Frábært!!! Við erum komnir í úrslitaleik á Millennium Stadium eftir tveggja ára fjarveru, og það á fyrsta tímabili Rafa Benítez og þrátt fyrir gríðarlega mikla óheppni í meiðslum í vetur. Það er frábært afrek, sama hvað hver segir! :D :D :D

Vondu fréttir kvöldsins: Florent Sinama-Pongolle meiddist undir lok leiksins, aðeins þrem mínútum eða svo eftir að hann kom inná fyrir Milan Baros. Á opinberu síðunni er talað um “alvarleg meiðsli á ökkla” og ef það reynist satt, þá get ég voðalega lítið sagt. Okkar meiðsli eru hætt að koma mér á óvart – það virðist sem það meiðist einn Liverpool-leikmaður í hverjum einasta helvítis, djöfulsins, andskotans leik í vetur. Við erum ekki fyrr búnir að fá Finnan inn að Pongolle fer á sjúkralistann í hans stað. Josemi verður orðinn heill fyrir næsta leik eftir viku, eigum við ekki bara að halda smá veðmál um hver meiðist í það skiptið?

Allavega, nóg um það. Byrjunarliðið í kvöld var svona:

BEKKUR: Carson, Warnock, Potter, Pongolle, García.

Þetta var alls ekkert rosalega góður leikur hjá okkar mönnum, en hann var heldur alls ekkert slappur. Eftir þrjá tapleiki í röð þá var ég búinn að segja að mér væri sama hvernig þessi leikur ynnist – við bara yrðum að vinna hann. Ég stend enn við það. Við stjórnuðum megninu af spilinu í leiknum í 94 mínútur, þeir ógnuðu marki okkar lítið sem ekkert (þurfti Dudek að koma við boltann í kvöld? ) og við virtumst bara hafa stjórn á þessu allan tímann. Á móti kemur að við vorum ekkert að skapa neitt of mikið fram á við, það var helst þegar Morientes eða Riise komust í boltann að eitthvað gerðist, en á endanum þá fannst mér bara einhvern veginn eins og þessi leikur væri aldrei í hættu. Ég man hvað ég var stressaður þegar ég horfði á Watford-leikinn á Anfield fyrir tveim vikum, þá leið mér eins og við gætum skíttapað á hverri stundu, en í kvöld var ég bara mjög afslappaður og öruggur yfir þessu.

Fyrst ber að nefna mann sem hefur mátt þola meira en sinn skerf af gagnrýni undanfarið. Vörnin okkar stóð sig vel, en ef ég ætti að velja einn mann sem stóð uppúr að mínu mati þá væri það Mauricio Pellegrino. Loksins sýndi hann okkur til hvers hann var fenginn til liðsins – í fjarveru Hyypiä þá efast ég um að við hefðum getað fengið betri staðgengil í kvöld. Pelle spilaði bara eins og Hyypiä gerir best; las leikinn vel, vann skallabolta og lokaði sínu svæði, auk þess sem hann og Carragher héldu Heiðari Helgusyni niðri nær allan leikinn. Það hefði alveg mátt segja mér að þetta hefði verið Sami með litað hár, svo öruggur var Pelle í kvöld að mínu mati. Hann á hrósið alveg skilið og það er vonandi að menn andi aðeins rólega hvað þann argentínska varðar eftir kvöldið í kvöld.

Á miðjunni tók Benítez mjög rétta ákvörðun að mínu mati. Á laugardag gegn Southampton sást greinilega að við vorum einum manni færri á miðjunni, þar sem þeir hreinlega áttu miðjuna í þeim leik og Gerrard & Hamann gátu ekkert að því gert. Því setti Rafa Igor Biscan inn í liðið í dag til að fjölga á miðri miðjunni og það hafði tvö mjög jákvæð áhrif:

1: Við vorum jafnmargir og þeir á miðsvæðinu og gátum því keppt á jöfnum grundvelli.

2: Steven Gerrard fékk fyrir vikið meira frelsi til að fara fram á við – og enn og aftur borgaði það sig með vöxtum. Hann skoraði sigurmarkið okkar eftir einmitt svona skyndisókn frá miðsvæðinu, en hann hefði aldrei getað það ef hann hefði þurft að sinna varnarskyldunum í kvöld.

Þannig að plús í kladdann fyrir Rafa fyrir að stilla upp hárrréttu liði í kvöld, að mínu mati. Milan Baros var óvenju rólegur á hægri kantinum og það er Duane Darlington, bakverði Watford til hróss að hann gerði í kvöld það sem nær öllum varnarmönnum Úrvalsdeildarinnar hefur mistekist í vetur: hann hafði Baros í vasanum í 80 mínútur!

Hinum megin var Riise mjög ógnandi en mér fannst oft skorta upp á lokaboltann hjá honum. Hann þarf að gefa meira fyrir, sérstaklega í ljósi þess að Morientes er mættur inná teig hjá okkur og étur flestallar fyrirgjafir auðveldlega.

Maður leiksins í kvöld var svo að mínu mati FERNANDO MORIENTES, ekki endilega fyrir að skora mörk – sem er jú starf #1 hjá framherja – heldur fyrir vinnu sína fyrir liðið. Ef við vorum að komast í pláss á miðjunni eða á köntunum var það yfirleitt eftir að boltinn barst í gegnum miðjuna til Morientes, sem fann menn jafnan í svæðum. Hann var síðan grimmur inní teig og hefði með heppni getað skorað eitt eða tvö í kvöld. Þá átti hann flotta tilraun til hjólhestaspyrnu sem hefði verið flott ef tekist.

En einnig þá fannst mér Morientes vinna rosalega vel aftur á völlinn í kvöld. Það var alltaf ljóst að þetta yrði mikill baráttuleikur og að menn yrðu að vinna sína vinnu varnarlega til að vel færi, og Morientes einkenndi þann baráttuanda og þá vinnslusemi sem við þurftum að hafa í kvöld. Hann var frábær, vann vel fyrir liðið og átti síðan rosalega gott hlaup inná teiginn á 77. mínútu sem gaf Gerrard nógu gott svæði til að skora sigurmarkið. Óeigingjörn frammistaða hjá El Moro í kvöld og ljóst að hér er geysilega gáfaður knattspyrnumaður á ferð, auk þess að vera markamaskína.

