, ólíkt Sir Alex Ferguson sem hefur tapað fleiri stigum í Úrvalsdeildinni en Liverpool í haust, unnið færri Meistaradeildartitla en Rafa síðustu þrjú ár og er nú dottinn út úr fyrstu bikarkeppni vetrarins. Alex er frábær, Rafa kann ‘ettekki.

Tomkins um róteringu Rafa

Í kjölfar ansi líflegra ummæla í leikskýrslu minni í gær tók ég mig til í morgun og þýddi pistil Paul Tomkins frá því í ágúst. Við vorum búnir að ræða okkar á milli, stjórnendur síðunnar, að þessi pistill þyrfti að vera tiltækur á íslenskri tungu á þessari síðu, því okkur finnst við svo oft vera að vísa á hann og benda fólki á að lesa hann.

Þannig að þið getið lesið hann hér, þýddan af mér: Paul Tomkins um Róteringu Rafa.

Málið er einfaldlega það að sú goðsögn lifir að Rafa róteri liði sínu allt of mikið, en eins og þessi pistill sýnir fram á svart á hvítu róterar hann nánast nákvæmlega jafn mikið og Sir Alex Ferguson og José Mourinho síðustu tvö árin. Það er einfaldlega kominn tími til að menn leggi þessa goðsögn um róteringu Rafa á hilluna og fari að einbeita sér að einhverju öðru.

Gott dæmi um slíka gagnrýni er leikurinn á laugardaginn gegn Birmingham. Í stað þess að spyrja okkur hvers vegna leikmenn á borð við Steven Gerrard, Jermaine Pennant, Ryan Babel, John Arne Riise, Javier Mascherano, Steve Finnan, Dirk Kuyt, Andriy Voronin og í hálftíma Fernando Torres og Peter Crouch gátu varla búið til nema örfá hálffæri gegn liði eins og Birmingham virtust menn einblína á þá staðreynd að Rafa lét Torres byrja á bekknum. Eins og Einar Örn sagði í umræðunum eftir þann leik; ef Liverpool getur ekki unnið Birmingham án Fernando Torres erum við í vondum málum. Það er ekki hægt að ætlast til að einn leikmaður geri allt – en um leið er hreinlega ósanngjarnt hversu mikla gagnrýni Rafa Benítez fær fyrir að rótera liði sínu, þegar sú gagnrýni einfaldlega heldur ekki rökum.

Lesið greinina. Hún er stórgóð og ætti að kála þessum umræðum í eitt skipti fyrir öll. Mér er alvara – LESIÐ ÞESSA GREIN!

E.s.
Framvegis verður þessi grein á netseðlinum hér til hægri, þannig að það er auðvelt að finna hana hvenær sem þið viljið. Verið nú dugleg að benda þeim sem vilja gagnrýna Benítez fyrir róteringu á að lesa þessa grein. :)

Reading 2 – L’pool 4

Ókei, okkar menn komust í næstu umferð ensku Deildarbikarkeppninnar með góðum sigri á Reading, 2-4 á útivelli, í kvöld. Frammistaða liðsins var á köflum stórgóð, á köflum frekar slöpp, en haugur af góðum marktækifærum og fjögur mörk ættu að gefa mönnum ástæðu til að trúa að nýleg “markaþurrð” sé yfirstaðin.

Fyrst, smáatriðin. Liðið í kvöld var svona:

Itandje


Finnan – Arbeloa – Carragher – Aurelio


Benayoun – Lucas Leiva – Sissoko – Leto


Crouch – Torres

**Bekkur:** Martin, Hobbs, Riise, Gerrard, Threlfall.

Rafa gerði þrjár breytingar í síðari hálfleik; þegar um tuttugu mínútur voru eftir tók hann Aurelio og Crouch útaf fyrir Riise og Gerrard, í stöðunni 2-2, og svo tók hann Lucas Leiva út undir lok leiksins fyrir Jack Hobbs sem spilaði sinn fyrsta aðalliðsleik.

Mörk Reading: Bobby Convey (1-1) og John Halls (2-2).

Mörk Liverpool: Yossi Benayoun (1-0) og Fernando Torres 3 (2-1, 3-2, 4-2).

Leikurinn fór hægt af stað og okkar menn virtust vera í sömu rólegheitunum og andleysinu og hrjáði liðið gegn Birmingham um helgina. Það breyttist þó smám saman, okkar menn náðu tökum á miðjunni og um miðjan fyrri hálfleik voru drengirnir í rauðu komnir með völdin á vellinum. Fyrsta markið kom upp úr klafsi á hægri kantinum en það var **Yossi Benayoun** sem tók boltann niður, klobbaði varnarmann Reading á leið inn í teiginn og þrumaði svo upp í þaknetið. Adam var þó ekki lengi í paradís, en **Bobby Convey** jafnaði nokkrum mínútum síðar með kolólöglegu marki – boltinn barst til hans utan teigs eftir hornspyrnu Reading og hann negldi honum í fjærhornið. Skotið var gott og markið flott en sú staðreynd að það voru þrír leikmenn Reading fyrir innan sem skyggðu á Charles Itandje í marki Liverpool, og þar af tveir í beinni skotlínu knattarins, fór alveg framhjá dómaranum og ólöglegt markið fékk að standa.

Það var jafnt í hálfleik en í upphafi seinni hálfleiks komust okkar menn aftur yfir. Sebastian Leto vann boltann á miðjum vellinum og lék honum innfyrir vörn Reading þar sem **Fernando Torres** stakk Michael Duberry af, skýldi boltanum vel og sett’ann niðri í fjærhornið. En enn var skammt stórra högga á milli því nokkrum mínútum síðar fór Charles Itandje í skógarferð úr fyrirgjöf, boltinn datt dauður niður í teig Liverpool og **John Halls** skoraði í tómt markið. 2-2 og allt útlit fyrir spennandi bikarleik. En þá …

… sagði Fernando Torres hingað og ekki lengra. Þegar um tuttugu mínútur voru eftir af leiknum lék Johnny Riise, þá nýkominn inná, upp vinstri kantinn, klobbaði varnarmann Reading og óð inná teiginn með boltann, lagði hann út á **Torres** sem opnaði líkamann og skaut glæsilegu innanfótarskoti upp í fjærhornið, óverjandi fyrir markvörð Reading! Frábært mark hjá þessum frábæra framherja, en hann var ekki hættur!

Nokkrum mínútum síðar vann Sissoko boltann á miðjunni og lék honum á Gerrard á vallarhelmingi Reading. Hann þræddi boltann í gegnum vörn Reading þar sem **Torres** skaust innfyrir einn og óvaldaður. Hann lék í rólegheitum inná teig Reading, lék á markvörð þeirra og rúllaði boltanum svo með vinstri í tómt markið. Fyrsta þrenna þessa stórkostlega leikmanns fyrir Liverpool!

**Maður Leiksins:** Er það einhver spurning? Liðið átti frekar kaflaskiptan leik – ég var t.d. ekkert sérstaklega hrifinn af frammistöðu Finnan og Aurelio í bakvörðunum í kvöld, á meðan Benayoun og Sissoko voru góðir á köflum en duttu alveg út þess á milli. Crouch vann rosalega vel og gerði fá mistök en hefði mátt vera grimmari inní teignum. Á heildina litið lék liðið þó vel og það er ljóst að Rafa Benítez þarf að vanda valið á milli leikmanna fyrir næsta leik.

En besti maður vallarins var klárlega **Fernando El Nino Torres**! Þvílíkur leikmaður, og þegar maður horfir á hann spila svona vel spyr maður sig hreinlega hvernig við komumst nokkurn tímann af án hans. Hann mætti miklu mótlæti í kvöld – strax í upphafi leiks tæklaði Andrew Bikey hann illa inní eigin vítateig og hefði getað stórslasað hann en Torres hristi það af sér og virtist bara ákveðnari í að láta hina grófu Bikey og Michael Duberry finna til tevatnsins. Honum tókst það svo sannarlega; þrjú mörk, stanslaus hlaup upp og innfyrir vörnina með boltann, frábær barátta og síðast en ekki síst neitaði slappur dómari kvöldsins honum um klára vítaspyrnu þegar Bikey braut tvisvar á honum er hann keyrði innfyrir með boltann. Fyrst reif Bikey í höndina á honum en dómarinn gerði ekkert, svo stökk Bikey sér á hann og felldi hann klárlega inná miðjum vítateig … en dómarinn gerði ekkert. Það kom þó ekki að sök, Torres skoraði þrjú og hefði með almennilegri dómgæslu getað haft þau fjögur. Þvílíkur leikmaður!

Næsti leikur er á útivelli gegn Wigan Athletic í Úrvalsdeildinni á laugardag. Rafa, gangi þér vel að réttlæta það ef ákveðinn spænskur framherji byrjar ekki inná í þeim leik.

Sterkt byrjunarlið gegn Reading!

Jæja, byrjunarliðið fyrir leikinn á eftir er komið, og það kemur eiginlega á óvart hversu sterkt lið þetta er. Til að mynda eru Carragher, Torres og Arbeloa í byrjunarliðinu, svona af lykilmönnum, en Crouch og Torres byrja saman að ég held í fyrsta skipti. Þá verður athyglisvert að sjá Lucas Leiva byrja sinn fyrsta leik:

Itandje


Finnan – Carragher – Arbeloa – Aurelio


Benayoun – Sissoko – Leiva – Leto


Crouch – Torres

**Bekkur:** Martin, Hobbs, Rise, Putterill, Gerrard.

Annað sem vekur athygli er að það er enginn framherji á bekknum. Við sjáum hvernig þetta fer. Áfram Liverpool!

Núll – núll.

“Rafa Benitez spends twenty million pounds on Fernando Torres and then puts him on the bench against Birmingham. Did it work? NO!” -Gary Lineker, Match of the Day á BBC á sunnudag.

Ég fór til Manchester um helgina; slakaði á, verslaði og naut lífsins í nokkra daga. Meira um það hér. En ég fór líka á fótboltaleik, varð vitni að 0-0 jafntefli Liverpool og Birmingham á laugardag. Eftir þann leik hef ég nokkrar athugasemdir sem mig langar að tíunda hér:

1. Andrúmsloftið. Ég hef farið á sex leiki á Anfield og þetta var langslappasta stemning sem ég hef upplifað. Það hefur sennilega stafað af tvennu; í fyrsta lagi var fólk almennt afslappað fyrir leik, frekar en stressað eða spennt, því fólk bjóst við að það væri sennilega að fara að sjá skyldusigur. Í öðru lagi, þá byrjaði liðið leikinn svooo illa að í stað þess að vekja áhorfendur af afslöppuðum dvala og hvetja þá til að syngja virtist liðið bara hvetja aðdáendur til að pirrast og blóta spilamennskunni. Og þegar rúmlega fjörutíu þúsund manns eru pirraðir á spilamennsku þinni leikur þú enn verr. Úr varð vítahringur sem var frekar pirrandi að horfa upp á.

2. Frammistaðan. Ég hef séð Liverpool tapa þremur leikjum á Anfield í mína tíð, en þeir hafa aldrei leikið jafn illa í minni viðurvist og þeir gerðu á laugardaginn. Maik Taylor þurfti varla að verja allan leikinn. Eina lýsingin sem hæfir þessum leik er “andleysi”. Menn geta rembst og rembst við strigann, ákveðnir í að mála meistaraverk, en ef andagiftina vantar koma bara klessur á hvítan bakgrunninn. Þetta er það sem gerðist á laugardag. Það vantaði ekki viðleitnina eða vinnusemina í liðið, en innblásturinn var enginn.

3. Umræðan um Javier Mascherano. Ég kom heim í nótt og las yfir ummælaþráð leikskýrslunnar hans Einars í morgun. Einhverjir virtust reiðast Einari og sögðu jafnvel að hann væri að kalla alla ummælendur síðunnar rasista, eftir að hann sagði að ef Mascherano hefði verið svartur og frá Malí hefði fólk úthúðað honum fyrir frammistöðuna á laugardag. Einar hefði kannski getað orðað þetta betur, en það sér hver maður að hann var ekki að saka ykkur lesendurna um rasisma heldur einfaldlega að benda á að sumir aðdáendur liða virðast hafa ákveðið hverjir eru góðir og hverjir slæmir og ekkert virðist geta breytt því. Mascherano lék á laugardag nákvæmlega eins og Momo Sissoko hefur svo oft leikið; það gerðist allavega fimm sinnum í leiknum að maður sá hann hlaupa Birmingham-mann uppi, tækla hann og standa upp með boltann, hljóta mikið klapp frá áhorfendum … og svo dæla boltanum beint útaf í innkast þegar það virtist frekar auðvelt að senda á samherja. Ef Sissoko á að gera betur í svona stöðum á Mascherano að gera það líka, og þótt enginn efist um varnarvinnu hans eða verndun varnarinnar þá þarf ekki að koma á óvart að miðja Liverpool hafi verið bitlaus með jafn slakan sóknarmann og Mascherano á miðjunni á laugardag. Ég sakna Xabi Alonso.

4. Ég tók eftir einu á leiknum sem ég hefði sennilega ekki séð í sjónvarpinu; í fyrri hálfleik gerðist það í þrígang, þrjár sóknir í röð, að Hyypiä lék boltanum upp völlinn, gaf einhverja bendingu út á kantinn og Babel tók straujið strax af hliðarlínunni og inn í framlínuna. Í kjölfarið gaf Johnny Riise í upp hliðarlínuna og var aleinn, öskrandi á boltann, en Hyypiä ákvað að gefa á einhvern nær sér frekar en að fara í loftið á Riise. Í öll þrjú skiptin sem þetta gerðist stökk Rafa á fætur og gjörsamlega jóóóðlaði á Hyypiä. Þetta var greinilega æft sóknaratriði en einhverra hluta vegna framkvæmdi Hyypiä ekki sitt hlutverk í fléttunni, og því fór sem fór (Riise var orðinn frekar pirraður á þeim finnska, enda var hann aleinn á kantinum mestallan fyrri hálfleikinn en fékk sjaldan eða aldrei boltann). Þetta var kannski leikur liðsins í hnotskurn; allt þaulæft en menn bara framkvæmdu ekki á vellinum það sem hafði verið lagt upp með fyrir leik.