AÐ LOKUM: Hvað getur maður sagt? Meiðsli, óstöðugt gengi, miklar breytingar á árinu 2004 og við erum samt komnir í úrslit í bikarkeppni. Menn geta rifist eins og þeir vilja um að þetta sé bara varabikarinn í Englandi eða plastdolla eða hvað sem menn vilja segja – staðreyndin er sú að við fórum í gegnum tvö úrvalsdeildarlið og tvö fyrstudeildarlið til að komast í Úrslitaleikinn … og við unnum alla okkar leiki á leið okkar til Cardiff í vetur. Og fengum aðeins á okkur eitt mark. Það er frábær árangur, hvernig sem á það er litið. Við slógum út ríkjandi meistara Middlesbrough, unnum sterkasta lið Tottenham á White Heart Lane með U21s árs liðinu okkar, tókum Millwall á einum erfiðasta og leiðinlegasta (og grófasta) útivelli í Englandi og loks slógum við út risabanana í Watford með tveimur 1-0 sigrum. Við erum á leiðinni til Cardiff í mars og nú er bara spurningin…

MANCHESTER UNITED

CHELSEA

Hvort liðið vilja menn fá að sjá í úrslitunum? Þau gerðu 0-0 jafntefli á Stamford Bridge í fyrri leiknum og mætast á morgun í síðari leiknum, á Old Trafford. Ég er nokkuð viss um að bæði lið munu stilla upp sínu sterkasta liði, enda þegar komið er svona langt í keppninni er sénsinn á að vinna bikarinn mjög góður.

Ég persónulega er algjörlega á báðum áttum hvort liðið ég vill fá. Ég hef oft sagt það að það er fátt jafn gaman og að vinna Man U í úrslitum bikarkeppna, en í vetur væri ég alveg jafn mikið til í að fá Chelsea. Bæði þessi lið eru langt á undan okkur í deildinni og hafa unnið okkur heima og úti í vetur – en ef við fengjum Chelsea held ég að það yrði frábært tækifæri fyrir okkar menn að sýna af hverju Steven Gerrard á framtíð fyrir sér hjá Liverpool frekar en Chelsea. Þeir vinna kannski deildina, en ef við myndum vinna þá í bikarúrslitaleik á Millennium Stadium í Cardiff, haldið þið að það myndi ekki verða til þess að Gerrard hugsi með sér: “Ég get alveg hampað dollum með Liverpool jafnt og Chelsea. Kannski ég verði kyrr bara!?”

Það held ég nú. Mér er samt eiginlega alveg sama hvort liðið við fáum – VIÐ ERUM Á LEIÐINNI TIL CARDIFF!!! :D :D :D

Ég ætla að breyta aðeins útaf venju og skrifa leikskýrslu í hálfleik til að reyna að ná að lýsa því hversu stórkostlega hrikalega lélegt þetta Liverpool lið er.

Í fyrsta lagi, ef við eigum að dæma hann bara af frammistöðu sinni hjá Liverpool, þá hlýtur Mauricio Pellegrino að vera lélegasti varnarmaður sem hefur nokkurn tímann spilað fyrir Liverpool. Björn Tore Kvarme lék aldrei jafn illa fyrir Liverpool einsog Pellegrino lék í þessum fyrri hálfleik. **Algjör hörmung**. Hann er seinn, dekkningin er hræðileg og hann getur ekki fyrir sitt litla líf komið einni sendingu á samherja. Ólýsanlega lélegur varnarmaður. Getur Phil Babb ekki tekið fram skóna og spilað fyrir okkur?

Fyrirliðinn okkar er alltaf í fýlu.

Markvörðurinn okkar fær á sig mark á fokking nærstöng.

Annars, þá stillti Rafa liðinu svona upp:

Vorum við með kantmenn í leiknum? Ef svo er, þá missti ég af því. Já, og svo eru líka tveir framherjar hjá okkur, en miðað við það, sem þeir fá úr að moða, gætum við þess vegna verið með tvær keilur þarna frammi.

JAMIE CARRAGHER ER EKKI BAKVÖRÐUR

JOHN ARNE RIISE ER EKKI HÆGRI KANTMAÐUR

DIETMAR HAMANN ER EKKI NÓGU GÓÐUR FYRIR LIVERPOOL

**VIÐ ERUM YFIRSPILAÐIR AF FOKKING SOUTHAMPTON. ERUÐI EKKI AÐ FOKKING GRÍNAST Í MÉR?**

EINHVER GAUR, SEM HEITIR PRUTTON ER AÐ JARÐA “VÖRNINA” OKKAR!!!

Ef seinni hálfleikurinn verður ekki betri, þá ætla ég ekki að skrifa um hann, en láta þetta nægja.

**Uppfært (Einar Örn):** Lélegasti leikur, sem ég hef séð hjá Liverpool í mörg ár. Hörmung frá upphafi til enda. Allir leikmennirnir ættu að skamma sín.

Allir blaðamenn á Englandi hafa rangt fyrir sér. Mikilvægasti leikmaður Liverpool heitir ekki Steven Gerrard. Nei, hann heitir **Xabi Alonso**.

Eftir að Alonso meiddist höfum við leikið 5 leiki, sem allir hafa verið ÖMURLEGIR, á móti Norwich, Watford, Man U, Burnley og Southampton. Þegar Gerrard var meiddur vorum við að spila mun betri bolta en við spilum án Xabi.

VÁ HVAÐ PELLEGRINO ER LÉLEGUR!!! Ég meina VÁÁÁÁÁÁ!

Við erum búnir að skora 4 mörk í síðustu 7 leikjum. FJÖGUR MÖRK Í SJÖ LEIKJUM!!!

Þetta lið er í rúst, svo einfalt er það.

**Xabi**, við þurfum að fá þig aftur!

Þannig fór um sjóferð þá. Liverpool FC entust aðeins 90 mínútur í FA Bikarkeppninni vorið 2005, féllu út úr keppni eftir hörmulega frammistöðu fyrir Burnley-liði sem átti sigurinn fyllilega skilinn.