5. Ég reyni alltaf að minna sjálfan mig á að enginn þekkir leikmennina jafn vel og þjálfarinn. Enginn veit hvernig þeir sofa, hvernig þeim líður, hvernig þeir standa sig á æfingum og/eða hvort eitthvað amar að, betur en þjálfarinn sem sér leikmennina daglega og fær borgað fyrir að vita þessa hluti. Þannig að það er alveg möguleiki að eitthvað hafi verið að sem við uppí stúku ekki sáum. Engu að síður gat ég ekki annað en hugsað það sama og allir aðrir þegar byrjunarlið Liverpool skokkaði út á völlinn fyrir leik og við sáum hverjir voru í þeim hóp að hita upp: af hverju í fjandanum var Fernando Torres ekki í byrjunarliðinu? Jú, Voronin og Kuyt áttu alveg að vera nógu góðir til að geta skorað gegn Birmingham og ábyrgðin er þeirra, sem og hinna leikmanna byrjunarliðsins, en ábyrgðin getur alveg verið þeirra og Rafael Benítez. Ian Rush segir að þetta hafi verið taktísk ákvörðun hjá Rafa, en ég kaupi það ekki. Jafnvel þótt lið liggi aftarlega og hraði Torres nýtist ekki er ekki þar með sagt að Voronin sé sjálfkrafa betri kostur í framlínuna. Er ég sá eini sem telur Torres vera með bestu boltatæknina, bestu snerpuna í þröngum svæðum og bestu skottæknina af framherjum Liverpool? Hvers vegna í ósköpunum telur Rafa Benítez hann ekki nýtast gegn liðum sem liggja aftarlega? Horfir hann bara á níuna aftan á treyju Torres og ruglar honum saman við Djibril Cissé?

Læt þetta nægja í bili. Það er nú einu sinni þannig að maður getur aldrei verið öruggur fyrirfram með þá leiki sem maður sækir erlendis, en ég er að verða orðin hálfgerð jóker-fígúra meðal vina minna. Ég hef séð þrjá leiki á Anfield í ár; tveir þeirra hafa tapast 0-1 og ég hef ekki séð Liverpool skora eitt einasta mark í þessum þremur leikjum. Ég er farinn í minnst eins árs frí frá Anfield. Ég læt mér nægja að horfa á leikinn í kvöld í sjónvarpinu og smelli svo á ykkur leikskýrslu strax á eftir. Sú rútína nægir mér næsta árið. :)

Itandje í FA og Deildarbikarnum

Varamarkvörður Liverpool, Charls Itandje, tjáir sig við [Lfc.tv](http://www.liverpoolfc.tv/news/drilldown/N157091070925-0958.htm) þar sem hann tjáir sig fyrir leikinn í kvöld.

Það athyglisverða í þessu er að Rafa hefur víst lofað honum að spila bæði í FA bikarnum og deildarbikarnum.

Einnig kemur fram að Carragher, Gerrard og Torres hafi allir ferðast með hópnum til Reading.

Smá plögg: Síam

Síam - LogoJæja, þar sem það er voðalega lítið að gerast í Liverpool fréttum (upphitunin fyrir Reading leikinn er [hér](http://www.kop.is/gamalt/2007/09/24/13.59.39/)) og hinir Liverpool bloggararnir eru allir í fríi, þá langaði mig aðeins að plögga.

Einsog margir sem lesa þessa síðu vita, þá á ég og rek með vini mínum veitingastaðina Serrano. Í dag rekum við tvo staði, Í Kringlu og á N1 á Hringbraut og auk þess áætlum við að opna í Smáralind í byrjun nóvember.

En auk þess þá keyptum við fyrir um mánuði taílenska veitingastaðinn Síam, sem er í Dalshrauni 11 Hafnarfirði. Þessi staður hefur verið rekinn af hjónum í mörg ár og hefur á þeim tíma boðið uppá (að mínu mati og margra annarra) besta taílenska matinn á Íslandi. Við keyptum staðinn af þeim hjónum og höfum eytt hálfu sumrinu í það að læra allar eldhúskúnstirnar af þeim. Við tókum svo við rekstrinum þann 1.september.

Frá og með deginum í dag erum við að lengja opnunartímann umtalsvert (var bara opið frá 18-21, sex daga vikunnar) og er núna opið á staðnum alla daga vikunnar frá 11.30-21.30 (með tilboðum í hádeginu). Á staðnum er mjög huggulegur salur með sætum fyrir 40 manns, en auk þess er mjög vinsælt að taka matinn með sér. Hægt er að skoða matseðilinn hér.

Allavegana, ég hvet alla til að prófa staðinn. Hægt er að panta sér mat í síma 555-4435 og sækja svo matinn eða þá bara að mæta á staðinn og borða þar.

Reading á morgun

Jæja, á morgun spila okkar menn við Reading í deildarbikarnum. Það er svo sem alltaf erfitt að skrifa upphitanir fyrir leiki í deildarbikarnum, enda er erfitt að sjá hversu sterkum liðum menn stilla upp. Ég býst þó fastlega við að Rafa hvíli mjög marga lykilmenn á morgun.

Reading liðinu hefur gengið afleitlega á þessu tímabili og eru núna í 4. neðsta sæti eftir sigur á Wigan um helgina. Þeir hafa unnið tvo, gert eitt jafntefli og tapað fjórum leikjum. Þetta kemur dálítið á óvart, enda gekk liðinu mjög vel í fyrra og endaði í 8.sæti. Reading liðið getur stillt upp nokkurn veginn sínu sterkasta liði á morgun fyrir utan það að Ibrahima Sonko er meiddur.

Hjá okkar mönnum geri ég fastlega ráð fyrir því að ansi margir ungir leikmenn fái að spreyta sig. Ég hef litla trú á því að Rafa leggi einhverja áherslu á deildarbikarinn í ár. Skemmtilegast væri auðvitað að stilla upp ungum strákum, sem að næðu að sanna sig. Ég held þó að einhverjir úr aðalliðshópnum fái að spreyta sig

Ég veit að það eru sirka 2% líkur á að ég hafi rétt fyrir mér varðandi liðsuppstillingu, en ég ætla þó að spá henni svona:

Itandje

Finnan/Darby – Hobbs – Carragher – Insúa

Benayoun – Leiva – Sissoko – Leto

El Zhar – Crouch

Þarna eru nokkrir úr aðalliðshópnum, sem koma til greina. Itandje fær pottþétt að spila sinn leik fyrir Liverpool og svo býst ég við að Rafa hafi annaðhvort Carra eða Hyypia í liðinu með Jack Hobbs. Ég spái því að Sissoko verði á miðjunni með Leiva og svo Crouch frammi og Benayoun á kantinum, þar sem Momo, Crouchy og Yossi hafa lítið spilað að undanförnu.

Af ungu strákunum, þá gæti verið að Stephen Darby kæmi inní bakvörðinn (annars verður Finnan þar) og svo býst ég við því að Insúa og Hobbs komi inní vörnina. Leto verður nánast pottþétt á vinstri kantinum og Leiva pottþétt á miðjunni. Býst svo við að El Zhar fái tækifæri frammi. Það gæti líka verið spennandi að gefa Babel tækifæri frammi.

En þetta verður allavegana spennandi. Ég vil auðvitað að Liverpool komist áfram svo að þessir ungu strákar fái að spreyta sig áfram. Ég er sérstaklega spenntur að sjá Leiva stjórna miðjunni.

Ég get ómögulega spáð um þetta þar sem að ég veit ekki hversu sterku liði Reading menn stilla upp. En ég ætla að spá 2-1 sigri Liverpool. Leiva og Benayoun setja mörkin.

Liverpool 0 – Birmingham 0

Ég nenni ekki að skrifa leikskýrslu um þriðja jafnteflisleikinn í röð þar sem Liverpool leikur illa. Ég hef margt þarfara við tíma minn að gera. Þar sem hinir þrír bloggararnir gátu ekki tekið skýrslu þá neyddist ég til að taka hana, þrátt fyrir að ég hefði bent á að ég hefði þurft að skrifa um alla þrjá jafnteflisleiki tímabilsins.

Liðið var svona:

Reina

Arbeloa – Carragher – Hyypiä – Riise

Pennant – Gerrard – Mascherano – Babel

Kuyt – Voronin

Ég er einfaldlega ekki í stuði til þess að eyða tíma mínum í þá fjórðu. Nógu slæmt er að hafa eytt síðustu 90 mínútum í að horfa á þessa hörmung. En ég efast ekki um að kommentaþráðurinn við þessa skýrslu verði ljómandi hressandi.

En þetta var ömurlegt. Leikmennirnir sem spiluðu í dag ættu að skammast sín fyrir hundleiðinlegan fótbolta, baráttuleysi og algert hugmyndaleysi í sókninni. Arsenal er þar með komið fjórum stigum á undan okkur og Liverpool hefur ekki skorað mark í deildinni í þrjár vikur. Góða helgi.

Liðið gegn Birmingham

Jæja, liðið gegn Birmingham er komið. KRistján Atli er okkar fulltrúi á leiknum

Reina

Arbeloa – Carragher – Hyypiä – Riise

Pennant – Gerrard – Mascherano – Babel

Kuyt – Voronin

Á bekknum: Itandje, Finnan, Sissoko, Crouch, Torres.

Mér líst helvíti vel á þetta! Eina sem hefði hugsanlega styrkt þetta byrjunarlið væri að Torres byrjaði inná. En ég hef fulla trú á að Babel, Kuyt og Voronin klári þetta.

Birmingham á morgun

Nýliðar Birmingham koma í heimsókn á Anfield á morgun. Þetta er drauma tækifæri til að koma liðinu á rétt skrið á nýjan leik eftir tvo dapra leiki. Það er hvergi betra að koma alvöru sjálfstrausti í liðið en á Anfield. Það er svolítið magnað að við skulum verða búnir að mæta öllum nýliðunum í deildinni eftir aðeins 6 leiki. Ég reikna því með grimmum og hungruðum rauðum her á morgun og menn séu staðráðnir í að sýna fram á að döpru leikirnir voru aðeins tveir í þessari hrinu.

Við höfum leikið 5 leiki á þessu tímabili og fengið á okkur 2 mörk í deildinni. Bæði komu þau frá vítapunktinum og því höfum við ekki ennþá fengið á okkur mark úr “open play”, sem er eiginlega með ólíkindum. Ég á nú ekki von á því að við förum að opna neitt á markið á morgun og býst frekar við að við reimum á okkur skotskóna og bætum aðeins á markahlutfallið. Þetta Birmingham lið er samt ekkert skítalið og að mínu mati sterkast af nýliðunum þremur. Við eigum ekkert eftir að valtra yfir þá eins og við gerðum gegn Derby, held að það sé alveg ljóst. Birmingham hafa unnið 2 af síðustu 3 leikjum sínum, þannig að þeir eru ekkert með sjálfstraustið í molum. Mér skilst að lítið sé um meiðsli hjá þeim, aðeins Damien Johnson telst vera tæpur.

Rafa hefur (samkvæmt SKY) gert þrjátíu og átta breytingar á liðinu sínu á þessu tímabili, og það eru engar horfur á því að það sé að fara að breytast. Daniel Agger og Xabi Alonso eru eins og flestir vita meiddir, og verða það næstu vikurnar. Það eina jákvæða við það er að það er aðeins auðveldara að rýna í hvernig Rafa stillir upp, en að öðru leiti eru þetta hrikalega vondar fréttir fyrir okkur. Ég hef ekkert heyrt af framvindu mála hjá Kewell, en það fer að styttast í hann. Aurelio er kominn tilbaka, þannig að það verður að segjast eins og er að meiðslaástandið er ekkert ofur slæmt. John Arne Riise og Momo Sissoko ættu einnig að vera orðnir heilir að heilsu á ný.

Ég reikna með sókndjörfu liði á morgun. Finnan tekur sína hægri bakvarðarstöðuna, um markið þarf ekki að ræða og það er nánast sjálfskipað í miðvarðarstöðurnar (nema Rafa detti það nú allt í einu í hug að setja Arbeloa við hlið Carra, en ég reikna ekki með því). Stóra spurningin verður vinstri bakvörðurinn. Nú er Rafa með þrjá menn heila sem gætu verið að leysa þá stöðu. Ég ætla að tippa á að hann haldi Arbeloa þar á kostnað þeirra Riise og Aurelio. Eina ástæðan fyrir því er einfaldlega sú að Rafa finnur alltaf stöðu fyrir hann í liðinu. Á miðjunni reikna ég með að þeir Stevie og Javier ráði ríkjum, og þrátt fyrir aulaskap sinn á þriðjudaginn, þá held ég að Pennant haldi kantstöðunni og spili gegn sínum gömlu félögum. Vinstra megin verður erfiðara að ráða í spilin. Þar snýst valið á milli Yossi, Riise, Aurelio og Babel. Sjálfur vill ég helst sjá Babel fá að spreyta sig áfram og spila sig saman við þetta lið okkar, en eitthvað segir mér nú samt að það verði Norðmaðurinn sem komi inn í liðið. Varðandi framherjana, þá er algjörlega útilokað að spá um það. Það er eiginlega líklegra að giska á rétt ef maður bara kastar upp á það eða dregur spil úr stokk. Mín spá verður að það verði Torres og Kuyt sem byrji (kannski enn og aftur bara óskhyggjan hjá mér).

Mín spá er því svona:

Reina

Finnan – Carragher – Hyypiä – Arbeloa

Pennant – Gerrard – Mascherano – Riise

Kuyt – Torres

Bekkurinn yrði þá einhvern veginn svona: Itandje, Aurelio, Sissoko/Lucas, Yossi/Babel, Crouch/Voronin

Ég ætla að gerast svo djarfur að spá 3-0 sigri okkar manna. Gerrard setur eitt, Torres annað og svo kemur Pennant öllum á óvart og skorar gegn sínum gömlu félögum. Góða skemmtun.

Úffff

Ég er sammála Baldini, sem sagðist ekki þola þessa mynd af Mourinho lengur á forsíðunni.

Ég hef reyndar ekkert að segja….

Jæja, myndin farin efst af forsíðunni.

Annars kemur Steini með upphitun á eftir fyrir Birmingham leikinn, sem er klukkan hálf tvö á morgun.

Mourinho hættur! (Uppfært x2)

Ath.: Færslan sem Einar Örn setti inn fyrir klukkutíma skráðist ekki rétt í kerfinu og því var ekki hægt að kommenta. Hér kemur hún inn aftur, með mínum ummælum fyrir neðan frétt Einars:

mourinho.jpg

Ja hérna hér. Þetta eru eiginlega of stórar fréttir til að fjalla ekki um hérna á blogginu:

**Jose Mourinho er hættur sem stjóri hjá Chelsea.**

Ég er svo sem of þreyttur til að tjá mig um þetta, en ég er viss um að margir vilja ræða þetta svo ég set þessa frétt inn hérna núna. Það verður verulega spennandi að heyra orsakir þess að hann sé hættur og hver taki við. Mourinho er gaurinn, sem við elskum að hata svo það verður sjónarsviptir af honum ef hann fer alveg úr enska boltanum.


Uppfært 01:19 (Kristján Atli): Hólí shjitt!!! Ég sagði við einn félaga minn í vinnunni í morgun – United-aðdáanda – að ef Mourinho næði ekki að snúa liði sínu við á næstu dögum myndi Abramovich láta hann fara, jafnvel strax á næsta mánudag ef hann tapaði á Old Trafford um helgina. Félagi minn sagði að það væri fullmikil bjartsýni, en mig grunaði aldrei að hann myndi fara rétt fyrir þann leik!

Sögurnar segja að Mourinho hafi hætt vegna ósættis við Abramovich vegna leikmannakaupa í sumar. Hann hefur sennilega ekki talið sig geta sinnt starfi sínu með sóma nema hann fengi 200+ milljónir punda í viðbót, fjórða sumarið í röð. ;)

En í fullri alvöru, þá var alveg ljóst fyrir nokkrum mánuðum síðan að samband eigandans og framkvæmdarstjórans hjá Chelsea var að deyja hægum dauðdaga. Þegar menn geta ekki unnið lengur saman, þá bara geta menn ekki lengur unnið saman og einhver verður að víkja. Abramovich á liðið, þannig að þetta þarf ekki að koma neinum á óvart. Við sáum þetta gerast, en engan grunaði að þetta myndi gerast svona fljótt.

Ég ætla ekki að gerast hræsnari og segja að ég muni sakna Mourinho. Hann hefur of oft pirrað mig með skorti á háttvísi, prúðmennsku eða almennri kurteisi í garð annarra liða og stjóra (sérstaklega Benítez) til að ég harmi brotthvarf hans. Hitt er samt alveg klárt í mínum huga að Chelsea-liðið veikist mikið við brottför hans. Eins og Real Madríd hafa sýnt heiminum síðustu árin skiptir nákvæmlega engu máli að vera ríkur klúbbur með margar stjörnur innanborðs ef stjórnin – bæði klúbbsins og liðsins – er ekki í lagi. Chelsea eru ennþá ofurveldi í enska boltanum en það ræður algjörlega öllu hver næsti stjóri verður. Ef Abramovich klúðrar þessari ráðningu gæti klúbburinn lent í nokkurra ára vitleysu eins og Real (hey, maður má láta sig dreyma). Ef hann er hins vegar sniðugur og ræður einn af þeim fáu í heiminum sem er betri en Mourinho (hóstHiddinkhóst) þá gætu Chelsea orðið jafnvel sterkari – og svei mér þá, skemmtilegri líka – fyrir vikið.

Næstu dagar verða mjöööög áhugaverðir. Að lokum mæli ég með þessari umræðu á Chelsea-bloggi, þar sem menn eru skiljanlega í sjokki. Ég finn til með stuðningsmönnum liðsins (setjið ykkur í þeirra spor og ímyndið ykkur Benítez segja af sér í dag, án fyrirvara) en ég get vart annað en hlegið að þessu öllu saman. Abramovich tók sparibaukinn af Mourinho og sá portúgalski fór í fýlu! Hahahaaaaa! :)


Uppfært 07:24 (Kristján Atli): Nýjustu fréttir benda til þess að Mourinho hafi ekki sagt upp, heldur hafi hann verið boðaður á neyðarfund með Abramovich og öðrum yfirmönnum klúbbsins seint í gær, eftir eitthvað boð þar sem nýr DVD-diskur á vegum Chelsea FC var kynntur, og þar hafi honum verið formlega tilkynnt að hann væri rekinn.

Í kjölfarið koma (óvenju fljótt) þær fréttir að Chelsea muni í dag kynna Ísraelann **Avram Grant** sem nýjan knattspyrnustjóra sinn. Grant þessi er góðvinur Abramovich, kom frá Portsmouth í sumar þar sem hann var tæknilegur ráðgjafi og hefur gegnt þeirri stöðu hjá Chelsea. Ef þessi ráðning reynist rétt, og ef hún kemur svona strax eftir brottför Mourinho, hlýtur sá portúgalski að hljóta uppreisn æru að vissu leyti því þegar Grant kom til Chelsea í sumar gaf Mourinho svona óljóst í skyn að Abramovich ætlaði að skipta sér út fyrir þann ísraelska og skipaði Grant að skipta sér ekki af liðsvali og/eða þjálfun liðsins.

En nú virðist Grant vera kominn í stjórasætið og Mourinho farinn í frí. Það verður ansi hreint fróðlegt að sjá hvernig Chelsea-liðið tekur á þessu í næstu leikjum. Nær Grant t.d. því sama út úr Frank Lampard og Mourinho gerði? Verður Drogba í aðalhlutverki hjá honum eins og Mourinho, eða verður þetta *The Schevchenko Show* samkvæmt óskum Abramovich? Þetta verður einstaklega fróðlegur sirkus.

Agger og Alonso lengi frá?

The Times greina frá því í dag að meiðslin sem Daniel Agger og Xabi Alonso hlutu um helgina og versnuðu á æfingu á mánudag gætu haft slæmar afleiðingar, því þeir gætu verið frá í einhvern tíma. Ef það gerist verður áhugavert að fylgjast með liðinu í næstu leikjum, því að mínu mati söknuðum við bæði yfirvegunar Aggers og yfirsýnar Alonso í gær. Sá síðarnefndi hefði að mínu mati bjargað liðinu út úr mörgum klemmum í gær, en í staðinn sáum við annars þá frábæru Javier Mascherano og Steven Gerrard ströggla við að stjórna auðveldustu boltum, hvað þá að ná að senda þá frá sér.

Eins og greinin nefnir erum við svo sem ágætlega í stakk búnir fyrir fjarveru Alonso; með Gerrard, Mascherano, Momo Sissoko, Lucas Leiva og jafnvel Yossi Benayoun færa um að spila á miðjunni verðum við vart uppiskroppa með menn í þá stöðu. Hins vegar þýða meiðsli Agger að aðeins þeir Jamie Carragher og Sami Hyypiä eru heilir í stöðu miðvarðar. Þannig að það gæti opnast leið fyrir einhvern eins og Jack Hobbs inn í hópinn, og jafnvel liðið í einhverjum leikjum, auk þess sem endurkoma Fabio Aurelio í liðið í gærkvöldi gæti þýtt að Alvaro Arbeloa og/eða John Arne Riise gætu tekið einhverja leiki í miðverði. Sjáum hvað setur.

Aggi

Það er ekki úr vegi að fagna því að hann Aggi okkar eignaðist í nótt litla stelpu! Við óskum honum auðvitað innilega til hamingju með þennan merka áfanga.

Við treystum því að litla stelpan muni verða dyggur Liverpool aðdáandi og muni deila aðdáun á John-Arne Riise með pabba sínum. :)

Porto 1 – Liverpool 1

Jæja, ég nenni nú ekki að eyða miklum tíma í þessa leikskýrslu.

En það sem skiptir öllu máli er að Liverpool spilaði í kvöld þann leik, sem fyrirfram hefði talist erfiðasti leikurinn í þessari riðlakeppni Meistaradeildarinnar. Niðurstaðan var jafntefli þrátt fyrir afleitan leik hjá okkar mönnum.

Rafa stillti upp sínu sterkasta liði:

Reina

Finnan – Carragher – Hyypia – Arbeloa

Pennant – Gerrard – Mascherano – Babel

Kuyt – Torres

Og það var nú aldeilis sem það borgaði sig fyrir Rafa að spila sínu sterkasta liði. Liðið var afleitt og nánast allir leikmenn spiluðu undir getu.

Porto komst yfir eftir að Reina hafði brotið á leikmanni Porto, sem hafði stungið sér fram fyrir Sami Hyypia. Sanngjörn vítaspyrna og Porto menn komust yfir. Fram að þessu höfðu Porto verið mjög ógnandi.

Þvert gegn gangi leiksins náðu Liverpool menn þó að jafna metin, nánast uppúr engu. Steve Finnan gaf háa sendingu inná teiginn, Hyypia skallaði boltann áfram á **Dirk Kuyt**, sem að skallaði í markið. 1-1 eftir 17 mínútur.

Það sem eftir lifði leiks þá var Porto betra liðið á vellinum, án þess að skapa sér þó einhver rosaleg færi. Að mig minnir þá endaði leikurinn 14-2 í markskotum, Porto í hag.

**Maður leiksins**: Það væri alltogf langt mál að fara yfir þá sem spiluðu illa, en það má alveg benda á það að þeir leikmenn, sem menn voru að fríka yfir að hafi ekki spilað um helgina, voru ömurlegir í kvöld.

Ég ætla að velja **Dirk Kuyt** sem mann leiksins. Hann skoraði markið og barðist einsog ljón það sem eftir lifði leiksins. Vörnin okkar stóð sig ágætlega í leiknum, en miðjan og Torres voru afleit í leiknum. Kuyt á þó hrós skilið.

En allavegana, þetta voru góð úrslit á þessum erfiða stað, sérstaklega í ljósi þess að þetta var sennilega lélegasti Evrópuleikur Liverpool undir stjórn Rafa Benitez. Eftir viku spilar Liverpool við Marseille á Anfield og þá væntanlega verður annað uppá teningnum.

Porto á morgun í Meistaradeildinni! (uppfært)

Loksins! Eins og það hafi ekki verið nógu góðar fréttir að fá ensku deildina af stað aftur um nýliðna helgi, þá hefst riðlakeppni Meistaradeildarinnar þennan veturinn á morgun. Okkar menn spila strax á fyrsta leikdegi og það leik sem mætti á pappírnum kallast erfiðasti leikur riðilsins, leikur gegn Porto á útivelli í Oporto í Portúgal.

Porto-liðið er mjög sterkt, en hversu sterkt nákvæmlega er erfitt að segja til um. Þeir unnu Meistaradeildina vorið 2004 undir stjórn José Mourinho, ári áður en okkar menn unnu sömu keppni. Síðan þá hefur liðið mátt þola alls kyns blóðtökur og breytingar; Mourinho fór sama sumar með nokkra lykilmenn með sér, auk þess sem menn eins og Deco, Maniche, Costinha og nú síðast Anderson – sem fór til Manchester United – hafa sagt skilið við liðið. Liðið hefur farið vel af stað í vetur og unnið alla leiki sína í portúgölsku deildinni, enda verið með fádæmum sigursælir heima fyrir síðustu tíu árin.

Í dag er það sennilega portúgalski vængmaðurinn Ricardo Quaresma sem er þeirra skærasta stjarna, og sennilega sá leikmaður sem flestir Liverpool-menn hafa verið spenntir fyrir að fá til liðsins, utan Fernando Torres sem kom í sumar. Quaresma er fastamaður í portúgalska landsliðinu og skoraði m.a. gegn Chelsea á Stamford Bridge í Meistaradeildinni s.l. vor, þar sem Porto-menn voru hálftíma eða svo frá því að slá Chelsea út úr keppni.

Það vekur athygli að Porto-liðið hefur aldrei tapað á heimavelli fyrir enskum mótherjum, og þó hafa lið eins og Chelsea og Manchester United komið í heimsókn til þeirra á síðustu tveimur tímabilum. Þannig að það væri algjör flónska að ætlast til sigurs af okkar mönnum í Oporto annað kvöld. Sérstaklega ef tekið er mið af nýlegri sögu Liverpool gegn portúgölskum liðum; haustið 2001 mættum við Boavista í riðlakeppni Meistaradeildarinnar og gerðum tvö 1-1 jafntefli, vorið 2006 slógu Benfica okkur svo út úr 16-liða úrslitum keppninnar með sigrum bæði í Lissabon og á Anfield í Liverpool.

Með öðrum orðum: jafntefli þarna, miðað við sögu og nýleg afrek, eru góð úrslit fyrir okkar menn.