Við stilltum upp talsvert óreyndu og/eða veiku liði í kvöld, ekki bara af því að við vorum með menn í meiðslum heldur líka af því að nokkrir lykilmenn fengu verðskuldaða hvíld. Meiddir: Cissé, Alonso, Smicer, Gerrard, Finnan, Josemi, Kirkland. Farinn: Diao. Hvíldir: Carragher, Riise, Hamann. Ólöglegir: Pellegrino og Morientes.

Þannig að ljóst var að við myndum aldrei ná að stilla upp neinu liði sem gæti talist “klassa ofar” en þetta Burnley-lið, sem er í 10. sæti Championship-deildarinnar og því ekkert langt fyrir neðan okkur í gæðum. Ekki eins og Exeter og Man U allavega. Samt átti maður von á að menn á borð við Biscan, Núnez og Pongolle myndu ríða baggamuninn fyrir okkur, auk þess sem maður sá Traoré og Hyypiä fyrir sér loka vörninni vel gegn einum framherja Burnley-manna svo að við yrðum ekki í vandræðum þar.

Annað kom á daginn. Byrjunarliðið var s.s. svona:

BEKKUR: Harrison, Smyth, Otsemobor, Mellor, Baros.

Ég nenni varla að vera að tjá mig of ítarlega um þennan leik, en hér eru samt nokkrir punktar:

1. Við hverju bjóst maður eiginlega? Það var ljóst um leið og við sáum völlinn að hvorugt liðið væri að fara að spila léttleikandi og/eða flæðandi knattspyrnu í kvöld. Ég sagði við sessunauta mína yfir sjónvarpinu að þetta yrði spurning um hvort liðið myndi nýta færin sín betur, og hvort liðið hefði betur í “styrjöldinni”. Kom á daginn að hvorugt liðið nýtti færin sín, en Burnley unnu miðjustyrjöldina og síðan leikinn, með einhverju fáránlegasta marki sem ég hef á ævi minni séð.

2. Það kom mér á óvart hvað reyndari leikmennirnir voru daprir í kvöld. Zak Whitbread var miklu, miklu betri og öruggari í miðri vörninni en Hyypiä. Whitbread vann sína vinnu nær gallalaust, skilaði hverri einustu sendingu til samherja og var bara mjög góður í kvöld, á meðan Hyypiä virkaði seinn og óöruggur (mögulega þreyttur). Að sama skapi var Raven að berjast vel í hægri bakverðinum og skila sínu, á meðan Djimi Traoré var bara gjörsamlega úti að aka frá fyrstu mínútu. Á miðjunni voru Welsh, Warnock og Núnez að berjast gegn margnum en greyið Darren Potter fann sig aldrei, þrátt fyrir að reyna allt sem hann gat. Hins vegar var Igor Biscan svo lélegur í kvöld að það tekur því ekki einu sinni að eyða orðum í það. Ég hef aldrei séð Biscan spila jafn illa fyrir okkur og hann gerði í kvöld – akkúrrat þegar hann hafði góðan séns á að fá að spila nokkra leiki í röð með aðalliðinu (Gerrard & Alonso meiddir, Diao farinn) að þá spilaði hann svo fáránlega illa að ég verð hissa ef hann verður í hópnum gegn Southampton á laugardaginn.

3. Undir lokin lét Antonio Núnez skapið hlaupa með sig í gönur og gaf einum varnarmanni Burnley olnbogaskot, fékk verðskuldað rautt spjald fyrir. Þetta var óíþróttamannslegt hjá Núnez og nokkuð sem maður vill helst ekki sjá hjá Liverpool – og eins og það hafi ekki verið nógu mikil fjarvera leikmanna fyrir þá verðum við án Núnez á laugardaginn. Menn fá sjálfkrafa rautt spjald í næsta leik fyrir að fá beint rautt spjald, og ég geri ráð fyrir að aganefnd gefi Núnez þriggja leikja bann fyrir þetta. Heimskulegt af honum og kemur sér illa fyrir okkur.

4. Djimmy, Djimmy, Djimmy. Hvað get ég eiginlega sagt? Ef ég ætti að kjósa núna myndi Djimi Traoré vinna verðlaunin Mestu Framför Ársins með yfirburðakosningu. Hann er einfaldlega búinn að vera nýr maður fyrir okkur í vetur, miðað við fyrstu árin sín á Anfield. En í kvöld var hann bara úti á þekju. Ég treysti mér ekki til að tjá mig um hvort hann var betri eða verri en Biscan í kvöld, en þeir voru áberandi LANGslökustu leikmenn okkar í kvöld. Markið hans Traoré gerði samt útslagið. Ef tapið gegn Man U á laugardag var Dudek að kenna, þá var þetta tap í kvöld algjörlega, 110%, gjörsamlega og skuldlaust Traoré að kenna.

Ég meina … hvað eru menn að hugsa að gera svona? Burnley-maður sleppur inn í teiginn vinstra megin og rennir boltanum fyrir markið. Hann fer framhjá Hyypiä og Dudek, sem eiga enga sök hér, og beint í fæturnar á Traoré á fjærstönginni. ALLIR SKYNSAMIR VARNARMENN hefðu áttað sig á aðstæðunum – snúandi baki í völlinn, ekki vitandi hvort það er maður að koma til að pressa á þig eða ekki – og bara rennt boltanum innanfótar í horn. Það er það sem á að gera. Það er skyldan, það er hið skynsama, það er auðvelda lausnin.

En ekki Djimmy. Neeeeiiiiii… hann reyndi einhvern fáránlegan Cruyff-snúning með boltann, Á FOKKING MARKLÍNUNNI, sem tókst ekki og boltinn rúllaði yfir línuna. Hann var aleinn þegar þetta gerðist og ekki undir neinni pressu. Það var hins vegar Burnley-maður að koma aðvífandi og það er til marks um það hversu heimskuleg þessi ákvörðun Djimmys var að þótt þessi tekníski snúningur hefði tekist fullkomlega hefði hann ekkert verið í betri stöðu, hann hefði verið í kyrrstöðu, með boltann á helvítis marklínunni, þegar Burnley-maðurinn hefði einfaldlega tæklað hann yfir línuna. Hann hefði fengið á sig markið hvort sem þessi snúningur hefði tekist eða ekki!!!