Hvað liðið hans Rafa Benítez varðar er allt við svipað heygarðshorn og um helgina, býst ég við. Kewell og Aurelio eru farnir að æfa en eru ekki leikhæfir, á meðan ég efast um að Rafa treysti Javier Mascherano í þennan leik eftir þau ferðalög sem hann hefur lagt á sig síðustu tvær vikurnar með argentínska landsliðinu. Kannski er þetta góður leikur fyrir hinn brasilíska Lucas að stíga sín fyrstu skref í Meistaradeildinni?

Einn leikmaður sem verður þó klárlega í byrjunarliðinu er Fernando Torres. Hann var á bekknum um helgina og hefur **aldrei** leikið leik í Meistaradeild Evrópu, þannig að leikurinn annað kvöld verður honum stærri stund en flestum. Eins má búast við að menn eins og Steven Gerrard, Ryan Babel, John Arne Riise og Dirk Kuyt komi inn í liðið að nýju eftir að hafa verið á bekknum eða utan hóps um helgina.

**Uppfært:** *Opinbera vefsíðan staðfestir að Johnny Riise og Momo Sissoko missi af leiknum vegna meiðsla, en Fabio Aurelio komi inn í hópinn í staðinn. Ég ætla því að leyfa mér að breyta spánni um byrjunarlið. -KAR*

Ég spái því að Rafa stilli liðinu svona upp:

Reina

Finnan – Carragher – Agger – Arbeloa

Pennant – Gerrard – Alonso – Babel

Kuyt – Torres

**Bekkur:** Itandje, Hyypiä, Aurelio, Sissoko, Mascherano, Benayoun, Lucas, Leto, Crouch, Voronin. Veljið sjö af þessum níu

**MÍN SPÁ:** Þessi leikur leggst ágætlega í mig, en þó kannski meira af því að ég hlakka til að sjá Meistaradeildina fara af stað en að ég sé bjartsýnn á góð úrslit. Þetta gæti allt eins tapast, og yrði sennilega engin skömm að því gegn sterku liði eins og Porto, þannig að ég hlakka fyrst og fremst til að sjá skemmtilega rimmu tveggja sterkra liða.

Ég ætla þó að vera metnaðarfullur og spá okkar mönnum 2-1 sigri eftir að lenda undir. Quaresma stríðir Riise framan af og leggur upp mark Porto-manna en okkar menn taka öll völd í síðari hálfleik og uppskera tvö mörk. Torres skorar, enda ættu portúgalskir andstæðingar að henta spænskum bakgrunni hans í knattspyrnunni vel.

Meistaradeildin er að byrja. Okkar menn hafa farið í úrslit í tveimur af síðustu þremur keppnum, geta þeir gert það þrjú af fjórum? **Áfram Liverpool!**

Sitt lítið af hverju.

Sky Sports greinir frá því að Liverpool hafið samið táninginn Daniel Sanchez Ayala en hann hafði ekki skrifað undir atvinnumannasamning við lið sitt Sevilla. Ayala er 17 ára gamall varnarmaður og þykir mikið efni. Hann mun skrifa undir 3ja ára samning. Ensk lið hafa verið dugleg að “stela” ungum leikmönnum frá Spáni en m.a. komu þeir Fabregas til Arsenal, Pique til Manchester United og Barragán til Liverpool án þess að þeir hefðu skrifað undir atvinnumannasamning við sín félög. Síðan þá hefur Barragán verið seldur til La Coruna (Liverpool á forkaupsrétt á honum).


Fernando Torres greinir frá því að honum hafi staðið til boða að fara til m.a. Arsenal, Manchester United og Chelsea en hafi á þeim tímapunkti ákveðið frekar að vera áfram hjá Atletico Madrid. Ég geri nú ráð fyrir því að flest stórlið í Evrópu hafi á einhverjum tímapunkti sett sig í samband við Atletico og spurst fyrir um drenginn.


Eftir jafntefli gegn Porstmouth um helgina hefur töluvert verið rætt um “squad rotation” hjá Rafa og eru margir ósammála hans nálgun. Ég er auðvitað ekki sáttur við jafnteflið en er samt sammála liðsvali hans í leiknum. Þetta lið sem hóf leikinn á að vera nógu gott til að klára svona leik og framan af leik leit út fyrir að það myndi takast. Rafa kemur sjálfur með haldbærar skýringar hvers vegna hann t.d. hvíldi Gerrard:

“Gerrard like the majority, wants to play every game, but I said that because Xabi Alonso and Momo Sissoko had trained with us because of [international] suspension they needed to start. But we have to talk to people and find a solution. It is not fair to have all your players all around the world and come back on Thursday to play early Saturday…”


Og Harry Redknapp segir að Manchester United verði meistarar:
“If I had to pick a champion, I’d pick Manchester United.”

Já Harry er alltaf léttur. Ég er tilbúinn í veðmál við hann (Hemmi, láttu hann vita af því.) :)

Portsmouth 0 – Liverpool 0

Jæja, Liverpool gerðu sitt annað jafntefli á leiktíðinni gegn Portsmouth í dag.

Rafa treysti greinilega ekki þeim mönnum, sem að spiluðu mest með sínum landsliðum í vikunni og því voru t.a.m. Torres og Gerrard á bekknum á meðan að Javier Mascherano var ekki einu sinni í hópnum enda var hann að spila leiki í Ástralíu í vikunni.

Byrjunarliðið var svona:

Reina

Finnan – Carragher – Agger – Arbeloa

Pennant – Sissoko – Alonso – Benayoun

Crouh – Voronin

Á bekknum: Itandje, Hyypia, Torres, Gerrard, Babel

Nú eiga margir sennilega eftir að kenna Benitez um þessi úrslit, en það vekur athygli að Carlos Tevez byrjaði inná fyrir Man U þrátt fyrir væntanlega sama ferðalag og Masche og Ronaldo, Vidic og Ferdinand spiluðu allan leikinn fyrir það sama lið þrátt fyrir að hafa spilað með sínum landsliðum jafnmikið og Gerrard.

Hjá Liverpool voru það hins vegar bara Voronin og Agger, sem spiluðu báða leikina með sínum landsliðum í vikunni og þeir voru þó bara að spila hálftíma í öðrum leikjanna (Agger tekinn útaf og Voronin var varamaður).

En allavegana, Liverpool liðið var mun betra liðið á vellinum í fyrri hálfleik, sérstaklega fyrstu 20 mínúturnar. Að mínu mati var Momo Sissoko besti maður liðsins í fyrri hálfleiknum og flestar hættulegar sóknir komu í gegnum hann. Marktækifærin voru mörg, en svo sem engin dauðafæri. Á 30. mínútu fengu svo Portsmouth furðulega vítaspyrnu þegar að Arbeloa togaði í peysu sóknarmanns Portsmouth (að mér sýndist) utan teigs. Gríðarlega strangur dómur og ef það á að dæma á svona brot, þá er hætt við því að vítaspyrnum fjölgi all svakalega í fótboltanum.

En Reina kom okkur til bjargar og varði frá Kanu.

Í seinni hálfleiknum komst Portsmouth betur inní leikinn. Smám saman komu kanónurnar af bekknum inná. Fyrst Torres fyrir Crouch og svo Gerrard fyrir Pennant. En allt kom fyrir ekki og leikurinn endaði markalaus. Voronin var nálægt því að skora og auk þess fengu Benayoun og Torres góð færi. Portsmouth liðið fékk svo 2-3 dauðafæri og hefðu klárlega geta stolið sigrinum.

**Maður leiksins**: Vörnin virkaði ekki nægilega sterk í dag og menn áttu oft í erfiðleikum með sóknarmenn Portsmouth. Voronin og Crouch börðust frammi, en náðu ekki að skapa neitt að ráði. Kantmennirnir voru svo slakir. Pennant rifjaði upp hvernig hann spilaði sína fyrstu mánuði fyrir Liverpool og það kom ekkert sérlega mikið útúr Benayoun.

Ég ætla því að tilnefna **Momo Sissoko** besta mann leiksins fyrir frammistöðuna í fyrri hálfleik. Hann vann boltann gríðarlega vel og auk þess var hann mjög ógnandi fram á við. Átti hættulegar sendingar og vann aukaspyrnur í hættulegum stöðum.

En niðurstaðan er jafntefli og Liverpool er því komið aftur uppí efsta sætið. Þegar þetta er skrifað er Arsenal að tapa fyrir Tottenham og nema að þeir skori tvö mörk þá halda Liverpool því sæti þangað til að Chelsea spilar á móti Blackburn seinna í dag.

Heimavöllur Portsmouth er sennilega einn erfiðasti útileikurinn, sem að Liverpool á eftir að spila á í vetur. Það er vissulega svekkjandi að ná ekki að vinna, en það er samt ljóst (svo maður sjái eitthvað jákvætt við þetta) að jafntefli á þessum erfiða útivelli er ekki alslæmt. En það er hins vegar ljóst að Rafa hefur ekki enn tekist að leysa það hvernig hann á að spila fyrsta leik eftir landsleikjahlé. Enn einu sinni reynast þeir leikir okkur erfiðir.

En við þurfum ekki að tala mjög lengi um þennan leik því að MEISTARADEILDIN byrjar á þriðjudagskvöld þegar að Liverpool menn fara til Portúgal til að spila við Porto.

Liðið gegn Portsmouth

Svona lítur þetta út. það er greinilegt að Rafa er að hvíla þá sem spiluðu mikið með landsliðunum í vikunni. Bekkurinn er alveg skuggalega sterkur.

Ef við vinnum með þessari uppstillingu, þá eigum við eftir að vera í toppbaráttunni í vetur.

Reina

Finnan – Carragher – Agger – Arbeloa

Pennant – Sissoko – Alonso – Benayoun

Crouh – Voronin

Bekkurinn: Itandje, Hyypia, Torres, Gerrard, Babel.

Portsmouth á morgun

Loksins leikur á ný. Þetta hefur verið löng og erfið bið fyrir mann og mér finnst eins og mánuðir hafi liðið frá því að við spiluðum leikinn gegn Derby. Einn af erfiðari útileikjum liðsins er framundan, ferð til syðsta leikvangsins í deildinni. Portsmouth eru afar erfiðir heim að sækja og þeir hafa alltaf náð að skora gegn okkur á heimavelli sínum. Nú reynir á. Þetta er enn einn leikurinn þar sem menn geta sýnt hvort þeir eru menn eða mýs, hvort þeir ætli sér að halda áfram að koma út þeim skilaboðum að menn ætli sér að berjast hart um titilinn góða. Bæði Man.Utd og Arsenal eiga erfiða útileiki í þessari umferð og því væri mikilvægt að nýta sér það vel ef þau misstíga sig.

Portsmouth liðið hefur verið í mikilli uppbyggingu eftir að Harry Redknapp tók við þeim. Liðið er nánast óþekkjanlegt ef borið er saman við liðið sem var að ströggla fyrir þremur árum. Þeir byggja upp á sterkum varnarleik og eru með menn sem hafa svo verið að poppa upp og klára þau fáu færi sem þeir eru að fá. Vörnin þarf bara að halda, því ég reikna ekki með mörgum dauðafærum á mark Portsmouth. Sol Campbell er víst klár í slaginn hjá þeim á ný, og það sama má segja um Benjani. Við gætum líka átt von á því að sjá Papa Bouba Diop leika sinn fyrsta leik eftir að hafa komið frá Fulham nýlega. Þar er á ferðinni sterkur miðjumaður sem oft á tíðum er erfitt að eiga við. Primus er víst ennþá meiddur hjá þeim, en allir aðrir eiga að vera heilir.

Þá að okkar mönnum. Enn og aftur eru líkurnar á því að giska á rétt lið, svipaðar og að vinna í Lottó, sem sagt afar litlar. Það breytir því þó aldrei að menn þreytast seint á að reyna að giska á þetta hjá Rafa. Steve Finnan missti af báðum leikjum Írlands í landsleikjahléinu vegna hnémeiðsla og finnst mér afar hæpið að Rafa taki einhvern séns með hann. Ég spái því að Arbeloa verði í hægri bakvarðarstöðunni. Carra er búinn að ná sér af sínum meiðslum og Agger spilaði einungis 28 mínútur með Dönum á miðvikudaginn. Þeir munu því væntanlega spila miðvarðarstöðurnar. Aurelio er ekki í standi fyrir þennann leik, enda ný kominn tilbaka úr meiðslum og því mun Riise væntanlega taka vinstri bakvörðinn. Javier Maschareno var að spila í Ástralíu og er því pottþétt ekki í hópnum (ef hann er á annað borð kominn tilbaka) og Xabi er ferskur eftir að hafa náð að koma sér í leikbann með landsliðinu. Ég reikna því með að sjá þá Xabi og Stevie inná miðri miðjunni í þessum leik (finnst ekki líklegt að Stevie verði hvíldur á kostnað Momo). Pennant mun svo halda áfram hægra megin, en það er vinstri kanturinn og framherjastöðurnar sem mér finnst erfiðast að ráða í. Þeir Pennant og Benayoun stóðu sig vel á köntunum í síðasta leik, svissuðu um stöður og það var eiginlega alveg sama hvor var hvar. Ég ætla því að giska á að þeir byrji aftur á köntunum, mér finnst hreinlega ósennilegt að Leto verði hent inn í liðið í svona útileik þar sem baráttan verður í fyrirrúmi. Reyndar er það spurning hvort Rafa setji hreinlega traust sitt á Ryan Babel og ætli sér að byggja upp á hraða hans. Kewell er byrjaður að æfa aftur, en líklega kemur þessi leikur of snemma fyrir hann. Ég ætla svo bara að fara eftir óskhyggjunni með framherjana, set þá Kuyt og Torres þar. Mér finnst þeir einfaldlega ná best saman af framherjunum og Torres nýtur virkilega góðs af vinnusemi þess hollenska.

Liðið verður því svona samkvæmt minni spá:

Reina

Arbeloa – Carragher – Agger – Riise

Pennant – Gerrard – Alonso – Benayoun

Kuyt – Torres

Bekkurinn:
Itandje, Hyypia, Sissoko, Babel og Crouch

Þriðji útileikurinn sem sagt framundan og það væri alveg hrikalega öflugt að fara með 3 stig út úr honum. Með því að vinna leikinn, þá eru okkar menn hálfnaðir í fjölda sigurleikja á útivelli miðað við síðasta tímabil. Þá sigruðum við samtals 6 útileiki. Væri það ekki ljúft að vera með 3/3? En þetta verður erfitt, mjög erfitt. Það þarf að mæta þessu liði með sama krafti og þeir munu mæta okkur. Mark snemma gæti brotið þá niður, en ég býst við mjög jöfnum baráttuleik og segi að við sigrum þetta með einu marki. Eigum við ekki bara að segja að þetta verði fyrsti leikurinn þar sem Portsmouth nái ekki að setja mark á okkur á sínum heimavelli. Stevie setur markið.

Voronin er feitabolla

Þetta er frekar skrýtin frétt: Andriy Voronin reifst við þjálfara Úkraínu á miðvikudag og gæti misst sæti sitt í landsliðshópnum fyrir vikið.

Sagan er sú að Oleg Blokhin, landsliðsþjálfari Úkraínu, tók Voronin út úr liðinu fyrir leikinn gegn Ítalíu. Þegar langt var liðið á leikinn virðist hann hafa sagt eitthvað við varamannabekkinn, og Voronin þar á meðal, sem reitti Voronin til reiði og úr varð hávaðarifrildi þeirra á milli. Eftir leikinn baðst Blokhin afsökunar á sínum þætti en sagði um leið að tapið væri að vissu leyti Voronin að kenna, því hann hefði komið inn í þessa landsleikjahrinu **þremur kílóum þyngri** en hann var í haust og að Ítalir hefðu skorað sigurmarkið *eftir* að Voronin kom inná.

Ég veit ekki hvað Blokhin er að meina. Við vitum ekki málavöxtu með fullu, en ég verð samt að taka upp hanskann fyrir Voronin því hann hefur verið allt annað en slappur fyrir okkur í upphafi tímabils. Ég á hreinlega erfitt með að trúa því að hann hafi þyngst að því leytinu til að það hamli honum, hvað þá að hann sé í lélegra formi en hann hefur verið undanfarin tímabil. Ég trúi því bara eiginlega alls ekki. Varðandi það að hann sé þremur kílóum þyngri, þá kann vel að vera að hann hafi styrkt sig í sumar og haust á undirbúningstímabilinu til að búa sig undir enska boltann. Það er ekki beint sjaldgæft að menn þyngist um 2-5 kíló við að lyfta lóðum.

Ég veit það ekki, kannski sagði Voronin eitthvað á hliðarlínunni sem hann hefði ekki átt að segja, en ef þjálfarinn var tuldrandi yfir hausamótum varamanna um meint líkamsástand hans get ég skilið ef hann hefur reiðst. Og að kenna framherja um það að liðið fái á sig mark eftir að hann kemur inná er algjörlega fáránlegt.

Leikir helgarinnar

Jæja, landsleikjahléinu er að ljúka þennan mánuðinn og eftir tvo daga byrjar deildarkeppnin víðast hvar í Evrópu að rúlla aftur. Okkar menn ríða á vaðið með hádegisleik á laugardaginn en ef maður skoðar leikina sem eru um helgina eru nokkrar áhugaverðar viðureignir:

**Portsmouth – Liverpool:** Þetta er erfiður útileikur hjá okkar mönnum. Ef við getum unnið þennan leik erum við í góðum málum út mánuðinn, að mínu mati, en það er þó langt frá því að vera öruggt. Verður áhugavert að sjá hvernig liðið bregst við hádegisleik á útivelli langt frá Liverpool-borg eftir landsleikjahlé.

**Everton – Manchester United:** Hinn hádegisleikurinn á laugardegi, og sennilega eina skiptið á tímabilinu sem ég mun halda með Everton í leik. Ég hef engar áhyggjur af þeim bláu í titilbaráttunni, þannig að ef þeir gætu hirt eins og heil þrjú stig af United væri ég sáttur.

**Tottenham – Arsenal:** Úff, þetta er rosalegur leikur eins og venjulega þegar þessi lið mætast. Við getum bókað það að Arsenal-menn munu selja sig dýrt og reyna að ná sigri, og þeim hefur svo sem gengið vel á White Hart Lane undanfarin ár. En best fyrir okkur væri náttúrulega bara sigur heimamanna, þá gætum við náð forskoti á Arsenal-liðið líka.

**Chelsea – Blackburn:** Eftir tap í síðasta deildarleik eru yfirgnæfandi líkur á að blái her Mourinho taki þrjú stig í þessum leik, en þó skal maður aldrei afskrifa þrautseigt Blackburn-liðið. Þeir hafa spilað vel í vetur, fengið á sig fá mörk og eru enn taplausir í deildinni. Líklega sigur Chelsea, en látið ykkur ekki bregða ef Blackburn hanga á jafnteflinu.

Sem sagt, áhugaverðir leikir hjá toppliðunum. Þessi helgi gæti farið afskaplega vel fyrir okkar menn, sér í lagi ef United og Arsenal tapa á erfiðum útivöllum, en að sjálfsögðu veltur það allt á því hvað menn gera í sínum eigin leik. Þetta verður athyglisverður laugardagur.

Biðin senn á enda

Ég verð nú bara að viðurkenna það að mér finnst vera alveg óratími síðan Liverpool spilaði leik síðast. Við unnum Derby 6-0 og mér finnst mánuður/mánuðir hafa liðið síðan þá. Sem betur fer er þessi bið senn á enda og maður getur farið að horfa á fótbolta á ný. Það er bara akkúrat ekkert í fréttum þessa dagana, ekkert.

Nokkrir ljósir punktar þó. Fabio Aurelio spilaði í gær sinn fyrsta leik síðan hann sleit hásin í leik gegn PSV í apríl. Ég hef aldrei farið leynt með skoðun mína á þeim leikmanni, mér finnst hann virkilega góður. Hann var byrjaður að sýna sitt rétta andlit rétt fyrir meiðslin, en áður hafði ég mikið séð af honum með Valencia og hreifst alltaf af leik hans. Fyrir mér þá er þetta okkar besti vinstri bakvörður og haldi hann sér heill, þá gæti hann tekið þessa stöðu og eignað sér hana. Velkominn tilbaka. Hann verður þó tæplega klár í slaginn um helgina.

Aðrir ljósir punktar eru þeir að í leiknum í gær (æfingaleikur gegn Crewe sem vannst 2-1) þá spiluðu þeir Xabi Alonso og Yossi Benayoun. Alonso fékk frí vegna rauða spjaldsins gegn Íslandi og Ísrael spilar bara einn leik í þessu landsleikjahléi. Þeir gátu því snúið tilbaka strax eftir landsleiki síðustu helgar. Xabi skoraði einmitt úr víti í þessum leik, en aðrir sem byrjuðu leikinn voru t.d. Arbeloa, Hobbs, Pennant, Leto, Sissoko og Lucas. Rafa reyndar skipti út öllum leikmönnum í hálfleik, nema David Martin markverði.

Framundan eru svo tveir virkilega erfiðir útileikir. Það er aldrei auðvelt að fara til Portsmouth og ná í stig þar, og svo strax í næstu viku verður okkar erfiðasti leikur í riðli okkar í Meistaradeildinni (að mínu mati allavega), en þá fer liðið til Portúgal og mætir Porto á þeirra heimavelli. Sem sagt tveir erfiðir leikir framundan og enn og aftur þurfa menn að sýna úr hverju menn eru gerðir og hvort þeir ætli sér að halda áfram af alvöru að minna á sig í titilbaráttunni. Bring it on.

Fabio Aurelio orðinn heill

Samkvæmt Liverpool Echo í dag er Fabio Aurelio farinn að æfa aftur á fullu og mun spila í æfingaleik í kvöld, ef allt gengur samkvæmt áætlun. Hann hefur ekki spilað síðan hann meiddist í leik gegn PSV í Hollandi í Meistaradeildinni í apríl síðastliðnum, og miðað við hvernig hann var að spila fyrir meiðslin er þetta kærkomin viðbót við annars sterkan hóp okkar í byrjun tímabils.

Í sömu frétt vísar Rafa Benítez einnig til föðurhúsanna þeim sögusögnum að Pepe Reina sé á leiðinni til Atletico Madrid á næstunni. Pepe er ánægður hjá Liverpool og að spila þrusuvel, segir Rafa, auk þess sem hann er nýbúinn að framlengja samning sinn. Málið dautt.

Landsleikirnir um helgina og Carra klár gegn Porstmouth.

Skv. official heimasíðunni er Carragher á góðri leið eftir meiðslin og gæti verið með gegn Portsmouth um næstu helgi.
Rafa segir:

“He is running again and he will do more training and then maybe we can see if he has a chance to play at the weekend. At this moment, it’s still too early to say.”

Hvað varðar landsleikina þá er ljóst að enginn af landsliðsmönnum Liverpool meiddist í leikjunm helgarinnar:

Continue reading

Zidane: A 21st Century Portrait

Góðan daginn og gleðilegan mánudag! Ég veit ekki með ykkur, en ég er að fara yfir um í þessum taumlausu leiðindum sem við köllum Landsleikjahlé. Fyrir vikið ætla ég að grípa til þess ráðs að deila með ykkur smá kvikmyndanördaskap. Ég biðst afsökunar fyrirfram:

Um daginn horfði ég á stórmerkilega kvikmynd, Zidane: A 21st Century Portrait. Hún fjallar, eins og titillinn gefur til kynna, um frönsku knattspyrnuhetjuna Zinedine Zidane, sem var sennilega hæfileikaríkasti og besti knattspyrnumaður sinnar kynslóðar áður en hann lagði skóna á hilluna eftir HM í knattspyrnu í fyrra. Eins og flestir muna ennþá lauk ferli hans með ólíklegasta móti, er hann skallaði andstæðing í úrslitaleik Heimsmeistarakeppninnar og var rekinn útaf, en myndin fjallar ekki um það.

Zidane: A 21st Century PortraitÞessi kvikmynd, sem er meðal annars framleidd af Íslendingnum Sigurjóni Sighvatssyni, fjallar um einn leik í spænsku La Liga. Um er að ræða leik Real Madrid og Villareal sem fór fram á Santiago Bernabeau-vellinum vorið 2005. Því minna sem maður veit um þennan leik þegar maður horfir á myndina, því betra, því það tekur vafalítið spennuna úr henni að vita hvernig henni lauk, hvað gerðist og hvenær. Ég mundi ekkert hvað gerðist í þessum leik og það jók bara á spennuna. Eins sjá glöggir að þetta er frá vorinu 2005, en meðal “aukaleikara” í myndinni eru markvörður Villareal, Pepe Reina, og framherji Real Madrid, Michael Owen.

Allavega. Í stað þess að horfa á þennan knattspyrnuleik eins og maður horfir venjulega á leiki fáum við hér stórkostlega innsýn í heim knattspyrnumannsins; á meðan á leik stóð var sautján myndavélum beint að Zidane, auk þess sem hann lék með hljóðnema saumaðan í búning sinn. Leikstjórarnir, þeir Douglas Gordon og Philippe Parreno, klippa myndina stórvel svo að manni leiðist aldrei þótt mest allan tímann sé verið að horfa á einn mann hlaupa um völlinn og taka mismikinn þátt í leiknum. Þeir skipta yfir í “útsendingu” spænsks sjónvarps þegar eitthvað gerist, svona til að sýna okkur hvað er að gerast í leiknum fyrir utan Zidane, og svo fáum við að sjá hvernig Zidane bregst við. En mest allan tímann erum við að horfa á þennan mikla meistara leika knattspyrnuleik.

Það er undarleg tilfinning að fá að kynnast því hvernig Zinedine Zidane lék knattspyrnu. Sem er í rauninni það sem gerist – við fáum að prófa að vera Zidane í einum leik. Það var margt sem kom mér á óvart við að horfa svona á hann; til að mynda segir hann varla nema svona þrjátíu orð í leiknum, og eina heila setningin sem hann segir er við dómarann á vel völdu augnabliki. Þá er mjög spes augnablik seint í leiknum þegar hann og Roberto Carlos hlæja vel og lengi saman, án þess að nokkur orð hafi verið sögð. Það er engu líkara en að þessir menn séu svo samstilltir að þeir þurfi ekki að tala til að skilja hvor annan.

Maður skynjar ýmislegt þegar maður horfir á þessa mynd. Hún er ekki fyrir efasemdarmenn, ég hugsa að aðeins harðir áhugamenn um knattspyrnu geti horft á þetta til enda, en þar skilur líka að. Ég hafði stórgaman af þessari mynd og mig grunar að þið mynduð hafa gaman af henni líka, sem hafið á annað borð nægan áhuga á knattspyrnu til að lesa þessa síðu. Ég efast þó um að konan mín myndi endast nema fimm mínútur yfir henni.