Flettið upp orðinu dómgreindarleysi og þá sjáið þið myndina sem er efst í þessari leikskýrslu. Traoré í netinu og boltinn með, á meðan Burnley-maður fagnar þessari síðbúnu jólagjöf.

En já, allavega, svona fór um sjóferð þá. Við erum fimmta Úrvalsdeildarliðið sem fellur út úr FA Bikarnum í þessari umferð – sem sannar enn og aftur hvað er svona heillandi við þessa keppni þar sem allir geta unnið alla. Þetta var fyllilega verðskuldað tap, Burnley-menn voru betri í 90-mínútur og í rauninni er það eina sem var svekkjandi við þennan leik var hvernig við töpuðum. Ef við hefðum ekki fengið þetta heimskulega sjálfsmark á okkur hefðum við sennilega vel getað haldið hreinu í þessum leik og jafnvel náð að stela þessu undir lokin – þar sem Burnley höfðu gert allt rétt í leiknum nema að skapa góð marktækifæri. Flestar þeirra sóknir höfðu endað með töpuðum boltum eða skotum af lööööngu færi, þannig að það var ekkert sem benti sérstaklega til þess að þeir væru að fara að komast yfir þegar Traoré ákvað að eyðileggja leikinn fyrir okkur, og tímabilið fyrir sjálfum sér.

Æji, ég nenni ekki að pæla í þessu. Ég er pirraður yfir þessu tapi en reyni samt að halda rónni, veit að þetta var algjört varalið hjá okkur og reyni að segja sjálfum mér að þetta gæti verið “blessun í dulargervi” eða “lán í óláni” eða eitthvað álíka rugl. Kannski er það bara betra að þurfa ekki að spila í þessari bikarkeppni líka, ef við förum í úrslit Deildarbikarsins og erum að spila í Meistaradeildinni?

Nei, fuck it. Auðvitað viljum við vinna þessa dollu eins og aðrar. En því miður … það verður engin ferna í ár, býst ég við! :confused:

Næst: Southampton á útivelli í deildinni á laugardaginn og ég ætla að gerast svo djarfur að spá því að Traoré og Biscan verði ekki í liðinu í þeim leik. Get ekki séð Benítez fyrir mér velja þá í liðið eftir kvöldið í kvöld.

Þetta var eins svekkjandi og fótboltaleikir geta verið. Við töpuðum 0-1 fyrir Man U, og eins og það í sjálfu sér hafi ekki verið nógu svekkjandi þá var það Wayne “Shrek” Rooney sem skoraði sigurmarkið. Helvítis.

Ég ætla að hafa þetta eins stutta skýrslu og ég get, aðallega af því að ég er svo reiður að ég er hræddur um að missa mig í einhverja 5,000-orða reiðiskýrslu sem verður ólæsileg. Þannig að ég hef þetta í hálfgerðu glósuformi bara:

Byrjunarliðið var svona:

1. Jerzy Dudek. Ég ætla ekki að skrifa ritgerð hérna um hann. Of pirraður til þess. Hann þurfti að verja eitt skot í dag, aðeins eitt skot hjá þeim á mark, og hann gat það ekki. Rooney skaut beint á hann, enginn snúningur á boltanum, hann sá hann allan tímann … og missti hann í netið. Ekki nógu góður markvörður fyrir Liverpool FC.

2. Vörnin stóð sig mjög vel varnarlega séð í dag. Þeir héldu Saha, Rooney, Ronaldo, Fletcher og Scholes mjög vel niðri allan leikinn. Þeir fengu í raun aðeins einu sinni gott pláss til að athafna sig og það var þegar Rooney skoraði – og það var lengst utan af velli. Eina sem vantaði hjá vörninni í dag var spilið fram á við. Mér fannst Pellegrino og Hyypiä sérstaklega vera með allt of mikið af löngum, vonlausum boltum fram á Morientes sem gengur ekki. Við verðum að spila boltanum meira í grasinu gegn toppliðunum.

3. Miðjan? Vá, hvað get ég sagt. García og Riise voru góðir á köflum í dag en náðu ekki að skapa neitt pottþétt úr sinni vinnslu, á meðan Hamann var bara hreinlega ekki með. Steven Gerrard spilaði sinn lélegasta leik fyrir Liverpool síðan bara árið 2003 eða eitthvað. Scholes og Keane hökkuðu okkur í sig í dag. Ég sakna Xabi Alonso.

4. Frammi var okkar besti maður í dag, Milan Baros, gjörsamlega óstuddur af miðjunni en náði samt að vera þeim erfiður ljár í þúfu. Morientes ógnaði með sköllunum og náði einstaka sinnum að finna félaga sína í góðu plássi, en bæði hann og Baros voru bara allt of einir þarna efst í sókninni til að geta gert alvöru úr ógn sinni. Því miður.

5. Steve Bennett, dómari leiksins, sleppti tveimur augljósum vítaspyrnum í dag. Phil Neville rak höndina lengst uppí loft og varði fyrirgjöf Riise í fyrri hálfleik, og það sáu það allir nema Bennett. Í seinni hálfleik stökk Gabriel Heinze á Morientes, fellti hann og boltinn stóð allan tímann kyrr. Enn og aftur sáu það allir nema Bennett, já og Rikki Daða sem getur varla talist hlutlaus þulur. Óþolandi að hlusta á hann. En mér dettur samt ekki í hug að kenna Bennett um þetta tap – við fengum á okkur aulamark og höfðum 90 mínútur til að skora en tókst það ekki.

Á heildina litið þá fannst mér það standa upp úr að United-menn spiluðu þennan leik hárrétt, taktístkt séð. Þeir brutu 29 sinnum á okkur í þessum leik og uppskáru sex gul spjöld fyrir það (tvö fyrir Wes Brown, sem var rekinn útaf með hálftíma rúman eftir en það skipti engu máli fyrir þá). Þetta var mjög sniðuglega spilað hjá þeim því þeir náðu að stífla flæðið í leik okkar algjörlega með því að stöðva leikinn með brotum.

Þá verð ég að segja eins og er að Man U hafa það fram yfir okkur í dag að þeir senda boltann betur á milli sín. Á meðan við erum ekki að láta boltann vinna hratt fyrir okkur eins og lið í þessum stórleikjum þá getum við ekki ætlast til að vera í toppbaráttunni á Englandi. Við vorum í löngum boltum og menn virtust hverjir að vera vinna í sínu horni, á meðan þeir létu boltann vinna fyrir sig og voru iðulega komnir upp að vítateig okkar með stuttu spili einu saman.

Að endingu þá verður bara að segjast að þetta var leikur miðjubaráttunnar og þeir unnu þá styrjöld, svo einfalt er það bara. Lykilmenn í okkar liði voru heillum horfnir og við náðum ekkert að skapa. Þá fengum við á okkur hræódýrt mark sem reyndist dýrkeypt – þetta er í þriðja tímabilið í röð sem Dudek tapar leiknum við United á Anfield fyrir okkur. Ég held að Benítez versli sér markvörð eftir þennan leik, kæmi mér ekkert á óvart þótt César verði kominn til okkar innan næstu viku.

Já, og við erum búnir að tala mikið um meiðslavesen sem hefur háð okkur. Og það er satt, við höfum verið ótrúlega óheppnir með meiðsli í vetur. Í þessum leik vantaði okkur Vladimir Smicer, Djibril Cissé, Xabi Alonso, Josemi, Chris Kirkland og Harry Kewell.

En í dag voru United að spila án Ole Gunnar Solskjær, Ruud van Nistelrooy, Alan Smith, Gary Neville, Rio Ferdinand og Ryan Giggs. Og þeir unnu, ekki við.

Sem segir mér bara eitt: United eru í dag með betra lið en við. Við erum á uppleið, jújú, en við eigum enn nokkuð í land með að geta endað ofar en United í þessari deild. Betur má ef duga skal, því miður.

**Uppfært (Einar Örn)**: Þetta er fokking magnað með Jerzy Dudek. Þrjú ár í röð hefur hann eyðilagt leikinn móti United fyrir okkur. Fyrst var það klobbinn hans Forlan, svo fyrirgjöfin frá Giggs og núna þetta skot hjá fokking Wayne Rooney.

Í alvöru, þurfti þessi pólski snillingur akkúrat að leyfa mest óþolandi framherja í heimi að skora hjá okkur? Ég hefði getað sætt mig við það (eftir umtalsverðan tíma þó) að Rooney hefði skorað sigurmarkið ef það hefði verið fyrir einhverja snilli. En skot af 30 metra færi, sem er BEINT Á FOKKING MARKIÐ, án snúnings og alles, og að Dudek missi hann inn – Það get ég ekki sætt mig við!

Þessir tveir markmannshaugar, herra mistök og herra meiddur eru einfaldlega búnir að klúðra of mörgum leikjum fyrir okkur í vetur. Þetta er ekki hægt að þola þetta lengur.

Rafa, kauptu markmann, mér er sama hvaða markmann. Ég myndi frekar vilja sjá Fabian Barthez í markinu heldur en þessa tvo trúða. Ég höndla ekki að tapa aftur á móti Man U útaf markmanns mistökum. Aðdáendur Liverpool munu ekki höndla það. Og þið, sem komið alltaf Dudek til varnar, sleppið því. Hann er kannski ágætis markvörður, en hann er **EKKI** nógu góður fyrir Liverpool. Mér er alveg sama þótt að hann hafi varið einu sinni 50 skot í leik. Staðreyndin er sú að hann fékk EITT SKOT Á SIG og hann klúðraði því. Alveg einsog hann hefur klúðrar síðustu tveim leikjum gegn United á Anfield. Og alveg einsog hann og Kirkland hafa klúðrar oft í vetur.

Hversu gaman haldiði að það sé fyrir Man U aðdáendur að sjá þegar Dudek er í markinu hjá okkur? Hann er aðhlátursefni þeirra! Nefnið mér líka hvenær þið hafið síðast heyrt einhvern annann en Liverpool menn segja að Jerzy Dudek sé góður markmaður! Menn eru blindaðir af einhverri fornri frægð Dudeks.

Þetta markmannaástand er fullkomlega óþolandi. Ég er þó svona 95% viss um að Benitez fer núna og kaupir markmann í vikunni. Kæmi ekki á óvart þó sá markvörður (t.d. Cesar) færi beint inní liðið.

Og já, VÁ hvað við söknuðum Xabi Alonso í dag. Biscan hefði án efa átt að koma fyrr inná. Miðjan gat ekki skilað neinum almennilegum boltum frá sér og það sama má segja um Hyypia og Pellegrino. Ég get ekki talið öll skiptin, sem við gáfum boltann frá okkur af algerum aulaskap. Biscan skilaði allvegana öllum sínum boltum til samherja.

En Dudek á þennan leik algjörlega. Við vorum búnir að hafa algera yfirburði á vellinum alveg fram að markinu. Hversu óþolandi er það að allt liðið sé að leika vel í hálftíma og þegar 11. maðurinn á loks að gera sitt, þá klúðrar hann því algjörlega. Maður sá greinilega að mesti krafturinn fór úr liðinu við það.

Milan Baros er uppáhalds leikmaðurinn minn.

Án hans hefðum við ekki náð að vinna Watford í kvöld, það er ég viss um. Þeir voru erfiðir, mjög erfiðir og sérstaklega virtust okkar menn eiga í vandræðum með það hvað Watford-menn spiluðu þennan leik stíft líkamlega séð. Þeir notuðu hvert einasta tækifæri sem þeir gátu til að láta okkar menn finna fyrir sér líkamlega og það sýndi sig að okkar menn virtust hrædddir við meiðsli (hver láir þeim?) eða eitthvað álíka gegn svona líkamlega föstu liði.

Við unnum í kvöld, 1-0 en við skulum hafa það alveg á hreinu að við hefðum hæglega getað tapað í kvöld, sem og unnið stærra. Þetta var bara mjög jafn leikur, ekkert hægt að lýsa því neitt öðruvísi. Sem þýðir að útileikurinn á Vicarage Road eftir tvær vikur verður styrjöld og ekkert annað. Sá leikur verður svakalegur!

Byrjunarliðið okkar í kvöld var sem hér segir:

BEKKUR: Harrison, Warnock, Biscan, Potter, Baros.