Zidane var sannarlega snillingur á knattspyrnuvellinum, það geta allir sem hafa séð hann spila í eigin persónu vottað fyrir, og það er eins og áður sagði athyglisvert að fylgjast með hvernig hann ber sig að í leik. Hann hleypur ekki mikið, en er stöðugt á ferðinni. Hann stoppar aldrei, þótt ég hugsa að hann taki sennilega ALDREI á sprett í þessum heila leik. Það hljómar ótrúlega, en þegar maður horfir á hann spila finnst manni sem hann einfaldlega þurfi aldrei að spretta úr spori. Enda var hraðinn aldrei hans helsta vopn. Stærsti vöðvi Zidane hefur alltaf verið heilinn og það sést í þessum leik hve mikil einbeitningin er. Hann er alltaf að lesa leikinn, alltaf á ferðinni um völlinn að leita uppi glufur. Hann missir boltann ALDREI í þessum leik, ef frá eru taldar nokkrar misheppnaðar stungusendingar, og þótt hann sé mismikið inni í spilinu hjá Real er hann alltaf líklegur til að skipta sköpum.

Ég mæli bara með að þið horfið á þessa mynd. Framan á hulstrinu sem ég keypti er tilvitnun úr The Guardian þar sem einhver blaðamaðurinn heldur því fram að þetta sé besta kvikmynd um knattspyrnu sem hefur verið gerð, og svei mér þá ef ég get ekki tekið undir það. Hún er reyndar bara fyrir harða aðdáendur, en þessar tæplega níutíu mínútur eru fyllilega þess virði. Ef þið hafið tíma til að horfa á Sunderland – Birmingham á laugardegi hafið þið alveg tíma til að fylgjast með sönnum meistara að störfum.

Án þess að ég vilji spilla neinu, þá er myndin ekki bara góð mynd af knattspyrnuhæfileikum Zidane heldur einnig persónuleika hans. Eins og menn vita átti hann sér dökka hlið sem átti það til að skyggja á hæfileika hans og sú skuggahlið sýnir sig alveg á köflum hér. Hann skallar engan í bringuna, en skuggahliðin er samt þarna. Það er einmitt það sem gerði Zidane svo heillandi sem knattspyrnumann; maður vissi aldrei hvað hann gerði næst.

Það er mjög auðvelt að fletta upp úrslitum þessa leiks og sjá hvað gerðist, hvenær og hver örlög Zidane urðu þennan apríldag gegn Villareal. En ég hvet ykkur til að gera það ekki (og enn síður að afhjúpa það í ummælum þessarar færslu). Ef þið mögulega getið, sjáið þessa mynd og gerir það án þess að vita úrslitin. Þið munið heillast af hæfileikum og persónuleika Zinedine Zidane, besta knattspyrnumanns sinnar kynslóðar.

Eru ekki allir í stuði?

Jæja, hvað segir fólkið?

Það er afskaplega lítið hægt að skrifa um Liverpool í þessu landsleikjahléi. Einhver blöð eru að skálda upp sögur um að við séum á eftir hinum mexíkóska [Giovanni dos Santos](http://en.wikipedia.org/wiki/Giovanni_dos_Santos) hjá Barcelona. Það væri náttúrulega stórkostlegt enda virkar sá strákur frábært efni og auk þess er hann frá Mexíkó, sem er land sem ég dýrka og dái og held mikið með.

En þetta er sennilega bara slúður, sem að blöðin skálda upp í fréttaþurðinni.

Ég sá ekki nema fyrri hálfleikinn af Ísland-Spáni, þar sem ég var á Chris Cornell tónleikunum. Sá ekki mikið af Liverpool mönnunum. Sá þó brotið hjá Xabi, sem ég skildi ekki alveg. Það sást allavegana ekki í sjónvarpinu að þetta væri rautt spjald, þar sem það vantaði myndavél hinum megin við völlinn. En þó var línuvörðurinn í góðu færi við þetta brot og gat því séð það.

Ég sá svo lítið til Torres. En það væri gaman að heyra frá fólki sem veit eitthvað hvernig Liverpool mönnum gekk í gær. Sá til dæmis einhver Agger í Dana leiknum? Gerrard spilaði víst ekki mjög vel í Englandsleiknum (ég sá hann ekki) og Benayoun var auðvitað í byrjunarliði Ísraels. Ryan Babel spilaði í þriggja manna framlínu Hollands ásamt RVN og RVP. Dirk Kuyt var á bekknum og ég veit ekki til þess að hann hafi komið inná.

Riise var í byrjunarliði Noregs og Hyypia auðvitað hjá Finnlandi.

Endilega setjið inn komment ef þið vitið eitthvað um það hvernig gekk hjá okkar mönnum.

Meistaradeildarhópurinn

Samkvæmt uppfærslu á opinberri heimasíðu UEFA frá því í morgun, þá er Meistaradeildarhópur Liverpool FC staðfestur. Það var eins og mig grunaði á sínum tíma að “hinn” listinn var einungis listi yfir leikmenn fyrir leikina gegn Toulouse. Það kemur í rauninni ekkert á óvart við þennann lista:

Markverðir:
Pepe Reina
Charles Itandje
David Martin

Varnarmenn:
Sami Hyypiä
Jamie Carragher
John Arne Riise
Steve Finnan
Álvaro Arbeloa
Daniel Agger
Fabio Aurelio
Stephen Darby
Robert Threlfall *
Jack Hobbs *

Miðjumenn:
Yossi Benayoun
Steven Gerrard
Harry Kewell
Jermaine Pennant

Xabi Alonso
Mohamed Sissoko

Javier Mascherano
Ryan Flynn *
Sebastian Leto
Lucas Leiva
Ray Putterill *
Jay Spearing *

Sóknarmenn:
Andriy Voronin
Dirk Kuyt
Peter Crouch
Fernando Torres
Ryan Babel
Craig Lindfield *

Enginn Paletta og að sjálfsögðu er Harry Kewell hluti af hópnum, enda farinn að nálgast það að geta spilað á ný. Stjörnumerktir leikmenn eru af svokölluðum B-lista sem útskýrður var hér í commentum við hina færsluna um hópinn.

Yfir hverju var Rafa að kvarta?

Við munum að ekki er langt síðan að Rafa var að pirrast yfir leikjauppröðun hjá Liverpool eftir landsleikjahlé. Ég er ekki viss um að allir hafi náð því sem hann átti við þá. Hann sagði þetta í síðasta landsleikjahléi, og kom ég með dæmi um það þá. Í því tilviki þá náði liðið í heild sinni ekki fullri æfingu saman fyrir leikinn gegn Sunderland. Landsleikirnir eru á miðvikudagskvöldi og leikmenn eru að skila sér tilbaka á fimmtudegi og langt fram á kvöld þann dag. Á föstudegi þurfti svo að ferðast til Sunderland, því það er nyrsti staður sem liðin í Úrvalsdeildinni ferðast til og það vildi svo skemmtilega til að Liverpool þurfti að spila hádegisleik fyrir aðal umferðina.

Kíkjum nú á hvað verður í lok þessa landsleikjahlés. Sama staða er uppi með að landsleikirnir eru á miðvikudagskvöldi og leikmenn eru að koma sér tilbaka á fimmtudeginum. Föstudaginn þarf svo að nýta í að ferðast með liðið því á laugardeginum er Liverpool enn og aftur sett á hádegisleik og í þetta sinn er það til Portsmouth, sem er syðsti staður sem liðin í Úrvalsdeildinni þurfa að ferðast til. Reyndar mun Javier Mascherano ekki vera kominn í tæka tíð þar sem hann þarf að ferðast til Ástralíu í æfingaleik með Argentínu, en hvað um það. Það er eitt að vera með landsleikjahléin, en annað að geta ekki fengið liðið saman til æfinga vegna þess að leikurinn er svo snemma á laugardeginum að það verður ekki komið við æfingu þá.

Fjöldi hádegisleikja hjá Liverpool er alveg ótrúlega mikill, og á síðasta tímabili minnir mig að Liverpool hafi spilað lang flesta hádegisleiki. Það þarf ekki að tala við marga stuðningsmenn liðsins sem sækja leiki til að heyra hversu illa mönnum líkar þetta. Það er nefninlega ekki bara liðið sem þarf að ferðast, heldur stuðningsmennirnir líka. Leikir fara fram á alls konar tímum, en það er hreint út sagt ótrúlegt hversu oft við lendum í þessu. Það getur vel verið að einhverjir líti á þetta sem væl, en þetta er bara staðreynd. Ekki nein afsökun fyrir slökum úrslitum eða neitt þannig, maður bara heyrir gríðarlega óánægju meðal stuðningsmanna með þetta, enda skiljanlegt.

Ég hef oft velt fyrir mér fyrirkomulaginu á þessum landsleikjum. Það er alveg vitað mál að menn eru að ferðast þvert og endilangt út um allar trissur. Það er líka vitað að deildarkeppnin er svo strax helgina á eftir. Þetta á ekkert bara við Liverpool, heldur er þetta þannig í mjög mörgum deildum. Myndi það ekki gera mikið ef þessir leikir færu fram á þriðjudagskvöldum? Heill dagur í þessu getur skipt máli fyrir félagsliðin. Er of stutt að spila á laugardegi og svo strax aftur á þriðjudegi? Er það ekki gert allan veturinn í sambandi við deildarkeppnir og Meistaradeild Evrópu? Finnst mönnum virkilega skrítið að það sé kergja á milli þeirra sem eru að stýra félagsliðum og svo landsliðanna? Það er hreinlega ekkert verið að hugsa í þessu sambandi, einfalt mál. Bara þetta litla atriði gæti verið skref í rétta átt. Það eru jú einu sinni félagsliðin sem borga laun leikmanna en ekki landsliðin.

Nú krosslegg ég bara fingur um að Stevie G sjái að sér og dragi sig út úr hópnum fyrir leikinn gegn Ísrael. Hann er meiddur, hefur ekkert náð að spila og nánast ekkert æft. Finnan búinn að draga sig út úr hópnum en Torres ætti að vera klár á Laugardalsvöllinn. Vonandi koma menn heilir tilbaka. Get ekki beðið eftir að laugardagurinn 15. september renni upp á ný, þá byrjar boltinn að rúlla á ný. Var ég einhvern tíman búinn að segja frá því að ég HATA LANDSLEIKJAHLÉ? :)

Masche

Fínt viðtal við [Javier Mascherano](http://www.liverpoolfc.tv/news/features/this_season/FN11754070906-0910.htm) um tíma hans hjá Liverpool.

Dæmið á Crouch!

Þröstur bendir á þessa frétt í ummælum við síðustu færslu. [Þetta er alveg hreint magnað](http://www.skysports.com/story/0,19528,11095_2709143,00.html). Graham Poll segir að dómurum hafi fyrir síðustu HM keppni sérstaklega verið bent á að dæma á það hvernig Peter Crouch fer uppí skallabolta:

>”At the World Cup last year, we were shown videos of England games. The head of refereeing at Fifa said, ‘Look at this big fella Crouch. He’s a real pain and getting away with too much. We need to mark him as a player we need to look out for’.

Þetta skýrir það allavegana af hverju það var dæmd aukaspyrna á Crouch í hvert einasta helvítis skipti sem hann fór upp í bolta. Ég veit að hann er of klaufskur í brotum, en þetta hljóp uppí algerar öfgar á HM.

Ertu þá faaaaarinn, ertu þá farinn frá mér?

[5.júlí 2005](http://www.kop.is/gamalt/2005/07/05/) er sennilega dagur sem við Liverpool menn gleymum seint. Það er dagurinn sem við Liverpool menn vöknuðum upp við þá martröð að fyrirliðinn og okkar besti leikmaður síðustu árin var að fara frá okkur. Besti miðjumaður í heimi, sem hafði bara mánuði fyrr tekið við Meistaradeildarbikarnum í Istanbaúl, var að fara.

Það er sennilega auðvelt að gleyma hversu vonsvikinn maður var. Í tengslum við fótbolta hef ég aldrei upplifað annan eins tilfinningarússíbana einsog í kringum Steven Gerrard þessa tvo daga, en einsog við munum þá ákvað Gerrard að vera áfram [daginn eftir](http://www.kop.is/gamalt/2005/07/06/).

Mitt í þessari atburðarrás skrifaði ég reiðipistil um Gerrard og ákvörðun hans. Það fór á endanum svo að Gerrard hætti við að fara áður en ég gat birt þennan pistil. Þessi pistill hefur verið inní kerfinu hjá okkur síðan og hann kom upp í umræðu á milli okkar Kristjáns fyrir nokkrum dögum og ákvað ég í kjölfarið að birta hann núna rúmum tveimur árum eftir að hann var skrifaður. Það er ágætt að sjá hversu mikið betur hlutirnir líta út í dag en þeir gerðu þá.

Það fyndna við þetta eftirá er hvaða leikmenn við sáum fyrir okkur koma í stað Gerrard. Í einni færslunni er talað um **Jenas**, Ballack, Scott Parker og fleiri snillinga. En það mikilvægasta er að eftir að Gerrard ákvað að vera áfram, þá hefur slúðrið alveg horfið. Ég man að þegar ég var að reyna að sjá jákvæðu hlutina við þetta, þá var það að sleppa við allt talið um Gerrard og Chelsea. Í dag þurfum við ekki lengur að hafa áhyggjur af slúðrinu í kringum Gerrard, sem var farið að pirra okkur óendanlega mikið. Nei, í dag getum við einfaldlega notið þess að sjá besta miðjumann í heimi spila af ástríðu fyrir uppáhaldsliðið okkar.

He’s big and he’s fucking hard, Steve Gerrard Gerrard.