Ókei þannig að eftir einhverjar 55 mínútur var þetta hnífjafnt og þótt við hefðum byrjað betur eftir hlé þá var eftir hnífjafnan fyrri hálfleik – þar sem Watford-menn fengu fleiri færi ef eitthvað var – ljóst að þessi leikur gæti fallið til beggja hliða.

En þá kom Milan Baros inná fyrir Neil Mellor.

Tveim mínútum síðar átti Baros sína fyrstu snertingu: eftir frábært þverhlaup fékk hann góðan bolta frá Pongolle upp í vinstra hornið þar sem hann sprengdi varnarmenn Watford af sér og gaf hnitmiðaða sendingu inná teig. Paul Jones og Neil Cox réðu ekki við sendinguna og náðu bara að hálf-hreinsa henni út í teig, þar sem Stevie Gerrard kom aðvífandi og þrumaði boltanum í Cox og inn í markið.

Málið við Milan Baros er bara það að hann gerir svona hluti. Hann sprengir upp varnir með hlaupum sínum, hann er sífellt að ónáða varnarmennina með grimmd sinni og hann hefur hæfileikana til að fylgja þessari grimmd eftir. Mellor hefur unnið gott starf fyrir okkur það sem af er vetri, en hann er ekki Milan Baros. Og Pongolle ekki í raun heldur.

Eftir þetta datt leikurinn niður í nokkuð jafnvægi og við virtumst í raun aldrei líklegir til að bæta við öðru marki, því miður. Síðustu 5 mínúturnar voru síðan svoldið spennandi, þar sem Watford pressuðu stíft og Heiðar Helguson fékk boltann innfyrir og hefði sennilega skorað ef Djimi Traoré hefði ekki bjargað málunum með frábæra tæklingu, eftir að Carragher hafði klikkað illilega í baráttunni.

Dudek var mjög öruggur allan leikinn, Traoré og Carra virtust yfirvegaðir saman allan leikinn (fyrir utan þessar lokamínútur) og þeir Riise og Finnan áttu ágætis dag varnarlega. Voru þó alveg steingeldir fram á við, báðir tveir, og verða að gera miklu betur um helgina.

Á miðjunni var þetta frekar skrýtið. Antonio Núnez var yfirburðamaður í fyrri hálfleik, en þá var Gerrard gjörsamlega heillum horfinn. Í seinni hálfleik tók Gerrard svo völdin og var okkar næstbesti maður, á meðan Núnez hvarf algjörlega. Hamann og García komust því miður aldrei í takt við þennan leik.

Warnock og Biscan komu inná á síðasta kortérinu og léku ágætlega, en höfðu ekki mikinn tíma til að gera neitt af viti. Mellor og Pongolle börðust ágætlega frammi en náðu ekkert að skapa sér af viti, fengu hvor um sig eins og eitt gott færi en mig grunar að Baros og Cissé hefðu getað gert betur.

MAÐUR LEIKSINS:Hver er þá eftir? Jú, hann spilaði bara 35 mínútur af þessum leik en að mínu mati var Milan Baros bara okkar besti maður í kvöld. Innkona hans gerbreytti leiknum, gaf okkur sigurmarkið nærri því strax og eftir það var Baros sennilega hættulegri á síðasta hálftímanum en allir aðrir leikmenn Liverpool samanlagt í 90 mínútur. Mikið óskaplega er ég feginn að fá hann inn aftur og ef við getum nú dr*llast til að kaupa heimsklassaframherja þarna við hliðina á honum í þessari viku þá er þetta allt á uppleið hjá okkur.

En samt. Slappur leikur hjá okkar mönnum en samt 1-0 sigur á Anfield. Fengum ekki á okkur mark á útivelli, sem þýðir að ef við skorum á Vicarage Road gæti það orðið ómetanlegt í þessu einvígi. Þannig að maður er bjartsýnn á þetta, þótt seinni leikurinn verði pottþétt erfiður.

Næst: Man U á laugardaginn og þá er ekkert annað að koma til greina en sigur. Ekkert annað. EKKERT! Og til að vinna United-lið sem hefur ekki tapað í 12 leikjum í röð verðum við að spila aaaaaðððeeeeiiiinnnnssssss betur en við gerðum í kvöld.

Bara aðeins. :confused:

Þetta hafðist. Þrjú stig í safnið og nú höfum við náð 13 af 18 stigum í jólaösinni svokölluðu. Þrátt fyrir hræðilegt tap gegn Chelsea held ég að við getum alveg unað sáttir við 13 af 18 stigum síðasta mánuðinn, sérstaklega ef litið er á það að við höfum núna sigrað í tveimur útileikjum í röð.

Þetta var ekki góður leikur og varla að það taki því að nefna einhver einstök leikatriði. Í fyrri hálfleik var þetta hreinlega leiðinlegt, þar sem bæði lið voru greinilega örþreytt eftir erilsaman mánuð og náðu varla að senda tvær sendingar innan liðsins áður en menn misstu boltann í innkast eða áttu lélegar fyrirgjafir eða eitthvað. Bæði lið voru einfaldlega frekar léleg.

Benítez stillti þessu svona upp:

Seinni hálfleikurinn byrjaði eins og sá fyrri endaði. Við vorum slappir og þangað til á svona 55. mínútu var nákvæmlega ekkert í leik okkar manna sem benti til þess að við myndum ná að skora. En þá fékk Riise boltann á miðjunni, gaf frábæra stungusendingu á García sem var aleinn og réttstæður. Hann tók boltann í fyrsta og lyfti honum í fallegum boga yfir Green í marki Norwich, staðan orðin 1-0 og þungu fargi af okkur Einari létt (SMS-in okkar á milli urðu frekar skrautleg á tímabili) … :)

Fimm mínútum eða svo síðar gáfu Norwich-menn okkur svo annað mark. Einhver gæji í vörninni þeirra ætlaði að hreinsa boltann en skaut honum beint í Pongolle, sem var allt í einu kominn einn í gegn. Hann skaut með vinstri föstu skoti á markið en Green varði vel, nema hvað boltinn rann út til vinstri þar sem Riise setti hann yfir línuna af stuttu færi. 2-0, game over.