*Upprunalegi pistillinn, skrifaður 5.júlí 2005 klukkan 15.00:* **Gerrad er að fara!**

Hvað getur maður sagt um þetta [mál](http://www.kop.is/gamalt/2005/07/05/13.26.38/)? Hvað getur maður sagt eftir öll skiptin, sem ég hafði áhyggjur af Gerrard. Eftir öll skiptin, sem ég fagnaði með honum, eftir öll skiptin sem ég hélt því fram að hann væri framtíð Liverpool og Englands, besti miðjumaður í heimi. Eftir öll skiptin, sem hann kyssti skjöldinn, [beit](http://www.nos.nl/sport/Images/2003_ap_gerrard_tcm7-157592.jpg) í skjöldinn. Eftir öll skiptin, sem hann sagði að það að vera fyrirliði Liverpool væri það besta, sem hann gæti hugsað sér.

Þetta eru stærstu svik nokkurs leikmanns við Liverpool. Svo miklu verra en Macca og Michael. Annað árið í röð er uppalinn Liverpool maður að fara frá okkur til ríkara liðs. Síðast voru peningarnir notaðir til að kaupa Xabi Alonso og Luis Garcia. Það er vonandi að við verðum jafn heppin núna.

Það er auðvelt að tala um hversu mikil svik þetta er. Hversu mikil hræsni allar yfirlýsingarnar hjá Gerrard eftir Istanbúl voru. Hversu ömurleg yfirlýsingin í dag var, þar sem hann gaf í skyn að þetta væri liðinu *okkar* að kenna. Það er náttúrulega tómt kjaftæði. Gerrard er að fara vegna þess að hann hefur aldrei haft sömu trú á þessu liði og við höfum. Hann hefur alltaf haft efasemdir. Þegar við aðdáendur fórum bjartsýnir inní Meistaradeildarleiki, þá var Gerrard alltaf svartsýnn. Hann var byrjaður að trúa öllu ruglinu um að þetta væri *eins manns* lið og að hann væri þessi eini maður. Við vissum betur, en hann byrjaði að trúa bullinu í ensku pressunni.

Það er ekki einsog Gerrard sé að fara frá litlu liði í slæmu ástandi. NEI, Gerrard er fyrirliði Liverpool, sigursælasta liðs Englands fyrr og síðar. Gerrard tók við stærstu verðlaunum í evrópskri knattspyrnu fyrir mánuði síðan. Verðlaunum, sem mönnum einsog Ronaldinho, Lampard, Vieira, Henry, Van Nilsteroy, Eto’o og fleirum hefur bara dreymt um að taka á móti. Verðlaunum, sem öllum knattspyrnumönnum dreymir um að taka á móti. Gerrard er að fara frá Liverpool liðinu þegar það er á réttri leið. Gerrard er búinn að vinna ALLA titla nema meistaratitilinn með Liverpool. Hann hefur orðið bikarmeistari, deildarbikarmeistari, unnið UEFA cup, Meistaradeildina, Super Cup og Góðgerðarskjöldinn. Fáir leikmenn geta státað af öðru eins bikarasafni. Frank Lampard kemst ekki nálægt því! Gerrard er að yfirgefa lið, sem var að styrkja sig fyrir komandi átök í deildinni. Gerrard hefði getað verið partur af einhverju merkilegu hjá Liverpool, en hann velur annað.

Continue reading

15 landsliðmenn á ferð og flugi.

Það eru hvorki fleiri né færri en 15 leikmenn Liverpool sem eru að spila landsleiki um helgina og í næstu viku. Þessir 15 landsliðsmenn koma frá 10 mismunandi löndum, 3 frá Spáni og Englandi og 2 frá Hollandi. Hinir 7 koma frá Írlandi, Finnlandi, Danmörku, Noregi, Ísrael, Argentínu og Úkraníu. Það eru fleiri landsliðmenn í Liverpool en nýverið hætti Carragher að gefa kost á sér í það enska, það er ekki leikur hjá Malí (Sissoko) fyrr en í október, Harrry Kewell er meiddur og er því ekki með ástralska liðinu gegn Argentínu núna, Lucas var ekki valinn fyrir æfingaleiki brasilíska liðsins gegn USA og Mexikó og einhverra hluta vegna er Pennant ekki í því enska. Ég tel hins vegar ljóst að ef Pennant og Arbeloa halda áfram að spila eins vel og þeir hafa gert í upphafi tímabilsins þá verðir þeir báðir komnir með landsleiki fyrir lok þessa tímabils.

Continue reading

Þeir útvöldu.

Öll liðin sem taka þátt í Meistaradeildinni hafa skilað inn lista með þeim 25 leikmönnum sem eru gjaldgengir í riðlakeppninni. Það sem er kannski athyglisverðast hjá Liverpool er að Harry Kewell er ekki á þeim lista en vel má vera að það sé vegna meiðsla og lengra sé í hann en ég alla vega taldi. Síðan er Gabriel Paletta í hópnum en eins og kunnugt er þá hefur hann verið seldur til Boca Juniors en hópurinn er eftirfarandi:

Continue reading

Mánudagspælingar

Í dag er mánudagur; fimm umferðum er lokið í Úrvalsdeildinni og skollið á tveggja vikna hlé vegna landsleikja, forkeppni Meistaradeildarinnar er búin og búið að draga í riðla fyrir sjálfa keppnina, leikmannaglugginn er lokaður fram í janúar og fyrir vikið finnst mér við hæfi að við stöldrum aðeins við og íhugum byrjun tímabilsins.

Tölfræðin

Liverpool FC hefur spilað sex leiki á tímabilinu. Í þeim leikjum …

  • Hefur liðið skorað 16 mörk, sem gerir 2.67 mörk að meðaltali í leik. Þá hafa alls níu leikmenn skorað þessi fimmtán mörk (sjálfsmark Lauren hjá Villa er það sextánda), en það hlýtur að vera jákvætt að svo margir (þar á meðal allir fjórir framherjarnir) leikmenn skuli vera komnir á blað strax.
  • Hefur liðið fengið á sig tvö mörk, bæði úr vítaspyrnum. Fyrra vítið kom vegna klaufaskaps Carragher og/eða heppni Villa, en boltinn hrökk í höndina á honum. Um vítaspyrnudóminn gegn Chelsea þarf ekki að fjölyrða. Eftir stendur sú staðreynd að engu liði hefur enn tekist að brjóta vörn Liverpool á bak aftur með spilamennsku sinni.
  • Pepe Reina hefur leikið alla þessa sex leiki í marki Liverpool og haldið hreinu í fjórum þeirra. Sem er frábær tölfræði, ef hann getur haldið áfram að halda hreinu í fjórum af hverjum sex leikjum á liðið eflaust eftir að setja einhvers konar met í að halda hreinu í vetur. Þ.e.a.s., liðið á eftir að bæta metið sem Pepe Reina á nú þegar. ;)
  • Mörk liðsins hafa skipst þannig: Torres (3), Voronin (3), Alonso (2), Kuyt (2), Gerrard, Babel, Crouch, Sissoko, Hyypiä. Fyrir utan Nicolas Anelka hjá Bolton er Torres markahæstur í Úrvalsdeildinni eftir fimm umferðir (hann á líka leik til góða í þeim efnum). Torres er þegar búinn að skora einu marki minna en Andriy Schevchenko skoraði allt tímabilið í fyrra í Úrvalsdeildinni. Torres er búinn að skora jafn mikið og allt Manchester United-liðið í deildinni. Oft er talað um að nýir leikmenn þurfi tíma til að aðlagast ensku deildinni. Það á ekki við hér. :)
  • Í þessum sex leikjum er Rafa Benítez búinn að nota 20 leikmenn, þar af 18 í Úrvalsdeildinni. Þeir tveir sem hafa bara spilað í Evrópu eru Sebastian Leto og Lucas Leiva.
  • Af þessum 20 leikmönnum hafa aðeins tveir spilað hverja einustu mínútu af tímabilinu hingað til; Pepe Reina … og Alvaro Arbeloa. Sem segir mér að sá síðarnefndi sé orðinn lykilmaður í plönum Rafa Benítez.

Úrvalsdeildin

Top of the League!Hvað getur maður sagt? Eftir fimm umferðir er Liverpool FC á toppi Úrvalsdeildarinnar, með einn leik til góða og yfirburða markatölu á við hin toppliðin. Þökk sé stórsigrinum gegn Derby County er liðið með meira en tvöfalt betri markatölu en liðið með næstbestu markatöluna. Það á þó eflaust eftir að jafnast út yfir tímabilið; fyrir það fyrsta eiga Derby-menn eftir að heimsækja hin stórliðin líka, og svo eru fleiri ár síðan við skoruðum meira en bæði Manchester United og Arsenal í deildinni.

Aðalatriðið í þessu er það að við töluðum og töluðum um það í sumar að slæm byrjun í haust, fjórða árið í röð undir stjórn Rafa Benítez, yrði einfaldlega ekki liðin og að afsakanirnar væru uppurnar. Hann fékk að kaupa þá sem hann vildi í sumar og byrjaði með nær heilan hóp í haust og því var kominn tími til að “borga eða þegja”, eins og sagt er. Sem betur fer hefur Rafa borgað sig í þessum fyrstu leikjum og aðeins dómaraskandall ársins hindrar það að liðið sé með 100% sigurhlutfall í öllum leikjum tímabilsins. Við vitum að það er enn mikið eftir af tímabilinu og að það vinnur ekkert lið titilinn í ágúst, en svona byrjun var einmitt það sem liðið þurfti. Menn þurftu að losna við hræðsluna sem fylgir því að byrja illa og fá smá sjálfstraust í kjölfarið. Það er núna komið, enda er nærri því hver eina blaðagrein sem fjallar um Úrvalsdeildina eftir þessa helgi að spyrja sig að því sama: “Getur Liverpool virkilega unnið titilinn?”

Það jákvæðasta við byrjun liðsins í Úrvalsdeildinni er hins vegar spilamennska liðsins. Eins og fram kom hér að ofan hefur Rafa þegar notað átján leikmenn í þessum fjórum deildarleikjum – tveir heima og tveir á útivelli – en það virðist ekki hafa haft nein áhrif á spilamennskuna. Hann stillti upp sama byrjunarliði í fyrsta leiknum úti gegn Aston Villa og heima gegn Chelsea og í báðum leikjum lék það lið virkilega vel og var með öll völd á vellinum. Gegn Sunderland úti hvíldi hann nokkra leikmenn, auk þess sem Gerrard var frá vegna tábrots, og hann varð fyrir því óláni að missa bæði Hyypiä og Carragher útaf meidda í þeim leik. Það kom þó ekki að sök, þar sem þeir leikmenn sem komu inn í staðinn spiluðu í raun ekkert verr heldur en Carra, Gerrard og hinir lykilmennirnir sem voru fjarri góðu gamni. Um helgina spilaði liðið svo án Carra og Gerrard og slátraði Derby County. Það er kannski ekki hægt að lesa of mikið út úr þeim leik, þar sem Derby-liðið var svo lélegt, en fyrir nokkrum árum síðan hefðum við verið í vandræðum með svona lið án Gerrard. Í ár erum við með lið sem er búið að skora tólf mörk í þremur leikjum án fyrirliðans. Það kallast breidd, gott fólk.

Næsti deildarleikur er eftir tólf daga á útivelli gegn Portsmouth. Lið Harry Redknapp tapaði fyrir Arsenal á útivelli um helgina og Chelsea á útivelli í mjög jöfnum leik fyrir viku síðan, en þar áður höfðu þeir m.a. náð jafntefli heima gegn Manchester United. Þeir unnu okkur á Fratton Park á síðasta tímabili, þannig að þetta verður erfiður leikur. Það er þó ljóst að okkar menn munu mæta í þann leik fullir sjálfstrausts eftir sterka byrjun, enda toppliðið í deildinni.

Meistaradeildin

Torres er nýji prinsinn á AnfieldLiðið vann Toulouse, 1-0 á útivelli og 4-0 á heimavelli, og tryggði sér fyrir vikið þátttökurétt í Meistaradeild Evrópu fjórða árið í röð. Búið er að draga í riðla og er Liverpool í riðli A ásamt Porto, Marseille og Besiktas. Fyrsti leikur liðsins er eftir hálfan mánuð, á útivelli gegn Porto.

Í raun má segja að liðið hafi farið í gegnum forkeppnina af meira öryggi nú en þeir eru vanir. Undir stjórn Rafa Benítez hefur liðið tvisvar á þremur árum komið með góða forystu úr útileiknum í seinni leikinn á Anfield og tapað þar 1-0. Því var maður ögn stressaður fyrir heimaleikinn gegn Toulouse, en það reyndist óþarfi. Liðið vann þann leik auðveldlega.

Hvað riðilinn sem er framundan varðar er ljóst að þetta eru þrjú erfið lið sem við erum að fara að mæta. En þannig er Meistaradeildin; menn hafa fyrir því að komast í keppni hinna bestu og hún stæði ekki undir nafni ef menn mættu ekki erfiðum andstæðingum. Þetta eru þrjú lið sem geta öll unnið okkar menn og því er alls ekki öruggt að liðið komist upp úr riðlinum, en eins og liðið hefur leikið í þessari keppni undir stjórn Rafa Benítez og eins vel og liðið er að byrja tímabilið nú í haust getum við vart annað en verið bjartsýnir og hlakkað til þessara leikja.

Hið neikvæða

Í raun er aðeins þrennt sem skilur eftir sig súrt bragð í munni eftir byrjun tímabilsins:

  • Rob Styles. Ef hann hefði sinnt starfi sínu værum við með fullt hús stiga í deildinni. En svona er þetta bara stundum. Það er erfitt að sætta sig við að hafa verið rændir tveimur stigum gegn Chelsea, en lífið er ekki alltaf sanngjarnt. Vonandi jafnar þetta sig út yfir leiktíðina, ég mun allavega ekki vorkenna Chelsea ef þeir verða rændir einhverjum stigum í vetur. C’est la vie.
  • Meiðsli Carragher og Gerrrad. Þau komu reyndar á góðum tíma, þeir misstu af leikjum gegn Toulouse og Derby á heimavelli og svo tveggja vikna landsleikjahléi, en það er engu að síður slæmt að hafa misst þá einmitt þegar liðið var að komast í spilaform. Vonandi fer Gerrard sér ekki að voða með enska landsliðinu í næstu viku og við fáum þá báða heila inn fyrir næsta deildarleik.
  • Pako Ayesteran, hægri hönd Rafa Benítez og hans nánasti samstarfsmaður síðustu ellefu árin, er hættur hjá Liverpool FC. Það skal enginn efast um það að þetta er mikil blóðtaka fyrir Benítez og liðið. Hverjar svo sem ástæðurnar eru skipta ekki öllu máli að mínu mati, það hlýtur að hafa verið eitthvað óleysanlegt fyrst þessir miklu vinir skildu að skiptum á svona mikilvægum tíma fyrir liðið. Nú þarf hins vegar að horfa til framtíðar og vona að þetta muni ekki kosta liðsmóralinn eða álag á Benítez í vetur.

Niðurstaða

Sem sagt, fyrir utan nokkur skakkaföll hefur Liverpool FC undir stjórn Rafa Benítez byrjað tímabilið virkilega vel, betur en maður þorði hreinlega að vona. Liðið er að spila skemmtilegan bolta, skora 2.67 mörk að meðaltali í leik og breiddin virðist vera mikil. Það munar um það að nýju leikmennirnir virðast allir hafa fundið sig strax í liðinu og þá sérstaklega að Torres er að spila eins og þetta sé tíunda tímabil hans hjá Liverpool, ekki það fyrsta. Það er einfaldlega gaman að vera Liverpool-aðdáandi um þessar mundir því eins skemmtilegt og það er að rifja upp glæstar minningar og góða tíma fortíðar, þá er ekkert jafn skemmtilegt í dag og björt framtíð. :)

Ég get ekki beðið eftir næsta leik.

Lið vikunnar.

Athyglisvert að líta yfir bresku fjölmiðlana og skoða lið vikunnar í dag.

BBC Sport, þar eru þeir Babel og Torres í liðinu.

Sky Sports, þar er Xabi Alonso í liðinu.

ESPNsoccernet, þar eru þeir Torres og Alonso í liðinu.

Times Online, þeir hafa valið þrjá leikmenn vikunnar. M.a. er þar Alvaro Arbeloa.

Þetta er það sem ég fann í fljóti bragði. Ég verð að viðurkenna að ég átti von á því að sjá þá báða Torres og Alonso en einnig Arbeloa, Mascherano og Pennant. Hins vegar átti ég ekki von á því að sjá Babel í liði vikunnar.

Í fyrsta skipti í 5 ár

Bara til þess að þetta sé skjalfest.

Liverpool á toppnum

Árið 2002 byrjaði Liverpool liðið vel og var á tímabili 7 stigum á undan Arsenal. En tap gegn Middlesboro í nóvember var byrjunin á hruni liðsins, sem að nokkrum dögum síðar var slegið útúr Meistaradeildinni af Basel frá Sviss.

Liðið sem að spilaði fyrir Liverpool þegar þeir voru [síðast](http://lfchistory.net/viewgame.asp?game_id=2404) í efsta sæti deildarinnar leit svona út (nota bene, ég gæti hafa svissað á stöðum hjá Carra og Traore).

Dudek


Babbel – Carragher – Hyypiä – Traore


Murphy – Hamann – Diao – Riise


Owen – Heskey

Á bekknum: Kirkland, Smicer, Gerrard, Cheyrou, Baros.
Utan hóps m.a.: Henchoz, Heggem, Xavier, Diomede, Litmanen, Diouf

Reina


Finnan – Agger – Hyypiä – Arbeloa


Pennant – Mascherano – Alonso – Babel


Kuyt – Torres

Bekkur: Itandje, Riise, Sissoko, Benayoun, Voronin.
Utan hóps m.a.: Gerrard, Carragher, Aurelio Crouch, Kewell, Leiva

Það deila sennilega fáir um þá staðhæfingu að þetta Liverpool lið í dag er umtalsvert betra en Liverpool liðið fyrir 5 árum.

Nýr haus fyrir veturinn

Það er yndislegt að eiga góða vini, og það er líka yndislegt að eiga góða bloggvini. Heiðurshönnuður Liverpool bloggsins, Kristinn Geir Pálsson, hefur hannað fyrir okkur nýjan haus sem mun vera í sviðsljósinu eitthvað fram eftir vetri. Þessi er ögn öðruvísi en þeir sem við höfum verið með hingað til en breytingarnar eru fínlegar og ættu að fegra síðuna ef eitthvað er.

Við þökkum Kidda Geir enn og aftur fyrir frábært framlag til síðunnar. Hvernig líst fólki á? Er hægt að fá nóg af Fernando Torres? Neeeeei, það held ég varla! :)

Liverpool 6 – Derby County 0

Okkar menn unnu í dag **auðveldan 6-0 sigur á Derby County** á Anfield og skelltu sér þar með á topp Úrvalsdeildarinnar, að minnsta kosti þangað til á morgun. Í raun var hálfgerður Toulouse-bragur á þessum sigri, þ.e. að liðið náði að innbyrða öruggan stórsigur án þess að þurfa nokkurn tímann að smella sér í gír. Þetta var einfaldlega auðveldur sigur.

Rafa gerði flestar þær breytingar sem maður bjóst við fyrir leik og byrjunarliðið var svona:

Reina


Finnan – Agger – Hyypiä – Arbeloa


Pennant – Mascherano – Alonso – Babel


Kuyt – Torres

**Bekkur:** Itandje, Riise, Sissoko, Benayoun, Voronin.

Í síðari hálfleik tók Rafa svo Pennant út fyrir Benayoun á 61. mínútu, Babel út fyrir Voronin á 73. mínútu og á 77. mínútu kom Sissoko inn fyrir Mascherano.

Fyrri hálfleikur þessa leiks var satt best að segja ekkert sérstakur. Liðið var ekki að spila neitt sérstakan bolta og það var eins og menn ættu erfitt með að einbeita sér að því að stjórna boltanum og senda einföldustu bolta. Derby-liðið var hins vegar ekki mikið skárra og þrátt fyrir dapra spilamennsku framan af höfðu okkar menn stjórn á þessum leik allt frá fyrstu mínútu. Það var svo á 26. mínútu að fyrsta mark leiksins kom; Jermaine Pennant, sem var langbesti maður vallarins í fyrri hálfleik, vann aukaspyrnu inná miðjum vallarhelmingi Derby og **Xabi Alonso** tók hana, lyfti boltanum inná fjærstöngina þar sem Kuyt reyndi að skalla hann. Boltinn var hins vegar of hár fyrir Kuyt og hreinlega of erfiður fyrir markvörð Derby líka því hann endaði í fjærhorninu. Ég man ekki hvenær, en ég sver að ég hef séð Alonso skora svona mark áður, af sama stað á sama vallarhelmingi á Anfield. :)

Eftir markið jókst sókn Liverpool aðeins og sérstaklega var Pennant duglegur að búa til dauðafæri fyrir Kuyt (skalli og skot) og Torres (skalli) en þeim tókst ekki að nýta færin sín. Undir lok hálfleiksins kom svo annað markið; Agger átti frábæra stungusendingu upp vinstri kantinn á Arbeloa sem hafði hlaupið upp kantinn. Hann lék boltanum inná teiginn og lagði hann svo út á **Ryan Babel** sem þóttist ætla að skjóta en tók í staðinn snertingu, lét tvo varnarmenn Derby leggjast og setti hann svo upp í markhornið nær. Frábært mark hjá Babel sem hafði annars verið dapur í fyrri hálfleik. Staðan í leikhléi var sem sagt 2-0.

Okkar menn hófu síðari hálfleikinn af krafti og eftir um 55 mínútur var staðan orðin 3-0. Einhver Derby-maðurinn var með boltann á miðjum eigin vallarhelmingi og hélt að hann hefði smá tíma til að vega og meta stöðuna og velja besta sendingarkostinn. Það þýðir hins vegar ekkert þegar þú ert með andstæðing eins og Javier Mascherano á sama grasvelli. Mascherano kom aftan að Derby-manninum, henti sér á boltann og tæklaði hann að **Fernando Torres** sem var kominn í stöðuna einn gegn tveimur til móts við vítateig Derby. Hann lék framhjá þeim vinstra megin og inná teiginn, nýtti sér hraða sinn til að komast undan þeim og lagði boltann svo í fjærhornið með vinstri. Óverjandi fyrir markvörð Derby og staðan orðin 3-0. Rétt eins og hjá Babel hafði Torres ekki átt góðan dag fram að markinu sínu en hann kláraði af krafti og fær plús í kladdann fyrir flott mark, þótt oft hafi hann leikið betur en í dag.

Á 69. mínútu kom svo fjórða markið; Liverpool-liðið lék upp hægra megin og boltinn barst á Yossi Benayoun inní teignum. Hann reyndi að skjóta en var tæklaður og boltinn barst út að vítateigslínunni þar sem **Xabi Alonso** kom aðvífandi og lagði boltann í markið. Annað mark hans í leiknum og staðan orðin 4-0 fyrir Liverpool og þegar hér var komið sögu var löngu orðið ljóst að eina spurningin var hversu mörg mörk okkar menn myndu skora í dag.

Fimmta markið kom á 76. mínútu; Torres fékk boltann úti við vítateigslínuna vinstra megin en missti boltann, vann hann svo aftur og sendi á Mascherano sem sendi boltann strax inní teiginn á Kuyt. Hann skaut föstu skoti sem markvörður Derby varði en hélt ekki og **Andriy Voronin**, nýkominn inná, fylgdi vel á eftir og skoraði sitt þriðja mark í vetur!

Á 78. mínútu skoraði **Fernando Torres** sitt annað mark í leiknum, þriðja í vetur og sjötta mark leiksins. Hann nýtti sér kæruleysi varnarmanna Derby og vann af þeim boltann við vítateigslínuna, lék honum framhjá markverði Derby og skaut í tómt netið. Sex-núll fyrir okkar menn!

Eftir sjötta markið róaðist leikurinn aðeins, það var eins og okkar menn hefðu fengið nóg … í bili. Það skal líka tekið fram að liðið hefði getað verið búið að skora fleiri þegar sjötta markið kom; til að mynda átti Kuyt að skora allavega eitt í hvorum hálfleik en hann nýtti ekki nógu vel, auk þess sem Alonso klúðraði algjöru dauðadauðafæri á markteig í upphafi síðari hálfleiks. En lokatölurnar voru 6-0 fyrir okkar menn og var sá sigur síst of stór!

**Maður leiksins:** Eins og ég sagði áðan fannst mér liðið í raun ekki spila neitt sérstaklega vel, en þeir spiluðu samt alls ekki illa. Getumunurinn á þessum liðum var bara slíkur að þetta var allan tímann möguleiki, að svona stór sigur ynnist. Í liði okkar manna las Pepe Reina nokkur Andrésblöð í markinu og vörnin gerði vel það litla sem þeir þurftu að gera. Pennant var frábær í fyrri hálfleik en fór snemma útaf á meðan Babel var slappur í fyrri hálfleik en skoraði gott mark og var ögn skárri eftir hlé. Torres og Kuyt voru ekkert sérstakir á það heila í þessum leik en Torres skoraði þó tvö sem er mjög gott. Benayoun, Voronin og Sissoko áttu fínar innkomur og þá sérstaklega Voronin sem skoraði enn og aftur í dag. Á miðjunni voru að mínu mati okkar bestu menn í dag; Mascherano er svo góður að það hálfa væri nóg og hann sýndi enn og aftur í dag hvers vegna hann á eftir að vera lykilmaður í þessu liði í vetur.

Ég ætla hins vegar að velja **XABI ALONSO** mann leiksins í dag. Hann stjórnaði spili liðsins eins og kóngur frá miðsvæðinu og það er ekki á hverjum degi sem spænski sendingarmeistarinn skorar tvö mörk í einum leik. Hann gerði það þó í dag, kom liðinu á bragðið og skoraði svo gott mark í síðari hálfleik sem kórónaði góðan leik.

Nú tekur við tveggja vikna landsleikjahlé áður en liðið spilar á útivelli gegn Portsmouth, en við getum þó huggað okkur við að okkar menn eru á toppi Úrvalsdeildarinnar, að minnsta kosti þangað til á morgun og jafnvel þótt úrslit verði okkur óhagstæð þá verðum við örugglega í einu af þremur efstu sætunum yfir landsleikjahléið. Það, gott fólk, kallast góð byrjun á deild. ;)

Liðið gegn Derby komið:

Jæja, byrjunarliðið gegn Derby County er komið og ég reyndist sannspár í öllu nema einu. Liðið er sem hér segir:

Reina


Finnan – Agger – Hyypiä – Arbeloa


Pennant – Mascherano – Alonso – Babel


Torres – Kuyt

**Bekkur:** Itandje, Riise, Sissoko, Benayoun, Voronin.

Sem sagt, nákvæmlega sama lið og ég spáði nema að Arbeloa heldur áfram að byrja inná, en ég spáði að Riise yrði í vinstri bakverði í hans stað. Það virðist vera klárt að Arbeloa er orðinn einn af aðalmönnum þessa liðs og Rafa ber mikið traust til hans. Enda hefur hann byrjað leiktíðina frábærlega.

Sem sagt, ég var náááánast með allt rétt í liðsuppstillingunni. Vonum bara að ég reynist jafn sannspár með úrslit leiksins og að við vinnum 4-0 eins og ég sagði. :)