Norwich-menn skoruðu svo gott mark undir lokin og reyndu að pressa á jöfnunarmarkið síðustu 5-6 mínúturnar en allt kom fyrir ekki. Við sigruðum og þrjú dýrmæt stig komin í hús. Við erum núna í fimmta sæti, þremur stigum á eftir Everton og bara andskoti líklegir til að taka fjórða sætið að minnsta kosti.

Eins og ég sagði í byrjun þessarar skýrslu var leikur liðsins ekkert til að hrópa húrra fyrir. García og Riise gerðu báðir mjög vel í fyrra markinu og Pongolle og Riise mjög vel í því síðara en að öðru leyti sáust þeir lítið í leiknum. Okkar menn voru kannski ekkert afspyrnulélegir, mér fannst ég frekar vera að horfa á þreytta leikmenn en lélega, en þeir voru samt ekki góðir. Samt, eins og Chelsea gátu sigrað á laugardaginn þrátt fyrir að leika illa var mikilvægt að við næðum samt að hirða þrjú stig í dag, þótt við værum ekki að spila vel.

MAÐUR LEIKSINS: Fyrir mér kemur aðeins einn til greina. Jamie Carragher hefur verið einn besti leikmaður liðsins í vetur en við Einar höfum kannski ekki verið nógu duglegir að hrósa honum. Það leiðréttist hér með. Carra reddaði okkur í tvígang fyrir horn eftir að þeir komust innfyrir og áttu markið víst og þess fyrir utan var hann sífellt að berjast og vinna boltann af andstæðingunum. Hann átti mjög góðan leik í dag og það er á svona dögum þegar liðið í kringum hann á dapran dag sem maður áttar sig á því hvað við erum heppnir að hafa hann í vörninni. Frábær leikmaður.

Jæja, nú er stóru leikjatörninni lokið í bili. Geri fastlega ráð fyrir að kjúklingarnir spili bikarleikinn á laugardaginn og jafnvel líka gegn Watford í næstu viku, en á meðan munum við ylja okkur við það sem þessi vika mun bera í skauti sér, og ég veit að margir okkar hafa beðið hvað spenntastir eftir: leikmannakaup!

Látum slúðurvertíðina hefjast…

EKKI NÓGU GOTT

Þetta eru orðin sem sitja eftir í hausnum á mér eftir að hafa horft á okkar menn tapa nýársslagnum við topplið Chelsea. Þetta var mjög gott hjá okkar mönnum, en samt ekki nógu gott. Ég kem nánar að því síðar, en fyrst ætla ég að fara yfir það sem var gott:

Byrjunarliðið virkaði mjög sterkt á mig. Ég hafði hárrrétt fyrir mér með 4-5-1 uppstillinguna, Rafa stillti þessu svona upp:

Þessi liðsuppstilling virkaði frábærlega, því ég hef ekki séð Chelsea spila jafn illa í tvö ár og þeir gerðu í dag. Þeir eru kannski toppliðið í Englandi núna og hafa verið óstöðvandi undanfarið, en í dag gátu þeir alls ekki neitt. Ekki neitt. Það var ótrúlegt að horfa á þá, það eina sem þeir gerðu í leiknum var að hreinsa boltanum hátt og langt fram kantana og vona að Duff og Robben myndu fyrir einhverja galdra ná að búa til mörk út úr því. Þeir voru hræðilegir í þessum leik.

Lampard hefur ekki verið svona lélegur í fleiri mánuði. Við yfirspiluðum þá á miðjunni, Hamann spilaði einn sinn besta leik fyrir Liverpool í langan tíma og Gerrard var allt í öllu á vellinum. Alonso, þangað til hann fór útaf, var stöðugt ógnandi og eftir að hann fór útaf fór García inná miðjuna og var þeim stöðugt til ama. Á vængjunum voru Riise í banastuði og Núnez sem gerði ekki mikið meðfram hliðarlínunni en var nálægt því að skora í þrígang.

Frammi var Sinama-Pongolle að berjast vel, pressa Gallas og Terry og reyna eins og hann gat að nýta sér auð svæði á milli þeirra. Því miður fyrir hann er Chelsea-vörnin sú sterkasta í Englandi í dag og því sá hann lítið sem aldrei til sólar.

Vörnin okkar virtist ráða við allt sem Chelsea gerðu – aðallega háir skallaboltar á Carra og Hyypiä – en af og til virtust þeir missa boltann klaufalega eða renna til á vellinum eða gera eitthvað álíka sem benti til þess að við gætum gefið Chelsea aulamark.

Við vorum einfaldlega miklu, miklu, miklu betri í þessum leik og hefðum að öllu eðlilegu átt að vinna þennan leik. Hvernig í ósköpunum gátum við þá tapað???

Svar: af því að við gerðum mikið en ekki nóg. Nokkur dæmi:

Þegar Luis García fékk boltann í upplögðu skotfæri í seinni hálfleiknum inná miðjum teig Chelsea skaut hann hátt yfir. Hann kenndi bleytunni í grasinu um. Tíu mínútum seinna fékk Joe Cole erfiðara færi fyrir utan okkar teig og hann setti hann á markið. Ekki þrumuskot í skeytin og boltinn þurfti á hjálp Carragher að halda til að komast í netið, en hann skaut samt á helvítis markið.

Vörnin þeirra var undir stöðugri pressu allan tímann og hún hélt. 0 mörk fengin á sig í dag. Vörnin okkar hafði það frekar náðugt, þurftu bara að eiga við einhæfa hábolta og Eið Smára í gríðarlegu óstuði, og svo nokkur innköst og hornspyrnur. Okkar vörn fékk á sig 1 mark í dag. EKKI NÓGU GOTT!

Hvað er til ráða, spyr maður sig? Nú, Riise fór útaf meiddur í þessum leik og maður hálfpartinn bíður eftir slæmu fréttunum af þeim meiðslum. Hins vegar eru slæmu fréttirnar af Xabi Alonso þegar komnar í hús: hann er ökklabrotinn!

Við vitum að Benítez kaupir framherja í janúar. Baros er meiddur þessa dagana og Cissé er fótbrotinn, og þótt Pongolle og Mellor hafi staðið sig framar vonum er hvorugur þeirra nógu góður til að bera sóknina uppi einn síns liðs. Staðreynd. Þannig að framherji verður verslaður, það mun síðan koma í ljós næstu daga hvort sá maður heitir Anelka, Morientes eða eitthvað annað.

Fyrir mér þurfum við samt að styrkja fleiri stöður. Ég sá það bara skýrt í dag. Okkur vantar miðjumann, ef Alonso verður frá út tímabilið þurfum við annað hvort að kaupa mann á borð við Aimar eða að gefa Igor Biscan annað tækifæri. Salif Diao er ekki nógu góður og ef Biscan er að fara til Southampton verðum við að fá miðjumann. Harry Kewell er meiddur í rúman mánuð og þótt ég sé hrifinn af þeim eru Núnez og García engir Ljungberg og Pires, né Robben og Duff. Því miður, en okkur vantar meiri kraft af miðjunni í sóknina … og nýja stjörnu til að leiða sóknarlínuna.

Varnarlega? Sko, Josemi er frá í sex vikur en Otsemobor er kominn aftur til Anfield og því er hægri bakvarðarstaðan í lagi hjá okkur á meðan Finnan og Otsemobor eru heilir. Vinstri bakvarðarstaðan er líka í lagi, þótt ég hafi ekki verið hrifinn af óörygginu í Djimi Traoré í dag. Miðvarðarstaðan er samt vandamál, eða öllu heldur gæti orðið það í náinni framtíð. Carra og Hyypiä hafa verið frábærir í vetur en þeir hljóta að fara að verða þreyttir á næstunni, enda hafa þeir spilað alla okkar leiki í ár eða því sem næst. Og hvað gerum við ef annar þeirra meiðist, eða báðir? Þorir einhver að veðja gegn því, eins og okkar meiðslasaga hefur verið?

Þannig að þótt ég hafi verið hrifinn af frammistöðu okkar í dag og ánægður með að sjá okkur yfirspila þetta svokallaða topplið – sem var heppið í dag – þá er staðreyndin samt sú að liðið okkar er ekki nógu gott. Staðreynd. Við yfirspiluðum Chelsea í dag og ef við hefðum haft Baros, Cissé, Kewell og Michael Owen í dag hefðum við sennilega haft nógu mikinn sóknarkraft til að búa til fleiri færi, sem og að breyta einhverjum af þessum færum í dag í mörk.

En við höfðum þá ekki og nú erum við búnir að missa Alonso og jafnvel Riise líka. Það er ekki nóg að kaupa Morientes/Anelka/annan framherja. Við verðum að bæta í sóknina ef við ætlum okkur einhverjar rósir í deildinni. Og við verðum að baktryggja okkur í miðri vörninni.

Ekki nógu gott. Því miður, við vorum nálægt því en á endanum er það eina sem skiptir máli það að Chelsea skoruðu eitt mark í dag og við ekkert. Það skiptir máli. Chelsea, þrjú stig – Liverpool, ekkert stig. Það skiptir máli. Chelsea spiluðu ömurlega í dag en unnu samt. Við spiluðum mjög vel, en ekki nógu vel, og töpuðum samt. Því miður en svona er þetta bara.

Rafa á ærið verk fyrir höndum. Liðið þarf að rífa sig upp eftir þessi vonbrigði og missinn á Alonso og taka Norwich í bakaríið eftir tvo sólarhringa. Síðan kemur átta daga pása sem verður væntanlega notuð til að kynna einn eða tvo nýja leikmenn, að minnsta kosti. Síðan eigum við Watford í undanúrslitum Deildarbikarsins og svo loks Manchester United á Anfield í deildinni. Næstu þrír leikir verða að vinnast, en leikurinn í dag varð líka að vinnast.

Æji ég veit það ekki. Við sáum muninn á liðunum í dag: þeir spiluðu ömurlega og unnu samt, við spiluðum miklu betur en þeir og töpuðum samt. Það er ástæða fyrir því.

Þá ástæðu þarf að laga. Nýjir leikmenn, strax!

**Uppfært (Einar Örn)**: Góð skýrsla hjá þér, Kristján. Ég sagði það við vin minn eftir leikinn að þetta væri einfalt, þau lið sem vinna titla eru þau lið, sem geta verið **miklu** lélegra liðið í 90 mínútur en samt náð að vinna. Það gerði Chelsea í dag.

Auðvitað er ekki hægt annað en að gráta yfir óheppni okkar. Tiago rændi Núnez upplögðu skallafæri og það hefði átt að dæma víti og gefa honum rautt spjald, en dómarinn sagði að þetta hefði verið “bolti í hönd”. Semsagt, ef þú spilar fyrir Chelsea og lyftir höndinni upp innan vítateigs og boltinn fer í hana, þá er það í lagi.

Svo er þetta meiðsladæmi náttúrulega hætt að vera fyndið. Pongolle er ekki nógu sterkur til að vera einn frammi og ég er 100% viss um að leikurinn hefði ekki farið svona ef að Milan Baros hefði verið frammi.

En það er líka staðreynd að ég er 100% viss um að Rafa mun ekki kvarta þótt að Xabi verði frá í mánuð og að þessi meiðslavandræði séu komin útí rugl. Nei, hann mun láta verkin tala í stað þess að væla yfir því hversu hræðilega ósanngjarnt þetta tímabil hefur verið fyrir okkur Liverpool menn. Dómarar og meiðsli hafa kostað okkur mikið, en við getum ekkert við því gert.

Vonandi að Rafa styrki liðið í janúar og að menn láti þetta ekki á sig fá. Við yfirspiluðum Chelsea í 90 mínútur og menn geta verið stoltir af því. Núna er bara að rífa sig upp fyrir næstu leiki. 3-0 sigur á Man U væri ágætis sárabót fyrir þetta gríðarlega ósanngjarna tap.

p.s. eftir mikla gagnrýni frá mér þá verð ég nú að minnast á það að Didi Haman var frábær í dag. Án efa okkar besti maður. Núna fær hann fullt af tækifærum, svo það er vonandi að hann stingi ærlega uppí gagnrýnendur sína og sanni að hann sé enn heimsklassa miðjumaður líkt og hann var fyrir nokkrum árum.